Berichten van 1 januari 2009 tot 31 december 2009

De zon heeft me weer vroeg gewekt. Het eerste dat ik dan doe is het helemaal open zetten van het slaapkamerraam. Wij houden van frisse lucht en zodra het kan gaan de ramen open. Dat doen we niet alleen in de zomer, maar ook in de winter. Even een frisse wind door het huis. Voor vandaag ziet het weer er goed uit in het noorden en noordoosten van het land is er kans op een enkele (onweers)bui. Morgen wordt het weer wat onrustiger, maar dat zien we dan wel weer. Foto: de meerkoet heeft even de zeven eitjes toevertrouwd aan de zon, maar blijft wel in de buurt.

Ik kom iedereen nog een prettige zomeravond wensen.

Grote letters in de krant: Oorlog België – Nederland beraamd. Als kroonprins zou de latere koning van België Leopold II plannen beraamd hebben om bij verrassing Nederland aan te vallen. Dit blijkt uit documenten die de Vlaamse journalist Kris Clerckx vond in het archief van het Belgische koninklijk huis. Zijn doel was om alle katholieke gebieden onder de grote rivieren ‘onder één kroon te verenigen’. In 1865 besteeg kroonprins Leopold als Leopold II de troon. Zijn plannen liggen nog steeds begraven onder het stof van het koninklijk archief. Alleen historici hebben hiervoor nog enige belangstelling. De grote letters zijn nu weer kleine lettertjes geworden. Foto: alle eendjes zwemmen in het water.

Het is dus Nieuwkoop geworden, maar niet alleen Nieuwkoop: wij hebben de hele omgeving bezocht; de Woerdense Verlaat, Noorden, Meije en Nieuwkoop en niet te vergeten het informatiecentrum van de provincie. Daarna via Bodegraven weer terug naar huis. Een warme dag in de auto, maar buiten, vooral in de ochtend, nog fris. Een echte aanrader om het Groene Hart te beleven. De foto, u raadt het al: de Nieuwkoopse plassen. U kunt aan het water zien, dat er een stevige bries woei.

Wat te doen vandaag. Ik heb geen zin om me druk te maken. Lekker ergens naar toe gaan. Zitten aan het water. Luisteren naar de wind en lekker kuieren door de polders. Het moet ook een plekje zijn waar Annemiek rustig een boekje kan zitten lezen, terwijl ik in de omgeving rondstruin. Ik heb Annemiek gevraagd of ze een leuke locatie weet, maar ik heb nog geen antwoord gekregen. Misschien het Westland, de Hoeksche Waard of  Nieuwkoop. Ik denk dat het Nieuwkoop wordt: daar is onze dochter Marlies laatst geweest en die was er erg enthousiast over. Op naar het groene hart van Zuid Holland. Foto: dit is nog Scheveningen, maar vandaag zal er zeker een andere foto volgen en dan van Nieuwkoop of de Nieuwkoopse plassen.

Het is nog vroeg: nog geen half acht. Buiten een strakblauwe hemel, een kalme zee en een vlag op het Kurhaus, die te lui is om te wapperen. Zo te zien wordt het vandaag een echte zomerdag. De krant brengt ook al niet veel nieuws: het is komkommertijd en dat zal nog wel even duren. De televisieprogramma’s zwakken nog verder af en beginnen al weer met herhalingen van programma’s, waar de kijkers niet om gevraagd hebben. De programmamakers hebben ook recht op vakantie en in september beginnen ze weer met een nieuw draaiboek, dat vermoedelijk wel een kopie van het afgelopen jaar zal worden. Foto: het duinkonijn trekt zich nergens iets van aan.

Het is weer tijd om iedereen een heel prettige avond te wensen. De zon heeft ons vandaag niet in de steek gelaten. Straks kunnen we weer van een mooie zonsondergang genieten. En morgen... worden we door het zonnetje gewekt. Ook de dieren genieten van het mooie weer: zo fotografeerde ik gisterochtend een ree, dat rustig liep te grazen. Toen ze mij zag ging ze er van door.

