Berichten van 1 januari 2013 tot 31 december 2013

We moeten inkopen doen: met het weekend moeten we ook weer brood op de plank hebben. Even struinen door de winkels, een bakkie doen en dan weer vrij zijn van de dagelijkse beslommeringen. Morgen zijn we weer thuisblijvers; dan moeten we het huis weer op orde hebben voor het weekend.

Dat zullen we vandaag niet nodig hebben. We genieten van het mooie weer en houden ons lekker rustig. Hier en daar zittend op een bankje en luistend naar de vogels; je hoort ze wel maar ziet ze niet. Ook voor vandaag een dag om van te genieten. Foto: op de achtergrond de Haagse watertoren in de Scheveningse duinen.

We vermaken ons best: mooi weer en mooie omgeving. Weinig tijd voor het blog. Maar we komen u wel even een heel fijne dag wensen.

Vandaag moet ik al vroeg uit de veren. Ik moet om 08.00 voor het jaarlijkse bloedonderzoek in het laboratorium zijn. Nuchter ook dat nog. Dus “geen borrel? ”, vroeg ik aan de dokter. Nee zei die: “met lege maag”. Dus zonder borrel en met lege maag. Die borrel is natuurlijk flauwe kul: ik drink nooit ’s morgens vroeg en ’s avonds maar heel matig. Als ik moet rijden drink ik helemaal geen drank met alcohol. Rijden doe ik altijd nuchter, wel met een gevulde maag, maar zonder alcohol in mijn body. Na de bloedafname naar huis voor ontbijt. De krant heb ik inmiddels wel gelezen. Altijd het zelfde. Op de frontpagina grote koppen en de rest dat sla ik meestal over. Ook vandaag dus. Vannacht is er niets bijzonders gebeurd. De krant heeft dan ook niet veel bijzonders te melden. Onrust in het oosten, maar nu ook in Turkije; dat is voor het toerisme niet zo gunstig. Dit jaar mogen we toch niet die kant op. We blijven thuis of maken korte uitstapjes in de omgeving of een beetje verder in het land. Daar zoeken we dan zon en natuur. Ik wens iedereen een fijne dag. Misschien zijn we de komende dagen iets minder actief op het blog, maar we zijn wel online.Foto: de komende dagen natuurmomenten.

Gisteren was het hier een stralende dag. Niet de temperatuur maar de zon straalde. Vandaag wat meer bewolking en de nog koude wind uit noordelijke richting, maar vanaf morgen lijkt de zomer er toch aan te komen. Zo juist kreeg ik een email met daarop ruim dertig vaste planten, die zeewind verdragen. Dat is een goede aanvulling op de kennis, die ik de afgelopen weken ontving. Nog even uitzoeken of deze planten ook winterhard zijn, zodat we er een aantal daarvan in onze voortuin kunnen planten. Vandaag in de tuin het onkruid ruimen en de perkjes even een goede waterbeurt geven. Het is zandgrond vermengd met tuinaarde en het regenwater zakt snel weg. Met de warme dagen in het vooruitzicht kunnen de planten wel een ferme douche gebruiken. Om de grond te verbeteren is mij geadviseerd maandelijks gedroogde koemestkorrels te strooien, zodat de rond een betere vastigheid krijgen. Ieder advies is welkom. Ik ben maar een gewone stadsjongen met veel belangstelling voor de natuur, maar heb niet zo heel veel kennis van planten. Wat ik niet hebben kunnen anderen aanvullen. Je bent nooit te oud om te leren. Ik wens iedereen een heel fijne dag en voor vandaag nog even de trui of iets dergelijks aan: het kan fris zijn met die stevig windkracht 4. Foto: de komende dagen heb ik een beetje buitengevoel: dus foto’s van de natuur.

De dag begint zonnig: het is dan ook zondag, 2 juni. Toto nu toe, maar het is nog vroeg, een wolkenloze hemel. De temperatuur is nu al 12.4 graden en dat om ’s morgens 07.37. Toch wordt het geen echt warme dag in Scheveningen: er staat een stevige wind uit noordelijke richting, dus vanaf over zee en die zee is nog koud; misschien ongeveer 10 graden. Maar uit de wind zal het heerlijk zijn op ons balkon en daar gaan we straks dan ook van genieten. Gisteren was het hier niet zo fraai, maar in de loop van de dag kwam het zonnetje ons toch verblijden. In Mijendel, zo worden de duinen, waar we uitzicht op hebben, genoemd staan nu de meidoorns in volle bloei. Bijna allemaal wit. Hier en daar een rode. Mijendel betekent al van oudsher: het dal van de meidoorns. Straks ga ik weer even een wandeling doorheen maken. Even genieten van de natuur. Van de gure wind heb je in de duinen niet veel last. De duinen houden de wind als een windscherm tegen. Het is daar ook vaak warmer dan op de boulevard. Voor de komende dagen wordt ook mooi weer verwacht: daar gaan we dan ook van genieten. Heerlijk de vrije natuur in en genieten van al dat moois. Ik wens iedereen een heel fraaie dag en ik zeg maar: geniet er van. Foto: met hier en daar een rode.

