Berichten van 1 januari 2013 tot 31 december 2013

Het is al heel lang geleden. Voorjaar 1955. Toen schreef iemand het volgende gedicht.

Vlinder vlinder vleugellam
de kam van de haan
staat verkeerd

Pegasus Helicon
de zon
schijnt de
lentetuin binnen

Rhamusia
wat gaat het aan
de kam van de haan
staat verkeerd

Lentelichtwoud
de zon is van goud

Aurora
de jonge dag
lacht
me weer vriendelijk tegen.

De eerste drie regels bleven hangen in mijn geheugen. Ik heb gezocht naar de schrijver van dit gedicht, totdat ik, heel toevallig, een klein aantekenboekje met wat gedichtjes vond. Toen bleek, dat ik zelf de schrijver van dit gedichtje was. Het was in een tijd van twijfels en verlangen. Foto: een vlinder waarvan ik de naam niet weet.

Maandag, de eerste dag van de nieuwe week; de week die donderdag overgaat in een nieuwe maand. Augustus, de oogstmaand. Vroeger, maar dat is al heel lang geleden, begon op 1 augustus de zomervakantie tot 1 september. Op 1 september moesten we dan weer naar school. Als 1 september op zaterdag of zondag viel, dan begon de school op 3 resp. 2 september. Augustus was wel de feestmand bij ons thuis. Drie van de negen kinderen en ons moeder waren jarig in die maand. Nu hebben we niet zoveel verjaardagen meer in augustus: 8 augustus is de dag, dat Annemiek jarig is. Zij is van 1935; reken maar uit hoeveel jaar zij op 8 augustus telt. Ja, de tijd gaat snel. Augustus: in mijn herinnering een maand met veel mooi weer, bij Annemiek een maand met veel regen. Ieder heeft zo zijn eigen herinneringen. Herinneringen: fietstochten maken op een oude Stokvis met kruisframe naar Brabant, Limburg en zelfs naar Banneux. Banneux toen nog een heel kleine bedevaartsplaats in België. Vóór het Mariabeeld slechts één houten bankje. Nu een bedevaartsplaats met vooral in België een grote reputatie. Augustus kamperen met de welpen of verkenners op het landje van De Heijer in Scheveningen of aan de Mark  bij Ulvenhout in Brabant. Herinneringen aan vroeger. Soms komen herinneringen terug, terwijl je ze al weer jarenlang vergeten was.
Maar vandaag schijnt de zon en is het nog juli. Ik wens iedereen een heel fijne dag, die nog lang in de herinnering blijven mag.  Foto: Heel klein bijna in het gras verborgen, deze mooie kleine libel. De naam weet ik niet, maar gisteren fotografeerde ik hem/haar in de duinen van Scheveningen.

Eindelijk hebben wij dan ook wat regen gekregen. Wat heet wat. Gisteren viel met bakken uit de hemel. Op een gegeven moment heb ik mijn auto aan de kant gezet en vanuit mijn auto een foto genomen. De bomen langs de weg waren schimmen, moeilijk te onderscheiden. We waren even naar Zoeterwoude, naar het Graalhuis. Dat is een stichting, die voor een goed doel, ter beschikking gestelde goederen, verkopen. Daar gaan we af en toe even langs op zaterdag of donderdag: dat zijn de dagen, dat ze een paar uur open zijn.Gisteren kochten we daar wat glazen en een wetboek. De volgende keer misschien een mooie vaas of een schilderij. Je weet maar nooit hoe een koe een haas vangt. Misschien is zo een graalhuis een idee voor onze stichting. Een of twee keer per maand een openhuis met door anderen afgedankte goederen.
Ook vannacht heeft het weer geregend. De straten zijn al weer droog. Er was ook onweer in de verte. Ik heb het even horen rommelen… ver weg. Misschien heeft het wel erg geonweerd, maar ik heb het niet gehoord: ik heb heerlijk geslapen en zit nu uit geslapen en gedoucht achter mijn computer. De torenklok heeft nog geen zeven geslagen. Ik wens u een fijne en toch ook weer een zonnige zondag. Neem voor de zekerheid toch maar uw paraplu mee: je weet maar nooit. Foto: zo konden we gisteren nog de ochtendzon begroeten. Vanaf nu komt de zon op achter het appartementencomplex, dat u rechtsonder op op de foto staat. De zon is weer op weg in zuidelijk richting. Over een paar weken zie ik haar weer opkomen aan de andere kant van het complex.

Het is nog vroeg en toch heeft de zon de mistdeken van zich afgeschud. In de verte hangt nog wat nevel. Gisteren hebben we een buitje gehad. Het stelde niet veel voor, maar het gaf wel even wat verfrissing. We wilden er wel even tussen uit. De hele dag in huis zitten… daar hadden we geen zin in. Even naar Monster om paprika’s te kopen en daarna doorgereden naar Hoek van Holland. Annemiek vindt Hoek van Holland niks. Daar aan de Waterweg met al die rokende pijpen. Daar voelt zij zich niet prettig. Ik geniet juist daar van het uitzicht op de raffinaderijen, het water, de schepen en de mooie luchten. Ik heb er natuurlijk weer foto’s gemaakt, Het was zo tegen zeven uur in de avond en de zon begon al wat met de avondwolken te spelen. Mooie reflecties op het water, dat alleen beroerd werd door de langsvarende schepen. Het was bijna windstil.
Wat de dag vandaag zal bieden. Ik weet het niet. Nu een mooie ochtend, straks misschien een donderbui of echt zo een heerlijke regenbui(voor een uurtje), langer niet. Dan staat de natuur weer helemaal verfrist op. Ik wens iedereen een dag naar eigen wens. De een wil dit, de ander dat. Maar iedere dag is een feest. Geniet er van.

De wolken dreven voorbij, dreigend af en toe, maar ze lieten hier geen spatje regen achter. Een roze gloed aan de horizont vertelt mij, dat het ook vandaag weer een warme dag zal worden. Ik houd me rustig. Gisteren hebben we visite gehad en met hen hebben we een fijne wandeling over de boulevard gemaakt. Daar was nog enige friste wind. De onweerswolken dreigden ons te overvallen, maar hielden zich koest en verdwenen geluidloos in oostelijke richting. Het was niet al te druk op de boulevard, maar aan het strand en in de zee zochten wel veel vakantiegangers verkoeling. Scheveningers ben ik niet tegengekomen; ik liep als een vreemdeling tussen al die badgasten. Vandaag ga ik me maar wat in mijn nieuwe computer verdiepen. Voor de kenners of geïnteresseerden volgt hier de naam en type DT Acer Aspire Z2380-001; een hele mond vol voor een mooi apparaat. De oude computer staat nog naast me. Misschien kan ik daar iemand nog een plezier mee doen.
Ik wens iedereen een genoeglijke dag, met een beetje verkoeling. Een buitje overdag mag van mij en de planten wel. Foto: een vakantieherinnering.

Sinds gisteren ben ik overgestapt van XP naar Windows 8. Dat is wel een hele verandering en vraag wel wat aanpassing. Maar ja, je moet met je tijd mee en dat vraagt soms wat extra inspanning. Ik weet nog niet of alles gaat, zoals het moet. U moet het me maar niet kwalijk nemen als er iets verkeerd gaat. Al doende leer je. Dat zal hier ook het geval zijn. Bloggen lijkt mij niet zo moeilijk. Tekst schrijven in Office en daarna via kopiëren en plakken op het blog. Foto ongeveer op gelijke wijze maar dan via het fotoprogramma. Maar waar vind ik dat. Dat is weer even zoeken.
We hebben gisteren geen last van de regen gehad. Een enkel drupje. Maar het is wel warm en zwoel. Op de zeezijde van ons appartement brandt de zon en het is daar dan ook erg warm.
Ik maak het niet te lang vandaag. Ik wens iedereen, die dit leest een heel fijne en gezellige zomerdag. Foto: een waterlelie voor deze nieuwe dag, die zonneschijn en vreugde brengen mag.