De zomer is voor ons goed begonnen. We mochten genieten van een mooie zondag. De temperatuur was nog wel niet echt zomers, maar toch wel aangenaam, ondanks de straffe wind. Vandaag lijkt het ook weer zo’n dag te worden, maar nu hangt de vlag boven het Kurhaus slap langs de mast. Er is wel aardig wat bewolking; die zal echter niet tot wateroverlast leiden. Foto: in de duinen keek een vos begerig naar een konijntje, dat zich echter niet liet vangen.

Ik kom u even een prettige zondagavond wensen.

Als alle lieden,

     die gaan en staan,

“goendag!” mij bieden

     en spreken aan,

dan snoere en binde ik

     mijn’ kommernis:

dan ondervinde ik

     dat ’t zommer is!

(Guido Gezelle)

Zaterdag. Morgen begint om 07.45 uur de zomer. Misschien wat meer zon dan vandaag, maar voor het herfst wordt hebben we nog heel wat zonnige dagen te verwachten. Vannacht lagen we vroeg in bed: 03.00 uur en om 06.00 uur was ik weer wakker. Ja. Bruiloft vieren duurt soms wel wat langer dan klokslag 24.00 uur. De bruiloftsdag afgelopen vrijdag was een dag met een echt Hollands-weer-sfeertje. Één fikse bui, maar toen zaten we lekker droog in de kerk. En verder een stevige bries en prachtige Hollandse luchten. Het feest ging officieel door tot 01.15 uur. Maar liep toch nog enigszins uit. Foto: het bruidspaar.

De zon is al aan zijn opmars begonnen. Zullen we het droog houden vandaag? Er staat een stevige wind vanuit het westen (windkracht 5), maar aan de zeekant is de lucht helder. Vandaag trouwt mijn neef; neefje mag is niet zeggen: hij is een kop groter dan ik en achter zijn brede rug kan ik mij wel twee keer verschuilen. Gelukkig kent hij zijn eigen kracht: anders zou ik hem geen hand durven geven.

Mag dan het binnenland van Normandië, met uitzondering van een aantal zeer fraaie steden en dorpen, wat eentonig zijn, de kust geeft daarentegen door de wolkenluchten, de wind, de getijdenstromingen, de fauna en flora een zeer gevarieerd beeld. Uitgestrekte stranden bij eb, die bij vloed bijna geheel verdwijnen; de stranden bij Dives-sur-Mer en Cayeux-sur-Mer zijn ook bij eb nou niet echt geschikt voor strandrecreatie. Het zand blijft nat en dan ga je niet zomaar op het strand zitten of liggen; bovendien zijn er kiezeldijken aangelegd om het achterland voor overstromingen te vrijwaren. Strandleven, zoals wij dat kennen in België en Nederland, is niet mogelijk. Maar de zee is een trekpleister, waaraan je bijna geen weerstand kunt bieden. In de weekenden gaan veel kustbewoners met grote netten naar zee om garnalen of schelpen te vangen. De rivieren zijn smal bij eb, maar breed bij hoog water; daardoor krijg je een steeds wisselend landschap.

Normandië is best wel mooi: eindeloze met klaprozen versierde en door de EU gesubsidieerde korenvelden; wuivend graan in een eindeloze beweging en aan de einder een boerderij, waar de boer zit te wachten tot het graan geoogst kan worden. Het zijn niet de korenvelden zoals van Gogh die schildert: daar zit beweging in, noeste vlijt en armoede. Zonder de EU zou Normandië nu misschien een bloemrijk natuurgebied zijn geworden. Grond, teruggegeven aan de natuur. Er heerst nu stilte, die nauwelijks door geluid wordt verstoord. Op de goed onderhouden binnenwegen is het veilig rijden: bijna geen verkeer, geen voetgangers, geen fietsers en passeer je een dorpje, dan heerst ook daar de stilte, soms even onderbroken door een torenklok, die het uur slaat.

