Als het werk gedaan is
de zon achter de kim verdwenen is
de wereld verdwijnt in duisternis
de wijn in het glas geschonken is
er alleen de stilte van de avond is
dan hef ik het glas
op wat mij vandaag overkomen is.
Nog twee dagen en de lente begint. Vaarwel winter met je witte straten en daken. Zondagnacht begint de zomertijd. Vaarwel vroeg donkere avonden. Nu schijnt de zon mijn kamertje binnen. Over een paar dagen zal dat wat later zijn. De zon verdwijnt dan achter een groot huizenblok en de zonsopgang kan ik dan tijdelijk niet zien. Er is nu een bijna wolkenloze hemel in het zuidoosten en boven zee aan de horizont verdwijnen de laatste wolken. Het beloofd een schitterende dag te worden. Misschien een beetje vorst in de ochtend, maar daarna de strelende warmte van de lentezon. Ik wens iedereen een fijne dag. Foto: vandaag al lekker liggen in de zon; een beeld uit de sprookjestuin: Gulliver.
De zon doet wel pogingen, maar de wolken doen pogingen om de zon te bedekken. Zal dat zo de hele dag zijn. In ieder geval zien we dan af en toe de zon. Gisteren naar het rozen snoeien geest. De koude februarimaand heeft veel schade aan de rozenstruiken gegeven. In mijn tuin lopen de roosjes toch uit. Misschien toch overleefd. Bij het snoeien moesten we diep gaan. Soms zelfs tot net boven de wortel. Toch heb ik nog een paar rozenstruikjes gevonden, die hopelijk de winter hebben overleefd. Voor de rozenkwekers wordt het echt een minder goed jaar. Het rosarium in Scheveningen heeft er een zwaar hoofd in. Misschien brengt de lente toch nog wat rozengeur. Prettige zondag.
De zon is er vroeg ij. Maar of hij vandaag een blijvertje is, wordt door de weerkundigen betwijfeld. In ieder geval is hij er nu bij een zwakke wind en een temperatuur van 7 graden. Vanmorgen ga ik even naar de gemeentekwekerij. Eén keer per maand, op de derde zaterdag, is daar een bijeenkomst van tuin- en plantenliefhebbers. Ervaringen worden uitgewisseld en planten wisselen van eigenaar. Vandaag is er ook een kleine cursus rozen snoeien. De rozen, die in de rozentuin zijn geruimd, dienen als lesmateriaal en mogen daarna door de cursisten mee naar huis worden genomen voor een tweede leven. Het vrijgemaakte bed in de rozentuin wordt dan weer gevuld met een nieuwe soort. Als de zon blijft ga ik daarna naar mijn eigen tuin, om de meegekregen rozen daar te planten. De nieuwe boulevard is vandaag en morgen voor het publiek opengesteld; op 4 april volgt de officiële opening. Maandag wordt er weer verder gewerkt en is de boulevard werkterrein en mag niet door vreemden bewandeld worden. Zo krijgen we af en toe toch even de gelegenheid om te ervaren hoe de nieuwe boulevard er binnenkort uit komt te zien. Foto: natuurlijk de boulevard in een nieuwe jas.
Gisteren dan toch eindelijk de eerste spade in de grond gezet. Ik schrijf wel spade, maar het was een viertandige riek, waarmee het spitten heel wat lichter gaat. Ook een groot deel van mijn tuin geëgaliseerd, zodat het er een stuk beter uitziet. Als de mist opgetrokken is – er hangt nu een lichte mist – dan ga ik weer een stuk verder. Vandaag moet ik ook uien, sjalotten en knoflook poten op het stuk grond, dat ik gisteren vlak gemaakt heb. Op de nieuwe boulevard zijn ze gisteren begonnen met de beeldentuin te herplaatsen. Het grootste beeld is gisteren met behulp van een grote kraan op zijn sokkel gezet: de Haringhapper. Op de foto, misschien niet helemaal duidelijk, maar ik vond het leuk om ook de ondergaande zon in het plaatje te betrekken.
Vandaag is het dan zo ver… ik ga naar de tuin. Het moet er toch eens van komen. Het is nog wel fris, maar dat zal na 9.00 uur wel wat anders zijn. Warmte is niet fijn bij het spitten: daar word je vanzelf wel warm van. Sommige daken zijn wit, maar mijn buitenthermometer wijst ondanks dat toch een temperatuur van 4 graden aan. De zon is ook al aan de kim verschenen. Het beloofd een mooie dag te worden. Het wordt wel een stille dag: met mijn gedachten ben ik bij het ernstige ongeluk, dat voor tweeëntwintig kinderen en zes volwassenen zo een tragisch einde betekende. Foto: de stilte van zee en strand
Iedere morgen, na de douche, ontbijt en kopje thee en krant lezen, emails controleren, beantwoorden waar nodig en weggooien wat overbodig is, daarna op blogronde en vervolgens een kort verhaaltje of belevenis op mijn eigen blog zetten en dan de blogpost behandelen. Daarna koffiepauze. De rest van de dag is iedere dag weer spannend voor wat er gaat gebeuren. Gisteren geen foto’s gemaakt. Ja toch: naaktfoto’s van een naakthond in het donker… helaas de flits deed het niet. Ik zal dan ook een andere foto moeten zoeken. Waar onze minister-president Marc Rutte geen standpunt wenst in te nemen ten aanzien van allochtonen, durf ik te zeggen, dat ik in ieder geval zijn mening niet deel. Mijn moeder leerde mij, dat de regenboog alle kleuren omvat en die les zal ik nooit vergeten. Ik wens iedereen een fijne kleurvolle dag. Foto: een nieuwe kleurrijke attractie op Scheveningen.