Het is bewolkt, maar in het noordoosten kleurt de hemel aarzelend. Er is weinig wind. Het heeft nog niet geregend. Blogmaatje Paolo meldt mij dat het in Zeeuws-Vlaanderen zachtjes regent. Goed voor de natuur en de mensen. Even verkoeling. In Limburg en oostelijk Brabant is het vannacht op een aantal plaatsen heftig te keer gegaan. Stortbuien en omgevallen bomen hebben daar veel schade veroorzaakt. Ik wens de mensen daar veel sterkte. Het is niet leuk als je vakantie op zo een heftige wijze wordt onderbroken. Volgens de radio zijn veel kampeerders weer huiswaarts gegaan. De temperatuur hier is een aangename twintig graden, maar de verwachting is, dat dat snel zal veranderen en we weer zullen moeten zweten.
Als alles goed is komt er vandaag een nieuwe computer. Eentje met een groot scherm. Het huidige scherm kan dan aangekoppeld worden als tweede scherm. Ik zal vandaag van de computer van Annemiek gebruik maken. Maar dat maakt voor het bloggen niets uit. Alleen een andere locatie: niet in mijn werkkamertje, maar in de woonkamer. Ik wens iedereen een - wat het weer betreft - een rustige dag. Wat regen mag. Dat is goed voor de natuur. Foto: dit panorama, gisteren gemaakt, gebruik ik nu als bureaublad.

Dit kan ik u nu alvast melden: we hebben her in Scheveningen nog geen bliksem gezien of een donderslag gehoord. Wel daalde de temperatuur gisteravond al snel: om 20.30 uur was die al weer onder de tweeëntwintig graden. Maar nu, amper zes uur is dat al weer eenentwintig graden. Dat beloofd weer een warme dag te worden. We zitten in een hittegolf en moeten ons dus heel rustig houden. Veel drinken, weinig doen en ons vooral niet druk maken. Lichte kleding en in de schaduw. Zo komen we de dag wel door. Tegen de avond kan het behoorlijk gaan bliksemen en donderen. Op Scheveningen is het druk: iedereen zoekt verkoeling op het strand, maar gisteren was ook daar de temperatuur dicht bij de dertig graden met af en toe even een verkoelend windje. Zo zal het vandaag ook wel weer zijn. Toch wens ik u een heel fijne dag in de koele schaduw van uw woning. Foto: vissen zwemmen in het water. In Emmerich am Rhein zag ik dit mooie hek, dat de eenheid van vissen en water symboliseert.

Als er mussen waren, dan zouden ze vandaag dood van het dak vallen. Zet een bakje water voor ze klaar. Zij hebben ook dortst. Ik zit in de koelste kamer van het huis en daar is het nu vijfentwintig graden. De nacht heeft enige verkoeling gebracht. Maar vandaag zal de temperatuur weer oplopen tot in het binnenland boven de dertig graden. De enige verkoeling biedt de koelkast: daar kunnen dan tenminste nog wat koele dranken staan. Geen alcoholische: dat zou wel eens een heel verkeerde werking kunnen krijgen bij dit weer. Te koud drinken is ook niet goed: dan gaat het lichaam ook verkeerd reageren. Gekoeld, maar niet te koud, lest de dorst en houdt het lichaam op de goede temperatuur. Vooral niet in de zon gaan zitten: dat verhit het lichaam het meest en kan brandblaren of nog erger veroorzaken. Neen, ergens bij een vlietende beek onder een dikke boom, waar geen muggen je komen pesten, daar is het nu goed toeven. Maar hier hebben we niet zo een beek: hier hebben we het strand zonder bomen en een zinderende zon. Gelukkig gaat straks de zon weg aan de stadskant en kunnen we in de schaduw genieten tot de zon sissend ondergaat aan de verre horizon. Vakantiefoto: zonsopgang aan de Rijn.

De zon schijnt al verblindend op de vroege morgen. Een feestdag in België  - gefeliciteerd daarmee - en een bijna nieuwe koning, die om 12.00 uur de eed op de grondwet zal afleggen. Feest in België vanwege de nationale feestdag; 21 juli 1831: het is de datum, waarop in 1831 de eerste  koning der Belgen. Leopold van Saksen-Coburg-Gotha, koning de Belgen, de grondwettelijke eed aflegde als koning.Eindelijk vrij, dachten de Belgen toen en vierden uitbundig feest. Vandaag herdenken zij dat. De zon zal de feestelijkheden begeleiden. Ik wens alle Belgen, maar ook alle bezoekers van dit blog een genoeglijke dag.
Vanmorgen vroeg wekte zon mij en fluks stond ik naast mijn bed. Kan ik die zon nog vangen met mijn camera? Sluitingstijd 1/4000. Toch lukt het bijgaande foto te maken. De ramen aan de zeekant staan open om zo veel mogelijke zeewind binnen te laten en zo in huis toch een aangename temperatuur te hebben.

Er vallen nog geen mussen dood van het dak en dat zal vandaag ook niet gebeuren. Hier in Scheveningen is de hemel bedekt. Even een kleine passerende depressie. Misschien wat motregen de komende uren. Maar in de loop van de dag zal de zon weer doorbreken. Voor de vertrekkende vakantieganger in ieder geval wat aangenamer weer om te rijden.
Op een gegeven moment had ik hem toch te pakken; ik bedoel de libel op bijgevoegde foto. Net als je wilt fotograferen, vliegt dat vliesvleugelige wezentje weer weg. Maar met de telelens kon ik dat diertje in de gaten houden. Klik, en weg was die weer.
Vandaag wordt  - of misschien wordt het wel werd – veel bezoek op Scheveningen verwacht; zonaanbidders en pootjebaders. Misschien komen ze toch wel, maar wordt het wat later. Veel gezinnen staan op het punt van vertrekken naar buitenlandse bestemmingen of vakantiehuisjes. Die en u, lezer(es), wens ik allemaal een heel fijne verdiende vakantie/weekend. Even de economische crisis ontvluchten en aan leukere dingen denken. België maakt zich op voor een troonwisseling. Morgen is het zover en zal Filips het stokje van zijn vader overnemen. Ook hem wens ik het allerbeste.
 

Ik ben niet laat of lui vandaag: ik was al om 05.45 uit de veren en stond om 06.00 uur buiten te genieten van de mooie nieuwe dag. Even wat aardbeien plukken van mijn aardbeienplant. Lekker voor bij het ontbijt. Daarna de krant uit de bus gehaald en even doorgebladerd. Na vijf dagen geen krant lezen, wil ik weer een beetje op de hoogte gebracht worden van het reilen en zeilen van de sport en de politiek.
Tijdens de vakantie in Park Kalkar hebben we genoten van de rust, de zon en de leuke dorpen en stadjes in de omgeving: Temerig, Rees, Kalkar en Anten, en natuurlijk van de Hein(zo schrijven ze dat in Duitsland). Veel schepen die stroomopwaarts/stroomafwaarts passeren; sommigen zo diep geladen, dat je denkt dat ze zullen zinken. Vandaag laat ik zo een schip zien op de foto.
Ik wens iedereen een heel fijne en een niet al te warme zonnige dag. Zelf ga ik op het plein de planten van veel vocht voor zien: de weervoorspellers verwachten warme tot zeer warme dagen voor het weekend en de komende week. Geniet van het mooie weer, maar pas op voor te veel zon.

