Berichten van 1 januari 2008 tot 31 december 2008

Het was me het weertje wel vandaag. Tussen elf en twaalf bevond ik me - hoe kan het anders - op boulevard en pier op Scheveningen. Wij zeggen hier op in plaats van in, dat is nu eenmaal een gekke gewoonte van Scheveningers. En natuurlijk genoot in van de stormwind bft 9. De wind stond west en dan heeft de het strand er niet zo van te lijden. Het water komt dan niet zo hoog. Een noordwester is hier veel gevaarlijker. Schepen waren er niet te zien, maar opeens vertrok er toch een schip uit de haven om 11.30 uur, opboksend tegen de golven. Die ging even een natte neus halen. Het was de Trident van Rijkswaterstaat. Op de foto natuurlijk de Trident met natte neus.

Ik heb het vandaag erg druk met het uitzoeken van foto's voor de komende tentoonstelling over onze wijk. Donderdag moet het schema op tafel liggen. Verdenen - Verschenen. De tentoonstelling gaat over de gebouwen e.d. uit het verleden die verdwenen zijn en over datgene dat daarvoor in de plaats gekomen is. Veel uitzoekwerk dus, plus de tekstverantwoording. Toch even tijd gevonden om een fotootje te plaatsen.

De storm heeft even huisgehouden op ons balkon en de heliborus was daarvan de dupe. Annemiek zag hem liggen en ik heb hem liefdevol opgeraapt en in een Frans wijnglas geplaatst. Daar knapte hij redelijk snel van op. Ik heb voor alle zekerheid toch maar een foto van hem gemaakt.

Het zonnetje schijnt mijn kamertje binnen; maar erg spontaan gaat het niet. Er zit veel vocht in de lucht. De wind zit in het zuiden. Nog niet zo krachtig. Toch denk ik dat de buiigheid vandaag flink gaat toenemen, zo ook de wind. Ik heb veel werk te doen; veel buitenshuis vertoeven zit er vandaag en de komende dagen niet in. Toch zal ik er af en toe even uit moeten, om frisse lucht te happen en mijn ogen rust te geven.

 “Herinnering is leven” zo heet de tentoonstelling, die gisteren geopend is in Muzee Scheveningen. De ondertitel is: Een Kunstproject van Scheveningse Ouderen. Gedurende zes workshops hebben Scheveningse ouderen met textielverf herinnering op doek geschilderd over de volgende (opdracht)onderwerpen: lievelingsbloem, zelfportret als kind, het eten(dat je niet lekker vond als kind), je favoriete sport of spel, je mooiste cadeau, je mooiste muziek(instrument). Het resultaat mag gezien worden. Het is boeiend door vorm en kleur. Het geheel werd begeleid door beeldend kunstenaars Ruben la Cruz en Karolien Helweg.

De bijgevoegde foto geeft u een indruk van deze imposante tentoonstelling.

Vandaag gaan we met een paar vrienden de polder in. Even genieten van het Hollands polderland. Het lijkt wel op een buitenlandse reis, maar de polders liggen bij wijze van spreken onder de rook van Den Haag. Alleen is de lucht zuiverder. Via Leidschendam, Stompwijk, Zoeterwoude bereiken we de polders met hun weidse en wijde blik. We wandelen door de stilte, die daar nog heerst en rijden over weggetjes, die bijna alleen maar bij ingewijden bekend zijn. We bezoeken een kaasboerderij, waar wij weer kaas en eieren halen. Topkwaliteit kaas en de eieren altijd fris en vers. En uiteraard vast een fotovoorproefje van dit gebied.

Op het strand is het een drukte van jewelste. Er wordt getimmerd en gezaagd en over en weer worden er wensen uitgewisseld, zo in de geest van “een goed seizoen, hopelijk beter dan vorig jaar”. Strandlopers zijn er niet veel, wel de vogeltjes, die zo heten, maar ik bedoel wandelaars: daar is het weer te guur voor; een miezerig regentje en daarbij nog wat kou.. Maar lang zal dat niet meer duren: zodra de strandtenten klaar zijn en het zonnetje schijnt, dan liggen de mensen weer te bakken in de zon, nog wel achter glas en uit de wind, maar bruin worden willen ze.