1 juni 2013. Het is zaterdag. De meteorologische zomer is begonnen met een nog onzomerse temperatuur van 9.5 graden. Vandaag is het ook een beetje feest in ons huis. Annemiek en ik zijn namelijk  vandaag 51 jaar getrouwd.
Gisteren heb ik met vierentwintig medewerkers van De Nederlandsche Bank een twee uur durende wandeling door het natuurrijke noordelijke deel van Scheveningen gemaakt. Duinen en de Nieuwe Scheveningse Bosjes. Ik heb ze verteld, waar het noorden ligt en hoe je aan de zee kan zien wat de windkracht is. Ik heb ze verteld over de luchtwachttoren bij het Zwarte Pad, over het ontstaan van de duinen, de Watertoren, de Nieuwe Scheveningse Bosjes en de bunkers uit WOII.
We hadden geluk met het mooie weer: zon in de duinen en het bos en weinig last van de wind.
De wandelaars waren enthousiast en hadden niet gedacht dat Scheveningen zo mooi was. Ze waren goed te spreken over de uitleg tijdens en de keuze van de route.
Al met al een geslaagde middag. Na een drankje in het Carlton Beach Hotel ging ook ik tevreden om vier uur weer huiswaarts.
Het is nog bewolkt, maar de mist is al opgetrokken. Misschien een buitje vandaag, of misschien ook wat zon. Wet wachten af wat de weergoden voor ons in petto hebben. Ik wens iedereen in ieder geval een fijne dag en weekend. Foto: in de duinen staat de meidoorn in bloei.

Een dunne mist omsluit ons, maar spoedig zal de zon daar doorheen prikken. Deze middag ga ik met eenentwintig mensen een wandeling van twee uur maken door de natuurrijke omgeving van Scheveningen.
Als ik op mijn balkon sta, dan kijk ik uit over de Nieuwe Scheveningse Bosjes. Dit oorspronkelijke duingebied is begin 1900 als werkgelegenheidsproject met verschillende soorten bomen beplant. Aan mijn linkerhand heb ik uitzicht over de duinen; dat is sinds 1874 waterwingebied voor Den Haag en omgeving en dus niet vrij toegankelijk buiten de paden en wegen. Na rechts heb ik uitzicht het door architect Alexander Kropholler (1881-1973) ontworpen kerk met aanpalende woningen(gebouwd 1911-1913) en tegenwoordig beschermde als monument woongebied. Aan de voor zijde  uitzicht op een gebouwencomplex dat omstreeks 1990 gestart is op de plaats staat waar voorheen het Palace hotel stond.  Tussen die gebouwen door heb ik vrij uitzicht op de Pier en de altijd rustgevende zee.
Natuur en (verloren) cultuur volop rondom. Foto: ons uitzicht bij avondl. De zon is zojuist ondergegaan.

Als ik de zon kon maken, dan zou ik hem aan iedereen cadeau doen en als extraatje een regenmakertje. Dan had iedereen alles in eigen hand. Mijn buurman regen en ik de zon en als het voor mijn tuintje nodig is even andersom. Wat zou dat allemaal makkelijk zijn. Maar gelukkig hebben we het niet zelf in de hand. Maar af en toe wat meer zon zou mij welgevallig zijn. Vandaag begint de dag hier grijs, een beetje wind en de temperatuur is 10.8 graden. Een 10 als rapportcijfer is natuurlijk fantastisch en een 8 op je rapport ook. Beide rapportcijfers heb ik in mijn studietijd nooit gezien. Ja toch, bij proefwerken en dan stond er achter ‘fouten’.
Morgen ga ik met een groep mensen een wandeling maken door de natuur van Scheveningen, Duinen, bos en verborgen plekjes en als de tijd het toelaat via het oude dorp nog even langs het strand. Een wandeling van 2 uur. Eigenlijk te kort om heel Scheveningen te bekijken. Toch probeer ik in die korte tijd de mensen van Scheveningen te laten genieten.
Kom zelf maar eens naar Scheveningen om dat te ervaren. Ik wens iedereen een heel fijne dag. Het is goed wandelweer, dus wat houdt u tegen? Foto: de natuur is zo mooi, maar je moet het wel willen zien.

Gisteren wist ik wat ik vandaag zou schrijven, maar wat ik gisteren wist ben ik nu vergeten. Maar er kwamen ook zoveel dingen tussen, waarop ik niet gerekend had, dat mijn denken iets verstoord raakte. Ik neem me nu voor om op een kladje te vermelden, wat ik de volgende dag wil doen. Gisteren zijn we naar een tuincentrum gegaan om planten voor de voortuin te kopen. Een van de buren, die mij ondersteunt bij de activiteiten van de Stichting Zicht op Scheveningen en veel kennis heeft van tuinplanten, ging mee en we kwamen met een mooie sortering planten thuis. Die moesten zo spoedig mogelijk geplant worden en dat hebben we samen gistermiddag gedaan. Veel passanten spreken hun waardering uit voor het burgerinitiatief, om dit plein een vriendelijke uitstraling te geven. Tot nu toe blijft het bij woorden, maar daden – een donatie – blijven achterwege. Misschien komt dat later, als de crisis een beetje achter de rug is en de mensen weer een kleinigheid kunnen missen voor hun eigen woongenot. Want daar doet de stichting het toch voor: veiligheid en woonbeleving. In ieder geval genieten er veel mensen nu van, maar instandhouding kost geld en dat mag niet steeds van dezelfde personen komen. Ik wens iedereen een fijne dag. Een beetje regen voor de planten en een zonnetje voor de mensen. Foto: een ruikertje bloemen, zo maar langs de weg.