We waren van plan om de afgelopen dagen regelmatig het blog te bezoeken en op jullie reacties en bezoekjes te reageren. Helaas bleek volgens een van de receptionistes dat het vakantieparadijs in Kalkar geen wifi ter beschikking stelde. Bij vertrek spraken wij ons ongenoegen uit. Toen kwamen de excuses. Er was wel gratis wifi, maar de receptie had een fout gemaakt. De receptioniste dacht, dat wij over betaal-tv spraken. Toch had ik verschillende keren duidelijk gezegd dat het over wifi ging. De betreffende receptioniste was nu niet aanwezig: ze hebben er zich dan ook met een Jantje van Leiden van af gemaakt. Toen we thuis kwamen zijn we gelijk op blogbezoek gegaan.
Overigens: we hadden prima weer en hebben een aantal mooie dorpen in de omgeving bezocht. Daar kom ik later wel op terug. Ik wens jullie allemaal een heel mooi en lang weekend. Zonsopkomst boven de Rijn.

We zijn een paar dagen rebbedebie, maar met de laptop paraat. Waar we heengaan is wifi. Wifi staat voor draadloos thuisnetwerk. Dat thuis moeten we niet te letterlijk opvatten. Thuis betekent meer een beperkt gebied, zoals een hotel, een congrescentrum, een stadion,  een luchthaven etc.  Zo kan ik bij voorbeeld in de tuin van een hotel (meestal kosten)vrij internetten. We houden het blog in de gaten en waar mogelijk zullen we ook reageren. We hopen op een paar dagen  - maar het mag natuurlijk ook langer duren – fraai zomerweer en wensen u dat ook. Warum ist es am Rhein so schön. Foto: ik geef je een boeketje roze rozen.

Als ik nu naar de hemel kijk richting zee, dan zie ik tussen de wolken al open plekken waar de hemel blauw is. Een sombere dag zal het niet worden, maar helemaal zomers, daarbij heb ik mijn twijfels. Maar laat ik u niet verontrusten: de zon komt vandaag en dan kunnen we weer een extra portie vitamine D in ons lichaam opnemen. Het is zaterdag 13 juli. Morgen Quartorze Juillet, La Prise de la Bastille in 1789, maar ook de bestorming van de Mont Ventoux in 2013. Givors – Mont Ventoux, 242,5 km. Dat zal weer een spannende dag worden voor die twee mirakelse Nederlanders Mollema en Ten Dam van de Belkin pro Cycling Tourploeg, waar ook de Belgische renners Vanmarcke en Wynants deel van uit maken. We zullen weer gekluisterd aan het beeldscherm zitten. Ik kijk er nu al naar uit. Hopelijk kan ik rechtstreeks kijken. Het is weer een ouderwetse tour de France; onverwachte ontwikkelingen zoals gisteren. Ik wens iedere wielerliefhebber een heel fijn en vooral sportief wielerweekend toe. Genietend van de zon en het fraaie zomerweer. Foto: twee schepen helpen het grote schip naar zijn ligplaats in de haven van Scheveningen

Vrijdag, 12 juli. De week zit er weer bijna op. De zon moet nog op. Maar hij keert zich nog even om. Hij slaapt nog. Ik ben al een uurtje wakker en zit na een verkwikkende douche achter mijn computer.
Gistermiddag heb ik nog even mijn oude hobby kunnen showen. Een klok bij een van mijn kennissen wilde niet vooruit. Hij stond al een tijdje stil, maar nu heb ik hem even geholpen. Het probleem was niet zo groot en was vrij spoedig verholpen. Hij kan nu de tijd weer aangeven. Het belslagwerk heb ik maar buiten werking gelaten. Om midden in de nacht tweemaal gewekt te moeten worden, omdat die klok zo nodig moet laten horen, dat hij een comtoise is, is niet wenselijk.
Volgens de weermensen gaan we een goed weekend tegemoet. De wind gaat om naar het westen, zodat we van de warme luchtstromingen kunnen profiteren. Ik wens iedereen een heel fijne en als het een beetje mee zit ook zonnige dag. Foto: bij Luc staan ze in de tuin, bij mij in een vaas in de woonkamer.

Oh zonnetje waer bestu bleven
dat was gheselscap goet ende fijn

Met een knipoog naar het beroemde Egidiuslied schrijf ik de eerste twee regels van mijn ochtendgebed. Vandaag geen zonnige dag en temperaturen aan de lage kant. Dat is de weersverwachting voor Holland. Misschien in de middag hier en daar(ik schrijf het heeeeel langzaam) even een knipoog van de zon. Het kan ook niet iedere dag feest zijn. De temperatuur is nu 13.8 graden nog steeds matig vanuit het noorden. Maar u hoort mij niet klagen. Gisteren heb ik de conifeertjes gesnoeid: de dode takjes eruit en een beetje de haarstylist uitgehangen, Ze staan er nu weer kortgeknipt bij. De nieuwe scheuten hebben nu wat meer ruimte om uit te groeien. Verder was het een gewone dag: een kopje koffie, een ommetje, een praatje, één borreltje, kijken naar de tour en daarna het avondeten: gebakken paprika’s met gember en uitgebakken speklapjes( dat klinkt niet alleen lekker: het was ook lekker). Ik wens iedereen een gezellige en smakelijke dag. Foto: behouden thuiskomst

Ik ben vandaag wat later dan in de afgelopen twee weken. De schuldige? Niet de zon: die heeft verwoede pogingen gedaan om mij te wekken. Maar ik was halsstarrig en werd pas wakker om 06.50 uur. Snel onder de douche met beschaamde kaken. Maar nu toch weer op blogronde. De temperatuur is 17.7 graden. Volgens de weerprofeten zal het vandaag iets koeler zijn dan gisteren. Gisteren stond er aan zee een nogal straffe wind en die zorgde er voor dat de temperatuur aan de kust niet zo sterk opliep als in het binnenland. De wind is nu wat geluwd, maar komt nog steeds over zee. Het blijft in ieder geval zonnig en droog en op het strand een beetje aangenamer met wat minder wind. Die windschermen zullen wel nodig blijven vandaag, maar ook de parasols: zon zal er zijn en overvloedig. Misschien tegen het eind van de dag wat bewolking. En… morgen? Dat zullen we morgen wel weer zien. We pakken vandaag wat we krijgen; dat kunnen de weergoden ons morgen niet meer afpakken. Ik wens iedereen een heel fijne en zonnige dag.

Gisteren eerst even de voortuin gedaan. Het onkruid is weer verwijderd en alles ziet er weer schoon en fleurig uit. Veel van de in het voorjaar geplante begroeiing heeft zich goed geworteld. Het is wel wat vermoeiend dat werk. Op je knieën voor de perkjes. Er hebben zich nog geen vrijwilligers aangemeld. Maar wat vandaag niet is kan morgen komen… of overmorgen… of een andere keer… Toen ik wat last kreeg van mijn knieën, ben ik gestopt. Het was toen toch al elf uur. Vandaag ga ik even naar de drukker. Ik heb een mooie panoramafoto van Scheveningen gemaakt en wil die vergroot hebben tot 2 bij 0,5 meter. Die foto is te groot voor het blog. Ik zal hem wat kleiner maken, zodat u toch een beetje de indruk krijgt van hoe mooi Scheveningen er vanuit zee uit ziet. Verder wat rommelen in mijn kamertje. Er gaat steeds wat uit en ik krijg steeds meer ruimte en een fijnere werkplek.
Ik wens iedereen een heel fijne en zonnige dag. Niet te warm; voor mij is tweeëntwintig graden genoeg. Maar ik heb er niets over te zeggen. Pas op voor de zon: teveel is niet gezond. Maak er een fijne dag van, zodat je vanavond terug kan zien op een geslaagde dag.