Gisteren hadden wij zon, maar om 16.00 uur kwam er een dichte mistmuur op ons af. Vandaag beginnen we met bewolking en komt straks de zon. Misschien vanmiddag naar de tuin. Een uurtje spitten… niet te lang: anders krijg ik het spit en ik heb nog een lange zomer te gaan Rustig aan, dan breekt het lijntje niet. Op onze leeftijd moeten we toch met het een en ander rekening houden. Gisteren kreeg ik weer een aantal oude ansichtkaarten voor met website www.schoenendoos.eu; weer werk aan de winkel, alsof ik niets anders te doen heb. Maar gelukkig hebben die kaarten geen haast. Maar het moet wel gebeuren. Zondagavond gingen Marlies(mijn dochter) en ik weer even de duinen in. Het is tot ongeveer 19.00 uur nog goed licht om rond te kijken; we telden zes reeën en ongeveer dertig duinkonijntjes. Een goede score zo vroeg nog in het jaar. Één van die konijntjes zat te posten voor zijn holletje. Ik fotografeerde het en hierbij dan zijn portret.
Daar is hij dan…de zon van deze morgen. En net op tijd genomen: als ik wat later bent dan overstraalt de zon mijn opname. Te veellicht dan. Het belooft een mooie dag te worden. Ik was van plan deze morgen naar mijn tuin te gaan, maar ik krijg bezoek. De tuin is verschoven naar morgen. Een extra dagje zonnewarmte maakt de grond wat droger en dan kan ik ook wat makkelijker spitten. En de rest van de week veel aandacht voor de tuin. Want het voorjaar komt er aan en een aantal zaden moeten al vroeg de grond in. Tuinbonen, uien en misschien vroege aardappelen. Zaterdag is er bij de gemeente weer een opendag; daar leren we weer wat van rozen snoeien en daarna mogen we de gesnoeide rozen mee naar huis nemen. Leuk voor de tuin en ons balkon. Die zaterdag is al gepland in mijn agenda. En verder deze week: promotie van mijn Stichting Zicht op Scheveningen. We hebben geld nodig om projecten te kunnen realiseren. Voor iedereen een fijne dag. Foto: de zon van deze morgen.
Zondag, 11 maart. Het is nog geen acht uur. De zon schijnt mijn kamertje binnen. Aan voor en achterzijde van ons appartement bijna wolkenloze hemel. Dat zal druk worden op Scheveningen. Helaas heeft den haag(kleine letters) nog steeds niet de nodige voorzieningen getroffen voor de aansluiting van een te groot aantal strandpaviljoens. Dat stelt veel toeristen voor vraagtekens en natuurlijk ergernis bij exploitanten en personeel. Zonder water, elektra en/of kas kan zelfs nog geen kopje koffie worden gepresenteerd. Met een grote ‘alles sal reg kom’ smile wordt iedereen in het ootje genomen.Ondanks alles wensen wij u een fijne, zonnige en gezellige dag. Foto: volle maan boven Kurhaus; 8 maart 2012.
Gisteren ben ik bezig geweest om donateurs te werven voor de Stichting Zicht op Scheveningen; een stichting, die ten doel heeft activiteiten voor veiligheid en woonbeleving in Den Haag en in het bijzonder Scheveningen te bevorderen; en met een duidelijke verwijzing naar de expats. Die expats zijn een van de belangrijke doelgroepen, waarvoor de website Scheveningen-haringroute.nl is gebouwd. In het stadsdeel Scheveningen zijn veel internationale instellingen gevestigd met betrekking tot recht en vrede. Den Haag is er trots op ‘de internationale stad voor recht en vrede’ te zijn. Daarom in dan ook de website Scheveningen-haringroute.nl al in vier talen uitgevoerd. Binnenkort verschijnt het Spaans er ook nog bij en misschien ook Italiaans. Zo proberen we met die website het zoveel mogelijk mensen naar de zin te maken. Foto: gisteren gemaakt; in de internationale stad Den Haag moet de driekleur op het Kurhaus altijd wapperen.
Het ziet er goed uit voor vandaag. Niet voor een aantal strandexploitanten: die zijn hard bezig met het opbouwen van hun paviljoens, maar kunnen hoogstwaarschijnlijk nog niet open: gas, licht en water kunnen door een grove fout van de gemeente nog niet aangesloten worden. Erg frustrerend. Voor de bezoekers belooft het een goed weekend te worden. Morgen de CPC-loop en zondag een zonnige dag. En nu maar hopen, dat de gemeente alles in het werk zal stellen om er voor te zorgen, dat de aansluitingen toch nog gerealiseerd kunnen worden. De gemeente den haag was vorig jaar ook al niet erg lief voor Scheveningen. Ik schrijf den haag expres met kleine letters, want de gemeente is op het ogenblik een hoofdletterniet waard. Jammer. Misschien kan een foto van het Westbroekpark toch een beetje vreugde brengen.
