Berichten van 1 januari 2009 tot 31 december 2009

Vandaag de laatste volle zomerdag. Morgen is de dag nog maar voor 97% zomerdag en woensdag is de eerste volle herfstdag. Want morgenavond om 23.18 uur begint de herfst. Dan gaan we onze winterjassen weer te voorschijn halen, want je weet maar nooit hoe koud het gaat worden. En als de kou komt, dan moet de winterkleding in orde zijn. Handschoenen, sjaals en mutsen worden weer uit de mottenballen gehaald en moeten gelucht worden. Maar het kan nog best een aantal weken duren vóór we die winteraccessoires echt nodig hebben. Alleen vroeg in de ochtend kan het wat fris zijn, zolang er maar geen ijs op het water ligt. Foto: tijdens ons korte verblijf in (Zeeuws-)Vlaanderen Kwamen we terecht in Groede en dronken een kop koffie in "Eethuys Den Engel”: daar lag het hele katholieke verleden van de twintigste eeuw tentoongesteld. Een huis vol heiligenbeelden en accessoires uit de vorige eeuw. Ook alle tafels waren versierd met herinneringen uit het verleden.

Op 17 september gingen we al vroeg op stap. We dachten de snelste weg naar Maassluis te nemen, maar kwamen terecht in een file, die voor een oponthoud zorgde van bijna een half uur. Eindelijk met de pont over en via Zierikzee, waar we een uur pauze namen – wat is dat toch een leuke plaats! - , de Zeelandbrug – alleen het rijden over deze 5022 meter lange brug is al een feest -, Goes, daarna doken we de 6,6 kilometerlange tunnel in en kwamen we in Terneuzen. Daar hadden we een hotel besproken. We genoten er van het fraaie uitzicht over de Westerschelde en een heerlijk verrassingsdiner van de kok. Tijdens een korte wandeling maakte ik bijgevoegde foto. Ik werd vooral getroffen door de fraaie kleuren aan de voet van de dijk.

Vandaag gaan we naar Terneuzen; daar eens een keertje rondneuzen. Ik ben wel eens door Zeeuws-Vlaanderen gereden, maar dat was in de periode dat ik één week per maand in Brugge werkte; dan gingen we soms via het pontveer Breskens-Vlissingen terug naar huis. Vervolgens reizen we naar Antwerpen voor de blogmeeting. Zaterdagavond zijn we weer terug op het blog. Foto: Als er op ons plein voer gestrooid wordt, dan zijn de duiven er als de kippen bij.

Deze middag ben ik gaan profiteren van het mooie weer. Een wandeling door de Keizerstraat en via de boulevard weer terug. Terwijl ik over het plein voor ons appartement liep zag ik op de grond wat vuiligheid (dat dacht ik) liggen. Toen ik dichterbij kwam lag er een vogeltje op de grond, dat niet kon vliegen: te jong of vermoeid. Ik raapte het voorzichtig op en legde hem neer in een bloembak. Daar in die open ruimte zou het al gauw prooi voor de meeuwen zijn geweest. Maar eerst even een foto genomen. Eerst dacht ik : ‘hé, een jonge mus’, maar het spitse snaveltje maakt me toch aan het twijfelen. Eerlijk gezegd: ik weet niet wat voor vogeltje het was.

Gisteren een sprookjesachtige Prinsjesdag in Den Haag, alleen het oranjezonnetje ontbrak. Direct na de troonrede begon al het gekissebis over de troonrede en daarna in de Tweede kamer, waar de rijksbegroting voor het komende jaar werd gepresenteerd, het tumult. In de ogen van de oppositie deugd er geen m… van. Zij weet het beter. Vandaag zijn de besprekingen; het zal er weer hard en fel aan toe gaan. En het uiteindelijke resultaat: vertraging van alle voorgenomen plannen. Ik hoop één ding en dat is dat de huidige coalitie krachtig doorzet met wat ze begonnen is. Goed of fout: er wordt in ieder geval een stap vooruit gezet. Niets doen is achteruitgang en dat kunnen we helemaal niet hebben. Foto: Kijk naar Maasvlakte2: daar wordt gewerkt, daar komt nieuw land, daar gloort een nieuwe toekomst.