Donderdag: alleen de vrijdag scheidt ons nog van het weekend. Gisteravond kwam een vriendin en een vriend even langs. Een echt gezellige avond. Veel gepraat en foto’s bekeken. En net toen ik een champagne wilde opentrekken werd er gebeld en op dat moment schoot de kurk met het geluid van een revolverschot zonder demper van de fles. Geluk bij een ongeluk: de helft van de champagne bleef in de fles. De mannen dronken een biertje en de dames genoten van het andere vocht.
foto: restant van een feestje in Belgisch Park? Als gevolg van wegwerkzaamheden kunnen de ondergrondse flessenbakken niet geleegd worden. En wat moet je dan? Gewoon er naast zetten.

Gisteravond trakteerde het weer ons op een onstuimige hagelbui. Het was al donker en ons plein lag er uitgestorven bij. Ik zette mijn camera op 1600 iso en maakte bijgevoegde foto. Ook bij minder mooi weer kan ons plein een fraaie uitstraling hebben. Vanmorgen was alles weer schoon en de stratenmakers zijn zelfs al weer bezig met het ophalen van de bestrating. De bestrating was hier en daar verzakt en wordt nu gerepareerd (opgehaald), zodat die er met de Pasen weer paasbest uitziet.

Er zijn mensen, die beweren dat mijn website www.allesoverscheveningen.nl, overgenomen is door iemand anders. Niets is minder waar. Ook zou de presentatie van ‘Scheveningse straten in beeld’ niet meer bestaan. Ook dit is onjuist: deze deelsite bestaat nog wel degelijk, maar nu op een andere plaats, namelijk onder de naam: www.allesoverscheveningen.nl/schev/index.htm . Iemand anders is jaloers en wil beide sites onder zijn beheer hebben. Maar hij heeft pech: de domeinnaam allesoverscheveningen.nl is nu eenmaal mijn domeinnaam. Wilt u dus wat meer weten over Scheveningen, aarzel dan niet en kom gerust even op visite.

Twee ambtenaren zitten tegenover elkaar in een kamer van het ministerie. De een heeft de nietmachine nodig, die toevallig op het bureau van de ander ligt. Dus mailt hij zijn collega het volgende bericht: “wil je zo vriendelijk zijn mij even je nietmachine aan te geven?” De ander mailt terug: “ja hoor” en schuift de nietmachine door naar zijn collega, die recht tegenover hem zit. Dit handelen is nu zo een typisch voorbeeld van ‘interactief communiceren’.
Bij fotograferen moet je soms wel eens een vreemde houding aannemen.

Vandaag is het midvasten, of om het in kerkelijke teksten te zeggen: Dominica Gaudete. En om dat laatste woordje gaat het: “gaudete”: bij de oudere geestelijke had en heeft dit woordje een bepaalde betekenis: je kunt dit woordje met enige fantasie ook uitspreken als “goedete”; en als je dit woordje splitst in twee woorden dan krijg je “goed ete”. Op midvasten was er even een kleine versoepeling in het strenge vasten. Op die dag mocht je even “goed eten”. Over drie weken is het Pasen en dan is/was al het vastenleed weer achter de rug. Het is nog wel een beetje winderig vandaag, maar de echte storm is nu toch wel voorbij. Foto gisteren gemaakt.

De wind is nu weer wat aan het minderen. Vanmorgen stond er een straffe wind uit het westen, windkracht 9. De golven beukten op het strand en naam net grote happen het zand weg. En bij het vroege ochtendlicht gaf dat een mooi plaatje.

Een storm met windkracht 9 teistert de kust. Boven op de flat tegenover ons appartement is de brandweer bezig een groot gevaarte, dat door de storm losgelagen is, te verankeren. Het hele plein is afgezet en verboden gebied verklaard. Het is de brandweer gelukt het gevaarte te verankeren en op een lager niveau te brengen. De alarmsituatie is nu opgeheven. De tram en het overige verkeer kunnen nu weer veilig verder.

