Berichten van 1 januari 2009 tot 31 december 2009

Met dit stralende weer is het natuurlijk hier aan de kust nog niet direct strandweer. Maar achter de schermen en in de zon liggen al heel wat strandbezoekers te zonnen. Even een kleurtje ophalen voor de komende feestdagen.

Het gaat al weer een stuk beter dan gisteren. Hopelijk kan ik vandaag weer wat verder wandelen.Lopen of liggen zegt de fysiotherapeut. Gemakkelijk praten, maar het helpt wel. Ik heb er alleen maar een probleem bij: lopen doe ik graag, maar aan liggen heb ik een hekel. En zitten is niet goed. Als ik ga liggen dan wil ik slapen, maar als ik niet kan slapen dan wil ik niet liggen. Gisteren is het redelijk gegaan en vannacht heb ik goed geslapen. Alleen als ik me wilde omdraaien, ging het niet zo lekker. foto: deze wilde fazant liet zich gemakkelijk fotograferen. Lange tijd niet gezien in de duinen.

We hadden geboekt voor een kort verblijf in Kalkar: twee nachten. Aanvullend daarop nog een overnachting in Nederland. Maar vanmorgen na het douchen wilde ik mijn overhemd van de stoel op pakken en toen schoot er ineens iets in mijn rug. Ik kon bijna niet overeind. Die overnachting in Nederland konden we wel vergeten. Gelukkig kon ik met pijn en moeite (na het innemen van twee paracetamol, in de auto komen. We zijn toen rechtstreeks naar Scheveningen gereden. En daar aangekomen ben ik strompelend naar mijn appartement gesukkeld. Zo juist had ik de fysiotherapeut aan de lijn en die zei dat ik één ding goed had gedaan: paracetamol innemen, maar dat zitten was helemaal verkeerd. Ik kon toch moeilijke al lopend achter de auto naar huis. Hij zei mij: één ding niet doen, namelijk zitten, maar lopen en liggen. Ik strompel dus maar wat door huis en misschien straks even buiten en af en toe mij lui uitstrekken op bank of bed. En dan maar hopen dat het morgen al weer wat beter gaat. Foto: ik strompel maar wat rond gelijk deze nijlganzen.

De wonderen zijn de wereld nog niet uit. En de techniek is onvoorspelbaar. Afgelopen vrijdag begaf het KPN-modem het. Ten minste dat dachten we. Vrijdag kwam de monteur, zaterdag kwam de monteur. Geen verbinding mogelijk. KPN constateerde dat de modem het verkeer naar mijn computer wel registreerde, maar het verkeer van het modem naar KPN niet juist interpreteerde. De KPN besloot dan ook binnen een week een nieuw modem te sturen. Zondag toch maar geprobeerd, maar geen verbinding.Vanmorgen zette ik de computer aan, probeerde het internet en… daar was het. De monteur gebeld; die reageerde ook verwonderd. Die vertelde mij van het KPN-rapport, waaruit bleek dat het verkeer niet goed reageerde. Nu maar afwachten of Annemiek en ik gedurende de tijd, dat dit modem nog niet vervangen is, wel kunnen blijven internetten.

U hebt misschien al eens van hem gehoord? Neen, dan hebt u ook niets gemist. Maar gisteren is hij, samen met de overige PVV’s, uit protest weggelopen uit de Tweede Kamer als protest tegen de kabinetsmaatregels in de strijd tegen de crisis. En nu hebben zijn kiezers ook niets van hem gehoord.
Er was ook een positief bericht: Kim Clijsters maakt rentree in het proftennis.Zij heeft wildcards aangevraagd voor de WTA-toernooien van Cincinnati, Toronto en de US Open. Niet alleen leuk voor de Vlamingen, maar ook voor het tenniscircuit.

Foto: de zon schijnt, daarom vandaag maar weer een voorjaarsbloemetje.

De natuur laat zich niet tegenhouden.

Eindelijk is de regeringscoalitie er in geslaagd een crisisakkoord te realiseren. Nog voor het in de Tweede Kamer besproken is wordt het akkoord door de oppositie weggehoond. In plaats van met zijn allen dit akkoord te omarmen schreeuwt de oppositie moord en brand. Drie weken lang is er gezwoegd voor een akkoord: eindelijk is het er. En nu: met zijn allen de schouders er onder. Foto: donkere wolken boven Nederland.