Het oranjezonnetje is niet gekomen en de regen is weggebleven. De troonrede was traditioneel, eigenlijk zonder een persoonlijk element. Iedereen kan een dergelijke rede voorlezen. De rest er om heen is show. Leuk voor de toerist en voor de televisiekijker. Je zou de troonrede kunnen zien als een soort intro voor de daarop volgende algemene beschouwingen in de Tweede Kamer. Een leuke traditie, maar niet meer. Foto: ook een stukje traditie, maar wel een stuk spannender.

Prinsjesdag start met natte straten en een gesloten grijs front boven de stad. Is dit een voorteken wat ons te wachten staat voor de komende jaren of zal er in de troonrede nog een verrassing verborgen zitten? Voor het westen wordt wel wat weersverbetering gemeld en misschien zal de rijtoer door de stad toch nog met een zonnetje versierd zijn. De komende dagen wordt er in ieder geval meer zon en geen regen verwacht. Een prettig vooruitzicht voor een paar herfstuitstapjes. Foto: vandaag zal Den Haag er gekleurd op staan. Voorproefje gisteren op het stand van Scheveningen

Bij de voorbereidingen op Prinsjesdag horen ook de militaire oefeningen op het Scheveningse strand. Daar worden de paarden gewend aan rookgordijnen, kindergeroep, losse flodders en geronk van zware motoren, zoals tanks. Dat alles was deze morgen weer aanwezig op een zonnig maar winderig strand. En natuurlijk was ik er ook als toeschouwer/fotograaf. Maar vóór je op het betreffende stuk strand was, moest je wel eerst door het door de tanks etc. omgewoelde zand en dat was geen pretje; zo ongeveer 2 à 3 kilometer door het rulle zand is geen pretje, maar ik ben weer heel thuisgekomen. De bijgevoegde foto is er een die ik deze morgen op het strand maakte.

Op dinsdag 22 september om 23.18 uur begint de echte herfst. Maar eerst komt nog de blogdag in Antwerpen. Daar leven we deze week naar toe. Altijd gezellig om je blogvrienden in levenden lijve te mogen ontmoeten. De krant van vandaag brengt niet veel vrolijk nieuws. Morgen is het Prinsjesdag in Nederland en een sombere Miljoenennota voorspelt weinig goeds. Deze morgen wordt er weer geoefend op het strand. De paarden, die meelopen in de rit van de koningin in de gouden koets, krijgen op het strand een herhalingscursus. Die moeten gewend worden aan rotjes en bommetjes. Altijd weer plezant om mee te maken, zeker als het weer een beetje mee werkt en daar  ziet er van morgen wel naar uit. Een plezant bericht voor de Belgen was natuurlijk het goede heroptreden van Kim Clijsters. Jammer dat de nieuwe Belgische ster Yanina Wickmayer  er niet in slaagde haar Deense tegenstandster te verslaan. Foto: deze paddestoelen fotografeerde ik vorig jaar 14 september.

Dadelijk komt er visitie. Daarna nog even bloggen. En dan is de zondag weer voorbij. Een stormachtige zondag met afwisselend zon, wind en regen. Ik wens iedereen een prettige avond. Foto: duidelijk was het die dag niet zo stormachtig. Maasvlakte 2 in wording.

Na een rommelige week: sennet en KPN, nu hopelijk in wat rustiger vaarwater. De herfst is begonnen met stevige wind en wat onrustig weer, maar de komende dagen lijkt het toch weer wat bij te trekken. En dan de tweede helft van de week: eerst een bezoekje aan Terneuzen en aansluitend blogmeeting in Antwerpen, waar we weer veel blogkennissen hopen te ontmoeten. En als we dan weer terug op het honk zijn, gaan we ons voorbereiden op een zonnige vakantie in Turkije. Na terugkomst uit Turkije vier verjaardagen en dan is het al weer bijna winter. De tijd gaat zo snel. Foto: een foto van de Maasvlakte 2. Daar gaan rust en bedrijvigheid hand in hand.