Oh what a beautiful morning,
Oh what a beautiful day,
I've got a wonderful feeling,
Everything's going my way.

Zo werd ik wakker deze morgen. De zon was al op en doorbrak de stilte van de nacht. Hoog in de lucht trekken de vliegtuigen hun strepen. De zee is licht en leeg. Ook het plein, gisteren nog stampvol met fietsen, willekeurig neergezet tegen bomen en in de perkjes, ziet er nu leeg en eenzaam uit en vraagt om verzorging. Daar ligt voor mij vandaag een belangrijke taak. Veel mensen spreken hun waardering uit over de metamorfose van het plein, maar een helpende hand ontbreekt. In de morgen is het nog koel buiten en kan ik er werken, maar in de middag wordt dat te veel. Dan heb ik ook wel wat anders te doen. Maar toch zingt mijn hart:

Oh what a beautiful morning,
Oh what a beautiful day,
I've got a wonderful feeling,
Everything's going my way.

Dat wens ik u allemaal toe. Geniet opnieuw van de nieuwe dag.

Misschien heeft u vanmorgen de zonsopkomst gemist. Ik in ieder geval niet. Ik heb hem weer vastgelegd op de plaat, zoals dat vroeger heette. Maar vandaag toon ik u hem niet.
Gisteren – we konden het binnen niet uithouden: de zon lokte ons naar buiten – Hebben we een tochtje door de provincie gemaakt. Samen met onze dochter. Het was wel even aanpassen in de auto. Op de achterbank onze dochter en daarnaast de rollator. Het is een beetje behelpen, maar het gaat. We wilden naar Warmond, maar daar was feest en het centrum was afgesloten voor het verkeer. Dan maar een korte wandeling door het park van Warmond. Alleen het geluid van de vogels en de gedempte tred van onze schoenen. En plotseling stonden wij voor het Huys te Warmont met slotgracht. Een wandeling rondom en wat foto’s maken. Daarna zijn we doorgereden naar Voorhout voor een korte wandeling door het centrum. Ieder winkelcentrum is voor Annemiek een must. Vervolgens zijn we naar een natuurgebiedje Lentevreugd nabij Wassenaar gereden. Samen met Marlies een wandeling door dat gebied, waar wilde paarden en runderen lopen. Vooral in het voorjaar een gebied waar veel vogels nestelen. Daarna naar huis, naar Scheveningen, dat dicht zat door het verkeer. Met enige moeite konden we toch uiteindelijk onze auto in onze eigen garage parkeren. Foto: Huis te Warmont(ik was er nog nooit eerder geweest).

De nieuwe dag is met zonneschijn geboren. Om 05.46 fotografeerde ik de zon, toen deze net voluit uit de horizont oprees. De meeuw op de voorgrond was met mij getuigen van dit verschijnsel. De dagen beginnen al weer te korten. Het is altijd lastig om de zon zo vroeg op de dag te vangen. Meestal is er een nevel boven de duinen. Of soms is het licht te fel. Vandaag heeft de zon zich een beetje aangepast aan mijn wensen en kan ik u nu wakker maken met een opkomende zon. Het belooft vandaag niet alleen een zonnige en warme dag te worden, maar hier op Scheveningen ook een muzikale dag. Countrymuziek op het Gevers Deynootplein( sommige mensen spreken van Kurhausplein, maar dat is een foutieve benaming) en de Boulevard. Jhr. Mr. François Gerard Abraham Gevers Deynoot was van 1858 tot 1882 Burgemeester van Den Haag. Hij had een open oog voor de belangen van de badplaats. Onder zijn beleid groeide Scheveningen uit tot een mondaine badplaats met internationale faam. Tegenwoordig ziet dat oude Scheveningen er een beetje uit als een aan lager wal geraakte baron. Maar ja, inzichten veranderen; hoogbouw lijkt het summum te worden. Vandaag en morgen genieten we van een mooie zonnige en vrolijke dag. Dat wens ik u allemaal.

Mijn moeder zong vroeger vaak het volgende liedje. Ik ken niet meer alle zinnetjes, maar alleen deze twee regels herinner ik mij:
“dat boze mensen niet zingen
hun zorgen niet kunnen verdringen”.
Kent iemand dit liedje? Ik wil graag de hele tekst kennen. Ik heb mijn zusje Thea gebeld en gevraagd of zij dit liedje kende. Ja, natuurlijk ken ik dat liedje: moeder zong het zo vaak. Maar de tekst: de twee regels die ik ken, kent zij ook. De rest van het liedje niet.
Gisteren, de zon scheen en lokte ons naar buiten, zijn wij eerst het Westland ingegaan en daarna hebben we via onze Tomtom de route gereden naar Voorburg. De kortste route. Door kleine en smalle straat in Poeldijk en via de oostzijde door wijken waar we zelden komen naar Voorburg. Dat was een lange rit wat de tijd betreft. Via de snelste route ben je er vrij snel. Maar via de kortste route hebben we er bijna een uur over gedaan, Leuk om de stad weer eens van een andere kant te zien.
Onder weg hebben we wat oranje paprika’s gekocht en in Voorburg worteltjes en mandarijntjes. Allemaal kost om rauw in te bijten. Thuis heb ik alles even bij elkaar gelegd en er bijgevoegde foto van gemaakt. Wij waren gisteren echt oranjegezind.

Ik mocht haar ontmoeten op de Pier van Scheveningen. 30 juni 2013. Er werd een reportage gemaakt op de Pier. Ik stond er even bij te kijken. Het interesseerde mij. Wie is die vrouw, die daar wordt geïnterviewd. Ik had mijn camera uiteraard bij me en maakte bijgevoegde foto. Ik sprak haar aan na het interview, Stelde mij voor en dat gebeurde uiteraard wederzijds, liet haar de gemaakte foto zien en vroeg of ik die foto op mijn blog mocht plaatsen. Geen enkel bezwaar. Wie was deze dame? Zij komt uit Iraq, studeerde in Bagdad, is kunstenares en heeft in Nederland verscheidene kunsthuizen. Haar naam Ramla Aljasim. In de kunstwereld is zij een echte bekendheid. Ze heeft uiteraard ook een eigen website, maar die is in het Arabisch, die taal ben ik niet machtig en heb dan ook alleen maar naar de foto gekeken. Dezelfde dag heb ik haar de gemaakte foto toegezonden. Op de Pier kan je vaak beroemde mensen ontmoeten. Het is ook een mooie locatie daarop die Pier. Zee aan drie kanten, wind en een heerlijke zilte lucht. Zo smaakt Scheveningen, heerlijk zilt.

Kom mee naar buiten allemaal,
Dan zoeken wij de wielewaal
En horen wij die muzikant
Dan is zomer weer in 't land.
Dudeljo klinkt zijn lied,
Dudeljo klinkt zijn lied,
Dudeljo en anders niet!

Het is een wandelliedje uit 1936. Ik kon amper lopen. Hier is het tegenwoordig echt zoeken naar de wielewaal. Een vogel misschien in de bossen van het zuiden nog vaak hoorbaar. Maar hier moeten we het geluid echt nabootsen. De koekoek hoor je nog wel eens. Maar het meest bekende geluid, dat wij hier horen is afkomstig van de meeuwen. Het heeft hier vannacht geregend: de daken zijn nat. Maar ik heb er niets van gemerkt. Warme regen zeker want de buiten temperatuur is 16 graden. De laatste regenwolken trekken weg. In het noordoosten is de lucht al helder. Nog even en de zon prikt door de nevelen heen. Volgens de buienradar zal het dra helderder worden. Nog even geduld. Foto: De meeuw komt net aangevlogen tegen een al licht wolkendek.

