Berichten van 1 januari 2012 tot 31 december 2012

Gisteren, het was een mooie zonnige dag, ben ik weer naar mijn tuintje geweest. Samen met Annemiek. Zij vond het heer lijk om eindelijk weer eens wat langer buiten te zijn. Met hoed op heeft ze genoten van het mooie weer, de rust , de stilte en de frisse buitenlucht. Daarna zijn we nog even de noodzakelijke dingen voor het weekend gaan halen. Ik had gelijk nog wat  rabarber geplukt en heb dat na thuiskomst gekookt en gedeeltelijk in de diepvries opgeborgen. Vannacht is onze dochter Marlies weer terug van vakantie en komt straks even langs om een bakkie te doen en over haar vakantie te vertellen. Daarna wilden we weer naar de tuin, maar het weer ziet er voor vandaag niet zo zonnig uit. Morgen misschien beter. Foto: vakantie in Turkije

Iemand stuurde mij gisteren een email met de mededeling dat hij een enorme verzameling ansichtkaarten geërfd had. Hij had mij gevonden via mijn website www.schoenendoos.eu. Ik belde hem en een paar uur later zaten we samen te genieten van een deel van die verzameling. Terwijl zaten te genieten kwam er een telefoontje van een oude vriend: de oud-directeur van Museum Scheveningen. Hij volgde mij al anderhalf jaar op het blog en had gelezen, dat Annemiek zo ziek is geweest. Met Annemiek gaat het al weer wat beter. Ze zat zelfs al weer even achter de computer. Vandaag gaan we even naar de opticien voor een nieuw glas in de bril van Annemiek. Tijdens ons verblijf in Kusadasi was ik er op gaan zitten. Toen kraakte er iets. Haar bril. Pech. Al met al was het gisteren ondanks het matige weer toch een gezellige dag. Daar komt zeker een vervolg op. Foto: toch nog een keertje een foto uit het ziekenhuis.

Als je na een lang verblijf elders terug keert achter je bureau, dan zijn er veel dingen die je aandacht vragen. Binnengekomen berichten, vergeten nota’s, contacten met verzekeringen, inkopen doen, koken, wassen en zo kan je nog wel even doorgaan. Tijd voor een ochtendwandeling, even kijken naar de nieuwe boulevard, even naar de duinen om naar de nachtegaal te luisteren: het zit er allemaal nog niet in. Zelfs bloggen, wat toch een bezigheid binnenshuis is, schiet er vaak bij in. Sorry hoor. Maar die tijd komt wel weer. Annemiek gaat langzaam vooruit. De ene dag is beter dan de andere, maar soms is het ook andersom. Het weer werkt natuurlijk ook niet erg mee. Even lekker buiten zitten en de frisse wind door je haren voelen waaien… daar moeten we nog op wachten. Misschien morgen of de dag daarna. Foto: een echte steun en toeverlaat in het Özel Kusadasi Hastanesi: KIM.

Het zonnetje schijnt in Scheveningen. Niet alleen buiten, maar ook binnen. Vanmorgen hebben we samen lekker een bakkie gedaan op ons balkon en genoten van het mooie wolkenspel boven de stad. Nu zit Annemiek in de serre en geniet van de bedrijvigheid op het plein, waar het vandaag markt is. U merkt het wel: het gaat goed met Annemiek. Ze is nog wel snel vermoeid, maar dat is ook te verwachten na alle trubbels van de afgelopen weken. We hebben net zelfs al zitten praten over een uitstapje van drie dagen, om weer helemaal op verhaal te komen. Bijgeplaatste foto: Annemiek zit lekker te genieten van een kopje koffie op ons balkon.

In het ziekenhuis van Kusadasi kreeg Annemiek een prima medische begeleiding. Een bekwame internist/hartspecialist en deskundig personeel en… ontzettend vriendelijke en lieve verpleegsters en overig personeel. Het eten en drinken waren goed, maaltijden op Turkse wijze. Eten zoals de mensen thuis gewend zijn. Het wassen of hulp daarbij is een taak van de familie. Ik had vanaf de eerste dag van opname een slaapbank op dezelfde kamer en kreeg ook hetzelfde eten en drinken, met dit verschil, dat Annemiek op dieet gesteld was. Er was televisie op de kamer, allemaal Turkse programma’s, en telefoon. Met Annemiek gaat het goed vooruit, zelf vindt ze dat het te langzaam gaat. Foto: samen met een aantal verplegenden.

Het is stil in huis. Annemiek slaapt rustig; de prikkelhoest, die haar de laatste dagen plaagde, lijkt overwonnen. Ze komt nu eindelijk aan volledige rust toe en dat heeft ze nodig. De vakantie voor oktober is geannuleerd. We nemen niet het risico om voor een tweede keer al die ellende te ondergaan. Geen vliegreizen meer, maar fijn ontspannen in eigen land of de omliggende landen. Wat meer korte vakanties. Misschien zelfs de blogmeeting. Maar voor alsnog geen definitieve besluiten. Het autoverkeer over de boulevard is sinds gisteren weer mogelijk; eenrichtingverkeer en met beperkte snelheid. Leuk ook voor Annemiek om ook eens de nieuwe boulevard van Scheveningen te ervaren. En misschien vindt ze het wel zo leuk, dat we dat dan een paar keer per week kunnen doen. De raampjes open en heerlijk frisse zuurstofrijke zeelucht in te ademen en/of op rustige dagen even stil te staan op de parkeerplaatsen om rustig te genieten van de zee en het strand. We gaan er voor. Foto: Annemiek had het volste vertrouwen in de haar behandelende specialist en de hoofdzuster(een Belgische!).