Het is nog vroeg, maar de zon schijnt mijn kamertje binnen. Zal hij een blijvertje worden vandaag? In ieder geval een mooi begin voor een nieuwe dag. Wat de weerprofeten voor vandaag voorspellen, dat weet ik niet. Hopelijk veel zon voor de komende dagen. Gisteren is de douchecel in de badkamer vernieuwd met een nieuwe glaswand. De badkuip, die bij ons als voorraadschuur fungeert, in ongemoeid gelaten. Het liefste zouden we die verwijderen, maar dat zou een hele verbouwing worden; daar hebben we geen zin meer in. Maar de douchecel was echt aan een modernisering toe. Die is nu wat ruimer geworden en van een goede handgreep voorzien. Ik wens iedereen een fraaie dag; liefst met veel zon. Foto: een bloemetje voor iedereen.
De wolken hangen wat lager en ook de temperatuur is lager dan gisteren. Er is wat meer wind en wat minder zon dan gisteren. Gisteren was er nog geen standtent open, maar vandaag wordt de deur van de eerste strandtent geopend om het publiek naar binnen te lokken. Wie is dit jaar weer de eerste: Bora Bora, een tent die door vier dames wordt geëxploiteerd. Uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken, dat ook weersvoorspellers ook maar gewone mensen zijn. Één eigenzinnige wolkje kan heel anders uitpakken, dan de weerprofeten hadden voorzien. Dat blijkt ook weer vandaag. De regen zou vannacht en in de vroege ochtend met bakken uit de hemel vallen, maar de straten en de daken zijn droog. Vanmorgen om even na zevenen waren er zelfs rozige wolken aan de horizont. De voorspelde harde wind kan nog komen, maar op het ogenblik is het vrij rustig buiten. Als foto voor vandaag heb ik gekozen voor de in bloemetjes gezette eerst geopende strandtent op Scheveningen van dit jaar.
Terwijl het koud was en het soms regende, waren gisteren de strandexploitanten met hun hulptroepen ijverig bezig hun strandpaviljoens op te bouwen. Nu schijnt de zon en beginnen sommigen al aan de afbouw, om morgen als eerste de ‘tent’ te openen en gasten te ontvangen. Zoals het er gisteren naar uitzag zal dat wel ‘Bora-Bora’ zijn. Zaterdag zal Blue Lagoon volgen; maar of hij de tweede is val nog te bezien. Als de zon blijft, zal zondag een feestelijke dag op de boulevard zijn. Zaterdag is er de traditionele en internationale City-Pier-City(CPC)-loop zijn. Voor hoe lang vandaag de zon schijnt weet ik niet, maar dat hij er nu is, weet ik zeker. Voor iedereen een fijne dag. Foto: werkzaamheden op het strand.
Nee, we beginnen vandaag niet te klagen over onze onbetrouwbare weerpartner. Misschien komt die later op de dag, of morgen , of overmorgen of… De duiven op het plein hebben al de lente in hun kopjes. Ze badderen in de regenplassen, maken plezier en laten zich verleiden door hun grotere broers. De krokussen vertellen van het nieuwe voor jaar. De opbouw van de strandpaviljoens begint vandaag en aan een nieuwe entree van de Palacepromenade wordt hard gewerkt. Alles duidt er op dat er verandering in de lucht hangt. De overheid gaat in conclaaf om te kijken hoe ze met pappen en nat houden het begrotingstekort het hoofd kunnen keren. Foto: Wij houden het vandaag bij de badderende duiven.
De zon doet pogingen om door te komen. Maar erg vrolijk hij kijkt nog niet. Beter iets dan niets. Misschien gaat het straks wat beter en komt het lentezonnetje alsnog. Wij willen haast maken met de lente, maar moeten voor het echte begin toch nog wachten tot 20 maart. Ondertussen komt de echte vakantie steeds dichterbij. Dan zoeken we de zuidelijke bijna zomerzon weer op. Nu zijn we nog wat aan het rommelen in huis. Tafels verzetten, kastjes verplaatsen en oude rommel naar het depot. Zo komt er weer wat ruimte in het huis en is er wat meer plaats voor de zon. Komende week achtergevel reinigen, bloembakken in orde maken, promoten van de website bij de diverse ambassades. Er is weer genoeg te doen. Stilzitten is er nog niet bij. Morgen beginnen de strandexploitanten met de opbouw van de strandpaviljoens; dat geeft extra drukte bij ons op het plein. Heeft u dat ook: je laat de spellingscontrole zijn doen en achteraf blijken er soms toch nog typefoutjes in te zitten. Zitten laten, denk ik dan maar. Ik wens iedereen een prettige zondag. Foto: we zullen maar eens bij schenken.
Dat is nu het verrassende op Scheveningen. Maar dan? Voor de mensen met een handicap: rolstoelgebruikers, scootmobielen, rollators of gewoon slecht ter been. Na tweehonderdvijftig meter…wat dan. Toch maar even gaan kijken: daar zal wel aangegeven worden, hoe dan de weg vervolgd kan worden. Weer een bord linksaf een steile trap naar boven. Toch maar even proberen met de rollator. Dat gaat dus niet. Terug naar af. Maar dan wacht er een te steile helling naar de boulevard. Kan iemand mij helpen om boven te komen? Sommige sterke mensen zullen wel bereidwillig zijn. Maar als die er niet zijn? Wat dan? Terug naar af. Verkeersborden… er zal wel een uitleg voor zijn, die niet altijd duidelijke is. Een prettige dag, maar voorlopig niet met een rollator, scootmobiel of iets dergelijks naar de boulevard van Scheveningen.