't Zonnetje schijnt zo heerlijk schoon
't Vogeltje zingt op held're toon 
't Windje suist zo zacht, 
Ja het zingt met ons mee 
In de weiden dartelt het jolige vee 
Lustig klinkt mijn lied: 
Wie zingt met mij mee.

We beginnen weer met het kinderliedje, dat vanzelf naar boven borrelde, toen ik deze morgen wakker werd gekust door de zon. Ik ken maar één coupletje. Ik ken ook alleen maar de melodie van de eerste twee regels. Mijn moeder zal het me wel voorgezongen hebben al heel lang geleden.
Het is vandaag in ieder geval een mooie start van een mooie morgen. Helder aan alle kanten en weinig wind. Het is nog stil buiten, Zachtjes glijdt de tram onder ons huis door en verderop zie ik een stadsbus rijden, zonder geluid. De meeste mensen slapen nog. Alleen de vroegelingen, die op tijd op hun werk moeten zijn, hebben haast.
Hier in de buurt heb ik hem nog niet gezien, maar in het plaatsje Piershil waren, stond hij bloeiend te geur. Vandaag schenk ik hem u: de jasmijn.

De eerste helft van het jaar zit er weer op. De nieuwe helft is met zon begonnen. Het is vandaag maandag, 1 juli 2013; de temperatuurmeter staat op 14.3 en de klok op 06.19 uur. De wind is matig. Boven de stad is de lucht helder, maar boven zee drijven wat wolken voorbij. Voorbij laten we hopen, ze moeten niet het land op komen. Ik heb nog even snel de buienradar bekeken en die geeft geen regenwolken, maar een bijna heldere hemel. Dat is in ieder geval een goed begin voor het nieuwe halfjaar. Het tweede halfjaar is wat dagen betreft drie dagen langer dan de eerste helft. Dat nemen we maar voor lief. Gisteren hebben we de zondag in alle rust genomen. Ook vandaag beginnen we rustig aan. Geen afspraken, maar gewoon lekker ontspannen: wat ruimen in huis en genieten van de nieuwe dag, die er nu al zomers uitziet. Ik wens iedereen een heel fijne dag en voor onze zuiderlingen een heel mooi en zonnig begin van de zomervakantie. Foto: de Pier is nog levend: er wordt een nieuwe vis geboren.

Zondag, 30 juni. De laatste dag en tevens zondag van de zomermaand. Morgen begint de nieuwe maand: de hooimaand. Of het de warmste maand wordt, kan ik niet beloven. Voor velen is het wel de vakantiemaand bij uitstek.
Gisteren begon de dag grijs. Zullen we wel of zullen we niet gaan. Niet gaan betekende het missen van een haringparty. Om tien uur besloten we om wel te gaan. Dat betekende een bezoek aan het plaatsje Piershil. In dit plaatsje woonde in 1944 mijn echtgenote Annemiek. Het telt amper elfhonderd inwoners en ligt op een van de Zuid-Hollandse eilanden. Het was de kleinste gemeente in de Hoekse Waard en vierde in 1975 haar 450-jarig bestaan. Nu maakt Piershil deel uit van de gemeente Korendijk. Het gemeentehuis van de huidige gemeente is gevestigd in de Voorstraat te Piershil.
Er was gisteren een kleine, maar gezellige kunstmarkt. Annemiek wandelde daar rond alsof ze er nog steeds woonde en keek met een beetje heimwee terug naar die oude tijd.
Vandaag een foto van het huis, waarin zij woonde. Nu een beetje verborgen achter het groen.

Zaterdag, 29 juni, het laatste weekend van een zomermaand, die maar geen zomermaand wilde worden. Met juli, de hooimaand, voor de boeg, hopen we op een keizerlijke maand. Genoemd naar Julius Caesar, die zelf nooit keizer is geweest. Voor mij is hij de grote bekende schrijver van het boek “de bello Gallico”. Dat boek staat nog steeds in mijn boekenkast. In het Latijn. Wij moesten het op het gymnasium vertalen. Mijn eerste echte ervaring met het Latijn. Ik weet niet of het nog steeds gebruikt wordt op de middelbare school, waartoe vroeger het gymnasium behoorde. Tegenwoordig kennen we allerlei andere schoolopleidingen, maar vroeger was het gymnasium de hoogste middelbare opleiding. Daarna volgden de universitaire opleidingen.
De dag is somber begonnen, maar zal spoedig klaren en uiteindelijk zal toch nog een beetje zomerse temperatuur van ongeveer negentien graden volgen. In het zuidelijk deel van Nederland zijn vandaag de zomervakanties begonnen. Iedereen, die vandaag op vakantiereis gaat wensen wij een goede reis naar zonnige oorden. Voor ons, die achterblijven en nog moeten wachten op vakantie, wacht nu de voorbereiding op een zonniger julimaand. Foto: hij ziet er vervaarlijk uit, maar is toch de blaffende goedzak van een van mijn buren.

Wat waren ze mooi dit jaar. Ik bedoel de pioenrozen. Overal zag je ze in de tuinen. In velerlei variëteiten. Nu zijn ze uitgebloeid en staan ze er wat slordig bij: in de tuin, maar ook in huis. Maar schoonheid vergaat en dan wordt het tijd voor de afvalbak. Maar toch nog even een herinnering. Een laatste groet, een laatste foto. Tot volgend jaar: bij leven en welzijn.
De zon komt. Maar wanneer? Het is iedere keer weer afwachten. Toch viel het gisteren wel weer mee, maar vandaag is de ochtendtemperatuur weer twee graden lager dan gisteren. Toch verwachten de weervoorspellers in het weekend een echte weersverbetering. Vandaag heerst Pluto. Morgen? Dat zullen we morgen wel weer zien. Weer of geen weer; we moeten er mee verder. De maand juni zit er bijna op; een stukje zomer ligt al weer achter ons. Maandag begint juli aan zijn opmars. Zal de zomer dan toch nog komen? Voor veel mensen zijn de vakanties begonnen. Vandaag is het een dag om plannen te maken en uit te rusten. Hopelijk begint morgen de dag met een zomerse glimlach. Ik wens iedereen een heel fijne dag. Zet een zonnig bloemetje in een vaas en geniet daarvan. Dit bloemetje verdwijnt vandaag in de afvalbak.

Hij stond al heel lang met zijn gezicht naar de muur gekeerd. Zelden werd er naar hem omgekeken. Toch stond die er al ongeveer dertig jaar. Hij is mee verhuisd. Maar niemand keek naar hem om; of misschien beter gezegd keek er in. De spiegel. Hij stond er wat lusteloos bij. Een beetje vergeten. Gisteren besloten we toch maar hem aan de kant te zetten. Ik heb hem zojuist geplaatst in de containerruimte. Misschien gaat hij daar een nieuw leven tegemoet. Ontmoet hij iemand, die naar hem om en in hem gaat kijken.
Vanmorgen heb ik eindelijk de opkomst van de zon gezien. Dat was lang geleden. De oorzaak, dat ik hem niet zo lang heb gezien, waren de wolken, die de laatste tijd ’s morgens vroeger opstonden. Ik heb hem vastgelegd op een foto, om u er van te overtuigen, dat de ochtendzon nog wel degelijk bestaat.
Geniet van de zon, geniet van het leven; vandaag kwam hij weerom; misschien is hij vanavond de hele dag gebleven.