Wat het weer betreft boffen we niet. Dat was in het begin van onze vakantie wel wat beter; misschien wel te goed en te warm. Grote verschillen in temperatuur zijn voor oudere mensen niet zo goed. Vanaf 15 mei werd het weer een stuk minder en voor ons draaglijker. Maar van Annemiek toch te veel gevraagd. Van 15 mei to 2 juni werd zij verzorgd in het ziekenhuis. Gelukkig mocht ik daar ook blijven slapen. Af en toe maakte ik een ommetje. Daar ging dat wat makkelijker dan hier: daar waren altijd lieve zusters, die op haar letten, maat thuis heb ik die niet. De enige wandeling is snel naar de winkel voor brood en overige levensmiddelen en dan weer snel naar huis. Het gaat met Annemiek gelukkig wel wat beter, maar ze ligt nog wel het grootste deel van de dag op bed. We hopen maar op spoedig herstel. Veel liefs uit Scheveningen. Foto: een bloemetje voor onze lieve bezoekers

Veel tijd om te bloggen is er niet vandaag. De verwarmingsketel is uitgeschakeld door een technisch probleem, de zuster van de trombosedienst moet komen en vanmiddag moeten we naar de dokter. Annemiek vraagt extra aandacht: ziek zijn is geen lolletje. Daarnaast de dagelijkse beslommeringen, die ik nu moet overnemen. Geen probleem overigens, maar het moet wel gedaan worden. Het weer brengt ook geen zonnetje in huis. Het is een kille en ongezellige dag. De temperatuur is gelijk aan die van de Kerstdag. De zomermaand is gestart met kil en somber weer. Misschien in de komende week nog een zonnetje, zodat Annemiek lekker even buiten kan zitten. Maar wij slaan ons er wel door heen. We denken maar terug aan de warme dagen aan het begin van onze vakantie en aan de vriendelijkheid daarna van de lieve verpleegsters. Foto: toch maar een zonnig beeld van de vakantie.

Eindelijk. Op donderdag 3 mei vertrokken wij om van een welverdiende vakantie te gaan genieten in Kusadasi, Turkije. Vijfentwintig jaar kwamen we al in die plaats en dit jaar gingen we voor de vijfentwintigste keer naar hetzelfde hotel Fanatsia 5 sterren de luxe. Dit jubileum werd gevierd met een feestelijke taart, aangeboden door de directie. De temperatuur was hoog, eigenlijk al te hoog voor deze periode. Op 15 mei moest Annemiek zich melden bij het plaatselijke ziekenhuis in verband met trombosecontrole. Na een kort onderzoek werd ze wegens hartproblemen en een te laag zuurstofgehalte in haar bloed direckt opgenomen; dezelfde dag nog werd ze in kritieke toestand overgebracht naar de intensive care. Daar bleeft ze tot de 17de mei voor onderzoek. Gelukkig viel alles mee, maar ze moest wel bliven in het ziekenhuis en gisteren, 2 juni, werd ze ontslagen en onder medische begeleiding naar huis overgevlogen. Daar moet ze nog wal uitrusten en aansterken. Jammer van de vakantie, maar gelukkig dat ze weer veilg thuis is. Met dank aan de prima verzorging en begeleiding in het Özel Kusadasi Hestanesi en de begeleiding van de verzekeraars. Met lof een bloemetje.

Het is weer het oude liedje: na zonneschijn komt regen, maar het kan ook andersom zijn. Bliksemschichten doorklieven het ruim met donderend geweld. Dat blijft niet zo; dat drijft over en na de bliksem, donder en regen komen we vandaag de zon weer tegen. In België voorlopig geen vuiltje aan de lucht. Volgens de buienradar. Daar begint de dag van de Arbeid met zon. Gek eigenlijk: in België wordt vandaag gewerkt: het is de dag van de arbeid. Die dag kennen we niet in Nederland; in ieder geval niet als nationale feestdag. Bovendien arbeiden Nederlander iedere dag. Hier is het altijd de dag van de arbeid. Ik wens de Belgen een zonnige en vrolijke dag. Heel speciaal voor Amorfati: die viert vandaag zijn verjaardag. Van harte, jongen, en nog veel jaren erbij. Foto: Hollands landschap met rechts achter een vogelhut.

Zes uur en het wordt een drukke dag: Koninginnedag. Ik heb een tafeltje in de wijkwinkel en ga daar de Stichting Zicht op Scheveningen proberen te promoten. Maar vooraf wil ik zelf ook even over de vrijmarkt lopen. De vrijmarkt is een markt, waar iedereen mag kopen en verkopen. Er zijn ook allerlei kinderactiviteiten. Hoe mooier het weer des te drukker wordt het. Vandaag wordt er heel mooi weer verwacht met aangename temperaturen. Geen tijd om voor de tv te zitten en te kijken naar het bezoek van de koningin aan Rhenen en Veenendaal. Vanavond tevreden en vermoeid onderuit voor de tv om te zien hoe in het land Koninginnedag is verlopen. Iedereen wens ik een vrolijke, gezellige en zonnige dag. Foto:koninginnedag.Appeltjes van oranje. Oranje boven.