Vandaag was het een afwisselende dag. Dan even buiten, dan even binnen. Dan even regen, dan even zon. En nu? Nu schijnt de zon en drijven er wat wolken als scheepjes op de oceaan. Maar over een paar minuten kan het weer helemaal anders zijn. Toch een paar mooie foto’s gemaakt, en wat kan het anders zijn natuurlijk van de zee. En morgen? We zien het wel, we zullen het wel beleven.

Het ziet er niet al te fraai uit vandaag. Bewolkt aan alle kanten. Hier en daar een enkele lichtstreep. De ochtendwandeling zal wel een rondje om de tafel worden. Maar er is hoop, dat het weer vanmiddag toch iets opklaart. Kan ik me mooi voorbereiden op de “Netwerkbijeenkomst Kunst en Cultuur in Scheveningen”. Met mijn website www.schoenendoos.eu doe ik mee. Regelmatig krijg ik foto’s en/of oude ansichtkaarten aangeboden. De website groeit nog steeds. Foto: deze bijeenkomst vindt plaats in Muzee Scheveningen, waarvan bijgaand de nieuwste foto.

Je staat heel wat vrolijker op als de zon je wekt. Ik zeg dan ook maar: een zon in de morgen verdrijft heel wat zorgen. En vanmorgen stond ik op met de zon. En hoewel het weer er een beetje dreigend uit ziet, kijkt de zon toch iedere keer weer even om het hoekje. Ik wens iedereen een vrolijke dag. Foto: zo ging de zon gisteravond onder.

Mijn pc is weer de oude, hij is veel sneller dan voorheen. Met 100,0 Mbps mag hij er best zijn. Vanmorgen werd mijn ochtendwandeling verstoord door een regenbui en toen ik om 16.00 uur van de fitness naar huis fietste was het droog. Even leek het vanavond een fraaie lenteavond te worden, maar toen ik naar buiten stapte had ik spijt dat ik mijn pet en mijn handschoenen thuis gelaten had. Toch maakte ik nog een foto van het late avondlicht.

Het kan niet alle dagen zo mooi weer zijn. De afgelopen week zijn we echt verwend met fraai vroeg-lente weer. Vandaag zal het wat minder zijn: wat meer wolken, een straffe wind, die de temperatuur wat kouder doet lijken. De ochtendwandeling stel ik nog even uit; ik wacht maar tot de zon doorkomt. Ik heb hem wel al even gezien, maar hij zit nu verborgen achter een wolkendek, maar probeert er weer door heen te komen.

Vandaag zijn we een paar uur Scheveningen ontvlucht om te genieten aan de Vogelplas Starrevaart, onder de rook van Den Haag.

Terwijl de zon de witberijpte daken bescheen deed ik de voordeur van mijn appartement open om de ochtendkrant op te halen. Het was 07.12 uur, de eerste volle dag van de lente. En zoals altijd keek ik uit over de stad en de duinen. De duinen waren bedekt met een bijna witte nevel. De zon gaf die nevel een rose gloed. Ik vergat even het ochtendblad en liep terug om mijn camera te halen. En zie hier het resultaat.

Lente in het groene hart van Zuid-Holland.

Het eerste weekend van de nieuwe lente staat voor de deur, die hier in Scheveningen fraai door zon beschenen wordt. Overal om me heen lacht een blauwe hemel mij toe. Ik heb geen zin in werken vandaag: ik wil naar buiten om van de lente te genieten. Gisteren heeft de koningin de Keukenhof in Lisse geopend. Duizenden bloemen met fraaie kleuren, buiten en in de kassen lachen de mensen vriendelijk toe. De bollenvelden staan nog niet in volle bloei, behalve op bijgevoegde foto, die ik vorig jaar maakte. Geniet van het licht, geniet van de lente.

Morgen om 12.44 uur begint de astronomische lente.
De lucht is er al vol van.
Herman Gorter begint zijn gedicht Mei met:

Een nieuwe lente en een nieuw geluid:
Ik wil dat dit lied klinkt als het gefluit,
Dat ik vaak hoorde voor een zomernacht,
In een oud stadje, langs de watergracht.
Er zijn maar weinig mensen, die weten om welk  stadje het hier gaat.
Het betreft het oude stadje Balk, dat in Gaasterland ligt.