Ik begin vandaag met een bloemige ochtendgroet.

Zo maar ergens langs de weg.

We zijn weer toe aan een nieuwe dag. Vanmorgen werd ik om 05.35 uur gewekt door de huisbel. Wie kan daar nu zo vroeg zijn, dacht ik. Het was de krantenbezorger: de deur van de centrale ingang was nog niet vrijgegeven. Of ik a.u.b. wilde openen. De ochtendkrant zat dan ook al vroeg in de bus en ik uit bed.

Tijdens mijn vakantie heb ik veel foto’s gemaakt; gisteren liet ik u er al twee van zien. Vandaag zal ik er weer een paar plaatsen. Nu de haven van Dives-sur-Mer. Een wonderschoon plaatsje met een prachtige oude kerk. Foto: de haven van Dives-sur-Mer bij avondlicht.

Op onze vakantie hebben we niet vaak de zon kunnen zien ondergaan.De lucht was dan grijs en somber; vaak was er zelfs geen zon te zien. Toch heb ik op een avond bijgaande foto kunnen maken.

We zijn weer thuis.Wat het weer betreft hebben we tijdens onze vakantie van alles wat gehad. De temperatuur was beneden de maat: zo schommelend tussen de 14 en 17 graden. Een enkele keer een kleine uitschieter naar boven als de zon eventjes doorbrak. Maar ik denk dat ook voor Nederland en België dat het geval was. Regen hebben we echter niet veel gehad, wel veel dreigende wolken. We hebben veel rondgereden tussen de door de Europese Gemeenschap gesubsidieerde korenvelden van Normandië, maar ook veel niet-gesubsidieerde natuur. Foto: de krijtrotsen bij Ault waren erg indrukwekkend.

Ik weet eigenlijk niet goed, wat ik vandaag moet schrijven. Zal ik schrijven over de vakantie of over de Europese Verkiezingen. Als ik over de Nederlandse verkiezingen praat en hoor, dat Wilders gewonnen heeft, dan denk ik: “snel weg op vakantie, want in een land waar Wilders wil (mee)regeren, wil ik niet wonen”. Maar aan de andere kant denk ik: “ik kan ons land toch niet achterlaten, overrompeld en (mede)geregeerd door een figuur als Wilders. Misschien moet ik denken: “ach, zo’n figuur als Wilders blijft maar een korte tijd: Nederlanders zijn toch niet zo dom dat zij zich door Wilders laten koeioneren?” Maar wat ik werkelijk denk, dat mag ik niet schrijven, want dan heb ik kans dat ik opgesloten wordt. Vrijheid van meningsuiting? Dat geldt dan alleen nog maar voor Wilders. Foto: dit jaar ben ik niet thuis met Vlaggetjesdag.

Dit jaar zal ik de Scheveningse “Hollandse Nieuwe” missen. En de kenner begrijpt natuurlijk waar ik het over heb. De Hollandse nieuwe is vanaf 9 juni weer te koop. Ik zit op dat moment voor een korte vakantie in Normandië. Ik zal mijn ‘schade’ later wel weer inhalen. Foto: 3 juni, maar wel een jaar geleden.