De straten zijn droog, maar de lucht is nog grijs. Toch denk ik dat de lucht gaat klaren en straks af en toe de zon zal gaan schijnen. Verleden jaar met het invallen van de winter heb ik een bak geraniums naar binnen gehaald en in de niet verwarmde serre gezet. Ik wilde toch eens proberen om geraniums over te houden. Vanmorgen heb ik die bak weer buiten gezet en zie het resultaat, Weer vol bloemen en knoppen. Het experiment is geslaagd en nu maar hopen dat een late nachtvorst geen schade doet. Eind van het jaar opnieuw proberen en dan maar kijken hoe lang ze het uithouden. Vandaag de laatste zondag van de maand, morgen Koninginnedag en dan volgt al snel het koffers pakken. Mentaal ben ik al klaar voor de vakantie. Uitrusten en genieten van mooi weer en lekker eten, samen met onze Belgische vrienden, die we daar weer zullen ontmoeten en met zijn achten of tienen maken we er weer een leuke en gezellige tijd van. Foto: de geraniums die de winter doorstaan hebben.

“Het regent, o wat regent het” een oud liedje dat eindigt met als laatste strofe
En vroeg, morge' in den zonneschijn,
Als dan de blaadjes zilver zijn,
Met droppeltjes bepereld -
Dan doe ik toch mijn eigen zin: -
Dan loop ik héél - en héél ver in
Die schoongeworden wereld! (dichter: Adama van  Scheltema)

En zo begint van daag de nieuwe dag
en ik hoop dat straks de zon weer schijnen mag.

Het laatste weekend van de maand. Koninginnedag en dan :

Nu breekt uit alle twijgen
het frisse jonge groen
de leeuweriken stijgen
de hemel tegemoet
de hemel tegemoet.
De bloemen staan in bonte tooi
natuur, wat ben je wondermooi!
't Is meie, 't is meie, 't is meie
't is meie, 't is meie, 't is meie!

 Dit blije geluid heeft geen fotootje nodig. Maar toch... het groen zit in de bomen.

Vijf politieke partijen hebben er voor gezorgd, dat Nederland weer op de rails staat. Het kan dus wel. Zeven weken praten – en niet of onvoldoende luisteren naar elkaar – en geen resultaat en dan heb je daar ineens een Jager, die de kudde bijeendrijft. Kudde bedoel ik niet negatief, maar juist positief: het zijn geen kuddedieren, maar mensen, die gezamenlijk hun verantwoording durven te nemen, zelfs tegen eigen opvattingen in. Waar de nood het hoogst is… Met een opgeheven hoofd kunnen zij nu terugkijken op twee dagen intensief luisteren naar elkaar op een akkoord, dat Nederland door een moeilijke periode moet leiden. Chapeau bas, petje af. Foto: het zou zo mooi zijn als er in de politiek wat minder kleur was.

De thermometer wijst 10 graden. Dat belooft een lentedag te worden. Eindelijk is die er dan: de lente. De zon is nog een beetje versluierd, maar die komt er straks wel door. Gisteravond was er een algemene ledenvergadering. Na een half uur heb ik de zaal verlaten. Het bleek maar eens opnieuw, dat er met blanco machtigingen gerotzooid kan worden. Een machtiging is een overeenkomst tussen twee personen. De volmachtnemer zou ja zeggen, maar na overleg met een paar andere personen stemden de volmachtnemer: onthouden. Niet voor, niet tegen, maar gewoon niet stemmen. Hierdoor wordt het vertrouwen wel erg geschaad. Het was voor mij voldoende om onder protest de zaal te verlaten. Lafheid loont zich niet. Dat zal nog blijken. Maar ondanks zo een slechte ervaring, ga ik toch genieten van een nieuwe dag. Foto: een ei is geen ei, maar dit is een nest vol.

Het lijkt wel of de zon aan de hemel staat. Dat is ook zo, maar niet op bijgevoegde foto. Is het dan misschien de maan? Nee, hoewel de foto wel ’s avonds gemaakt is. Wat het precies is weet ik niet, maar het is een grote bol die hoort bij het T.N.O.-gebouw, dat in de duinen ligt. Het is verboden terrein, dat omringd wordt door een bos van internationale vlaggen. Het is streng bewaakt. Wat niet weet wat niet deert. In ieder geval schijnt de zon mijn kamertje binnen en ik hoop bij heel veel anderen. Foto: de bol in de duinen.

Wat zal het worden vandaag? ‘Onder moeders paraplu’ of ‘Onze lieve Heertje, geef mooi weertje, geef een mooie dag, dat het zonnetje weer schijnen mag’? Het ziet er nu grijs en nat uit buiten. Binnen houden we het droog, alleen ’s avonds niet, als we een borreltje drinken.
De Belgen hebben gisteren goed aan ons gedacht: geen fikse regenbuien hebben ze naar ons gestuurd; af en toe een beetje regen om het stof van de blaadjes te spoelen. Vandaag kunnen ze er niets aan doen: we zitten samen in een depressie. Maar daar door laten we ons niet deprimeren. We gaan er gewoon weer fiks tegen aan. Ik wens iedereen een fijne dag en dat het zonnetje maar schijnen mag. Foto: de is niet; de uil zat in de olmen, maar meel een vliegende kraai...