Ik zie de zon, al schijnt hij niet. Er hangt een zware grondmist. Maar als je naar de hemel kijkt dan lijkt het grijs een blauwe gloed te krijgen. En zo waar: af en toe zie ik een fletse bol achter die mist verschijnen. De zon is bezig zich door de mist te wurmen. Dus kop op: want het wordt weer een fraaie dag. Foto: een maand geleden zaten we ook in de mist, maar die trok niet op; maar die van vandaag zal spoedig verdwijnen.

Na een mooie dag zag ik gisteravond zo de zon in de zee zakken.

Groot nieuws valt er de laatste dagen niet te vermelden.Wilders wil minister-president worden; oké maar dan op een onbewoond eiland ergens in de stille oceaan. Misschien ontmoet hij daar nog Robinson Crusoe. De ijsvogel, de mooiste vogel in Nederland heeft veel te lijden gehad van de afgelopen winter. Het bestand schijnt gehalveerd te zijn. Jammer, je zag hem toch al niet zo vaak. Erger is natuurlijk de situatie in Argentinië, waar de ergste droogte is sinds 70 jaar. Kleine berichtjes tussen de regels door.

Terwijl de stad nog potdicht zit van de mist, staat hier de zon te glunderen. Van de stad is nog niets te zien; de vlag op het Kurhaus hangt zo slap als een vaatdoek. En maar hopen dat de zon het kan volhouden en de mist niet alsnog de overhand krijgt. Foto: zo zag de zee er gistermorgen uit.

Nog zo'n stilteplaatje.

Zo tegen half negen heb ik mijn stappers aan gedaan en met camerabegeleiding mijn ochtendwandeling begonnen. Door de duinen, langs de watertoren en bij de eerste afslag via een haveloze trap naar boven en vervolgens afdalen naar het strand en de zee. Vóór ik de trap opging zag ik bij een duinmeer een man, die op een bankje in de zon een boek zat te lezen. Een mooi plaatje om de serene stilte van de duinen weer te geven.

Gisteren: eerst even boodschappen gedaan in een ander deel van Den Haag. Daarna langs de Vliet richting Stompwijk, een oud veendorp, dat omstreeks 1300 is ontstaan in het Hollandse landschap en dat via smalle wegen te bereiken is. Aan de ene kant van de weg stroomt de Vliet en aan de andere kant, vele meters lager, het Hollandse landschap. Annemiek was op zoek naar lammetjes. En opeens, daar dartelden ze tegen de dijk omhoog. Camera, altijd paraat, en nu ziet u ze hier op de foto.

De zon liet vandaag wel verstek gaan, maar de zonsondergang was fantastisch.

Het weer voor vandaag ziet er gezellig uit. En ook de verwachting voor morgen en zondag is erg goed. Morgen is hier de CPC(City-Pier-City)-loop. Het hoogte punt daarvan is de halve marathon. Wij hoeven niet ver te gaan om dit te bekijken. De lopers komen langs ons appartement. Foto: 15 maart 2008, temperatuur 16,4 graden, ook de CPC-loop.

Nog een foto van het interieur van de Jeroenkerk in Noordwijk-binnen.

Gisteren hebben we genoten van een mooie dag. Al vroeg zijn we op stap gegaan. Net na de piekuren. Het was heerlijk rustig op de weg en we konden genieten van de mooie omgeving. Door de duinen via Katwijk naar Noordwijk. Noordwijk-binnen: daar was ik nog niet eerder geweest, terwijl het plaatsje maar luttele kilometers van Scheveningen verwijderd is. Ik heb er wel genoten. Het is een prachtig dorpje. Met centraal een prachtige mooie kerk uit omstreeks 1450. Ik probeerde binnen te komen, maar de deuren waren dicht; toch hoorde ik binnen geluid. Ik naar de volgende deur, en ja hoor, via een zijdeur kwam heel toevallig de koster naar buiten. En zodoende kon ik toch naar binnen. Samen met de koster hebben we een rondwandeling door de kerk gemaakt. Annemiek zat buiten te mokken, want ik bleef natuurlijk veel te lang weg. Foto: interieur van de Jeroenkerk in Noordwijk.