De lucht is…ik weet het niet: we zitten weer in een dichte mist. Misschien twee honderd meter zicht en dan een grijze muur. Iedere dacht op nieuw – de laatste tien dagen – denk ik hij trekt wel “op tie mist”, maar mooi niet.Maar onzichtbaar is toch de lentemaand binnengeslopen. Misschien vandaag de laatste dag mist?? Maar we gaan niet bij de pakken neerzitten. Vanmorgen heb ik een afspraak om negen uur vanwege subsidie voor de website en daar na moet ik de vlaggen van de feestelijke opening nog terugbrengen bij Muzee Scheveningen. Daarna boodschappen – als de mist ten minste wat minder geworden is. En daar na weer tijd voor het blog. Ik wens iedereen een heel fijne dag… en als het zonnetje niet schijnt…dan moeten we zelf maar het zonnetje in huis proberen te zijn. Foto"wat dacht u van iets mistigs?
<p>Op de eerste plaats om iedereen te bedanken voor de goede wensen bij gelegenheid van onze 50-jarige bruiloft. Na een paar dagen samenzijn in familieverband en genietend van de mooie omgeving zijn we weer terug. Ondanks het mistige weer van de laatste dagen hebben we toch genoten van de mooie natuur, van de bezoeken in de omgeving en van elkaar.</p>
De maand is bijna om. Donderdag begint de lentemaand. De krokussen staan in bloei. Je hoort buiten al weer vogels zingen. Een stuk nieuwe boulevard was gisteren opengesteld voor bezoekers. Maar nog geen flaneergebied. Zand van de laatste storm was nog niet verwijderd van het werkterrein. Maar daar zal binnenkort een einde aan zijn, zodra de standtenten weer staan opgesteld. Volgende week maandag wordt begonnen met de opbouw van de tenten. Dan staan er veel kranen om de tenten te plaatsen en lopende de strandexploitanten nerveus rond om er op toe te zien dat alles gaat zoals zij dat wensen. En wij, wij vieren elders een feestje. Ik wens iedereen een fijne en hopelijk zonnige week… dan hebben wij dat ook. Foto: Even een kijkje nemen in Katwijk a/d Rijn.
Ik zat zojuist even te kijken naar oude foto’s. Eigenlijk niet zo oud, maar oud gezien de fotografische ontwikkeling van de laatste tien jaar. De digitale fotografie stond nog in haar kinderschoenen. Het was het jaar 2002. Een familiefoto, gemaakt met de Mavica. Mijn eerste digitale camera. In die tijd was de kwaliteit, gemaakt met een analoge fotocamera, nog stukken beter. Nu is dat andersom. Het oude filmpje is verdwenen, We werken niet meer met negatieven, maar pats…boem…, direct het goede beeld. Niet dagen wachten op een fotoafdruk. Eerst moest hel filmrolletje vol zijn, daarna na de fotograaf, die het ontwikkelde en uit eindelijk het positieve beeld. Ja, die tijd is verleden tijd. Maar toch plaats ik vandaag een foto uit die tijd, gemaakt met de Mavica.
Wat wolken in het oosten. Maar verder een heldere hemel. Voor wie vandaag richting Scheveningen komt: mooi weer en een zwakke wind. Mooi wandelweer langs strand en door de duinen. We gaan ons nu weer op andere dingen richten dan websites. Folders verspreiden bij hotels en winkels. Folders over de website. En op de volgende week, waarin de lentemaand begint. Toen we trouwden was dat de eerste dag na ons trouwen, nu is het een dag extra: schrikkeljaar. Een extra dag, waarop wel gewerkt moet worden, maar niet betaald. Het jaarloon in Nederland is gebaseerd op365 dagen en een schrikkeljaar duurt een dag langer. Maar dat is al eeuwen zo. Waarom zouden we dat dan veranderen. Als de schrikkeldag op zondag valt, dan merkt niemand er wat van. Voor de koffie is het nog te vroeg en de zaterdagkrant komt wat later. Foto: er wordt hard gewerkt op het strand..
Vandaag is het dan zo ver. De pers is geïnformeerd. De folder ligt klaar. En om 16.00 uur zal de website www.scheveningen-haringroute.nl officieel worden gepresenteerd. Deze website bevat elf wandelingen door elf onderscheiden gebieden van Scheveningen. Het doel: de bewoners op de eerste plaats beter bekend te maken met hun eigen woonomgeving. Scheveningen is meer en biedt meer dan alleen strand, boulevard en duinen. En… deze website is in vier talen; buiten het Nederlands in het Frans, het Engels en het Duits. En een Spaanse bewerking is in voorbereiding. Dus ook op de expats en de buitenlandse bewoners en bezoekers gericht. De zon verschuilt zich af en toe achter mistsluiers, maar ik hoop dat de website een zonnige toekomst tegemoet gaat.
Wat voor weer zal het worden vandaag, zal het regen of zonneschijn zijn of zullen de wolken traag en mistig over de horizont verdwijnen.
Het is donderdag 23 januari en over één week begint de lentemaand. Gisteren was ik even op de boulevard: koud en winderig. Wat heet winderig: heel veel wind uit het zuidwesten en een zandstorm over het strand. Er wordt hard gewerkt om de boulevard en het stand klaar te hebben als op 5 maart de strandexploitanten beginnen met het opbouwen van de paviljoens. En als die er eenmaal staan, dan begint Scheveningen een ander gezicht te krijgen, dan wordt er op de zondagen weer geflaneerd. Dan komt er na een korte rustperiode weer leven in de brouwerij. Foto: zandstorm op 22 februari.