Vandaag doen de Belgen het. Vanuit het zuidwesten sturen zij regenwolken deze kant uit. Ik zie ze drijven, maar hoop dat ze hier voorbij gaan zonder hun lading te lossen. Er staat hier een vrij straffe wind uit het zuiden. Dat is niet zo goed maar misschien … je weet maar nooit… komt toch de zon nog door. Op de boulevard was onder een bijna smetteloos blauwe hemel gisteren de jaarmarkt. Wel veel wind uit het zuidwesten, maar ook veel zon en heel veel bezoekers. Je kunt merken, dat de mensen weer aan een nieuwe zomer willen beginnen. Eentje met veel en aangenaam zomerweer. Ik wens iedereen een fijne dag. Foto: varen kan hij niet meer, maar een blikvanger is het wel op de noord-boulevard van Scheveningen 

Wilders weg. Gelukkig maar. Rutte en Verhagen terug bij af. Was dit allemaal nodig? Jammer genoeg moet je hier ja op zeggen. Er is een oud spreekwoord: twee geloven op één kussen, daar slaapt de duivel tussen. Waar veel meningen zijn is het moeilijk tot één standpunt te komen. Als Mark en Maxine vinden dat zij dé oplossing gevonden te hebben voor de huidige financiële situatie in Nederland, dan moeten zij de kamer overtuigen van hun gelijk. Geen partijpolitiek, maar zakelijk en direct. Geen gekonkel en gefoezel, maar recht voor zijn raap. Maar duidelijkheid en direct. Geen katholiek, geen protestant, geen socialist, geen …ga zo maar door. We dreigen al jaren lang in een moeras van meningen te verdrinken. Gewoon schoon water, waar in we allemaal pootje kunnen baden.
O, Nederland, let op u saeck,
de tyt en stont is daer.
Foto: zonder woorden.

Denk je even een rustige zaterdag te hebben: Annemiek en Marlies op pad en ik rustig onderuit. Vergeet het maar. In verband met een activiteit later in het seizoen word ik opgetrommeld om aanwezig te zijn bij de opening van een fototentoonstelling deze morgen en een afsluiting morgenmiddag. Het kan er nog net tussenin: om 14.30 heb ik een rondwandeling door Scheveningen tot ca. 17.00 uur. Vervolgens voor 24 april een verzoek om aanwezig te zijn bij een Algemene Bijeenkomst met betrekking Havendag. Zondag heb ik voorlopig vrij en kan ik vrij gaan wandelen en kijken bij de Jaarmarkt op de boulevard. Ik hoop op zon. Prettig weekend voor iedereen. Foto: een feestje vieren op het strand. Ook dat kan in Scheveningen. Deze foto maakte ik gisteren.

Eerst de krant gelezen, daarna het blog bekeken en nu ga ik zelf wat schrijven. Niet over het weer, daar valt niet veel over te zeggen: het is grijs, af en toe wat regen en misschien later de zon. Weer of geen weer… straks gaan we naar de tuin: rabarber plukken, daarna boodschappen en daarna, als het weer het toelaat, even polderen. En verder… werken voor mijn stichting en mij voorbereiden op de vakantie. Zondag jaarmarkt op de boulevard. Morgen, dan gaan Annemiek met Marlies ‘statten’. Het woord ‘statten’ staat niet in het woordenboek; zal wel plaatselijk zijn, maar het betekent naar de stad gaan om te winkelen. Ik maak die dag een wandeling door Scheveningen met ongeveer twintig mensen van elders. Foto: het is wel een steile klim naar boven, maar bij het Scheveningse Vrouwtje kan je het strand en de zee zien.

Als ik ’s morgens de krant uit de briebox haal, loop is al langzaam lopend koppensnellend in de krant terug naar mijn woonverblijf. Deze morgen schoot ik echt in de lach. Op de voorpagina van de Haagsche Courant staat met grote letters het volgende ”Akkoord kost meer tijd” en de volgende kop met iets kleiner letters luidde: “Vorstin krijgt slappe lach”; je hoeft geen Hagenees te zijn om daarvan de humor in te zien. Na zeven weken ploeteren in het Catshuis en na zeven weken radiostilte moeten we nog steeds wachten op het rapport van een bezuinigingsoverleg. Hilarisch, maar waar. Foto: Het Scheveningse boegbeeld op de nieuwe boulevard.

Een vrolijke goede morgen: een vrolijke goedemorgen maakt van de nieuwe dag een feest. De wind zit in de goede hoek en de zon verschijnt ter kimme. Alvast een goed begin van de dag. Gisteren was het hier echt rot weer. Niet alleen dat het regende – daar heb ik niet zo een hekel aan – maar die snijdende ijskoude wind maakte van de dag een ware winterdag. Met een gevoelstemperatuur stonden we in onze voorjaarsoutfit te wachten op de officiële herplaatsing van het Scheveningse Vrouwtje. Daarna direct weer terug naar de Oude Kerk, waar een hartverwarmertje  op ons stond te wachten. Dat maakte ook de monden los over de vernieuwing van de boulevard en van Scheveningen. Voor velen is de renaissance van Scheveningen begonnen, voor anderen een afscheid van een steeds verder wegglijdend verleden. Wie niet vooruit wil, komt ook geen stap verder. Foto: en daar verscheen ze dan.

Het heeft hier niet gevroren. De temperatuur is nu 4,3 graden boven nul. Het heeft hier ook (nog) niet geregend. De zon schijnt schimmig door een dun wolkendek. De wind komt uit het zuiden, Misschien windkracht 3. Vanmiddag wordt het Scheveningse Vrouwtje officieel op haar nieuw standplaats op de nieuwe boulevard verwelkomd en zal worden toegezongen door het Schevenings Vissersvrouwenkoor. Ik maakte gisteravond om 20.33 uur de bijgevoegd foto van Den Haag.