Om 05.30 keek de zon al nieuwsgierig over de rand van de horizon heen. Het beetje wind kon hem niet deren. We kunnen vandaag genieten van een zonnige dag. De thermometer staat al op 12.2 graden. Daar komen er vandaag nog heel wat bij. Het wordt nog geen verdubbeling, maar op een aantal plaatsen zal het er wel heel dicht bij kunnen worden. Gisteren was het een werkzame dag. Vandaag genietend van het mooie weer doen we er nog een schepje boven op. Morgen wordt er weer wat regen verwacht en zal de temperatuur weer wat lager zijn. De weervoorspellers verwachten voor de eerste week van juni mooi weer. Een mooie tijd voor een paar vrije dagen. Wat zal de dag verder vandaag brengen? Misschien een regenbuitje in het zuiden van het land en een regenbui in Vlaanderen? Voorspellers hebben niet altijd gelijk; het blijft afwachten. Wat dan komt zien we dan wel weer en van een spatje regen krijg je geen builen op je hoofd. Ik wens iedereen een heel fijne dinsdag. Foto: in de duinen staan de meidoorns in bloei.

Iedere dag een beetje meer en langzamerhand komen we in lentesfeer. Vandaag gaan we even naar Limmen: doopplechtigheid van het zoontje van een zoon van de te vroeg overleden zus van Annemiek. Vandaag tevens de verjaardag van mijn overleden vader.  Maar vandaag ook de laatste zondag van mei. Zaterdag begint de meteorologische zomer. Langzaamaan nadert de echte zomer. De afgelopen paar nachten heeft het in het oosten van Nederland  ’s nachts nog gevroren. Hier niet, maar de nachten waren wel fris. Vannacht viel het mee: 8,5 graden wijst nu de buiten thermometer. Het is bewolkt maar niet zwaar. Er staat een straffe noordenwind. De zon heeft toegezegd even op visite te komen. Hopelijk zonder vertraging. Vanavond gaan we met onze dochter bij SImonis een visje eten. Simonis is in Scheveningen een begrip. Soms moet je zelfs in de rij staan om aan de beurt te komen. Vandaag misschien niet, tenzij de zon echt even goed doorbreekt: dan schijnt iedere Hagenees naar zee te willen. Ik wacht maar af en wens iedereen een genoeglijke en zonnige dag. Foto: een eenzaam bloesempje aan een kale tak. Toch lente.

Vandaag begint de dag met een buitentemperatuur, die drie graden hoger ligt dan gisterochtend. De zon, die wij gisteren moesten ontberen, doet nu zijn best om mijn werkkamertje te verwarmen. Er zijn wel wat lichte wolkjes, maar die duiden niet op regen. Neen, vandaag kan het best een aardige dag worden. We gaan er voor.
Voor mensen, die graag fotograferen was het gisteren wel een mooie dag. Schitterende luchten. Bijgevoegde foto heb ik gisteren gemaakt: aan de lage horizon het silhouet van de stad en daarboven een prachtige dreigende regenwolk. Als ik nu een foto op dezelfde plaats zou maken, zou deze foto niet zo indrukwekkend zijn. Je moet het zien en willen zien.
De verantwoordelijke persoon van de schade, die aangebracht was tijdens de Pinkstermarkt bij ons voor de deur is door de marktmeest vergoed: hij maakte € 100,00 op de rekening van de Stichting Zicht op Scheveningen. Nu kan de stichting weer nieuwe planten kopen en het plein weer een vrolijker uitstraling geven.
Scanner is een paar dagen in een hondenpension geweest, maar vandaag weer terug. Straks ga ik weer met hem wandelen. Voor hem goed en voor mij goed. Met het slechte weer van de laatste dagen waren mijn dagelijkse wandelingen korter dan gewenst.
Voor iedereen een heel fijne dag.

5.8 graden wijst de buitenthermometer. De vijfde maand van het jaar is bijna ten einde. Nog één week en dan begint de meteorologische zomer. 1 juni, de dag waarop we 51 jaar geleden in het kerkelijke huwelijksbootje stapten. Het burgerlijke huwelijksboortje was 28 februari. Toen moesten we trouwen - ho even! niet omdat er een baby op komst was – maar omdat we anders geen woning konden krijgen. In die tijd moest je getrouwd zijn om in aanmerking te kunnen komen voor een huurwoning. Een koopwoning was toen nog niet voor de gewone man haalbaar. Een huis kopen, dat hebben we pas een aantal jaren later gedaan. Op die dag, 1 juni 1962, scheen de zon, maar ook toen was het geen warme dag: slechts 15 graden. We mogen nu blij zijn als die temperatuur ook dit jaar op die datum gehaald wordt. Maar misschien begint de zomer dit jaar met een welkome verrassing. Foto: ze staan bij duizenden langs de kant van de wegen en de dijken. Zere-ogen bloemen noemde mijn schoenmoeder ze, maar het is zoals wij het noemen: het fluitenkruid. Heeft u die ooit wel eens goed bekeken? Schoonheden zijn het.

Gisteren was het weer mijn beurt om te koken. Ik had slechts vier oranje paprika’s, één middenmaat ui, één grote aardappel, olijfolie, kervel en zeezout tot mijn beschikking.
Ik begon met de paprika’s in  vier parten te snijden, zaad verwijderen en verder schoonmaken, zodat ik alleen de schillen overhield; zes partjes pletten met de hand en daarna in een voorverwarmde pannenkoek met een beetje olijfolie bakken. Even heet bakken, omkeren en daarna op een lagere stand laten sudderen.
Vervolgens de overgebleven negen partjes in de mixer pureren, de ui schillen en in dunnen snijden en samen met de gepureerde paprika’s kort laten koken, Kervel toevoegen.
Ondertussen had ik de grote(ruim een decimeter)nicolas  geschild en in dunne plakjes gesneden.
Terwijl in de koekenpan de paprika’s gaarden en de paprikapuree met het uitje een smaakverbond sloten, frituurde ik de aardappelschijfjes.
O ja, er was nog één partje paprika blijven liggen. Deze heb ik in kleine reepjes gesneden en als rauwkost op het bord gelegd.
Smakelijk eten en goedkoop:
kosten:  vier paprika’s: € 1,00; aardappel € 0,25; ui € 0,15: kervel, zeezout en olijfolie € 0,30. Totaal € 1,70. Lekker eten hoeft niet duur te zijn.
Foto: u kunt het raden paprika’s en ui.