Vandaag had ik een afspraak met de garage: mijn auto krijgt zijn eerste beurt. Daar de garage ongeveer 10 km van ons verblijf ligt, moet ik er vroeg uit om de auto om 8.15 af te leveren. Ik zou een fiets krijgen om naar huis terug te gaan, maar er stond een te straffe wind om dat hele eind terug te peddelen. De baliebediende keek naar de opdracht en zag dat het de eerste beurt zou zijn.Dat is in een uurtje gefikst ei hij.Als u wilt kunt u ook even een bakkie doen, de krant lezen en dan zal de auto tegen 9.45 weer voor u klaar staan. Ik deed mijn bakkie, las mijn krantje, nog een bakkie en om 9.45  ging ik naar de balie om de auto op te halen. Mooi niet: er moest een modificatie worden uitgevoerd; opdracht van de fabriek. Het kan nog wel een uurtje aanlopen. Eindelijk om 12.15 uur was het dan zo ver. Dat had ik gedacht. Vooraf had ik gevraagd of ik via internet zou kunnen betalen; dat was geen bezwaar; maar toen het er op aan kwam, kon het alleen maar contant of per pinpas. En daar ik geen pinpas bij me had, moest ik eerst naar huis gebracht worden door een auto met chauffeur om mijn pinpas op te halen. Om 13.25 was ik eindelijk thuis. Een beurt van 1,5 uur was uitgelopen tot 5 uur en twintig minuten. Foto: de garage verdiende geen bloemetje.

Vandaag een luie dag. Natuurlijk was de dag niet lui, maar was ik gewoon lui. Ik had niet veel zin in allerlei activiteiten. Misschien waren de laatste dagen een beetje druk. Daarom vandaag gewoon lekker lui geweest. Foto: deze hond had er ook niet veel zin in.

Vandaag maar eerst begonnen om de brievenbus te legen en al mijn bezoekers, die een berichtje in mijn gastenboek achter lieten, te bedanken. De hitte is even uit de lucht en er blaast nu een frisse wind over Scheveningen. Maar de zon schijnt, al zijn er ook tamelijke veel wolken. Maar dat deert niet, zolang zij maar voor de zon opzij gaan. Ik wens iedereen een heel fijne (werk)dag. Foto: af en toe moet je ook even uitrusten.

Vandaag hebben we genoten van een echte zonnige 2e Pinksterdag. Hier in Nederland is de 2e Pinksterdag een algemene vrije dag. Op heel veel plaatsen waren fietstochten georganiseerd, maar wij hebben een mooie route door de Lopiker- en Krimpenerwaard: Gouderak, Haastrecht, Stolwijk, Schoonhoven en Vlist en Polsbroek, waar we de lunch gebruikten. De foto is niet vandaag gemaakt, maar een paar dagen geleden in het Groene Hart.

Zaterdag gaan we een weekje naar Frankrijk, Normandië. Eerst omgeving Le Havre en daarna via de kustweg richting Antwerpen. En dat geeft uiteraard wat werk aan de winkel. Wegenplan België voor Antwerpen – Lille en vervolgens het Franse wegenplan Lille – Le Havre. En omdat we niet altijd de hoofdroutes willen rijden, moeten we toch wat onderzoek doen. Maar inmiddels heb ik mijn route uitgestippeld en nu maar hopen, dat mijn bijrijdsters, Annemiek en mijn dochter Marlies, mij goed begeleiden. En dan niet vergeten de benodigde bagage; niet te veel, want we verblijven onderweg in al gereserveerde huisjes. Zullen de stranden van Normandië net zo mooi zijn als die van Scheveningen? En vandaag een beetje feestvieren met zijn tweetjes: op 1 juni 1962 werd ons huwelijk kerkelijk ingezegend.

En op de markt moest de koopman zijn aardbeien kwijt. Vanmiddag kostten ze nog 2 dozen voor 2,50 euro. En nu twee dozen voor 1 euro. Dat wordt dan ook aardbeien eten vanavond en morgen. Smakelijk eten. Wij genieten van de geneugten des levens.

Vanmorgen vroeg ben ik eerst een duin- en strandwandeling wezen maken. En onderweg kom je altijd wel andere vroege vogels tegen. Maar vandaag ook heel veel jonge konijntjes. Op één foto kan ik vaak zes of meer konijntjes vastleggen. Reeën waren er dit keer niet. Er lopen nu vijf paarden rond en dat combineert niet goed met reeën. Het strand was nog stil; hoogwater en dan is het wel even afzien wat wandelen betreft: dan moet je door het rulle zand. Op zee zijn er veel boten: zeilboten, motorboten en aan de einder vrachtschepen. En aan zee ben je altijd welkom. Het strand is vrij en je kunt gaan zitten, liggen of staan. Vandaag was het wel weer even wennen; veel strandgasten spreken namelijk Duits. Foto: vier Duitse badgasten, die zich prima vermaakten.