Er hangen nog wat wolken, maar de zon schijnt mijn kamertje binnen. Een goed begin van de dag, als de zon tegen je lacht. Annemiek is al bezig met de voorbereidingen voor de vakantie. Ik wacht nog even: ik pak mijn koffer pas in vlak voor ik vertrek en het vertrek komt pas over een paar weken. De zon in Turkije moet eerst nog wat opwarmen. Begin mei is het zover. Gisteren scheen de zon wel uitbundig, maar met een straffe wind uit het noorden was het niet aangenaam vertoeven op de boulevard. Uit de wind was het heerlijk. Foto: de laatste zonnenstralen over de stad. Vaak een fantastisch mooi gezicht. 

Snelweg A12 tussen Voorburg en Zoetermeer is vandaag jarig. Dan is het precies 75 jaar geleden, dat deze weg feestelijk in gebruik werd genomen. Het was de eerste snelweg in Nederland en de eerste in Europa met een vluchtstrook. Via deze weg kunt u snel Scheveningen bereiken. Maar vanuit België is dat niet de aangewezen weg. Dan  kunt u vanaf Rotterdam beter de A13 nemen. Hoe dan ook: Scheveningen moet u gezien hebben al is het maar eens in uw leven. Één maal gezien en u komt ongetwijfeld terug. Welkom in Scheveningen, maar niet allemaal tegelijk.Ik wens u een fijne dag. Foto: Toevallige passanten, maar niet toevallig buitenlanders.

Het Scheveningse Vrouwtje, met recht het boegbeeld van Scheveningen, verhuist 17 april 2012 naar de nieuwe boulevard. Zij heeft haar tijdelijke standplaats bij de Oude Kerk al verlaten en vertoeft nu ergens anders om a.s. dinsdag weer fris en monter het middelpunt te zijn van de feestelijke verhuizing naar haar nieuwe standplaats op de nieuwe Scheveningse boulevard. Weer een stap dichter bij de voltooiing van de nieuwe Scheveningse boulevard. Foto: Het oude centrum vanaf de nieuwe boulevard.

Ik zag eventjes de zon vanmorgen. Nu drijven er wat wolken langs de horizont. Zullen die wolken voorbijdrijven en krijgen we net zo een mooie dag als de afgelopen twee dagen? De temperatuur buiten is al acht graden. Vandaag vrij en dus boodschappendag en vaak ook polderen, als de zon meewerkt. Afwachten maar. De dag begint pas. Ik wens iedereen een mooie en droge en misschien zonnige dag. Foto: de vos van eergisteren.

De dag begint met zon en boven de stad met een lichte nevel. Vrijwel geen wind. Gisteren ben ik niet naar de vergadering geweest; ik vind zoiets als: de kudde loopt achter de belhamel aan. Ik ben nu eenmaal geen kuddedier en geen schaap. Wel heb is gisteren in de middag van het mooie weer genoten. Vandaag marktdag. Verder zien we wel hoe de dag verloopt. Over drie weken begint de vakantie. Voor die tijd nog wat aan de tuin doen. Onkruid wieden en de grond met antiworteldoek afdekken. Vorig jaar had ik dat niet gedaan en toen ik thuiskwam lag mijn tuin als een groen tapijt bij: allemaal onkruid, dat zelfs de ingezaaide groente overwoekerd had. Dat zal me dit jaar niet gebeuren. Foto van de dag: op één stam twee kleuren, gewoon ergens in een voortuintje.

De zon is er al vroeg bij. Voor vandaag heb ik nog geen bijzondere dingen gepland. Dat zal wel wat administratie, opruimen en bloggen zijn. Maar natuurlijk wel mijn ommetje Scheveningen. Maar dat is de dagelijkse gang van zaken. Want de hele dag binnen achter de geraniums is niets voor. Wandelen betekent voor mij ook vaak babbelen. Altijd kom ik wel bekenden tegen en dan worden de dagelijkse beslommeringen opnieuw besproken. Vanavond is er een bijeenkomst in het complex. Daar ga ik niet heen. Ik houd niet van dat soort bijeenkomsten, waar slechts een paar mensen vertellen, wat je moet doen, terwijl zij zelf niet eens weten waarover zij praten. Nee hoor, niets voor mij. Overleg is goed, maar het moet wel van twee kanten komen. Voor iedereen een fijne dag. En de foto? Ik weet het nog niet, maar zeker geen sombere. Kampen aan de IJssel.

De reis naar Noord-Holland gisteren begon met regen. De ruitenwisser aan tot aan bestemming en terug op nieuw de ruitenwisser aan tot thuiskomst. Geen bollenveld gezien. Gelukkig wordt het vandaag wat beter: in de loop van de dag. Nu is het nog grijs, maar het begint te klaren. Tijd voor wat dingen binnenshuis. Een computerprobleempje oplossen en dergelijke kleine dingen, die soms wel eens meer tijd in gaan nemen dan vooraf was ingepland. We wachten maar af. Het plein is weer schoon van marktkramen. De lift doet het al drie dagen niet. Pech voor marktkooplui en pech voor de bewoners van de paarse lift, die ook onze lift is. Foto: het zijn niet de meest geliefde vogels, maar ze zijn wel mooi: de ekster.