Ik heb met stijgende verwondering vanmorgen de Telegraaf gelezen. Nederland krijgt een Nationaal Popmuseum en het komt in Scheveningen. Het Haagse gemeentebestuur heeft toestemming verleend, maar wel de voorwaarde gesteld dat er voor een goede verkeersafwikkeling moet worden gezorgd. Maar… die verkeersafwikkeling is toch een zaak van de gemeente?? Of zie ik dat verkeerd? Leuk geprobeerd van een gemeente, waar de infrastructuur al een heel groot probleem is en zeker in Scheveningen, het mooiste stadsdeel van Den Haag. Heeft de betreffende wethouder Marnix Norder daar wel over nagedacht? Deze foto maakte ik op 11 maart 2008. Het lijkt er op dat de dag van vandaag een vriendelijker karakter krijgt.

Ik kan merken, dat het voorjaar wordt. Ik heb opruimdrift. Er staat al een groot pak archiefstukken klaar om naar een ander adres te verhuizen. En mijn vrije tijd? Die moet ik nog in gaan vullen. Foto: deze foto maakte ik op 10 maart 2008; een mooi begin voor een nieuwe dag.

De dag ziet er uit als een normale dag in maart.Wisselend bewolkt, een kleine kans op een bui en een matige wind. Temperatuur normaal voor de tijd van het jaar. We kunnen er mee leven. In de krant vielen mij twee berichten op. Op de eerste plaats een bericht over een unieke Suske & Wiske-veiling in Antwerpen, heel toepasselijk omgedoopt tot “De Magische Matinee”. Het tweede bericht op dezelfde pagina deed mij denken aan Suske&Wiske. Daar stond met grote koppen de titel “Gentse Flikken”. Het zou de titel kunnen zijn voor een nieuw Suske&Wiske-boek, waarin de flamboyante Lambiek - een vrouwenversierder, die ladderzat zijn auto tegen een Saab parkeert - de hoofdrol speelt. Foto: een ochtendgroet door de Flaneur op het Lange Voorhout in Den Haag.

De buienwolk trekt over ons heen. Over een uurtje gaat het weer opklaren. Mijn advies: kruip nog even onder de wol en geniet straks van een vrijwel droge en volgens de verwachtingen zonnige zondag.

We hebben er allemaal direct of indirect mee te maken. En de bazen “weten” wel hoe deze zaak opgelost moet worden. Maar dan komt de politiek om het hoekje kijken. Over het rijtje oplossingen, dat ze eigenlijk allemaal onderschrijven, gaat weer gediscussieerd worden: politiek wordt er gesteggeld en gemarchandeerd. Linksom of rechtsom. En zo zitten ze al maanden – en dat is niet alleen in Nederland – te stoeien, terwijl de crisis steeds verder om zich heenslaat. Tussendoor van die ‘leuke’ akkefietjes, zoals nu bij de ING-bank, die pas nog ondersteund moest worden met 10 miljard euro, maar heel laconiek nu aan haar medewerkers een bonus gaat vertrekken van om en nabij 300 miljoen euro gemeenschapsgeld. En wat dacht u van de salarisverhogingen; op de plaats rust, maar niet voor het overheidspersoneel, want daar is al eerder een cao afgesproken van 3,5% gemeenschapsgeld. Het is een rare wereld waarin wij leven. Foto: en de molen; hij draait maar door.

Eergisteren beloofde ik u, dat ik op het Voorhout in Den Haag foto’s zou maken van de bloemenpracht, die daar ieder jaar weer spontaan opbloeit. Dit jaar is het Voorhout op de schop gegaan en de werkers zijn nog steeds bezig dit project te klaren. Niemand had er nog aan gedacht, dat de krokussen dit jaar weer zouden verschijnen. En wat gebeurde er: uit de omgespitte grond kwamen overal de krokussen weer tevoorschijn. Daarom vandaag deze foto.

Het leek wel een aankomend vliegtuig zoals de zon vanmorgen mijn kamer kwam binnenvliegen: twee strakke vleugels en in het midden de cockpit. En hij zette door; nog wel een beetje mistig, maar toch hij was er weer de, zon. Met grote containers beladen transporten rijden bij ons voorbij. Strandtenten, die uit de winterstalling op weg zijn naar hun ‘plekkie’ op het strand.