Na een paar spannende dagen zijn we aan wat rust toe. Ik heb vandaag een dubbele agenda en ik denk dat ik dat niet helemaal waar zal kunnen maken. Of het een of het ander, samen gaat niet. Gelukkig heb ik bij de ene agenda een goede vervangster, zodat ik toch nog met een gerust hart de andere agenda kan volgen. En die andere agenda betreft een afspraak in het buitenland. Onverwacht er even tussen uit voor een overleg even over de grens. Dat moet kunnen.
Foto: in Scheveningen krijgen de strandexploitanten de kriebels: vanaf 3 maart gaan ze de strandtenten weer opbouwen. En spoedig zullen de zonaanbidders weer roerloos liggen in zon. Want bruin worden is een must in Scheveningen.

Het is weer schoolvakantie voor de kinderen en de andere naar school gaande jongeren. De voorjaar- of de krokusvakantie. Gisteren en ook op zondag met het mooie weer, was het druk op strand en boulevard. De kinderen speelden in het zand en sommige kinderen gingen zelfs al pootjebaden, maar dat leek me toch wel een beetje voorbarig: want de zee is echt nog aan de frisse kant. Toch zijn er mensen, die iedere morgen even een frisse duik in zee nemen. Stoere mannen en vrouwen, maar ik hoor daar niet bij. Voor mij moet het water toch minstens 15 graden warmer zijn.

Wat een heerlijk weer vandaag. Vanmorgen eerst wat gewerkt, daarna na de sportschool en dan kom ik thuis en zie, dat ik nog helemaal niet op het sennet ben geweest. Nu is het sennet voor mijn geen must, maar ik vind het er wel gezellig; ik kom er dan ook graag en geniet dan van de vaak mooie blogs die andere bloggers maken. Ergens aan de Vliet in het Zuid-Hollandse polderland.

Ik schaam me een beetje. Meestal ben ik ’s morgens al vroeg op het blog, maar vandaag had ik nog veel andere karweitjes te doen en die moesten eerst gebeuren. De zon wil nog niet schijnen en die heb ik vandaag eigenlijk wel nodig voor het maken van een paar zonnige foto-opnamen op een terras. Maar zien hoe ik dat straks oplos.
Foto: dat was meer drijven dan zeilen.

Nu lees ik op Annemiek haar blog, dat zij samen met Marlies op tassenjacht gaat. Het zal wel om een tas voor Marlies zijn, maar je weet maar nooit waar ze mee thuis komen. En ik durf het haast niet hardop te zeggen, maar niet alleen voor de kleren maar ook voor de tassen hebben we binnenkort een kastentekort. Gelukkig gaat ze nu een aantal schoenen van haar verzameling elders deponeren. Ben benieuwd of ik weer ruimte krijg in mijn kast.
De foto: hier is nog ruimte genoeg.

Vanmorgen, toen ik de krant ging halen – het was toe 07.05 uur, keek ik even op de buitenthermometer, die 8 graden aan wees. Dat is een verschil van 7 graden met gisterochtend. Het beloofd dan ook vandaag best wel een aardige dag te worden voor de maand februari. Misschien niet veel zon, maar ja, dan moeten we zelf maar voor het zoonetje spelen. Een vriendelijk gezicht doet al heel wat. Over zes dagen vieren we al weer onze huwelijksdag, 46 jaar geleden. Wat gaat de tijd toch snel. Twee strandlopertjes of zijn het er vier.

Vannacht zou er weer een maansverduistering zijn; ik zeg het eigenlijk verkeerd: er was namelijk een maansverduistering en dat kan je niet tegenhouden. Maar of je die kon zien was onzeker. Er hing boven Nederland een dik wolkendek met slechts hier en daar wat lichtere bewolking. Ik trof het: om 03.45 uur werd ik wakker en keek naar buiten en ik zag de maan met een flinke hap er uit. De aarde was de maan al aardig aan het opeten. Het bleef lichtbewolkt en om  04.15 uur was de maan door de aarde opgeslokt. Om 05.45 uur ging ik weer kijken, maar geen maan te zien: die had zich verscholen achter een dik wolkendek. Voor het eerst in mijn leven heb ik de volledige maansverduistering kunnen waarnemen. Toch een leuke herinnering.
Deze rodondendron fotografeerde ik op 17 februari 2008. De lente komt eraan, dat weet ik nu zeker.