Paasmaandag. Ook in België een feestdag. Het belooft geen zonnige dag te worden in Holland. Regenvoorspelling. Toch moeten we er vandaag even uit… naar Noord-Holland. Onze zwager is morgen jarig, maar viert het vandaag. Even wat kilometers maken: honderd heen en honderd terug. En onderweg toch ook nog even van de bollenvelden genieten. Gezien de werkdag morgen voor mijn zwager - hij is komkommerkweker en moet al vroeg aan de pluk, misschien zelfs van ook – viert hij zijn verjaardag vandaag. Door de regen zal het niet zo druk zijn op de weg. Veel toeristen zullen vandaag al huiswaarts gaan. Maar dat is naar het oosten en wij gaan naar het noorden. We zijn weer op tijd terug: we gaan vroeg, zo omstreeks een uur of twaalf op de koffie. Nog een prettige dag voor iedereen. Foto: gisteren paaszondag boven het Kurhaus.

Wat hebben mandarijntjes en een banaan nu met Pasen te maken? Niets natuurlijk, maar ik werd er vrolijk van. En daarom kom ik u allereerst een vrolijk en zalig Paasfeest wensen. De lucht bestaat vanmorgen uit twee delen: een donker deel en een zonnig deel. Dat donkere deel gaat langzaam aan mij voorbij, maar het zonnige komt steeds naderbij. Vrolijk Paasfeest dus. Dadelijk gaan we aan de maaltijd met natuurlijk een paasei er bij. En de rest van de dag vieren we vrolijk Paasfeest met een hapje en een drankje, een wandeling over de boulevard. Dat hoort erbij: het is vrolijk Paasfeest. De foto: ’s morgens eten we altijd een banaan. Er lagen vandaag toevallig wat mandarijntjes op tafel. Achteloos legde ik de banaan erbij. Toen zag ik ineens die kleurencombinatie en legde die vast. Een vrolijk plaatje bij een vrolijk Paasfeest.

Paaszaterdag. Om twaalf uur beieren de Paasklokken en kan het Paasfeest beginnen. De vastentrommeltjes mogen geopend worden. Ja, zo was het vroeger. Maar vroeger is verleden tijd. Nu wordt Pasen heel anders beleefd. Nu is Pasen de opening van een nieuw seizoen. Afscheid van de winter. Misschien nog af en toe een sneeuwbuitje: aprilletje zoet geeft nog wel eens een witte hoed. Maar verder. De vakanties zijn of worden gepland en we zien met verlangen uit naar de realisatie daarvan. Over vier weken zijn wij er weer tussen uit: Turkije roept: merhaba en hos geldeniz. Ik wens iedereen gezellig en gezegend Paasfeest. Ja,…ik ben nog van de oude stempel. Foto: niet mijn huisje, maar wel een droomhuisje.

Vandaag Goede Vrijdag. De dag begint met zonneschijn en witte daken. Het heeft vannacht iets gevroren, maar bij mij wijst de buitenthermometer nu al zes graden boven nul aan. Toen ik opstond en de zon nog niet zichtbaar, was het plus 2,7 graden. Maar wat dichter bij de grond witte daken. Voor een aantal mensen zal het wel ruitenkrabben worden. Morgen, eerste en tweede Paasdag is er markt bij ons op het plein. Voor de kooplui hopelijk zon: als er geen zon komt, is het koukleumen op het plein. Straks even boodschappen doen met Annemiek en onze dochter Marlies. Morgen Paasdiner bij haar thuis. Vandaag opent ook het VVV-kantoor zijn deuren weer op de Pier. Ik wens iedereen mooie en gezellige Paasdagen. Foto: de ooievaars staan weer klaar om paasbabies te bezorgen.

We zijn weer terug van even weggeweest. We hebben genoten van twee mooie dagen in de omgeving van Epe, een plaats in de Veluwe. Wilde dieren hebben we daar niet ontmoet; geen herten of reeën. Ja, toch wel herten in een hertenpark, maar dat waren wel heel tamme herten. En we hebben één haas gespot; die wilde de weg oversteken, maar moest iedere keer weer wachten op een passerende auto. Uiteindelijk lukte het hem toch om aan de overkant van de weg te komen. Als paashaas kan hij nu nog optreden. Het was bladstil en zelfs de IJssel leek niet te stromen. Één minpuntje: het diner in het hotel was niet erg verrassend. Verrassend was wel dat de patatten niet in een schaal, maar in een puntzakje werden geserveerd… het wat geen lopend buffet. Foto: Elburg, een rustiek plaatsje in Gelderland.

De dag begint met een rozige streep aan de horizont. De ronde van Vlaanderen is ondanks de vele kritiek toch een mooie en spannende strijd geworden met als winnaar – je zou haast zeggen ‘wie anders?’ –  de Vlaamse kei Tom Boonen.
De nieuwe boulevard van Scheveningen lag gisteren te blinken onder de zon. Ik vind hem ongelooflijk mooi geworden. Nu nog wachten op de finishing touch: straatmeubilair en dergelijke belangrijke onderdelen. Foto: een deel van de nieuwe boulevard.

1 april en de zon schijnt mijn kamertje binnen. Een goed begin van een nieuwe week en een nieuwe maand. Palmzondag, het begin van de Goede Week en volgende week Pasen. Nu begint het echte lentegevoel. Misschien daar nog een beetje vorst, maar hier niet. Vandaag opening van een tentoonstelling in ons complex: Compositie Art and Nature. Op de foto geen art maar nature in mijn kleine aquarium; leuk om naar te kijken. Allemaal guppy’s, op één na: dat is een black molly. Voor iedereen een fijne dag.