We beginnen vandaag met de zon, die in het noordoosten van ons land zal schijnen; wij wonen in het zuidwesten; pech dus. De Vlaamse krantenmagnaat Christian van Thillo heeft een stukje Nederland verworven: de Persgroep heeft een succesvolle greep naar PCM gedaan. PMC is onder andere de uitgever van NRC Handelsblad, De Volkskrant, het AD en Trouw. Persgroep heeft een 51 procent meerderheidsbelang in PCM. En waarmee zullen op termijn de kranten gevuld gaan worden? Het blijft in ieder geval de Nederlandse taal. Foto: De lucht in nog grijs, het zand nog geel, maar het strandseizoen is begonnen.

Ik praat vandaag niet over het weer, want wat wij vandaag aan de kust voorgeschoteld krijgen, is geen weer.

Nederland is een van de rijkste landen van de wereld met daarbij een vrij redelijke spreiding van de inkomens. In de ontwikkelingslanden, waar vaak wel grote rijkdom is, maar dan bij een heel kleine groep van de bevolking, wordt door miljoenen mensen honger geleden. Je kunt dan natuurlijk zeggen: laat ieder land zijn eigen boontjes maar doppen. Maar dat is je kop in het zand steken. Je weet wel beter.

Daarom hebben de rijke en rijkere landen met elkaar afgesproken die arme landen te helpen. Maar wat gebeurt?  De ontwikkelingshulp komt vaak bij de verkeerden terecht, die daardoor nog rijker worden. Financiële hulp of militaire hulp lenigen niet de honger en andere ellende van de armsten der armen. Ondanks al deze ellende elders, wordt er toch geschreeuwd: verminder de hulp aan de arme landen. Kijk, laten wij in de rijke landen binnenlands onze eigen boontjes doppen: egaliseer in de binnenlandse inkomens.

Llaten we alsjeblieft niet korten op de gelden, die in de armste landen heel veel ellende kunnen voorkomen of ten minste kunnen verlichten. Misschien gaat voor die mensen het levenszonnetje dan wat vrolijker schijnen.

Foto: op het Scheveningse strand beginnen ze al vast aan de opbouw voor een zonnig seizoen.

Het was gisteren best wel druk op het strand van Scheveningen, terwijl de zon het af liet weten. In de ochtend een paar uur zon en daarna niet echt grijs, maar toch wel nevelig weer. Geen lentedag, die de meeste mensen toch wel verwacht hadden. Een laatste vakantiedag met zon was wel welkom geweest. Vandaag wordt in alle scholen in Nederland weer les gegeven. Foto: gisteren, het Scheveningse strand.

Het is bijna half negen. Er hangen nog wat wolkjes, maar zojuist scheen de zon mijn kamertje binnen. Krijgen we vandaag echt een lentedag? Boven zee hangt nog wat mist. De vlag op het Kurhaus hangt lusteloos te wapperen. Nu schijnt de zon echt in mijn kamertje en aan de horizon hangen onder de zon de wolken. De temperatuur buiten is 7 graden. Voorlopig ziet het er goed uit. Een nieuwe dag, een nieuwe maand en een nieuwe zon zijn aangebroken. Na 28 februari volgde vorig jaar 29 februari. Maar dit jaar niet. De foto is gemaakt op 29 februari 2008. We verbleven toen een paar dagen in Kalkar. Het lentegevoel was er daar toen ook.

Het is nog vroeg. Net half negen. Waarschijnlijk ben ik wel vroeg op, maar de zon nog niet. Al gloort er aan de horizon toch iets, dat er op duidt, dat het vandaag niet zo’n sombere dag wordt als gisteren. Vanmiddag is er de opening van een nieuwe verkooptentoonstelling in MuZee Scheveningen. Een verkooptentoonstelling, die inhoudt, dat de geëxposeerde kunstvormen niet alleen te bewonderen zijn, maar ook gekocht kunnen worden. De tentoonstelling heeft het onderwerp de zee. Ik ben benieuwd. Deze middag is het de officiële opening voor genodigden en daar hoor ik ook bij. Foto: zo begon vorig jaar de maand maart. Dit jaar zal 1 maart beslist wat vriendelijke worden.

Ik stuur jullie een bloemetje om de dag wat op te vrolijken.