Er moeten meer baby’s komen. Prinses Margarita geeft het voorbeeld: ‘zij wordt moeder en bruid’ staat er met grote letters op de voorpagina van de Telegraaf vandaag. De Nederlandse minister André Rouvoet vindt dat de Nederlanders weer wat meer baby’s zouden moeten maken. En als je zoiets naar voren brengt, dan maak je wel veel tongen los. Dan wordt er wat afgediscussieerd. Vannacht was er ook zo een discussieprogramma op de radio, totdat iemand er genoeg van kreeg en zei: “mijne heren, niet lullen, maar wiegen vullen”.  In de buurt van het koninklijke paleis liepen al wat ooievaars rond, wachtend op een bestelling.

In Cyprus heerst vreugde bij de bevolking van noord en zuid. Komend weekend wordt de nieuwe president van het Griekse Cyprus gekozen. De keuze gaat tussen Demetris Christofias en Ioannis Kasoulides. Beide kandidaten willen de onderhandelingen voor een nieuw ongedeeld Cyprus nieuw leven inblazen. Een herenigd Cyprus. En in Wallonië wordt in een opvallend manifest van Jules Gheude, Didier Melin, Thierry Ollevier en Claude Thayse nagedacht over het einde van België. Het ene land wil herenigen en het andere wil splitsen. In de krant stond ook nog de tekst: Alle smurfen verzamelen. Waar sloeg die tekst nu weer op.

De traagheid van het seniorennet heeft de laatste tijd nogal wat stof doen opwaaien. Maar sinds vanmorgen weet ik hoe dat gekomen is: in de Telegraaf stond met grote letters ‘Smogalarm”. Vanaf vandaag geldt voor een aantal snelwegen een maximumsnelheid van 90 km. Reden?  Te veel fijn stof in de lucht. Misschien gold dit al eerder voor de snelweg van het internet.
Op deze foto hangt boven zee een wolkenband, waardoor gisteren geen helder zicht was. Misschien ook fijn stof?

Vandaag werd in Scheveningen het 50-jarige jubileum van de Smurfen gevierd. Ook de Zeppelin-smurf  was aanwezig.

Zondagmorgen. Zoals gebruikelijk vroeg uit de veren: 07.00 uur. Even onder de douche, aan een ligbad heb ik een hekel, terwijl ik er wel een heb. Krantje halen, want je wilt toch weten wat er gisteren allemaal is gebeurd. Niets bijzonders dus. Daarna ontbijt. Een banaan, minstens twee stuks fruit oer dag. En daarna drie beschuitjes: een met kaas, een met honing en een met een gepeld ei. Een ei pellen, daar had ik altijd een hekel aan, maar sinds kort heb ik een nieuwe methode uitgevonden. Tik het hard gekookte ei even aan en rol het daarna zacht drukkend even over de tafel; de schil barst aan alle kanten en is nu samen met het vlies gemakkelijk te verwijderen. Prettige zondag, de zon schijn al weer mijn werkkamer binnen. Het is nu 08.09 uur.
We waren gisteren even in de polder tussen Kethel en Delft.

Eerst even wat andere zaken afgehandeld en nu heb ik tijd om van een vrije zaterdag te gaan genieten. De zon schijnt, de thermometer geeft -1,4 aan, maar dat zal met de zon wel snel boven nul komen. Erg warm zal het buiten wel niet worden, maar de zon maakt er wel een zonnige dag van. Gistermorgen zaten er een aantal witte smurfen in de hal van ons complex en gistermiddag kwam ik een aantal witte smurfen tegen op de boulevard. Smurfendag, maar ik weet nog niet waarom. Er is gisteren in het Kurhaus een persconferentie geweest over deze smurfen, maar vanmorgen stond er nog niets van in de ochtendkrant. Ik weet alleen dat de smurfen gisteren hun 50ste verjaardag vierden. We vieren het met een voorjaarsbloemetje.