Gisteren is een groot gedeelte van de nieuwe boulevard onofficieel geopend. Bijgaand een foto voor een eerste indruk. Zelf vind ik deze boulevard een belangrijke en grote verbetering, maar niet iedereen is het daarmee eens. De kritiekasters moeten nog maar even wachten tot de hele boulevard in 2013 gereed is. Maar ook van veel aanvankelijke tegenstanders hoer ik nu positieve berichten. Scheveningen wordt mooier, maar is nog niet klaar voor de toekomst. Er moeten nog heel wat vernieuwingen en/of veranderingen worden doorgevoerd. Maar niet alle voorstellen hebben mijn instemming. Wie ben ik? Slechts een Scheveninger en die mensen worden door de ambtelijke haagse(expres met een kleine letter) molen niet voor vol aangezien. De complete voltooiing van Scheveningen zal ik wel van boven zittend op een wolkje glimlachend bekijken. Voor iedereen nog een fijne laatste dag van maart; morgen is het 1 april; laat u dus niet foppen.

Het is nog donker en het zal ook wel een donkere dag blijven vandaag. Vandaag neemt de zon een rustdag. Heeft hij ook wel verdiend na al die dagen mooi weer. En voor de natuur is het ook goed. Even rust. Die blauwe envelop ergerde me. In de opruiming ben ik mijn gegevens kwijt geraakt en kan ze maar niet vinden. De fiscus moet maar even wachten. Ik heb nu uitstel tot 1 september. Even tijd om rustig te zoeken. Ze zullen heus wel ergens liggen. Vandaag een dag voor thuis. Een ommetje natuurlijk en misschien wat donateurs werven voor de stichting. Die kunnen we best wel gebruiken. Maar we blijven het zonnig inzien. Foto: op deze dag een bloemig uitzicht over de bollenvelden.

Gisteren weer even genoten van de onvolprezen Hollandse bollenvelden. Vandaag komt de zon een beetje wazig op. Het zal ook minder mooi weer worden da gisteren. Maar wat het begin van de lente betreft hebben we niet mogen mopperen. Nu volgen er een paar frisse dagen tussendoor en misschien is het de volgende week dan weer een zonnige paasweek. Tijdens onze bollentocht kwamen we ook even in Lisse en daar zag ik in een dierenwinkel het formaat aquarium, dat ik al zo lang liep te zoeken. Nu staat het bij mij in huis. Vandaag of morgen komen de vissen er in. Foto: de bollenvelden speciaal voor u gefotografeerd.

De temperatuur buiten op onze hoogte is al 8,3 graden. Er hangt een licht nevel en in de lucht zijn veel vliegtuigbewegingen te zien. Het begin van al weer een mooie zonnige lentedag. We worden wel verwend, alleen voor de bossen en de heide is het niet allemaal zo vrolijk. Door de droogte ligt daar een natuurbrand op de loer. Vandaag wil ik met Annemiek een tochtje door de bollenvelden maken. Nu is het daar nog rustig maar in het komen wekend en met de paasweek in het vooruitzicht zal het binnenkort wel weer file zijn tussen de bollenvelden. We moeten er nu van profiteren, als we niet in de file willen staan. Ik wens iedereen een aangename en vrolijke dag.

Vandaag een dag, dat ik eens niet naar de tuin ga. De aardappelen zijn gepoot, de tuinbonen, de peulen zitten in de grond en de kroten heb ik gezaaid en nu maar wachten tot alles groeit en bloeit. In de weiden lopen overal lammeren en de weidevogels zitten op hun nest en houden zich rustig. Het is broedtijd. Binnenkort wordt het weer wat drukker in de polder: dan komen de pullen uit het ei en hebben de ouders volle aandacht voor voeding en bescherming. Bij ons is het niet rustig in de lucht. Vooral in de avond zijn er veel vliegtuigstrepen in de lucht: Schiphol is niet zo ver en de aankomen en vertrekkende vliegtuigen laten duidelijk strepen achter in de lucht. Zie foto.

Het is nog even wennen met de nieuwe tijd. Mijn klokje zegt al: opstaan. Jongen, het is al zes uur. Maar de zon is er nog niet en de mist hangt in de duinen. De temperatuut buten is zes graden, maar dat wordt ten minste verdubbeld vandaag. De krantenjongen heeft de krant op tijd bezorgd, zodat de dag normaal kan beginnen. Banaantje, ontbijtje, krantje lezen en het blog verzorgen. Toch even snel een foto van de duinen genomen. Straks naar de tuin. Er gaat heel wat de grond in. Bietjes, aardappelen, tuinbonen en peultjes. Met een zonnetje en af en toe een buitje zal het wel lukken, dit jaar. Hopelijk beter dan in 2011. Werk aan de winkel vandaag. Iedereen een heel mooie lentedag. Foto: zwanen op de achtergrond, midden Annemiek en onder reflectie: lente

De dag begint laat vandaag. Het is al acht uur voorbij. Er hangt mist boven Scheveningen en de zon ligt toegedekt met een wolkendeken. Maar hij trekt wel op tie mist, zodat we ook weer vandaag van een zonnige dag gaan genieten. Gisteren zijn we na het boodschappen doen heerlijk de polder in geweest. Je kunt merken, dat het broedtijd is in de polder: het was er heel erg stil. Een enkel torenvalkje en een paar voorbij schietende meeuwen bevolkten de lucht. Binnenkort wordt het wat drukker daar. Daarna terug naar Scheveningen, waar het snel afkoelende door opkomende zeedampen. Vandaag zijn we begonnen aan de zomertijd met lange avonden en late zonsondergangen. Geniet van de zomertijd. Foto: lente in de polder.