Het is al weer bijna tijd voor de koffie. Door allerlei omstandigheden, die ik niet voorzien had, zit ik wat later achter mijn computer. Gisteren ben ik aan het behangen geweest. Stotend behangen met vinylbehang. In mijn eigen kamertje ging dat prima. Maar in de slaapkamer leek het goed te gaan en na drie banen zat het er netjes tegen aan. Maar toen begon het te drogen en ontstonden er kieren tussen de banen. Hoe dat kan begrijpen Annemiek en ik niet. Misschien te snel droog? Misschien te warm in huis? Dat muurtje toch maar afgemaakt en wachten tot vanmorgen. Maar het ziet er niet fraai uit. Ik wil het er het liefst weer direct verwijderen…maar wat dan? Misschien is de ondergrond in de slaapkamer niet goed voor vinylbehang en moet ik de muur eerst kaal maken. We hangen er voorlopig maar wat schilderijen op en zien later wel weer. Foto: nee niet van het behang in de slaapkamer, maar een natuurlijk behang in de vrije natuur. Rechts onder de grote zilverreiger.
Gisteren zijn we even in Hoek van Holland gaan kijken. Wat was het daar koud!! Even de auto uit om wat frisse lucht te happen, maar ik kreeg pijn in mijn ogen, kriebels in mijn keel en door de straffe zuidwestenwind woei ik bijna uit mijn jas. Die pijn in mijn ogen en kriebels in mijn keel had ik te danken aan de lucht die vanaf de overzijde naar mij toe werd geblazen: stinklucht als gevolg van de industriële activiteiten aan de overzijde van de Nieuwe Waterweg. En stil dat het er was! Bijna geen scheepsverkeer. Één schip voer richting Rotterdam en met het zonlicht gereflecteerd door het water maakte ik bijgevoegde foto. Een mooi sfeerplaatje een trage economie.
De zon schijnt; dat is een meevallertje. Mijn ink cartidge zwart is leeg; moet nu eerst een nieuwe kopen. Op een uitnodiging ben ik het tijdstip van de start vergeten; heb nu alle instanties een nieuwe uitnodiging gezonden. En dat waren de tegenvallers van de dag. En voor de rest van de dag ziet het er goed uit. Gisteren was het een koude dag. Veel buiten ben ik niet geweest. Ik zat voor de buis en keek naar het schaatsen. Dat vind ik altijd interessant. De Nederlands(t)er(s) behaalden vier medailles: twee goud en zilver en brons. Van de huldiging op tv maakte ik bijgevoegde foto. Voor iedereen een zonnige carnavalsdag.
Eerst even rondgesnuffeld op het internet. Het is nog vroeg, nog te vroeg om aan carnaval te denken. Gisteren even over de boulevard gewandeld en gezien dat de voorbereidingen voor het nieuwe seizoen begonnen zijn. Ik kreeg een berichtje, dat maandag 5 maart begonnen wordt met de opbouw van de strandpaviljoens. Het seizoengevoel komt al weer boven. Levendigheid en gezelligheid op boulevard en omgeving. En zodra de paviljoens er staan, liggen ook de vroegzonners achter het glas te bruinen. Het lentegevoel begint nu echt. Voor iedereen een prettige dag met hopelijk ook een beetje zon en voor de carnavalsvierders veel leut. Foto: wegwerkers op het strand.
Zaterdag. De week zit er weer bijna op; tenminste volgens veel kalenders. Maar op mijn kalender eindigt week 7 op zondag. De werkweek zit er op. Maandag begint de nieuwe week en tevens de laatste volle week van februari. En volgende week donderdag begint de lentemaand. De lucht is nog grijs en zo zal het wel blijven vandaag. Maar ik heb genoeg in huis te doen. Maar straks ga ik toch wel even een ochtendwandeling. Maar eerst koffie: daar ben ik nu echt aan toe en daarna verder met het blog. Ik wens iedereen een fijn en gezellig weekend toe. Met de foto van gisteren nam ik afscheid van de winter; grijs was het ijs door het grijs in de luchten.
Midden en Zuid Nederland gaan vandaag op vakantie. De meeste mensen blijven thuis, maar een aantal gaat wintersporten of heeft een vakantiebungalow gehuurd. Als het mooi weer wordt, wordt het iets drukker op Scheveningen; dan gaan de mensen een strandwandeling maken of een attractie bezoeken. Maar op Scheveningen is nu nog niet veel te beleven. Er wordt hard gewerkt aan de boulevard en het strand. Binnenkort gaan de strandexploitanten hun strandtenten weer opbouwen. Het is best wel interessant om te kijken naar die bouwwerkzaamheden en een praatje te maken met de exploitanten. Maar voor buitenstaanders is dat niet zo aantrekkelijk. Nog een paar weekjes wachten en dan is de boulevard en het strand weer klaar om u te ontvangen. Geniet nu thuis maar van de krokussen en het carnaval en het vooruitzicht naar de lentemaand. Geniet van het leven. Foto: een aalscholver zit aan de rand van een plas zijn veren te drogen.
Eindelijk is het zover gekomen. Vorige week heb ik twee rollen vinyl behang gekocht om te zijner tijd mijn kamertje een fris uitzicht te geven. Annemiek dacht, dat komt wel na het feest of na de vakantie. Gisteren was het feest want ik heb in mijn eentje mijn kamertje behangen. Niet het hele kamertje, want één want is een kastenwand, een ander kant de raamkant – helemaal glas – en de deurkant telt niet mee. Maar toch…Het ziet er mooi glad en strak uit. Nu nog de versiering: een oude klok aan de wand en daar omheen schilderijen. Maar die moet ik nog ophangen… vandaag of morgen. Ik wens iedereen een prettige voortzetting van de week. Foto: hopelijk het laatste sneeuwbuitje van deze winter. Uitzicht vanaf ons balkon.