En daar zitten we dan met ons pik in het zand. Hè bah. Maar hier wordt een oud Nederlands spreekwoord gebruikt. Misschien bestaat deze uitdrukking ook in Vlaanderen. Hier is geen lichaamsdeel bedoeld, maar het pikhouweel. Waarom. We liggen eruit. De KPN heeft een grote storing in Den Haag en wij zijn daar de dupe van. We kunnen niets doen op het internet. Gelukkig functioneert de computer wel en kunnen we ons vermaken met spelletjes of met fictieve brieven schrijven naar onze blogvrienden. Maar die brief komt pas aan als de storing opgeheven is. Die storing had beter gisteren kunnen plaatsvinden. Toen waren we toch niet thuis, maar zaten lekker in het zonnetje op Maasvlakte 2. In de wind aardig fris, maar uit de wind leek het wel hoogzomer.
Het bovenstaande had ik van morgen al geschreven, maar nu zijn we dan eindelijk op internet: 17.00 uur. Grote delen van Den Haag waren van de buitenwereld afgesloten. Foto: we kunnen weer uitvaren.

Een vriendin vertelde mij, dat op de Maasvlakte 2 een informatiecentrum was, waar je van alles te weten kon komen over de ontwikkeling van dit stukje Nederland van de toekomst. En natuurlijk waren Annemiek en ik al snel op weg om ons deze informatie eigen te maken. Sinds 1 september 2008 is Havenbedrijf Rotterdam bezig nieuw land te scheppen naast Maasvlakte 1. Sleephopperzuigers zuigen op ca 10 kilometer uit de kust zand op en lossen dat weer op de plek, waar Maasvlakte 2 komt. In het informatiecentrum, dat de naam Buureiland draagt, kan je heel veel informatie over deze indrukwekkende ontwikkeling krijgen. Ik kom hier later nog een paar keer op terug. Foto: een sleephopperzuiger lost zijn lading via rainbowen. Foto: een sleephopperzuiger lost zijn lading.

Wie weet; gaat het vandaag allemaal beter op het seniorennet. Maar ik weet uit ervaring, dat het overstappen van de ene naar de andere server niet altijd van een leien dakje gaat. Maar laat ik iedereen geruststellen: het komt best wel weer goed. Er is nu even tijd om de blogs weer op orde te brengen; zo als het ledigen van de post in het gastenboek, het verwijderen van de soms veel te grote foto’s en van de vele bewegende figuren en ga zo maar door. Misschien komt er nu een beetje orde op het blog. En wat dacht u van de blogs van de bijzonder jonge ‘senioren’, er staan zelfs blogs op het sennet van lagere scholen!! Misschien kan er gelijk even opgeschoond worden. Het moet toch mogelijk zijn een ondergrens te stellen voor de leeftijd van senioren. Foto: misschien haal ik met mijn verhaaltje wel oude koeien uit de sloot.

Ik wilde vandaag bij de medebloggers, die mijn blog bezocht hebben en een reageer achterlieten, een bedankbriefje in de bus stoppen. Helaas is het seniorennet wat van slag af: regelmatig verschijnt het bericht "verbindingsproblemen vaststellen" en dat maakt het bloggen erg onaangenaam: geschreven teksten verdwijnen samen met de plaatjes. En het ligt niet aan mijn computer: ik kan all over the world andere websites zonder problemen benaderen. Het seniorennet schijnt problemen te hebben met de eerste schooldagen op de nieuwe server. Even geduld; dan komt alles wel weer goed. In ieder geval bedank ik iedereen,die mijn blog bezocht heeft.

Het wordt nu toch tijd om wat te gaan schrijven. Donderdag; marktdag in Scheveningen en dan wel specifiek voor de wijk Belgisch Park. Jaren geleden startte de marktdag dichter bij het oude centrum, daarna op een kerkplein en nu dan in een winkelstraat bij ons in de buurt. Het is een markt van alles en nog wat. Maar de meeste kramen worden toch bemand door bloemenkoopman(3 keer), groenteman(3 keer), kaasboer( 2 keer), brood, antiek, kleding, viskar, loempia, wafelbakker, en soms ook nog door vrije handelaren. Altijd wel gezellig, vooral als het weer meewerkt. Ik ga er iedere week even kijken of een boodschap doen. Foto: dieren staan er niet op de markt, maar wel in het natuurgebied Lentevreugd.

Een zomerse dag zal het vandaag niet worden. Een brede wolkenband trekt over ons land. Al en toe zal de zon wel te voorschijn komen. Wat de dag vandaag zal brengen, weet ik nog niet. Ik heb nog geen plannetje gemaakt. Annemiek is met Marlies, onze dochter, een dagje uit. Voor het avondeten zal ze weer thuis zijn. Ze zijn naar Pampus, een eilandje in het IJmeer bij Amsterdam. Ze zal er vanavond op haar blog wel over vertellen. Foto: Vroeger leerden wij, dat de Rijn bij Lobith in ons land kwam en via de Kromme Rijn uitmondde  bij Katwijk. Gisteren was ik in Katwijk en zag wat er van de Rijn is overgebleven.