Ik zag vanmorgen zonnestralen en een stukje blauwe lucht. Maar de temperatuur bedraagt 8.6 bij een harde noordwesten wind met windkracht zes. Op zee een schip op de rede roodopvlammend in het vroege morgenlicht. Maar nu is de lucht weer grijs en het schip in een mat rode kleur verzonken. Zo begint de woensdag op 22 mei van het jaar 2013. Maar er is een sprankje hoop voor vandaag: in de middag wordt in het westelijk deel langs de kust zon verwacht. Morgen bereikt de depressie haar dieptepunt en daar na zal de hemel klaren. Zal de meimaand afsluiten met een zonnegroet en als richtingaanwijzer naar een zonnige zomer wijst. We hebben het wel verdiend. We hebben slecht weer getrotseerd en komen langzaamaan in rustiger vaarwater. Straks zijn we de winter en de lente vergeten en genieten we van een mooi zomer en een kleurrijke herfst. Optimist blijven we. Optimist tot in de kist. Wat later komt, dat zien we later dan wel weer. Geniet van iedere dag, die je beleven mag. Een buitje in de nacht, de zon overdag, van mij mag het. Geniet van het leven: het wordt je gegeven. Maak er een mooie dag van. Foto: zonnestralen van vanmorgen.

De lettergrootte van de laatste tijd op mijn blog vind ik toch iets te groot. Die grootte is wel makkelijker te lezen, maar toch te grof. Ik ga hem toch maar weer wat kleiner maken.
De Pinkstermarkt op ons plein is geen succes geweest: het slecht weer heeft alleen voor de uitbaters profijt opgeleverd. Aan de door de Stichting Zicht op Scheveningen ondernomen actie om van het plein een mooi leefbare omgeving te maken is grote schade toegebracht. Van de vierentwintig aangelegde perkjes zijn er zeven vernield, platgetrapt door de marktkooplui en de paar bezoekers. Zeven parkjes moeten opnieuw van beplanting worden voorzien. Wie gaat dat betalen? Zeker, ik zal in ieder geval de organisatie benaderen en om vergoeding vragen; ik zal ook de gemeentelijke instantie op de hoogte brengen van het ontstane ongerief. Misschien kan zij de aankoop van zeven bakken planten voor haar rekening nemen. Hopelijk kan de Stichting dan weer wat geur en fleur terug brengen. Woonbeleving staat hoog in haar vaandel; een prettige woonbeleving ook voor de vele expats, die in ons complex en omgeving wonen. Wie weet.  Ik hou u op de hoogte.
We hebben de winterkleren weer tevoorschijn gehaald. De lentekleding, nog nieuw in de kast, kunnen we bewaren voor het volgende jaar. Misschien toch nog draagbaar in de komende zomer … over dertig dagen. Ondanks alles blijven we toch vooruit kijken en hopen op betere tijden.

We zitten ingesloten of is het opgesloten in de mist. De Pier is verdwenen; niet door sloophamers, maar ineens opgelost. Gisteren, ondanks de straffe wind was de bungy  jump goed bezet. Ik heb er heel wat zien springen. Er waren ook veel bezoekers op de Pier en boulevard en op het strand waren wandelaars, maar van zonaanbidders was niet veel te zien. Meer mensen, die met verlangende blik naar boven keken, alsof ze baden om een mooie Pinksterdag. Het enige resultaat was… meer wind. Prettig voor de vele zeilers, die met bol geblazen zeilen probeerden sneller dan een ander te zijn. Dat was wel een mooi gezicht. Het gebeurde wel allemaal ver op zee, maar met mijn telelens kon ik ze toch nog redelijk goed in beeld krijgen. Ik heb er wat foto’s van gemaakt, waarvan ik er dadelijk één bij dit praatje plaats. Als u dan op het plaatje klikt, krijgt u een vergroting. Ondanks de mist is de temperatuur buiten toch nog 10,1 graden boven nul. Dat laatste ‘boven nul’ zet ik er maar bij om geen verwarring te stichten. Toch wens ik u een gezellige dag: als het zonnetje niet schijnt, dan moeten we er maar zorgen dat we zelf het zonnetje in huis zijn.

Op een mooie Pinksterdag
Als 't even kon
Liep ik met m'n dochter aan het handje in het parrekie te kuieren in de
zon
Gingen madeliefjes plukken, eendjes voeren,

We kennen het nog zelfs de melodie. Zou het goed gedaan hebben op het songfestival: tekst met inhoud en een mooie melodie. Een songtekst uit de musical “Heerlijk duurt het langst”. Anouk deed het ook goed met een mooi song met inhoud en een pakkende melodie. Ik had wel een hogere waardering verwacht op een Europees Songfestival. Zeker binnen de eerste zes, maar een negende plaats is natuurlijk ook wel mooi. Het Deense meedeinertje met veel tamtam was een verwachte winnaar, maar wie kent het liedje nog over een paar weken? Ook de beoordeling vind ik maar niks: vriendjespolitiek. Jij geeft mij twaalf punten, dan geef ik ze jou ook aan jou. Nederland deed daar ook aan mee: een gelukje voor het Belgische liedje en een gelukje voor Anouk. Europees? Estland, Letland en Litouwen. Toch allemaal lid van de EU, gaven hun stemmen aan de oosterse landen: hun vriendjes van vroeger. Maar ondanks dat toch nog een goede plaats voor onze Haagse Anouk.
Op deze mooie Pinksterdag wens ik iedereen een feest van mooie muziek en echte vriendschap.
Foto: zo maar gisteren genomen in de duinen; jong leven aan een oude boom.