Vandaag een nieuwe dag, die je nog nooit eerder hebt meegemaakt. De zon schijnt. Maak er een mooie dag van.

En dat is één, en dat is twee en dat is drie. Gisteravond was er op het plein voor ons appartement een grote verkeerscontrole. Binnen korte tijd zaten er drie personen in de arrestantenwagen; zo te zien was het druk bij de kassa: niet-betaalde bekeuringen of belastingen. Tot 02.00 uur ging het zo door. Nu is het plein weer helemaal schoon op één kleine rode wagen na. Zeker vergeten op te halen. Vanavond wordt het plein weer klaar gemaakt voor de Pinkstermarkt. We hebben er in ieder geval mooi weer bij. Foto: verkeerscontrole.

Vandaag een nieuwe dag, die je nog nooit eerder hebt meegemaakt. Maak er wat van.

De komende dagen is er weer veel te beleven in Scheveningen. Natuurlijk eerst de zon, de zee en de duinen. Op zee en in de haven: een groot zeilevenement: The North Sea Regatta; honderden zeilschepen op zee. Op de eerste en tweede Pinksterdag: Big Band Jazz op de Boulevard en de Palacepromenade. En bij ons op het Plein vanavond een grote verkeerscontrole en ook op de ook op de Pinksterdagen een grote Pinkstermarkt. Het kan niet op en dat allemaal onder een stralende hemel. Ik wens iedereen een fijn Pinksterweekend. Foto: en op de Harstenhoek zal de rust overheersen.

Geniet van de avond. Geniet van het leven.

Tijdens onze tocht gisteren door het hart van Holland kwamen we in Zoeterwoude dit huis(zie foto) tegen. Al tientallen malen zijn we dit huis gepasseerd, maar het was ons niet eerder opgevallen. Misschien ook omdat we van een gewone weg met tweerichtingsverkeer over moeten gaan op een eenbaansweg met tweerichtingsverkeer. Deze laatste weg heeft aan de rechterkant – links is er een brede poldervaart – uitvoegstroken om tegemoetkomend verkeer onbelemmerde doorgang te verlenen. Maar het was gisteren erg rustig, zodat ik wat meer aandacht aan de omgeving kon geven. Bij navraag blijkt dit huis een oud zusterhuis te zijn geweest met aan de achterkant een meisjesschool. De nonnen zijn vertrokken en nu schijnt er een zilversmid te wonen.

Om even voor 11.30 zijn wij in de auto gestapt, die ons naar de natuur in het hart van Holland bracht. Het eerste dat we daar zagen was een zwanenechtpaar met zes kuikens en daar heb ik uiteraard direct een aantal opnames van gemaakt. Vader zwaan was het daar echter niet mee eens, maar werkte later toch mee aan het familieportret. Later zagen we nog zo’n echtpaar met drie kuikens. De wind was stevig, de temperatuur aan de lage kant, maar zolang we in de auto zaten, hadden we daar geen last van. Onderweg wel ontwortelde bomen gezien en zware afgewaaide takken, ook een boerderij waar veel afgewaaide dakpannen in stukken op de grond lagen. Alles het gevolg van de onstuimige nacht van eergisteren.

De zon staat al weer stralend aan de hoge hemel, omringd door hier en daar wat wolken, die zorgen voor een echt Hollandse lucht. Weer om er op uit te trekken. Eerst nog wat geduld oefenen, want Annemiek moet even naar de dokter om haar bloeddruk te laten meten. Voor het zover is kan ik nog wat oude negatieven inscannen. Daarna mijn blogcorrespondentie verzorgen. Foto: onze camelia staat weer in bloei; bloemgrootte: 12 centimeter.