De naam Norder is al vaken op mijn blog verschenen in verband met de ontwikkeling van Scheveningen. Wethouder Norder wil Scheveningen zo ongeveer op de schop zetten zonder rekening te houden met de wensen van de Scheveningers. Ja, we hebben inspraak, maar die lijkt hij gewoon naast zich neer te leggen: hij weet het toch beter. We moeten ons nu toch hogere machten wenden en daarom bid ik ’s avonds op mijn blote knietjes:

Ach Lieve Heer,

laat de heer

Norder

met de Norderzon

vertrekken.

En dan sluit ik mijn avondgebed met:

Ach Lieve Heer,

Laat de heer Norder

niet worden

de mordernaar

van Scheveningen.

De temperatuur is nu 07.45 uur 3 graden. De mist is sinds gisteravond goeddeels verdwenen. Er hangt een lichte nevel. Vanuit mijn kamer kan ik de skyline van Den Haag nog niet zien. Het is in ieder geval droog en de wind is zwak. Geen zonnige dag voor vandaag. Maar we doen het er mee. Straks komt de onderhoudsmonteur voor de verwarmingsinstallatie. Ten minste dat is de afspraak: tussen 8.00 uur en 13.00 uur. Dat is dus thuisblijven voor Annemiek, want ik heb om 10.00 uur een afspraak in de stad. In de stad ga ik bijna altijd op de fiets: dat is veel makkelijker en sneller dan de auto en nog gezond ook. Ik wens iedereen een fijne Valentijnsdag. Onze Valentijnswensen kruisen elkaar ergens onderweg.

Potdicht mag ik niet zeggen, maar dat er een dichte mist over Scheveningen ligt, dat mag ik niet ontkennen. Ik schat een zicht van ca 200 meter. En de verwachting is, dat die vandaag nog een lange tijd blijft hangen. Een kleine wereld dus, maar we moeten het er mee doen: het weer is een cadeautje, je krijgt het en kan het niet weigeren. Gisteren in de lentezon maakte ik naaststaande foto: krokussen en narcissen broederlijk naast elkaar.

Genieten van het mooie weer: een strakblauwe zee en een stralende hemel. In de Scheveningse vissershaven lag slechts één oud scheepje, de reddingsboot en een hulpvaartuig in het spiegelende water. Meeuwen zaten op de kant en waren te lui om op te vliegen als je naderbij kwam. Gewoon een en al rust.

Waar Mustafa Kemal Atatürk de scheiding invoerde van kerk en staat, daar begint premier Erdogan nu langzamerhand aan te knabbelen. Het verbod van hoofddoekjes in het hoger onderwijs is vanaf vandaag in Turkije opgeheven. De conservatieve premier Recep Tayyit Erdogan bezig het seculiere Turkije te ontmantelen. Verwacht wordt dat binnenkort vrouwen in alle openbare gebouwen hun hoofddoekje mogen dragen. Dit is weer een stap dichterbij naar een islamitische staat Turkije en een stap verderaf van deelneming aan de Europese Unie.

Op de foto: zes Turkse meisjes vieren op de Scheveningse Pier een verjaardagsfeestje, geen van hen draagt een hoofddoekje.

Als het windstil is, de zon nog niet al te hoog aan de hemel staat en de zee spiegelglad lijkt, dan kan het voorkomen dat het lijkt alsof de schepen aan de horizon in de lucht zweven. Dat verschijnsel wordt op Scheveningen door de oudere vissers êl-bêl genoemd. Op bijgaande foto, die ik vanaf mijn woonkamer om 14.10 uur maakte is dat duidelijk te zien.

Het wordt vandaag een drukke dag in Scheveningen. Gisteren stond het verkeer richting strand al vast en nadaag zal het zeker nog veel erger worden. Als de zon schijnt en het weekend is, dan lijkt heel Nederland wel uit te zwermen naar de kust. Het strand is dan bezaaid met wandelaars, die nu nog even kunnen genieten van een strand zonder strandtenten en jengelende kinderen. Slechts het geluid van de vogels en de zee, geen harde muziek.
Ik probeer nog even de ansichtkaart te plaatsen plus vergroting. Twee dagen geleden lukte de vergroting niet.