Annemiek was met haar vriendin op stap en ik… Ik ben op de fiets gestapt. Door de duinen naar Katwijk, vervolgens Noordwijk en via een omweg over Wassenaar weer terug naar Scheveningen. Mijn kilometerteller stond op  610 toen ik weg ging en op 660,7 toen ik thuis kwam. Onderweg ben ik afgestapt om in het natuurgebied  Lentevreugd een wandeling te maken en de Konipaarden en de Schotse Hooglanders met een bezoek te vereren. Het was warm en de kans was groot, dat de Hooglanders in het water zouden staan. U ziet het op de foto: inderdaad ze stonden in het water.

Dat het vandaag een mooie dag zal worden bewijst deze vroege opname vanaf mijn balkon. Eigenlijk hebben we geen balkon.  Onze afdeling in het appartementencomplex omvat vier appartementen en een lift. Twee appartementen weerszijde van de lift. Wij zitten direct naast de lift. Vanaf de lift naar het appartement naast ons is een loopruimte van acht bij twee meter. De laatste twee vierkante meters zijn de entree van onze buren. Om daar te kunnen geraken, moeten zij gebruik maken van de ruimte voor onze slaapkamers. Op die ruimte voor onze kamers  - en dat stuk noem ik ons balkon - hebben wij een bank en bloemen staan. Daar zitten we soms bij mooi weer en genieten dan van het fraaie uitzicht over Scheveningen/Den Haag.

Maandag:  de tijd gaat snel. Over twaalf dagen is het al weer blogmeeting in Antwerpen. We zien er naar uit, wie we allemaal zullen ontmoeten. Als het even mee zit, gaan we in de loop van donderdag 17 september al onderweg naar Antwerpen. Twee dagen in Terneuzen en genieten van Zeeuws-Vlaanderen en dan zaterdag doorstomen naar Antwerpen. En ’s-avonds na het diner weer terug naar Scheveningen. Wie zullen er allemaal komen? Foto: even een harinkje pakken op de boulevard.

Dat was het vanavond. Jammer dat de avond zo kort is. In de duinen speelden de konijntjes haasje over. Er waren veel wandelaars op de been. Aan de bosrand liepen twee reeen. Honderden meeuwen sierden de lucht boven het boetsterveld. Foto: spelende konijntjes.

Op de boulevard kom je maar af en toe een dame in Scheveningse dracht tegen. Vandaag waren er wel een aantal dames, maar dan in West-Brabantse dracht. Ze waren meegekomen met een Shantykoor uit Roosendaal, maar dat laatste weet ik niet zeker: het kan ook Bergen op Zoom zijn geweest. In ieder geval staan ze op bijgevoegde foto.

Jammer dat de zon zo laat opkomt: vandaag 6 september precies om 07.00 uur. Dat is wat anders dan op 6 juni van dit jaar: toen was het 05.22 uur. De dagen beginnen aardig te korten: van avond gaat de zon al weer onder om 20.16 uur. Dat was op van 20 tot 30 juni wel wat anders: toen was de zonsondergang om 22.04 uur. Gelukkig gaat het de komende maanden niet meer zo snel, dankzij de overgang naar de wintertijd: anders zou met kerstmis de zon pas opkomen om 09.48 uur. Op 24 oktober gaan we dit jaar de tijd weer verzetten en dan komt de zon ineens weer een uur eerder op, maar gaat die ook weer een uur eerder onder. Ingewikkeld allemaal. Maar ja, zo is het nu eenmaal door de ‘geleerden’ bepaald. Wij gaan vandaag en de komende dagen fijn genieten van de nazomer.

Deze zandhoop was een cadeau van de heftige winden, die gisteren over het Scheveningse strand waaiden. Een nieuw duin op het strand met een hoogte van ruim een meter vijftig. Hier ligt weer een taak voor de bulldozers, om het strand weer een fraai aanzien te geven.