Er zit een nieuwe network PCI Card in mijn computer en de oude netwerkkaart op het moederbord is buiten werking gesteld. En nu maar hopen dat de ellende van de afgelopen tijd achter de rug is. Aan de kaart zal het niet liggen, die is tien jaar gegarandeerd, wat dit ook moge betekenen. Het ziet er nu allemaal in ieder geval een stuk vriendelijker uit, met uitzondering van die bijtgrage honden op bijgevoegde foto. Zij zaten gelukkig opgesloten in een hok en kwamen kwispelstaartend naar met toe, maar toen ineens zag ik een muil met gevaarlijke tanden en trok snel mijn handen terug. Ik houd van honden, maar niet van de bijtgrage kr…..

of moet ik inmiddels goede middag zeggen. Eindelijk is de laptop van Annemiek beschikbaar. Kan ik ook even een berichtje achterlaten. Vanmorgen een wandeling door de duinen gemaakt en daar kwam ik een oude bekende tegen, die we een jaar of vier geleden in Kusadasi hadden leren kennen. Een andere Scheveninger in Kusadasi. Ik had de eerste helft van de wandeling er opzitten en hij ook; alleen hij had de route andersom genomen. We hebben de route terug al babbelend in zijn routeplan afgelegd. Leuk als je iemand na zoveel jaar weer eens tegen het lijf loopt en eigenlijk woont hij maar een paar honderd stappen bij mij vandaan. Ik hoop hem in de toekomst weer wat vaker te ontmoeten. Foto: ik heb maar een plaatje van Annemiek geleend.

Of ik nu de foto van vorig jaar, of het jaar daarvoor of nog eerder plaats, u zult het verschil niet zien; want Stoffel, de landschildpad, die al jarenlang haar plekje veroverd heeft in de tuin van hotel Fantasia in Kusadasi is wel ouder geworden, maar dat is haar niet aan te zien. Toch is de foto het laatste portret, dat ik van haar maakte. Ze zat naast me in het gras en ik kon haar kopje aaien. Van mij schijnt ze niet bang te zijn; ze blijft rustig naast mij rondscharrelen. Ik hoop haar in oktober weer te ontmoeten.

Deze plant komt ook in Turkije veelvuldig voor in de vrije natuur. Hier komt deze slingerplant veel en dan in gecultiveerde vorm voor in de tuinen en wordt gewaardeerd om zijn fraaie geur. De Nederlandse benaming voor deze plant is kamperfoelie; deze naam is afgeleid van het Italiaanse woord caprifolio. De plant wordt ook wel eens geitenblad genoemd en dat is ook de vertaling van de Italiaanse benaming. In Turkije hebben ze aan deze plant een veel lieflijker naam gegeven: hanimeli en dat betekend vrouwenhandje. En als u goed kijkt naar de bloem van deze plant, dan ziet u dat het bloemblaadje de vorm van een hand heeft: vier vingers naast elkaar en een vinger apart. Foto: deze hanimeli fotografeerde ik tijdens mijn vakantie in Turkije.

Het weer hier is heel wat aangenamer dan het weer dat wij tijdens onze vakantie in Turkije voorgeschoteld kregen: daar liep de temperatuur op tot 36 graden en dat was in de schaduw. Zo erg hadden wij dat nog niet eerder meegemaakt. Meestal is het tijdens de vakanties, die wij daar doorbrengen – eerste helft mei en midden oktober – niet warmer dan 28 graden; en dan vinden wij het al warm. Wij genieten het meest bij een temperatuur van omstreeks 25 graden. Gelukkig was het niet iedere dag 36 graden tijdens onze vakantie, maar vaak wel 30 of iets meer. En de zee… die kwam nog niet boven de 20 graden. Wel een flinke afkoeling. Maar toch hebben we genoten. In oktober gaan we weer: Insallah!( het woordenboek vertaalt dit woord als ‘hopelijk’, maar het betekent eigenlijk ‘als God het wil’. Foto: één van de nieuwere wijken van Kusadassi.