Valentijn is voorbij gegaan Nu komt het carnaval er aan. Sa meiskes zet de pan te vier slaat eieren in het meel en haalt een kruikje smokkelbier zo smeren wij de keel. En nu het bijna carnaval is nu zijn er alles keeltjes fris. Diri don, diri don diri don don don don deine.
Carnaval wordt niet alleen in het zuiden, maar ook op een groot aantal plaatsen in het noorden. Alleen wij merken er niet zo veel van. In ieder geval… een prettig carnaval. Foto: in ieder geval kunnen vandaag de eendjes weer zwemmen in het water.
Vandaag 14 februari 2012. Nog veertien dagen. Maar vandaag begin ik de dag met u allen een “Happy Valentine’ te wensen. De zon schijnt en het lijkt een mooie dag te worden. Vandaag komt de firma, die onze keuken geleverd heeft. Dat is al weer acht maanden na levering, maar toch is er één probleempje, dat nog steeds niet opgelost is. Twee kastjes blokkeren elkaar bij het openen… met tot gevolg, dat je ze geen van twee goed kunt gebruiken; een systeemfout, die wel opgelost moet worden. Hebben ze vandaag de oplossing bij zich? Hopelijk wel. De foto… wat kan het anders zijn dan een bloem, die ik jullie allemaal van harte aanbied: HAPPY VALENTINE.
Vandaag, maandag 13 februari. De vorst is uit de lucht. De temperatuur buiten is plus 3,5. Op de daken en in de straten is de sneeuw, die gisteren nog viel, verdwenen. Maar daar, waar nog bevroren sneeuw lag, is het nu spekglad. Uitkijken geblazen dus. Ondanks het minder goede weer gisteren, moest ik er toch even tussenuit. Voor alle zekerheid ‘sneeuwschoenen’ aan en fotocamera op zak. Ik kwam langs een tuintje, dat mij nog niet eerder opgevallen was. Kwam het door de merel, die daar rondscharrelde of waren het de besneeuwde struiken, die mijn aandacht trokken. Ik fotografeerde de struiken en de merel, en zie hier het resultaat. De laatste winterdag of de eerste lentedag.
Wie kent dit liedje niet uit een ver verleden. Toen was er nog Vastenavond, nu is het carnaval. Toen was het nog een dag, een avond, nu begint het vrijdag en eindigt het dinsdagavond laat. kent u het nog: het vastentrommeltje? Andere tijden, andere gedachten.
En nu het Vastenavond is, nu zijn weer alle keeltjes fris
Diridon, don, don.
Foto: nog even achterom kijken, vandaag valt de dooi in.
Hackers hebben toegeslagen. Het telecombedrijf heeft twee miljoen e-mailadressen geblokkeerd. En ik ben er één van. Dat is dus even rustig. Erg toch, dat er hackers(ik noem het geen mensen) zijn, die mensen willen pesten. En het is natuurlijk ook erg, dat de bedrijven er onvoldoende grip op hebben om dat te voorkomen. De KPN zal het er druk mee hebben om alles weer in goede en veilige banen te leiden. Maar wij genieten vandaag van de laatste fraaie winterdag en bereiden ons voor op Valentijn en carnaval. Valentijn op 14 februari en de start van carnaval op vrijdag 17 februari. Geniet van het weekend. Foto: morgen valt de dooi in; dan krijgen de vogels ook weer wat meer zwemruimte.
Gisteren waren de ramen met ijsbloemen bedekt. Vandaag niet. Je kunt nu de zon er doorheen zien schijnen. Maar oh,oh, nu zie je pas hoe vuil de ramen zijn. Die kunnen nu best een regenbuitje hebben. Ik heb daar vanmorgen een foto van gemaakt, ongeveer omstreeks dezelfde tijd als gisteren. Soms experimenteer ik wel eens met het maken van foto’s van ongebruikelijke situaties. En dit is er ween zo een.Gisteren was het hier geen aangenaam weer om buiten te zijn. Vandaag schijnt de zon en lokt ons naar buiten. Genieten, nu het nog kan, van de barre winterdagen. Voor iedereen een fijne dag. Foto:zonopkomst door vervuilde ramen.
Met dit weer zou je verwachten, dat het druk is op het blog. Maar als ik kijk naar de categorie, waarin ik ben ingedeeld, dan zie ik dat, sinds ik gistermorgen mijn blog bijwerkte, slechts negen bloggers het zelfde hebben gedaan. Slechts tien van de 853 deelnemers in de categorie herinneringen/ervaringen. Komt dat door de kou of hebben die bloggers geen ervaringen of herinneringen te delen. Jammer: ik maak iedere dag wel wat mee en ik vind dat leuk om met andere bloggers te delen. Gelukkig zijn er onder de andere categorieën bloggers, die mij bezoeken en ik hen en zo met elkaar herinneringen en ervaringen delen. Foto: deze morgen maakte ik door de ijsbebloemde ramen heen een foto van de vroege winterzon.