Gisteren kwam ik tot de ontdekking, dat er ook voor Nederland een seniorennet is opgestart: http://blog.seniorennet.nl . Ik heb me maar gelijk laten registreren onder de naam /leke. ‘Leke’ wat is dat nou voor een naam. Ik zal het u uitleggen. Mijn doopnamen zijn Leonardus Maria en mijn roepnaam was Leo. In mijn vroege jeugd vond één van de buurvrouwen dat geen leuke naam voor zo een kleine peuter en noemde mij Loekie. Ik schijn deze naam mooier gevonden te hebben dan mijn naam Leo en mijn moeder mij riep met de naam Leo of Leootje zei ik eigenwijs ”ikkie ben Loekie”. Zo is dat jaren lang gebleven alleen de ‘ie’ verdween. Toen ik naar het seminarie ging vond ik die naam kinderachtig en heb me weer Leo laten noemen. Maar er was nog een student die Leo heette en om ver schil te kunnen maken werd ik vaak aangesproken als ‘Leke’. Later heb ik weer de naam Loek geadopteerd en dat is nu al weer zo een zestig jaar mijn door iedereen gebruikte roepnaam. Zo zie maar weer: Leo, Loekie,Leo, Leke, Loek. What is in a name. Denk ik maar. Maar de naam van mijn blog ligt nu vast  https://blog.seniorennet.nl/leke. Het is een blog met de oorspronkelijke opzet, maar met andere foto’s en andere verhalen: meer gericht op Nederland en Scheveningen. Ik hoop dat u mij daar ook af en toe komt bezoeken, maar ik blijf mijn Belgische blogvrienden trouw.
Het is Pinksterzaterdag, de marktkramen staan al voor de deur, de paraplu staat nog in de paraplubak. Misschien en hopelijk blijft die daar de komende dagen in staan. Maar wat het ook zij: ik hoop toch op fijne en gezellige feestdagen voor u, voor mij, voor allemaal. Foto: gewoon een ekster.

“Wisselvallige Pinksteren in koude lente” dat is de voorspelling en daar moeten we het voorlopig mee doen. Gelukkig zitten weervoorspellers er ook wel eens naast en slaat dat wisselvallige niet op de weersituatie van af en toe zon en afwisselende buien. Maar moeten we ervaren dat het beduidt: veel zon met hier en daar af en toe een paar druppeltje regen. Klinkt toch heel wat vriendelijker. Ik hoop dat ik gelijk krijg en dat we van een mooi Pinksterweekend kunnen gaan genieten. Voor veel mensen betekent Pinksteren een lang vrij weekend en staat het gerangschikt onder de noemer: christelijke feestdagen. Maar daar snappen veel mensen niets van. Ze hebben vaak geen idee wat Pinksteren eigenlijk betekent. Ik heb ook geen zin om dat uit te leggen. De meeste lezers op het blog kennen de betekenis van Pinksteren. Als ik het uit zou moeten leggen aan niet christenen, dan zouden deze mensen me met grote wazige ogen aankijken en denken “wat staat die man te kletsen”. In de reeks van christelijke feestdagen is het Pinksterfeest in Nederland het laatste feest tot Kerstmis.
Ik wens iedereen een heel fijn lang weekend toe met misschien af en toe een paar druppeltjes regen. Foto: de natuur geeft zich niet gauw gewonnen.

Het eerste, dat ik vandaag gedaan heb, nadat ik mijn benen uit bed gezwaaid had, was de centrale verwarming twee graden hoger zetten. Bij een te verwachten temperatuur van elf tot vijftien graden vond ik het verantwoord om de temperatuur in huis op ongeveer 22 graden te stabiliseren. De buitentemperatuur is 8.7 graden en ik wil niet, dat die binnenkomt. Regen vind ik niet het ergste, maar aan de combinatie regen en lage temperatuur heb ik een hekel. Vandaag hebben we weer een sectie bijeenkomst; een bijeenkomst van zinloosheid. Toch ga ik luisteren naar wat voor onzin er vanavond weer wordt uitgekraaid.
Morgen wordt er weer een begin gemaakt aan het Pinksterweekend. Komt er een braderie voor de deur of hebben de organisatoren zich bedacht, omdat er geen fraaie weersverwachting voor de pinksterdagen is gegeven. Maar anderen zullen denken: die niet waagt, die niet windt. Wij hopen in ieder geval wel dat de pinksterdagen eindelijk die lang verwachte lentedagen zal brengen.
Ik wens iedereen, ondanks het toch weer tegenvallende weer, een heel fijne en gezellige dag. Foto: klein, maar fijn geeft kleur aan deze dag.