Zaterdagochtend. Een aantal wegens de warmte uitgestelde werkzaamheden, zoals de kleine moeilijke hoekjes en rondingen van vloerbedekking voorzien. Een warm werkje, maar nu is de kamer compleet. Dadelijk nog even de spulletjes op hun plaats zetten. De zon schijnt en lokt me naar buiten. Van middag zingen en spelen een aantal shantykoren op de boulevard. Altijd wel gezellig, vooral omdat ik een aantal van die zangers ken. Foto: Shantykoor Scheveningen 2008. Vandaag zullen zij ook wel weer present zijn.

Ik weet niet of u daar ook last van heeft, maar regelmatig verschijnt vandaag het bericht ‘deze pagina kan niet worden weergegeven’ , even terug naar voorgaande pagina, opnieuw proberen en dan lukt het; soms is dan het eerste gedeelte van mijn blog zwart en begint de pagina een stuk verder. Bij getallen in de marge staat soms een kruis, etc. Misschien ligt het aan het weer of is de webmaster met een vernieuwing bezig. We oefenen geduld en hopen maar dat de problemen met het blog spoedig verholpen zijn. Niet getreurd, het leven gaat toch wel door en er is geen man overboord.

Het is alsof het zo hoort: als er wind, veel wind, is, dan moet ik naar de pier. Dan moet ik tegen de wind hangen en proberen foto’s van dat geweld te maken. En zo was het gisteravond ook. Ik stond op de pier, terwijl de wind om me heen gierde. Windkracht 8 met windsnelheden zo rond de 90 a 100 kilometer per uur. Een onstuimige zee en dreigende luchten. De meeuwen zaten aan de grond: ook voor deze vogels was het weer te zwaar. En achter een glazen opbouw de pier zaten drie meisjes uit de wind te genieten van een glaasje wijn en van het weergeweld. Proost, meiden. Zie foto.

Soms wens ik mijzelf een vogel te zijn, hoog in de lucht. En daar hangend tegen de wind me vrij te voelen en alles van een afstand te kunnen bekijken. Vaak zie je hier de vogels zo hangen en wegzweven zonder een vleugel te bewegen.

Het zal geweest zijn omstreeks 20 december 1946 of 1947. Het was een regenachtige dag; ik had een zwarte cape aan en was juist klaar met mijn krantenwijkje. Bij een bloemenkar zag ik paar duindoorntakken staan. Ik keerde me om en liep terug naar de duinen, waar ik een bos duindoorntakken plukte en met deze takken onder mijn cape naar een bloemenkoopman stapte en vroeg of hij belangstelling had voor deze takken. En met de kerst in het vooruitzicht hapte hij gretig toe. Ik was heel erg tevreden over de betaling van de verboden- te- plukken takken. Foto: gisteren waren we even in de polder.

De duindoorn of met de geleerde naam ’ hippophae rhamnoides’ komt voor in kalkrijke duinen, maar ook in de woestijnachtige gebieden van Centraal Azië en in de Alpen. Het is een struik, die in de nazomer gekleurd is met oranje bessen. De bessen zijn zuur, maar rijk aan vitamine C. Ze worden o.a. verwerkt tot: duindoornolie, duindoornbesolie, duindoornsap, duindoornsiroop, duindoornjam en duindoornelixer. Het gebeurt wel eens, dat de bessen in de winter gaan gisten; als de vogels dan de vruchtjes eten worden ze stomdronken. Foto: gisteren gemaakt in de Scheveningse duinen.

Ik zat te twijfelen over welk onderwerp ik vandaag zou schrijven: de duindoorn of Guido Gezelle. Ik heb een besluit genomen: Guido Gezelle van morgen en de duindoorn deze middag. Waarom Guido Gezelle? Toen ik  jong was werd Joost van den Vondel altijd geroemd als de grootste Nederlandse dichter. Hoewel Vondel echt wel mooie gedichten geschreven heeft vond ik Vondel, vooral in zijn grote toneelwerken erg gezocht en bombastisch. Ik had meer op met de grootste Vlaamse dichter Guido Gezelle, die ik nog steeds graag lees. Zo kwam ik deze week in zijn gedicht ‘Oogentroost’ uit de ‘bundel’ Herfstmaand de volgende strofe tegen :
“De boomen staan, half uitgeleefd,
in kakelbonte reken,
te midden al dien bodempracht,
vol stervend goud gesteken.”

foto: een stukje duin bij Scheveningen

Hier in het westen is het weer uiteindelijk toch best meegevallen. In de ochtend enige regen, maar daarna woei de wind de regen naar elders. De wind is er nog, maar boven zee en de kust is de hemel blauw gekleurd, Het kan best nog een aardige avond worden. Foto: de duindoorn is niet alleen een sieraad in de duinen, maar het is ook een plant, die veel vitamines bevat.