Het weerbericht voor vandaag is wel heel erg kort: “motregen” . En daar kunnen we het dan mee doen. Tijd genoeg dus voor huishoudelijke werkjes. Maar eerst even de betonboor halen bij mijn zoon: er moet een nieuwe plank boven ons bed worden opgehangen. Ik zeg wel een nieuwe, maar het is al een heel oude uit de jaren dertig van de vorige eeuw. Hij hing bij mijn schoonouders altijd boven de divan en er stonden toen van de koperen miniaturen op. Lentegevoel: 29 februari 2008.

De zon doet ernstige pogingen om door het dunne wolkendek te breken, maar het lukt hem toch nog niet. Afwachten maar. En je zult zien, dadelijk is hij er ineens. Ook boven de zee is de lucht nog niet helder, maar met een stevige westenwind zou daar de lucht wel eens spoedig kunnen gaan klaren. Ik heb zin in de lente en kan er bijna niet op wachten. Toch nog maar even geduld oefenen: per slot van rekening is het nog februari. Foto: dat begint er al een beetje op te lijken, maar de datum was 22 maart 2008.

Het is vandaag Aswoensdag. Het carnaval is voorbij. De straten zijn weer geruimd en de geur van verschaald bier drijft langzaam de straten uit. De carnavallers zitten met lodderige ogen op hun werk of achter hun bureaus en weten nog niet precies hoe alles ook al weer in zijn werk ging. Maar morgen zullen ze weer fris en fit met hun werkzaamheden kunnen beginnen. Vaarwel carnaval, tot volgend jaar.

Wij vieren geen carnaval, maar vastenavond gaat ons niet voorbij. Annemiek en ik hebben onszelf vanavond getrakteerd op een goede fles Argentijnse Malbec, mijn favoriete wijnsoort. Vanaf nu zullen we het wat matiger aan gaan doen. Per slot van rekening begint na vanavond de vasten. De Malbecdruif is een beetje in de vergetelheid geraakt, maar krijgt de laatste jaren weer wat meer aandacht. Vooral de Argentijnse Malbec doet het bijzonder goed. Geniet, maar geniet met mate. Foto: vandaag was het genieten van het mooie weer, maar de foto is van eergisteren. Geen malbecbloem maar een krokus, die in de belangstelling wil komen.

Weg met die sprookjes, fabeltjes en legendes: vandaag is het de laatste dag van het carnaval. Nog één keer uit je bol en dan as er op: het askruisje siert dan weer heel even je kruin of het maakt een ongewassen uiterlijk als daar geen haar meer is. En daarna is het vasten geblazen; alle snoep gaat het vastentrommeltje in, dat er pas weer uit mag als de paasklokken beieren. Vroeger was het afzien in de vastentijd, tegenwoordig merk je daar niet veel meer van. Bij andere godsdiensten, zoals bij de Islam, is het vasten heel wat strenger, vooral als de ramadan in de zomer valt: zelfs water mag er dan niet gedronken worden tussen zonsopgang en zonsondergang.

Gisteren schreef ik iets over Tijl Uilenspiegel. Vandaag vertel ik over een nog beroemder boek: Van den Vos Reynaerde. De schrijver van dit boek, Willem, die Madocke maecte. Meer weten we niet van deze schrijver, die leefde omstreeks 1250. Het boek werd geschreven in het Middelnederlands. Ik las dit boek, vele jaren geleden, in de met moderne letters geschreven originele schrijfwijze. Echt niet gemakkelijk. Gelukkig stonden er wel voetnoten bij. Van den Vos Reynaerde is een episch dierenverhaal, waarin op satirische wijze de maatschappij wordt geschilderd en vooral geestelijkheid en adel te kijk worden gezet. Het hele verhaal speelt zich af in het gebied, dat gelegen is aan de zuidzijde van de Schelde: Vlaanderen en Zeeuws-Vlaanderen. Evenals van Tijl Uilenspiegel zijn ook van Van den Vos Reynaerde veel populaire versies verschenen. Foto: Een paar jaar geleden maakte ik van een vos in de duinen een paar mooie foto's; helaas is door een computercrash dit vosje omgekomen. Maar in het verhaal komen ook andere dieren voor; daarom vandaag maar een dierenfoto, die ik afgelopen zaterdag maakte.

Toen het weer vanmorgen een beetje opklaarde ben ik op de fiets gesprongen en heb een rondje Den Haag gedaan. Op het Voorhout aangekomen zag ik een groot veld met sneeuwklokjes en daarvan maakte ik een foto.