Zo juist maakte ik deze foto 08.06 uur. Als dat geen stralende dag wordt, dan weet ik het niet meer. De ansichtkaart van gisteren wordt niet vergroot: de reden? Ik weet het niet. In ieder geval kwam hij niet in de databank van Pascal terecht. Misschien lukt het bij deze foto wel.

Het was een drukke en werkzame dag vandaag, maar helaas heb ik niet van het mooie weer kunnen genieten. Morgen komt er weer een dag met mooi weer en overmorgen ook. Vandaag wel even een ansichtkaart in elkaar gezet en die laat is ik bijgaand zien. Voor iedereen een heel fijn weekend en ga genieten van de natuur.

De zon schijnt vrolijk mijn werkkamertje binnen. Ik heb de verwarming nog niet hoger gezet: het zonnetje zal zijn werk wel doen gedurende de hele morgen en als hij dan verdwijnt achter de zuidwestelijke bebouwing hebben we pas wat bijverwarming nodig. Aan alle kanten om ons heen is de hemel ochtendblauw, maar straks als hij wat hoger komt zal het stralend blauw zijn geworden. Jammer genoeg zit ik deze morgen twee uur in een vergadering; we vieren dit jaar het 125-jarige bestaan van onze wijk met de mooie naam “Belgisch Park”. En een aantal feestelijkheden zal dan ook wel een Belgisch kleurtje krijgen. Op 3 april starten we met de officiële opening. Er is nog heel wat werk aan de winkel. Op de foto: het moderne gedeelte van het Belgisch Park, gezien vanuit de duinen, met rechts de Scheveningse Pier.

Van middag zijn we even boodschappen gaan doen en omdat het er buiten zo vriendelijk uitzag hebben we onze camera’s meegenomen. Annemiek zag onderweg wat moois, dat zij wilde fotograferen. Snel haar camera gepakt en toen…mijn camera doet het niet. En ja hoor, zij is weer eens vergeten de batterij op te laden. En dat overkomt haar bijna altijd als we een eindje gaan rijden. Gelukkig voor haar was de batterij van mijn camera wel op geladen, zodat de foto toch gemaakt kon worden. In de weilanden waren nog geen lammeren; het is ook nog een beetje te vroeg in het jaar. Vlak bij het paleis van onze koningin zagen we in een weiland ongeveer 15 ooievaars lopen. Ik heb daarvan een aantal foto’s gemaakt, waarvan hierbij één.

Oranje maakt indruk zo lees ik op pagina T23 van de Telegraaf. En even verderop wordt er dan gesproken van een verzwakt Nederlands elftal. Ik denk echter: gelukkig, er staat nu eindelijk eens een goed Nederlands elftal op het veld; een elftal dat wil spelen. Een voetbalelftal moet een team zijn en niet een stelletje vaak nog in het buitenland spelende individualisten. Ja, ze zullen best wel technisch knap zijn, maar aan teamgeest ontbreekt het vaak. Laten ze dan ook niet spreken van een verzwakt, maar van een sterk Nederlands elftal.
Schelpen op het strand. een eenvoudig onderwerp, maar toch een mooi plaatje.

De laatste dag van de oorspronkelijke drie dagen dat het feest van carnaval gevierd werd. Carnaval is afgeleid van het Latijns: ‘carne vale’, wat betekent: ‘vlees vaarwel’. Vroeger mocht er vanaf  Aswoensdag 00.00 uur  40 dagen lang geen vlees gegeten worden als voorbereiding op het paasfeest en ter herdenking van het 40-dagenverblijf  van Jezus in de woestijn. Deze betekenis van het carnaval is in de loop der jaren veelal vergeten. Maar ik kan me nog herinneren, dat in de kloosters aan deze oude vasten zeer streng de hand werd gehouden. Het was soms echt honger lijden. Hoe dit tegenwoordig in de kloosters gaat weet ik niet. In deze tijd van het jaar zie je lang de zee vaak scholeksters.