Ik zet net de radio aan en ik verwachtte eigenlijk het lied “September morning”van Neil Diamond te horen. Maar nee hoor. Dat lied wordt de laatste jaren vergeten. Maar misschien zal het deze maand wel in een of ander programma te beluisteren zijn. Niet getreurd: september is gestart met mooi morgenlicht. Ook in België zijn nu de scholen begonnen. Toen ik jong was vond ik dat het vervelendste  schoolkwartaal begon. Eigenlijk vreemd, dat wij in die tijd spraken van een kwartaal: het was helemaal geen kwartaal; een kwartaal telt drie maanden en de periode september – kerstfeest is bijna 4 maanden; een trimester dus. Op het gymnasium spraken we van trimester en dat kwam beter in de buurt; maar dat klopte ook weer niet want de periode tussen kerst en Pasen omvatte meestal drie maanden en dat was dan weer een kwartaal. En de periode tussen Pasen en augustus was weer vier maanden; een trimester dus. Kwartaal of trimester, vandaag is het 1 september. En in mij zing ik “September morning” van Neil Diamond. Foto: oogstkleuren of zijn het herfstkleuren in de duinen.

Met enige vertraging toch nog even op het blog om u een fijne avond te wensen. Weer een vreemd probleem met de FTP-server. Alles loopt behalve twee sites. Ook de expert kan er nog niet uitkomen.

Vroeger, heel  vroeger werd op 31 augustus Koninginnedag gevierd en de dag daarna begonnen de scholen weer. Ik  kan me die dag niet zo goed meer herinneren. Ik denk dat dat feest zich meer in de binnenstad afspeelde of op een paar locaties, waar een oranjecomité actief was. Maar het kan ook zijn, dat in die jaren Bevrijdingsdag veel meer aandacht kreeg. Ik vond in ieder geval Koninginnedag nooit zo een succes, want op 1 september begonnen de scholen weer en daar had ik toen nog echt geen zin in. We kenden in die tijd geen herfstvakantie en tot Kerstmis was het een heel lange en saaie tijd. Foto: de laatste zondag van augustus 's morgens vroeg, de stoelen zullen nu wel wat vaker leeg staan.

Of hinkelend naar huis?

Om 06.30 uur opgestaan; na het douchen krant gelezen, ontbijt gedaan en daarna op de wandeltour. Door de duinen naar het strand en via de boulevard weer op het honk. Even een bakkie doen met een kookie en daarna de foto’s, die ik onderweg genomen heb, op de computer gezet. Vandaag waren er bijzonder fraaie luchten en een stevige wind en … kwallen op de kust. Kwallen vinden we eigenlijk allemaal vieze beesten: het lijken net klodders snot. Maar ze zijn o zo mooi. Ik plaats weer een foto vandaag en bekijkt u de vergroting maar eens, dan zult u het met mee eens zijn dat ze bijzonder mooi zijn.

Het is al lang geleden, maar ook ik ben klein geweest. Daarvan kan bijgevoegde foto getuigenis geven. Ik weet niet exact wanneer deze foto gemaakt is. Vermoedelijk begin 1936.Ik moet op deze foto – ik zit in het midden – ongeveer 16 of 17 maanden jong zijn. Links op de foto mijn broer Jan, die nu in Nieuw Zeeland, woont en rechts mijn oudste zus Lenie, die helaas overleden is. Deze foto vond Annemiek vandaag in een oude schoenendoos.

Na een drukke week dan nu eindelijk een rustig weekend. Lekker luieren want in huis is er weinig te doen. Even de stofzuiger er doorheen en dan maar wachten op nieuw stof. Als het droog blijft zou een wandeling of een fietstochtje door de duinen tot de mogelijkheden behoren, maar met de straffe westenwind is dat nu geen aanrader. We zullen wel zien, misschien gebeurt er iets onverwachts. Foto: we varen vandaag maar eens de andere kant op.

Na een redelijke zonnige dag, wordt de dag besloten met onweer, wind en regen. Foto vandaag genomen om 20.02 uur.