Ik liet u afgelopen week een icoon zien, die in mijn bezit is. Ik heb nog een andere originele icoon: een drieluik met een totale breedte van 23 centimeter en een hoogte van 19 cm. Van beide iconen heb ik een certificaat van echtheid. Het zijn allebei juweeltjes uit mijn verzameling ‘kunstvoorwerpen’ – kunst met een kleine k - . Deze meimaand vind ik een mooie gelegenheid om deze iconen aan u te laten zien. Ik laat niet vaak iets zien uit mijn collectie. Af en toe een enkel stuk. Ik hoop dat ik u hiermee een plezier doe. Een ander deel van mijn collectie heb ik bij mijn verhuizing geschonken aan het wereldmuseum in Rotterdam: dat betreft een verzameling drinkbekers en koffiebekerhouders uit Turkije uit de (pre)Osmaanse periode. Het is alles bij elkaar geen kostbare verzameling, maar ik hecht er voor mij wel veel waarde aan. De meeste voorwerpen heb ik verworven als contraprestatie van door mij geleverde diensten. Ik vind het leuk iets tastbaars te mogen ontvangen i.p.v. geld, als ik iemand heb kunnen en mogen helpen. Geld verdwijnt, maar goederen blijven. Zo kleven aan veel voorwerpen voor mijn prettige herinneringen. Foto: het drieluik

Eerst even wat rondgeneusd op het blog en op veel plaatsen hetzelfde liedje: het weer. Het weer werkt niet mee: prachtige wolken, die te vaak vocht naar de aarde sturen. Pluvius heerst. Gelukkig is er wat opstandigheid in het godenrijk. Een soort revolutie. De tegenpartij wil aan het bewind. Wie zal er winnen.Net een fikse regenbui, nu weer een zon, die de straat opdroogt. Wat zal het worden vandaag. Het is net de politiek: vandaag ja, morgen neen. Morgen linksom, morgen rechtsom, zelden recht door het midden. Dat schijnt bij het leven te horen. Soms lach ik, soms huil ik. Ik lach liever dan ik huil. Echt huilen doe ik niet vaak, maar een traantje wegpinken van emotie, dat overkomt mij wel vaker. Een dag zonder een lach is een verloren dag. Een dag met huilen is een trieste dag. Maar dan denk ik toch weer: morgen gaat het beter. Zo is het ook met het weer. De zon heeft zo ongeveer het zelfde wapen als de provincie Zeeland, maar dan met de spreuk: lukt het nou niet, dan lukt het merrege. Merrege wordt het beter. Ik weet nog niet welke morgen, maar die morgen komt en het zal heus niet zo lang meer duren. Ik wens iedereen een mooie dag en voor merrege een nog mooiere. Foto: het leven gaat door.

Over bijna vijf weken begint de zomer. Kunt u zich dat voorstellen. Hier en daar staan de seringen te pronken i hun witte en paarse bloemenkleed; van de meidoorn - normaal omstreeks deze tijd in volle bloei - zijn de eerste nog nauwelijks zichtbare bloemknoppen knoppen – schuchter aanwezig. De nachtegaal - in mei de uitbundige muzikant – heeft zijn winterjasje nog steeds aan. “Je hoort hem wel, maar ziet hem niet” is nu niet van toepassing: je hoort hem niet. Soms een aarzelend pogen, maar nog niet uitbundig. Ook hij is verlaat. Maar misschien komt morgen de weersomslag of overmorgen of… misschien komt de zomer eerder. Sommige dingen zou je willen bespoedigen, maar moeder natuur is wispelturig en maakt haar eigen regels. Wat niet is kan komen en wat is kan verdwijnen.
We maken er maar een mooie dag van: de verwarming weer een paar graden hoger, een stevige borrel om de spieren te warmen en lui onderuitgezakt. Morgen wordt het beter… zullen we maar denken. Foto: zomaar wat bloemtjes

De dag is weer vroeg begonnen; een beetje met somber weer, maar allengs schijnt de zon schuchter mijn kamertje binnen. Moederdag hier, moederkensdag daar. Zo hebben we vandaag allemaal wat te vieren. Ik wens dan ook iedereen een heel fijne en gezellige dag. Er zullen niet veel bloggers achter de computer zitten vandaag. De drukte ligt ergens anders: koffie maken en gebakjes op schoteltjes zetten, koffie schenken en taartjes eten, bloemen schikken en lieve wensen van kinderen en kleinkinderen ontvangen: moeder zijn is een zware en dankbare taak, maar het geeft vaak ook vreugde, als je ziet wat er van de kinderen geworden is. Goed voorbeeld doet goed volgen.
Onze kinderen zijn al groot en hebben de middelbare leeftijd; kleinkinderen zijn er niet gekomen. Wij gaan vanmorgen op de koffie bij onze zoon en schoondochter, die juist gisteren teruggekomen zijn van een vakantie naar Amerika. Die zullen wel veel te vertellen hebben. Onze dochter lag gisteren met migraine te bed. Hopelijk voelt ze zich vandaag wat beter en komt ze later op de dag nog even langs. De wolken trekken verder weg. De lucht wordt blauwer. Misschien toch een zonnige zondag.
Foto: moederdag zonder bloemetje bestaat niet, daarom veel bloemetje aan één tak