Terwijl boven het land de wolken zich samen pakten, bleef boven de kuststrook de hemel strak blauw en koesterden wij ons in de zon. Vandaag lijkt het ook weer zo een dag te worden. De koude zee houdt de lucht schoon. Boven land warmt de koude lucht op en worden wolken gevormd. De zon zit nu nog even verborgen achter de ochtendnevels, maar straks zal hij hier weer schijnen. Om ongeveer half tien drinken we dan ons eerste bakkie op ons balkon. Langzaam zien we dan boven de stad de wolken zich ontwikkelen. Prachtige stapelwolken ontstaan dan. Gisteren zijn we weer de polder ingegaan om van al het moois daar te genieten. Bij terugkomst heb ik nog wat in mijn voortuin gewerkt. Die ontwikkelt zich goed, ondanks of misschien wel dankzij de wat koude lente.
Ik twijfel nog welke foto ik vandaag zal plaatsen: de wolken boven de stad of een Hollands landschap met molen, boerderij en merrie met veulen. Die wolken zien we wel vaker, maar zo’n dartel veulentje… Laat ik toch maar het landschap nemen.

Dit zijn onze grasmachines in de duinen: de koniks (konik betekent in het Pools: paardje). Het is een halfwild paardenras, dat vaak wordt ingezet voor begrazing in de duinen. Ze hebben weinig verzorging nodig en kunnen het hele jaar buiten blijven. Zij zorgen er voor dat de duinen geen graslanden worden: zij eten het jonge korte gras. Ze hebben een rustig karakter en zijn niet agressief. Hier op Scheveningen leven zij samen met vos, konijnen en vele vogelsoorten. Ze komen niet uit je hand eten en strelen hoef je niet te proberen. Ze zijn nogal schuw voor mensen. Het is een leuk gezicht en ik sta er vaak naar te kijken. Een foto van dichtbij: daar houden ze niet van. Zolang je op een afstand van tien à twintig meter blijft, grazen ze rustig door, maar zodra je ze probeert te benaderen, dan verwijderen zij zich. Bij het maken van een foto moet je wel een telelens gebruiken. Hier een foto genomen in de avond om omstreeks 19.00 uur een paar dagen geleden.

Het is al weer bijna zeven uur en de zon is nog niet te zien. Mijn toetsenbord wel; ik heb dus geen kunstlicht nodig. Toch had ik graag dat de zon mijn kamertje vroeg zou verlichten. Maar de zon slaapt nog en ligt weggedoken onder een dikke wolkendeken. Het is droog en het weerbericht vermeldde zo juist, dat in het noordwestelijke en westelijke deel van Nederland de zon zijn opwachting zal maken. Ik ben benieuwd. Ik kan bidden en smeken om wat zon, maar als hij niet komt zijn al mijn gebeden nutteloos. Daar stop ik dan ook maar mee. Ik laat maar komen, wat komt en blijf lachen om de zon. Gisteren beloofde ik een foto toe te voegen van de bos Carthamus tinctorius(gisteren was ik de n in tinctorius vergeten). Wie weet kent nu iemand de Nederlandse of Belgische benaming.
Gisteren maakte een man een kuiltje in een van de perkjes op ons plein om twee dode duiven te begraven. Het kuiltje was te ondiep en toen liet hij de duiven naast het kuiltje liggen en gooide de zakjes, waarin hij de duiven had meegebracht in de afvalbak. Einde begrafenisceremonie. Ik heb daarna de duiven ook maar in de afvalbak gedeponeerd. Dat lijkt mij een stuk hygiënischer. In het gegraven kuiltje zal ik vandaag maar een plantje zetten. Ik wens iedereen een heel fijne dag.

Het is zondag, de eerste zomerzondag; vandaag geen ZONdag, maar een regendag. We moeten het er mee doen. Gisteren heeft toch de zon zich toch nog heel eventjes laten zien. Gisteravond, maar dat was al na het ondergaan van de zon – dat heb ik ook niet zien gebeuren - werd het af en toe toch even helder. Gisteravond en vanavond staat de maan wat dichterbij de aarde. De maan draait in een elliptische baan om de aarde. Een ellips is een afgeplatte cirkel. Hierdoor staat de maan soms wat dichter bij de aarde en lijkt daardoor groter. Gisteren heb ik dat verschijnsel vastgelegd en daarom vandaag een morgengroet met de maan in beeld. Er is gisteren natuurlijk wel wat meer gebeurd. Met regen wil je er graag toch even tussenuit. Samen met vrouw en dochter hebben we, terwijl de ruitenwissers hun werk deden een ommetje door het Westland gemaakt. We kwamen terug met paprika’s en een grote bos Carthamus tictorius Zanzibar. Wat zijn dat nu weer. Het zijn bloemen, die je na een tijdje omgekeerd aan een spijker of iets dergelijks kunt ophangen en er daarna nog lang van kunt genieten. Een soort droogbloemen dus. Een Nederlandse benaming ken ik niet. Maar één deze dagen zal ik er een foto van maken en bijvoegen op mijn blog. Misschien kent u de Belgische of Nederlandse benaming. Het is in ieder geval een grote bos met heel veel mooie bloemen. Ondanks de regen wens ik toch iedereen een aangename zondag.

We hebben gisteravond omstreeks 20.00 uur even de zon gezien en iets van zijn warmte kunnen voelen. Nu hopen we vandaag iets meer van de zomer te merken. De verwachtingen zijn niet rooskleurig, maar niets is zo veranderlijk als de weersverwachting. Er was dan ook weer volop tijd om me te concentreren op de juridische problemen in onze vereniging van eigenaren: het appartementsrecht. Een beetje jaloers kijk ik dan naar onze zuiderburen, waar twee jaar geleden een nieuwe wet appartementsrecht werd ingevoerd. Hier in Nederland wordt daar nauwelijks aandacht aan geschonken. Problemen bij verenigingen van eigenaren worden vaak door rechters laconiek terug verwezen naar de vereniging zelf. Die moet de problemen maar in de Algemene Ledenvergadering zien op te lossen; een hopeloze taak.
Geen gezeur we gaan er weer veur(dat laatste woordje is een Haégs woordje voor ‘voor ‘). De zon schijnt aarzelend mijn kamertje binnen. Heel wat anders dan gistermorgen, toen ik nog met lamplicht zat te bloggen. Ik heb even de bijgevoegde foto gemaakt, om te bewijzen, dat ik inderdaad de waarheid spreek. Ik wens iedereen, dat zij/hij vandaag de zon vaak mag zien.

U zult het niet geloven: vandaag begint de zomer.
U zult het niet geloven, maar, terwijl ik dit opschrijf en de zon al om 5.20 uur is opgestaan, zit ik met kunstverlichting aan omdat ik anders de cijfers en letters van mijn toetsenbord bijna niet kan zien.
U zult het bijna niet geloven, maar vandaag begint om 07.04 het nieuwe seizoen, dat zomer heet. De lucht is grijs, de straten zijn nat, maar straks gaat het zonnetje weer schijnen en drogen al die plassen weer op. Het is, zoals het vrouwtje, dat op het Scheveningse strand over de plas richting Engeland zat te staren. Haar zoon woonde in Engeland. Ik liep naar haar toe en vroeg haar waarom ze al zoveel dagen daar zat en dat ze beter een boot kon nemen. “Ach” zei het vrouwtje, “na zoveel dagen regen, zal spoedig de zon gaat schijnen en dan droogt die plas wel op en kan ik verder wandelen naar mijn zoon.” We blijven positief. Terwijl ik dit schrijf -  het is nu 07.04 uur - is de zomer 2013 begonnen.
Ik wens ieder een heel mooie zomer, met “zon over dag, een buitje in de nacht; van mij mag ‘t.” Foto: samen zittend op een bankje en uitkijkend over het Hollands polderland;zo sloten we gisteravond de lente af en gingen weer huiswaarts om vandaag aan de zomer te beginnen.