Verschil moet er zijn: zon in Vlaanderen; regen en gure wind in Holland. Het is wel weer wennen aan het weer. Over een paar weken hebben we de blogmeeting in Antwerpen en kort daarna gaan we weer op vakantie. En dan hopen we onze Belgische vrienden weer te ontmoeten. In ons vakantieoord lijkt het ook wel wat op een blogmeeting: wij delen ons hotel met veel Belgen en genieten daar iedere dag van.

In Frankrijk staan velden vol met deze bloemen. In Holland moeten we het met een bosje stellen.

Gisteren stond mijn teller op 77777, 5 keer het geluksgetal. Nog een 7 erbij zal nooit meer lukken. Oké, het is maar een cijfer; het zegt verder niet veel. Want als ik het wegdruk ben ik het kwijt. En als ik of Annemiek of wie dan ook naar mijn blog gaat, dan verandert dat cijfer weer. Toch vond ik het leuk om er een foto van te maken. Per toeval gezien. Ik heb dat cijfer in ieder geval met mijn camera, die altijd bijdehand ligt, vastgelegd.

Ik kwam u even een goede avond wensen. Aaanvankelijk een beetje fris vandaag, maar nu is het best een mooie zomeravond. Geniet er maar van. Onze hibiscus staat eindelijk in bloei. Zeker een laatbloeier. De bloemgrootte varieert tussen 12 en 13 centimeter.

In de centrale gang van ons complex heb ik ongeveer vier jaar geleden een overtollige eikenhouten sidetable geplaatst met de bedoeling eventuele gelezen tijdschriften of boeken een tweede leven te gunnen. Aanvankelijk was er nogal wat kritiek, maar die verstomde snel, toen de mensen het nut er van zagen. Als ik die tafel nu weg zou halen zou er een storm van kritiek losbarsten. Deze week lag er weer een stapel boeken, waarvan ik er een paar heb meegenomen: Zeevisserijschepen, Langs oude en nieuwe wegen, Sail 90 en Peter Freuchen’s boek van de zeven zeeën. Boeken vol informatie en leuke anekdotes. Leesvoer voor vakantie of donkere winterdagen. Foto: de sidetable.

Ik denk dat de avond van vandaag een gunstig verloop zal hebben. Ik bedoel de vergadering. Zal er dan eindelijk rust in de tent komen. We kunnen het in ieder geval best gebruiken. Ik hoop, dat we vanavond op de goede afloop kunnen toasten. Er kunnen echter nog altijd een paar verborgen haken en ogen zijn. Afwachten maar. Gelukkig is het niet zo heet meer, dat zou de gemoederen alleen maar kunnen verhitten.

De zee heeft vaak iets bijzonders te bieden. Soms zijn het de kwallen, soms aangespoelde postvissen, soms een gestrand schip, soms…ga zo maar door. Maar van ” êl-bêl” zullen velen van u nog nooit gehoord hebben: êl-bêl is namelijk een oud woord dat door vissers wordt gegeven aan een natuurverschijnsel op zee. De betekenis lijkt afkomstig van êl = ijl en bêl = schittering op het water. Je zou het kunnen vertalen met luchtspiegeling. En gisteren was er weer zo een êl-bêl; zie bijgevoegde foto. De schepen aan de horizon lijken boven de zee te zweven. Lijken: het is een luchtspiegeling.

Na een drukke dag kom ik iedereen toch nog even een prettige avond wensen. Er volgen nog drie drukke dagen en hopelijk volgt er dan wat meer tijd voor mijzelf.

De school is weer begonnen. Vanmorgen kwam ik twee blijde kinderen tegen, die weer naar school mochten. Ze hadden hun schoolvriendjes wel gemist. In Scheveningen betekent dit tevens weer rust op het strand. Er komen natuurlijk nog wel mensen om te zonnen en te baden, maar de massa blijft weg. Eigenlijk begint nu weer de mooie tijd van het seizoen. Je kunt weer rustig wandelen op het strand en genieten van de zee. En de strandtentexploitanten zitten er over het algemeen niet mee, die krijgen nu juist bedrijfsgroepen en dat zijn nou niet de rumoerige strandbezoekers. Lekker gezellig ontspannen: sport, spel of een wandeling op het strand, een drankje en een hapje. Foto: nog een laatbloeier: de braamstruik.