Het is weer gewoon zaterdag. Gewoon, nee: morgen is het Moederdag en dat betekent voor veel kinderen iets leuks voor moeder bedenken. Voor ons is die tijd voorbij: wij hebben alleen nog de herinnering. Bij mij ligt nog steeds het papiertje, veilig in een plastic hoes geborgen, de in rood geschreven spreuk die zij mij naliet: het omzien is de haas zijn dood. Deze spreuk heb ik in veel woordenboeken nagezocht, maar nergens de een verklaring daarvoor gevonden. De enige verwijzing op internet – via Google Chrome – is een verwijzing naar mijn eigen blog. Waar komt dit spreekwoord of gezegde eigenlijk vandaan. Het schijnt een spreuk te zijn uit de jagerswereld te zijn. Een haas moet stilstaan om achterom te kunnen kijken, maar dat betekent voor de haas tevens dat hij daardoor een vast richtpunt wordt voor een jager. Één schot en de haas is het haasje. De betekenis van de spreuk is: kijk niet naar het verleden, maar richt je op de toekomst. De humoristische verklaring van de Zeeuwse wapenspreuk “Luctor et emergo” is “lukt ’t nou niet dan lukt ’t merrege” , net zo iets als “het omzien is de haas zijn dood”.
Ik wens iedereen een heel fijne dag van niet omzien maar kijken naar de toekomst. Foto: dit is geen haas maar en duinkonijn met afwijkende kleur. Twee jaar geleden zag ik hem voor het eerst. Hij is wel wat groter gegroeid.

Het lijkt wel of alles in bloei staat, alleen de vlaggenmasten en de lantaarnpalen niet. Vannacht heeft het nog een klein beetje geregend en nu hangen er alleen nog wat wolken in allerlei grijze kleuren als ballonnen in de lucht. De wind is zuidwest en een beetje aan de stevige kant. Hier en daar zie ik blauw tussen de wolken en soms even een zonnestraal. Het wordt niet zo mooi als gisteren, maar toch nog wel redelijk. In iedere geval geen dag om binnen te zitten kniesoren.
Na een vrije donderdag volgt er nu een vrije vrijdag: veel mensen hebben van het Hemelvaartweekend maar gelijk een kort vakantieweekend gemaakt. De volgende week volgt het Pinksterweekend.
Iedereen dacht dat hier gisteren voor de deur een braderie zou zijn. De markttenten en –kooplui zijn niet gekomen; het was een dag om heerlijk te genieten van ons nieuwe plein: zo wordt het door menigeen ervaren. Vandaag gaan we boodschappen doen en gelijk wat geraniums kopen om in de bloembakken op het plein te zetten. Zo wordt het plein met de dag fleuriger en kleuriger.
Ik wens iedereen een heel fijne dag. Als foto een kleurig overzicht van ons park: het Westbroekpark.

Het is donderdag. Hemelvaart. De meeste mensen weten niet meer wat dat betekent. Het is in ieder geval een vrije dag. De zon schijnt. Op de daken ligt nog een restant van de overvloedige regen van gisteravond. Ik liep net in de duinen, toen donker wolken zich samenpakten. Ik dacht ‘die bui trekt achter mij langs voorbij’. Verkeerde gedachte: die bui overviel mij en zelfs onder de schaarse bomen kon ik geen droge schuilplaats vinden. Geleund tegen een dikke dennenboom heb ik maar gewacht in het gezelschap van een fietser, die ook overvallen was: ook hij had gedacht, dat haal ik nog net. Gelukkig duurde de bui niet erg lang en kon ik half verzopen op weg naar huis. Kort daarna volgde er nog een bui en daarna was het droog en het blijft droog vandaag. Welbewolkt met af en toe zon. De natuur heeft zijn bad weer gehad. De planten op het plein hebben er van genoten. Foto: in het avondlicht gevangen.

Er hangt mist. Maar de zon probeert er al door heen te priemen. Weinig wind uit de westhoek. De temperatuur is 14.6 graden. Gisteren zijn we even voor een informatie naar Katwijk gereden. We vertrokken bij een temperatuur van ongeveer 14 graden. Maar na een paar kilometer liep de temperatuur toch behoorlijk op. Nog verder rijdend werd het zelfs aangenaam warm zomerweer, alleen wat broeierig. Raampjes open om toch ook van de rijwind te kunnen genieten: de temperatuur in de auto was al gestegen tot 35 graden. Met een blik op de buitentemperatuurmeter schrok ik van de warmte: 27 graden. Richting terug naar Scheveningen daalde de temperatuur iets. Terug thuis wees de thermometer 23 graden. Even een verfrissend pilsje genomen. Daar kom je dan weer wat van bij. Hopelijk wordt de temperatuur vandaag niet zo hoog. Ik ben tevreden met een temperatuur van ongeveer 23 graden. Hoger hoeft van mij niet.
O ja, onderweg hebben we nog wat plantjes voor de voortuin gekocht: saxifraga, de roze variëteit. Eigenlijk een rotsplantje, maar ik denk dat die het in de schaduw van de bomen wel zal volhouden. Gewoon proberen. Volgend jaar weten we wat meer van de mogelijkheden op ons voorplein.
Ik wens iedereen een heel fijne dag. Foto: ik heb in mijn huis een mooie originele ikoon hangen. Die wilde ik u graag deze maand laten zien.

Geen regen? Dan moeten we zelf de bloemen en planten beregenen. Dus heb ik gisteren twee slangen aan elkaar gekoppeld en ben de droogte te lijf gegaan. Nu staan de planten weer fier rechtop. Het weer ziet er niet zo uit als gisteren. Lichtbewolkt, wat mistig en een noordelijke zeewind. De temperatuur aan de kust zal daardoor lager blijven dan gisteren, maar toch nog lenteachtig. Normaal zo rond de vijftien graden aan de kust en boven land een paar graden hoger. Er is wel kans op regen vandaag. Waar en hoeveel? Afwachten maar.
Vandaag is Scanner weer terug van een korte vakantie. Dat wordt dus weer een wandeling boulevard of duingebied. Zal hij nog een beetje gehoorzaam zijn? Een beagle is nu eenmaal geen makkelijke hond. Hij luistert niet goed en gaat graag snuffelend zijn eigen gang. Zolang hij niet rekt aan de lijn vind ik dat wel goed. Ook dat is afwachten.
Over twee dagen is er weer een braderie voor de deur. Leuk voor de eventuele toerist, maar voor de bewoners van ons appartement is er meestal niet veel te halen. Ook dat is afwachten.
We gaan er vandaag weer een mooie dag van maken: een dag niet gelachen is een verloren dag.
Foto: de grote vijver in park Clingendael