Alles wat de klok slaat: Elfstedentocht. Het echte nieuws moet je zoeken. Dertienduizend rijders en twee miljoen toeschouwers: dertienduizend rijden zich warm en de rest staat te koukleumen langs de kant. Nee, het is mijn sport niet. Misschien staat de televisie tijdens die barre tocht aan. Maar de kans is heeeel groot, dat ik dan niet voor de beeldbuis zit; misschien slapende, maar in ieder geval niet erg geïnteresseerd. Ik mag dat natuurlijk niet zeggen, want dan krijg ik half Friesland over me heen. Ik heb overigens wel respect voor die rijders, daar gaat het niet om, maar al dat geklets er om heen… dat interesseert mij niet. De Friezen blijven wel nuchter en trekken zich van al die commercie niet veel aan. Die willen ijs in de winter en genieten van hun wonderschone provincie. Alle schaatsers wens ik veel ijsplezier. Foto: ijs en rust in de polder.
Min elf komma negen… Dat wees vanmorgen mijn temperatuurmeter aan. Zo een koude nacht hebben we dit jaar nog niet gehad. Maar nu de zon de daken beschijnt en vriendelijk mijn kamertje binnen gluurt, wijst de meter al -6.8. Dat is even vijf graden hoger. En de temperatuur zal vandaag nog wel wat hoger komen. Ik ben laat vandaag. Het is al bijna koffietijd. Gisteren zijn wij toch even de polder ingegaan. Op ons plekkie ging ik even te voet de polder in en zat Annemiek heerlijk met de deur van de auto open van het zonnetje te genieten. Ze vond het eigenlijk jammer toen ik na ongeveer een half uur ijswandelen weer voor haar neus stond. Vandaag doen we dat niet: de wind zal na verwachting behoorlijk aantrekken. Maar als die zo rustig blijft als nu, dan… wie weet. Ik wens iedereen een prettige dag. Foto: hij op de schaats ik te voet op het ijs.
De zon staat weer te stralen in een strakblauwe hemel. Temperatuur -3.8. Daar valt mee te leven. Dat betekent in ieder geval niet de hele dag in huis achter de verwarming. Al weer 6 februari. Morgen over drie weken vieren we feest. Tegen die tijd zal de vorst toch wel weer uit de grond zijn? En kunnen onze sneeuwschoenen of schaatsen weer ingepakt in de kelder staan. Ik heb geen schaatsen hoor. Ik heb wel eens geschaatst: een scheve schaats. Te hard gereden op een weg waar je niet harder mag dan 30 km, maar het verkeersbord nog niet geplaatst was. Ik rijd nog vaak over die weg, maar tegenwoordig staat er wel een bord. Vandaag kun je in de stad nergens hard rijden, alleen op een paar hoofdwegen, maar ook daar is voorzichtigheid geboden. Ik wens iedereen een zonnige en niet te koude dag. Foto: de hondjes van de buren moeten wel naar buiten; ik mag.
Even was de horizont gekleurd, maar nu is die grijs met nog slechts een lichte zweem van een kleurtje. Het wordt een grijze dag in westelijke streken van Nederland. Misschien verandert dat nog wel in de loop van de dag. Gisteren toonde ik u ons uitzicht in het morgenlicht. Maar later op de dag maakte ik bijgeplaatste foto van een zonoverstraalde middag. In de middag heb ik wel mijn ommetje gemaakt. Dat duurde dit keer wel erg lang, vond Annemiek. Maar kom ik onderweg vrienden/bekenden tegen … dan … als een gesprek begint … dan kan dat uitlopen. Ik was toch op tijd voor de borrel en het avondeten.
Het uitzicht is wit. Ik kijk uit over een witte stad. Huizen met pluimen; bijna een natuurlandschap. En daar over heen het trage licht van de ochtend zon; er hangt nog een licht mist. Vanmorgen vroeg nog -9,5, maar nu 9.10 uur nog maar -4,1. Het was heerlijk om even buiten te staan op ons balkon. De zon koesterde mij in de verdwenen wind. Met dit weer moet je niet op het strand zijn, maar genieten van het duin, het bos en de polder. Elders in het land heeft het echt hard gevroren tot ca -20 graden. Plus 20 lijkt mij heel wat aangenamer, maar die tijd komt ook weer. Jammer dat de wegen slecht berijdbaar zijn. Strooien met pekel helpt nu niet veel. Te koud. Bij temperaturen lager dan min zeven graden heeft pekelen geen zin. Foto: vanaf mijn balkon keek ik vanmorgen uit over besneeuwde daken.
Wolken aan de horizont en de zon krijgt nog geen kans om te schijnen. Een wazig geel vlekje tussen de wolken. De temperatuur is -5.9 en de vlag op het Kurhaus wappert wel, maar staat niet strak. Windkracht 3 of daaromtrent. De weersverwachting is sneeuw en temperatuur 0 of net iets daar boven. Ik had met Annemiek afgesproken als het helder is en de zon schijnt dan maken we vanmorgen een tocht door de polder als voortzetting van de tocht van gisteren. Maar dat gaat vandaag niet door. Kans op sneeuw en ijzelregen. Ik laat me niet verleiden door het waterige zonnetje. Er komen nog wel een paar mooie ijsdagen, waarop wet zittend in een warme auto van het ijs en het plezier daarop kunnen genieten. Gisteren zagen we al een paar mensen rondjes rijden op de Starrevaartplas. Zie foto.