Leuke berichten vanmorgen op het internet. Een vriend schreef me een heel leuke mop, die ik nog niet eerder gehoord heb. En het bowlingcentrum hier op Scheveningen zegde me een mooie donatie toe voor de Stichting Zicht op Scheveningen, waarvan ik bestuurslid ben. Gisteren heb ik mijn tuin de bijna laatste behandeling gegeven. Nu ligt er alleen nog wat onkruid te drogen in de zon en dat ga ik straks even weg halen. Kan Annemiek ook even mijn tuin zien: aansluitend gaan we boodschappen doen en een bezoekje aan de polder brengen. De zon was er al vroeg bij, maar moet nog even de mist van zich af schudden. Morgen komt hij een uurtje later. Dat ligt niet aan hem, maar aan het feit, dat we vannacht de klok één uur vooruit zetten. Niet vergeten. Om 02.00 uur één uur vooruit. Prettig weekend. Foto: De zon deze morgen om 7.30 uur.

We gaan het laatste weekend van de maand maart in en dat betekent einde wintertijd: zondagnacht 25 maart om 02.00 uur wordt de klok één uur vooruit gezet. Soms moet je de klok een handje helpen. Als u het vergeet en u vertrouwt op uw horloge en u wilt ter kerke gaan voor de mis van 12.00 uur, dan heeft u bof of pech: als u dan bij de kerk komt, dan gaat de kerk net uit en kunt u gelijk het café in voor het zondagse kopje koffie of het eerste zondagpilsje. Het kan natuurlijk ook gebeuren, dat de koster vergeten is de klok op tijd te stellen. En dan, dan wordt het een kopje koffie vooraf en misschien ook een pilsje vooraf. Vraag me niet wat er gebeurt als de kastelein vergeten is de klok bij te stellen. Ik wens iedereen een fijn, gezellig en zonnig weekend. Foto: uitzicht van het Museum Beelden aan Zee over Scheveningen.

Vandaag neem ik een dagje vrijaf van de tuin. Met dit weer kan het geschoffelde onkruid even drogen. Morgen kan ik dan ruimen en mijn tuin schoon voor het seizoen opleveren. Daarna is het wachten op het inzaaien en/of planten van groente en bloemen. Ik ga nog kijken in de tuincentra wat ik dit jaar in mijn tuin ga kweken. De frambozen beginnen al uit te lopen en ook vanuit de grond zijn er weer veel nieuwe scheuten. Daar zal nog wat in gesnoeid moeten worden. Die jonge scheuten kan ik nog inbrengen bij de maandelijkse tuindag op de gemeentekwekerij. Daar zijn altijd wel liefhebbers voor. Foto: een fotografe op het strand, spelende honden in zee. Zondagochtend.

Vandaag is het de eerste dag dat ik de zonsopgang niet kan zien: de zon verschuilt zich achter een groot appartementencomplex en dat duurt een hele tijd. Wanneer die weer tevoorschijn komt weet ik niet. Daar heb ik eigenlijk nooit op gelet. Na mijn vakantie zal hij in ieder geval weer beschikbaar zijn voor een ochtendportret. Vandaag ga ik beginnen aan het laatste gedeelte van mijn tuin. De moestuin is klaar maar het stukje “siertuin” moet nog even goed onderhanden worden genomen. In mijn siertuin staan wat rozen, lupinen en kruiden. Maar ook een veldje witte aardbeien en rabarber. Onkruid wieden betekent dat voor vandaag. En morgen het terrasje weer zitklaar maken. Het wordt weer een mooie dag. Geniet van het mooie weer: mooi weer doet de levenslust groeien. Foto: de laatste keer dat ik de ochtendzon fotografeerde was 17 mei. Links op de foto het wooncomplex, dat mijn uitzicht belemmert.

Gisteren schreef ik: nog twee dagen en de lente begint. Ik sliep zeker nog: vanmorgen omstreeks 6.15 uur is de lente echt begonnen. Morgen is de eerste volledige 24 uur durende lentedag. De zon staat al boven de horizont. Hier heeft het niet gevroren: de daken van de huizen aan de overkant zijn niet wit. Misschien aan de grond lichte vorst: dat betekent dan ruiten krabben. Daar heb ik de laatste zeven jaar geen probleem meer mee gehad. Op Één keer na: dat was een paar weken geleden toen we een paar dagen elders in het land vertoefden. Toen waren de ruiten dik bevroren en ik had geen ruitenkrabber. Gelukkig iemand anders wel. Vandaag begint de zon lekker vroeg en dat betekent op tijd naar de tuin om vandaag nog een stukje grond om te leggen en morgen of overmorgen ligt mijn tuin er dan lentefris bij. Ik doe niet teveel tegelijk: twee uurtjes per dag. Je moet niet te veel hooi op je vork nemen…zeker niet op mijn leeftijd. Rustig aan, dan breekt het lijntje niet. Ik wens iedereen een mooie lentedag.