Ik heb gisteren ook maar een beetje carnaval gehouden en ben een paar keer gaan wandelen in de vrije natuur en op de boulevard van Scheveningen. Het was erg stil op het blog en dat heb ik dan ook maar een beetje op de achtergrond gehouden. Weinig bezoek, weinig berichtjes en viel dan ook weinig te beantwoorden. Het zal vandaag en morgen ook nog wel rustig blijven: het carnaval duurt nog tot en met dinsdag. En als de stilte niet aan carnaval ligt, maar volgens Amor Fati ook voor een belangrijk deel aan het blog zelf dan heb je nog de kans dat de webmasters van het sennet zelf aan het carnavalvieren zijn.
Dit is niet het stille strand van Scheveningen, maar het strand op een stille dag als de wind guur en snijdend koud is zoals op 2 februari j.l.

Een striemende zuidwester bij een mooie zonsondergang geeft een fraai beeld. Op de achtergrond de zon en op de voorgrond ziet u hoe het water als een striemende regen de golven verdeeld in een nevel die pijn doet aan je handen en je ogen doet tranen.Vandaag was het winter.

Als ik zo het blogbezoek van gisteren bekijk, dan zijn in ieder geval de bloggers volop aan het carnaval vieren. Er heerste gewoon grote stilte op mijn blog. Gistermiddag met een strakblauwe hemel boven een woelige zee en een straffe wind was het goed toeven op strand en boulevard van Scheveningen. Geen carnavalsgedruis maar alleen het geluid van branding en wind.

Vandaag begint het carnaval; niet alleen in het zuiden van het land, want er zijn in het noorden van Nederland ook nog een aantal katholieke dorpen, waar het carnaval gevierd wordt. Katholiek zeg ik: carnaval is een specifiek katholiek volksfeest aan het begin van de vasten, een periode van veertig dagen en vergelijkbaar met de ramasan of ramadan in de Islamitische geloofsbeleving. De ramasan/ramadan wordt afgesloten met het Suikerfeest, maar aan de Vasten gaat het carnaval vooraf.
De voorbereidingen voor een nieuw badseizoen zijn al weer begonnen. Over 6 weken staan de strandpaviljoens er weer.

Eigenlijk had ik gehoopt dat de wind uit zee zou komen, maar in plaats van een noordwesterstorm komt de storm nu uit het zuidwesten en dan zijn er hier voor Scheveningen geen hoge golven te verwachten. De stormwind blaast langs de kust en dat heeft tot gevolg, dat het strand heel groot is en de zee ver weg. Verder op zee zal het wel aardig spoken. Maar hier in huis horen we hem alleen maar fluiten.
Vandaag een plaatje van de oude pier.

Vandaag weer een groente- en fruitdag. Ontslakken noemen ze het ook wel eens. Even het kacheltje helemaal schoon maken en dan kunnen we er weer een week tegenaan. Niets voor de carnavalsvierders. In 1943 verbleef ik als Haags bleekneusje een tijdje in Zuid-Limburg en daar hoorde ik hoe daar carnaval werd gevierd. Op de maandag en dinsdag werd er behoorlijk kroeg gelopen en tussen door ging je dan even naar huis, waar de pan snert klaar stond. Bij thuiskomst eerst een bord snert en werd in de gang en op de grond je roes uitslapen. En bij het wakker worden begon het drinken opnieuw. Dinsdagavond klokslag 12 was het uit met de pret. Dan begon de vastentijd; ’s morgens het askruisje halen en alle mensen op straat en kantoor waren dan getekend met het boeteteken: het askruisje.
Foto: bij ons wordt er wel gedanst en gehotst, maar wij noemen dat dan de Nieuwjaarsduik

Van winterkou is nog steeds geen sprake, ook op langere termijn niet. Januari eindigt nat, met vanmiddag nog wat zon, maar daarna gaat vooral aan de kust de wind weer aanwakkeren met morgen windkracht 8 tot 9. Een onstuimig einde van de maand. En over het weer met carnaval is nog weinig te zeggen. In ieder geval wordt het wat kouder, met mogelijk wat vorst aan de grond en wie weet droog en zonnig. Als laaglander weet je het maar nooit. Maar morgen zal ik in ieder geval wel genieten van een stormachtige wind, die de golven weer zal opzwepen. Camera mee en vanaf een laag standpunt dit keer de zee fotograferen. Foto: nu nog een rustig zeetje, maar morgen wel wat onstuimiger.