Toen ik opstond was de buitentemperatuur -7.4 graden. Nu, het is inmiddels 8.35 uur schijnt de zon mijn kamertje binnen en is de buitentemperatuur opgelopen naar -5,9 graden. Door de matige wind zal het buiten aanvoelen als ongeveer -8.0 graden. Gisteren zijn we er even tussenuit gegaan om een boodschap te doen, maar een wandeling buiten zat er niet in. Ik heb een pittige verkoudheid te pakken en had gisteren niet veel puf om ook nog eens op bezoek te gaan bij de andere bloggers, bang dat ik was, dat ik ook hen aan zou steken met mijn verkoudheid. Vandaag is het weer een beetje beter, al volgt de ene niesbui op de andere. 2 februari: Maria Lichtmis en vanaf de Blasiuszegen tegen keelaandoeningen. Herinneringen uit het verleden. Foto: Het lijkt alsof dit hekje zich spiegelt in het ijs, maar zo ver is het nog niet: het spiegelt zich in het rimpelloze water van de Starrevaartst plas.
Met een temperatuur van -4,2 graden en een gevoelswaarde van om en nabij -7 tot -10 graden belooft het een koudedag te worden. Maar lekker achter het glas en in het zonnetje wordt het een aangename dag buiten en misschien ook wel in de serre. De zon wint iedere dag aan kracht. Maar op de eerste februari mag je niet het allermeest verwachten. Dat het buiten koud is voor mij vandaag niet zo belangrijk: met een stevige verkoudheid blijf ik liever in huis in mijn zonnige kamertje, waar de temperatuur nu 14,4 graden is. Dat wordt in de loop van de dag nog een paar graden hoger en daar heb ik best vrede mee. En pas op als u naar buiten gaat… goede gekleed met winterjas, warme sjaal, de handen diep in de zakken of handschoenen aan. En als het bovenop al wat kalend is, dan is een pet of muts wel haast een must. Al met al… ik wens u een zonnige winterdag. Foto: over een paar dagen zal er hier wel weer geschattst kunnen worden. Foto: genomen met tegenlicht, gemaakt op 29 januari.
Mijn hoofd lijkt vol watten te zitten en mijn neus is net een lekkende kraan. Ik ben een beetje verkouden, maar gelukkig koortsvrij. De lucht in het oosten begint al een beetje te kleuren, maar de zon aarzelt nog even. De temperatuur is -4,9 graden, maar de gevoelswaarde ligt bij omstreeks -10 graden. Gelukkig komt de zon straks en zal het achter glas wel aangenaam kunnen worden. We zullen het wel zien en voelen vandaag. De winter is wat laat toch ingetreden. Als de dagen lengen gaat de winter strengen, blijkt maar weer waar te zijn. Maar zodra de zon komt en de wind gaat luwen, dan wordt het duidelijk dat over een maand de lentemaand haar intrede doet. Geniet van de dag. Foto: denk aan de vogels
Tussen al mijn paperassen vond ik een inschrijving bij de Kamer van Koophandel in Den Haag. De handelsnaam was COMVLO – dat stond voor ‘com’puter ‘vlo’oienmarkt. En de omschrijving luidde: het verstrekken van informatie over te koop aan te bieden tweede hands goederen d.m.v. computerregistratie. Registratiedatum: 5 september 1984. De onderneming wordt gedreven door en daar stond mijn naam vermeld. Terecht. Maar jammer: ik kwam te vroeg met dit idee. Enige tijd na mij kwamen andere inventieve geesten met hetzelfde idee; zoals Troskompas, maar ook net te vroeg. Enige tijd later, ik weet niet meer hoeveel maanden of jaren, kwam marktplaats.nl en die kwam precies op tijd. Hun initiatief werd een wereldsucces. Ik had het goede idee, maar niet op de juiste tijd en de juiste plaats. Foto: vrolijke meiden; met deze foto was ik wel op de goede plaats en de goede tijd. Storm over Scheveningen, 5 januari 2012. Windkracht 8/9.
De laatste zondag van de maand. De temperatuur is 0.7 graden. De hemel is bedekt met een grijs wolkendek en daar achter sluimert de zon. De vlag op het Kurhaus geeft moeizaam de windrichting aan: noordoost. De zon komt op om 08.25 uur, maar dat zien we vandaag niet; we weten het alleen. Als de zon nog komt zal het een fraaie winterdag worden. Wel met sjaal en winterjas. Gistermiddag klaarde het even op en zijn we een ommetje gaan rijden en daarna heb ik nog een wandeling over de oude en een stukje nieuwe boulevard gemaakt. En wat we vandaag gaan doen, weten we nog niet. Wat bloggen en ruimen, denk ik. In ieder geval gaan we hem niet verluieren. Foto: in de vogelhut zat deze vogelaar te wachten op een bijzonder plaatje.
Ik moest voor de folder voor mijn nieuwste website nog een stukje in het Frans schrijven. Die website is in vier talen: Frans, Duits, Engels en Nederlands. De Franse tekst in die website is verzorgd door de Alliance Française. Dat zat wel goed. Maar voor die folder moest ik het zelf maar oplossen. Bescheiden ben ik met mijn ‘Franse’ tekst naar de Franse School hier op Scheveningen gegaan en heb een docent gevraagd mijn tekst te controleren. Verwonderd vroeg de leraar: wie heeft dit Frans geschreven? Ik dacht dat ik door de grond ging. Was het zo slecht. ‘Er zit een foutje in, mijnheer. De plaats Scheveningen schrijf je in het Frans als ‘Scheveninque’. De rest is prima in orde. Toen ik - iets minder bescheiden – de heer bedankte, dacht ik: prijs wat je nog weet en vergeet wat je niet meer weet. Foto: het gemeentehuis in Gorsel spiegelt zich in nate bestrating.