Vandaag moet ik er vroeg bij zijn. Om acht uur verzamelen en dan naar het Rijksmuseum in Amsterdam. Weinig tijd dus voor het beantwoorden van de reacties en de berichtjes/groeten in het gastenboek. Maar vroeg in de middag zijn we weer thuis en dan kan ik alsnog op blogbezoek. Dus even geduld beoefenen.
Gisteren hebben we weer niet kunnen genieten van het mooie weer, dat de weerprofeten ons de laatste dagen beloofden. Gistermorgen was het nog redelijk, maar langzaamaan daalde de temperatuur en vroeg in de avond was het gedaald tot achttien graden. Ik denk maar ‘belofte maakt schuld’, dus eens zal het mooie weer er komen.
Gisteren, tegen de avond, werden mij drie kisten planten aangeboden o.a. gaillardia; deze moest zo snel mogelijk in de grond. Dat heb ik dus gisteravond nog even gedaan. De ander planten - achillea filipendulina, lychnis en salvia - komen vandaag of morgen aan de beurt. Er is dus wel werk aan de winkel, zo zeggen we in Holland. Foto: een bosje petunia’s als zomergroet.

Echte hitte hebben wij hier in Scheveningen gisteren niet gehad. De temperatuur bleef de hele dag onder de vijfentwintig graden bij een bijna de hele dag lichtbewolkte hemel. Het was wel druk: in de stad was de temperatuur aanzienlijk hoger. Gisteravond gingen we even met de auto een eindje rijden. De temperatuur was toen buiten achttien graden, maar de temperatuur liep steeds verder op toen we in zuidelijke richting reden tot vierentwintig graden. In Scheveningen liep  In de loop van de avond de temperatuur op tot ongeveer eenentwintig graden. De spetterende zonsondergang waarop ik hoopte is niet gekomen, want boven zee bleef een zeenevel hangen. Geen foto van de zonsondergang, maar wel van het balkontuintje, dat Annemiek verzorgt. Vanmorgen begon de dag net als gisteren en was de temperatuur  22.1 graden. Iets warmer dus dan gisterochtend. Vandaag belooft het warmer te worden; we wachten af. Ik wens iedereen een aangename dag,

Ik wilde vanmorgen de zon al vroeg zien opkomen. Ik had mijn camera al klaar gelegd om deze komst vast te leggen. Maar de helaas, de zon blijft nog lang verscholen achter de ochtendwolken. Het is nu al weer bijna zes uur en zelfs de hoge gebouwen aan de horizon weerkaatsen nog niet het vroege ochtend licht. Misschien morgen. Het zijn nu de dagen van de vroegste zonsopkomst van het jaar 05.19 uur. Overmorgen is die zonsopkomst weer om 05.20 uur. Het is nu 05.57 en de eerste stalen vallen mijn kamertje binnen. Maar het is te laat voor een mooie foto. Morgen nog maar een keer proberen en anders pech gehad. De zon komt wel vaker op. Toch heb ik wel een foto gemaakt, maar de zon overstraalt zichzelf. Ander keer maar. Als de horizon helder is en de zon als een rode bol aan de hemel staat. Minder spannend misschien. Het wordt vandaag een heel warme dag, zelfs aan zee zal het erg warm worden; 28 graden, maar in de middag wat verkoelende zeewind. Dat zullen we wel nodig hebben. In het binnenland misschien wel 35 graden. Morgen wordt het nog erger. Houd de zon buiten en geniet van de koele ruimte in huis. Zeker voor ons al wat oudere mensen is hitte moeilijk te verdragen. Ga rustig zitten op een koele plek; drink geen alcoholische drank, maar fris water, dan komt u de dag wel door. Misschien vanavond als de zon ondergaat een verkoelend biertje. Maar niet teveel. Ik wens iedereen een mooie dag.

Vanuit onze woonkamer hebben wij vaak prachtige uitzichten op zee. Wisselende wolkenluchten en vooral in de avond prachtige avondwolken. Als het heel helder weer is, dan zie je vaak strepen van vliegtuigen, die richting Schiphol gaan of juist van Schiphol vertrokken zijn. Soms tel je wel vijftien vliegtuigstrepen. Soms mooie geel/groen of oranjerode luchten, door de zon van achter de horizon als een laatste groet. Soms zie je wolken vogels, die naar het noorden trekken of juist andersom. Meeuwen, die stil en schijnbaar bewegingloos door het luchtruim zweven. Andere keren zie je mensen hangend aan een elastiekje, die het zo nodig vinden om van de Piertoren af te springen. bungeejumpen noemen ze dat. Er is bijna altijd wat te beleven; alleen als er mist is en de Piertoren aan het zicht onttrokken is: dan voelen we ons ingepakt. Vandaag laat ik u de wolken zien zoals die er op 14 juni waren. Ik wens iedereen een heel mooie dag en voor vanavond een spetterende zonsondergang.

Gisteren. Het was zonnig maar erg veel wind. Oplopend naar windkracht 6 tot 7. Mooie wolken, die af en toe de zon verborgen. In de avond wat meer bewolking en een beetje regen, maar toch weer een mooie zonsondergang. We zij in de middag naar het Westland gegaan voor bloemen en paprika’s, aardbeien en tomaten. Vervolgens even naar Hoek van Holland. Dat vind ik prachtig met veel wind en woeste golven op de Nieuwe Waterweg. Aan de overkant van het water zandstormen en op het water, schepen die langzaam stroomopwaarts voeren en langzaam stroomafwaarts vanwege de getijdenstromen en de harde wind. Op de foto links onder ziet u de zandstorm. Ik kan nooit genoeg krijgen van dat spel van wind en lucht en wolken. Annemiek houdt daar niet zo van. Die werd bij wijze van spreken als baby al in de zee gewassen, maar ze houdt niet van een woelige zee. Ieder zijn heug. Vandaag blijft het weer wat bewolkt, maar aan de kust zal de zon toch weldadig kunnen schijnen; wel achter een zonnescherm, maar toch… Ik wens iedereen een fijne en gezellige dag, zeker voor al die vaders in Nederland, die vandaag in de watten worden gelegd: Vaderdag; soms is het “dag, vader: vader gaat op stap”.

Mijn computerscherm is 19 inch, hetgeen toch een vrij redelijk formaat is. Toch zit ik regelmatig in de problemen met een aantal blogs. Daarbij moet ik vaak de onderste schuifbalk gebruiken om het blog te kunnen lezen. De onderste schuifbalk is een noodzakelijk kwaad en een bron van ergernis. Erg lastig. Bij sommige blogs moet ik bij wijze van spreken er een tweede scherm naast zetten, Zelf zorg ik er voor, dat ik het standaard formaat van het seniorennet gebruik. Waardoor komt dit in de meeste gevallen? Dat is niet zo moeilijk te zien: het gebruik van te grote afbeeldingen, vaak zelfs nog in alle drie de kolommen. Een bijkomend nadeel van grote afbeeldingen is: vertraging. Sommige blogs mijd ik, omdat het downloaden  zo lang duurt. Sorry hoor. Voor de leesbaarheid is het niet nodig: je kunt altijd een grotere letterinstelling gebruiken. Gebuik voor de linker kolom foto s van 150 tot 200 pixels en voor de middenkolom resp. 700 tot 600 pixels. Foto’s met een dpi van 72 voldoen prima op het blog. Hogere resoluties werken vertragend. Probeer het eens en u zult zelf merken dat het totale beeld veel rustiger wordt. U kunt dan altijd nog met de knop rechtsboven uw blog beeldvullend maken. Foto: zomaar een watermolen ergens in Twente.