Terwijl ik al vanaf 06.00 uur bezig ben met allerlei kleine dingen, ben ik nu eindelijk toe aan het schrijven van een berichtje voor mijn blog. Hemelvaartsdag: ook in Nederland een algemene vrije dag, hoewel de meeste mensen niet eens weten, wat de betekenis is van deze katholieke feestdag. Op deze dag worden traditiegetrouw veel wandeltochten georganiseerd.Vroeger waren dat in Scheveningen militaire wandelmarsen door de duinen. Nu is dat niet meer. Dat was altijd een hele belevenis. Vanmorgen heb ik nog niet veel drukte op ons plein gezien; de meeste mensen slapen waarschijnlijk nog. Het is hier licht bewolkt; misschien komt straks de zon nog om de hoek kijken. Als foto doe ik hierbij een zonsopkomst in Kusadasi, Turkije.

Het is wel weer even wennen als je weer thuis komt na een zonovergoten vakantie. We zijn amper binnen of de telefoon gaat over. Dat ding heb ik twee weken niet gehoord en dan is die er weer ineens. Gelukkig had ik net op tijd mijn koffer gesloten, zodat de zon wel mee moest naar Nederland. Vandaag even in mijn ritme komen. De buurt weer verkennen om te zien wat er allemaal veranderd is: de bomen op ons plein staan er groen bij. Die waren nog bijna bladerloos toen we vertrokken. De planten op het terras staan er goed en gezond bij, dank zij de goede zorgen van onze buren.

en hebben het zonnetje voor u in de koffer meegenomen. Hopen maar dat het hier ook zo zonnig wordt als in ons vakantieland. Daar hebben we misschien wel een beetje te veel zon gehad. De temperatuur liep op een gegeven moment op tot 36 graden. Maar gemiddeld over de hele vakantie lag die temperatuur rond de 28-30 graden. Geen regen, geen onweer, alleen maar zon. Het wordt even aanpassen.

Als u dit leest, zitten wij misschien al in de taxi op weg naar het vliegveld, of zitten al op Schiphol of in het vliegtuig op weg naar Izmir; misschien zijn we al geland in Izmir of liggen we al languit te zonnen op het strand van ons vijfsterren de luxe hotel in Kusadasi. U begrijpt het al; onze vakantie is begonnen en we gaan er van genieten, samen met onze Belgische vrienden, die we in het hotel zullen ontmoeten.

Wat Annemiek vanavond van plan is, weet ik niet. Ik denk dat zij gaat slapen, tot dat ik haar om ongeveer 01.00 uur morgenochtend wek. De taxi komt voor om 01.45 uur. Ik ga niet naar bed. Ik doe misschien een middagslaapje en verder slaap ik wel in het vliegtuig. Ons vliegtuig vertrekt om 05.00 uur en we zullen om ongeveer 09.15 plaatselijke tijd landen op het vliegveld van Izmir.Op ons vakantieadres staan computers. Misschien kan ik van daar af en toe een berichtje sturen. Overlaad mij a.u.b. niet met berichten in mijn gastenboek. Foto: vakantie-impressie.

De nachtegaal.
In de stilte van de morgen
In de bloesem van de meidoorn verborgen
Zingt hij zijn hoogste lied
Ik hoor hem wel, maar zie hem niet.

Ik heb wel wat moeten soebatten, maar uiteindelijk is Annemiek toch op de fiets met mij een tochtje door de duinen gaan maken. Niet al te ver en onderweg hebben we lekker in de zon op een bank gezeten en zitten luisteren naar de nachtegalen, die ons een prachtig concert aanboden. Ongelooflijk, dat zo dicht bij huis nog zoveel nachtegalen hier in de duinen nestelen en het lijken er ieder jaar weer meer te zijn.