Gisteren vertelde ik over de Sluis Delden en liet ik u met foto’s zien hoe zo een groot schip de sluis binnen voer. Maar dan… Achter het schip wordt de sluis gesloten en als de sluis gesloten is dan wordt de sluisdeur aan de andere kant langzaam omhoog getrokken, zo dat het water in de sluis op gelijke hoogte komt met het water aan die kant van de sluis. Zodra de beide waterspiegels dus binnen en buiten de sluisdeur gelijk is dan wordt de sluisdeur geopend en kan het schip de sluis uit varen. Je hebt twee soorten deuren: a. de rotatiedeuren, die te vergelijken zijn staldeuren, dus met scharnieren aan de zijkanten en b. translatiedeuren(hefdeuren of roldeuren) zoals bij voorbeeld bij garages of zoals de valbijl bij een  bij een guillotine; de Sluis Delden heeft hefdeuren, die dus  vertikaal geheven en neergelaten kunnen worden. Dat is op de foto’s duidelijk te zien. Op een van die deuren had een duivenechtpaar zijn nest gemaakt. Zij bleven heel rustig bij het op en neer gaan van de deuren. Daarom staan ook zij op de foto.

Tijdens ons korte verblijf in Hengevelde maakten wij met de auto een aantal tochten in de omgeving, Bij toeval kwamen wij Sluis Delden, waar  net een schip geschut werd. We kwamen te laat om het hele proces te kunnen volgen, maar gelukkig kwam er nog een schip stroomafwaarts aan met de naam LABORIEUX. Nu konden we het hele proces goed volgen: het invaren, het schutten, het uitvaren. De LABORIEUX was een groot schip dat bijna de hele sluis vulde.
De sluis is in 1932 gebouwd naar een ontwerp van Dr. Ir. Cornelis Lely(1854-1929).
Het verval in de sluis is 6 meter: dat is het verschil van de waterspiegel stroomopwaarts en stroomafwaarts. Het hele proces van in- en uitvaren duurde 11 minuten. Het was een indrukwekkend gezicht. Met een nieuwe ervaring rijker hebben we onze ontdekkingsreis vervolgd.
Foto: vier actiefoto’s in één.

“Loek, onze klok is gevallen; kan je even komen kijken?” Niet iedere dag wordt deze vraag gesteld. Meestal gaat het dan om een oude of antieke klok. Veel mensen weten, dat één van mijn vroegere hobby’s  het repareren en/of restaureren van oude klokken. Ik heb er in de loop van de tijd heel wat onderhanden gehad, maar de laatste jaren doe ik het niet veel meer. De ouderdom heeft ook mijn ogen wat trager gemaakt. Comtoises, Friese klokken, staande klokken, koekoeksklokken, regulateurs, pendules en ga zo nog maar even door. Onlangs kwam er weer iemand met een comtoise. Bij het stoeien van de kinderen kwam de (bloem)slinger naar beneden. Behoorlijk gedeukt en beschadigd. Dat konden mijn ogen nog wel zien. Dat restaureren is geen priegelwerk. Ook de slingerveer was gebroken. Nu is de klok weer in orde en kan weer de tijd aanwijzen. Maar een nieuwe slingerveer voor een comtoise is niet makkelijk meer te vinden. Gelukkig heb ik nog een doosje met oude slingerveren en daar zat ook de gezochte veer tussen. Weer iemand blij kunnen maken. De kosten: een bijdrage voor de stichting, waarvan ik de voorzitter ben. Op de foto een cloche mystérieuse. Omstreeks 1875. Hoogte 57 centimeter. Een bijzondere klok. Helaas is een van de armen gebroken. Ik heb die provisorisch gerepareerd. Nu staat zij bij mij op de schoorsteen.

We tellen al lekker af naar de zomer toe. Gisteren was het een kille dag hier aan de kust, maar in de loop[ van de dag ging de wind om en werd het wat behaaglijker. Vandaag belooft het wat beter te worden. Er is wel werk aan de winkel: de planten hebben water nodig en als dat niet uit de lucht komt dan moet het uit de kraan. Even tweehonderd meter slang uitrollen en na een uurtje zijn alle dorstige kelen  gelest.
Tijdens mijn laatste vakantie zag ik op avondwandeling wat gerommel in het hoge gras. Ik ben altijd nieuwsgierig in de natuur en ging dus op onderzoek uit. Ineens schoot er een diertje uit: bruin met een grote dikke staart. Dat moest wel een eekhoorn zijn. Echt bang was die niet. Hij rende naar een dikke boom en verschool zich achter die boom. Zo speelden wij samen een spelletje: ik maakte foto’s en hij verstopte zich achter de boom. In de boom wilde hij niet: toch was dat de enige plaats waar hij aan mijn nieuwsgierigheid kon ontkomen. Op een gegeven moment heb ik hem met rust gelaten en ben terug naar het hotel gegaan. Een foto staat op mijn blog in de rechterkolom en nu ook hier bij dit praatje. Ik wens iedereen een heel gezellige dag.

We beginnen weer met een nieuwe week. Volgende week begint de astronomische zomer op de langste dag van het jaar, 21 juni om 07.04 uur. Nog even wachten dus op de echte zomer, die uiteindelijk op 21 september officieel eindigt; maar wie weet wordt de zomer dit jaar verlengd met een nog fantastische nazomer. Afwachten maar. Op het ogenblik is het 10,9 graden. Nog te koud voor een overhemd met korte mouwen en een korte broek.
Tijdens onze korte vakantie in Hengevelde kwamen we ook terecht in een oude timmermanswerkplaats. Een echt oude, die stamt uit de periode omstreeks 1880 en dat mag je best wel oud noemen. Interessant om te zien hoe er toen gewerkt werd. Beitels en schaven in allerlei met maten en vormen. Het was hard werken in die tijd. Toen was er nog geen vakantie. Alleen één dag in de week vrij en dan moest er uitgerust worden van de noeste arbeid. Van die oude werkschuur heb ik bijgevoegde foto gemaakt. Ik wens iedereen een fijne en hopelijk zonnige dag.

Door hem werd ik gestuurd naar een melkbedrijf, waar een robot alle taken van het melken heeft overgenomen. Een Nederlandse uitvinding gebaseerd op technieken, die al eerder bij de autofabricatie werden en nog worden gebruikt. Uit alle delen van de wereld, zij specialisten komen kijken naar deze nieuwe melktechniek, waarbij de boer/ondernemer zelf zijn handen niet naar uit hoeft te steken. Hij controleert en let op het welzijn van zijn dieren. Trots als een pauw in een blauwe overall. De ruimte, waarin die robot actief is, beperkt zich tot een oppervlakte van ca 10 vierkante meter. Daarna kreeg ik nog een rondleiding door de diverse stallen, waar jong vee gefokt wordt.
We zouden deze dag naar Zwillbrock gaan, een plaatsje net over de grens; daar staat een Barockirche uit 1720. Er is ook een meer waar flamingo leven. Jammer genoeg is dat meer niet per auto bereikbaar en voor Annemiek is de wandeling te ver. Foto: het orgel in de genoemde kerk.

In de gemeente Hof van Twente ligt het dorp Hengevelde. Daar hebben we een paar dagen rust gevonden. De agrarische omgeving nodigt uit voor een sportieve vakantie. Op onze leeftijd zijn we niet meer zo sportief, dat we ’s morgens vroeg al beginnen aan een lange sportieve fietstoer. Wij doen dat met de auto en stoppen, daar waar we het leuk vinden. Ook voor dat type vakantievierder is er rondom Hengevelde nog heel wat te beleven. Zo kreeg ik, Annemiek bleef in de auto zitten, een rondleiding door een varkensfokbedrijf, ingericht volgens de allerlaatste zienswijze: blijde varkens in een diervriendelijke omgeving. Vol trots leidde de nog jonge boer /ondernemer mij rond door zijn bedrijf. Zonder enige terughoudendheid vertelde hij alles van begin tot het einde.  Foto: pas een paar dagen oud.