Het is doodstil op het blog. Ik zit in de categorie ‘herinneringen/ervaringen’ en sinds mijn bericht van gistermorgen acht uur hebben slechts vier bloggers in die categorie een nieuw bericht geschreven. Deze categorie is sowieso al niet erg royaal met nieuwe berichten; soms vraag ik mij af of er bloggers zijn, die wel herinneringen en/of ervaringen hebben. Misschien hebben ze die wel, maar delen die niet met andere bloggers. Het blijkt, dat er veel bloggers een eigen blog hebben, maar hun eigen blog niet onderhouden. Ik vind dat jammer. Het is soms net als een gesprek waarin één persoon iets zegt en twintig mensen half of niet luisteren. Ik zou het prettig vinden als er wat meer reactie was. Dat maakt het blog en ook de bloggers wat actiever. De meeste bloggers, die dit lezen, zijn de actievere bloggers. Die hoef je ook niet aan te sporen.
Vandaag wordt het weer een nieuwe en mooie dag; een dag met nieuwe ervaringen of nieuwe herinneringen. Een dag, om lekker te luieren in de zon, zo’n dag van ‘dolce far niente’. Geniet van die dag. De temperatuur kan oplopen tot twintig/vijfentwintig graden, aan de kust wat lager: de zee is nog koud. Geniet van de dag, geniet van het leven. Foto: de stilte van de natuur.

Gisteren ben ik naar de Japanse tuin in park Clingendael geweest. Het park ligt op Wassenaars grondgebied, maar de wijk Clingendael ligt in Den Haag. De grillige historische grens van Wassenaar slingert als een bergbeekje langs de Haagse grens. Vanuit Wassenaar is het park moeilijk bereikbaar. Met de fiets gaat nog wel, maar voor een wandelaar uit het dorp Wassenaar is het een stevige wandeling. Van mijn huis uit een peulenschilletje. Tien minuten op de fiets of wandelend krap een half uur. Ieder jaar ga ik naar dit park, waar veel rododendrons groeien en bloeien. Maar dit jaar zijn de rododendrons nog niet in bloei. Hier en daar een heel klein beetje. In deze tijd van het jaar is de Japanse tuin voor een paar weken vrij toegankelijk. Een park vol geur en kleur, maar dit jaar niet. In het mooi aangelegde park heeft de winter zijn sporen achtergelaten. Veel bomen staan nog niet in bloei. Hoewel zaterdag waren er maar weinig bezoekers. Er moeten echt nog een paar echte lentedagen komen, maar die komen dit jaar wel erg laat. Misschien wordt het park dit jaar wat langer opengesteld, zodat bezoekers kunnen genieten van het vele moois. Door de rust kon ik wel makkelijk mooie foto’s maken. Ik hoefde niet iedere keer rekening te houden met de bezoekers en kon vrijwel ongehinderd door de tuin wandelen. Foto: zonder kleuren is de tuin ook erg mooi.

Een zonnig weekend staat ons te wachten. Een matige zuidwestenwind. We kunnen lekker op ons balkon tussen de bloemen onze bakkie dien en genieten van het zomers aandoende uitzicht. De bomen zien er weer allemaal fris groen gekleurd uit. Ik moet nog wel even de vloer in de huiskamer doen. Gisteren heb ik de ene helft gedaan, vandaag de andere helft. Ongeveer nog twintig vierkant meter. Onze huiskamer inclusief de kookhoek is ongeveer vijftig vierkante meter. Eerst de meubels verplaatsen; dat is het meeste en het zwaarste werk. Daarna vegen en de vloer afnemen met een in sop vochtig gemaakte doek. Daar waar nodig op de knieën en verder met de stok. Het is niet zo veel werk, maar het moet toch iedere maand gedaan worden. Als het werk gedaan is, dan is er koffie en rusten we uit op ons balkon lekker in de zon.
Gisteren wilden wij naar Oud Bijerland. Maar onze Amor – zo noemen we onze tomtom - had het niet goed begrepen. Na de pontoversteek bij Maassluis werden we richting de Botlektunnel gestuurd. Foute boel. We hebben het heft maar in eigen handen genomen en zijn via en Oudewater en Haastrecht naar huis gereden. Mooi weer onderweg en lekker genoten van een wandeling door het rustige Haastrecht. Kleine weggetjes met uitvoeghavens: want normaal passeren kan je niet.
Foto: twee keer onkruid, maar oh wat mooi is de natuur.

Waar moeten we vandaag de dag mee beginnen. De plantjes groeien, de zon schijnt, de vlag op het Kurhaus wijst op niet te veel wind en de hemel alom is blauw gekleurd. Het is vrijdag. Vandaag een echte vrijdag. Geen verplichtingen. Niets moet vandaag. Overleg plegen met Annemiek, hoe we deze dag zullen invullen. Skanner is een paar dagen op vakantie. In het binnenland kunnen zich enkele wolken ontwikkelen, maar dat zal niet tot problemen leiden.
Er zat wel weer een brief in de brievenbus; een convocatie voor een Algemene Ledenvergadering met een agenda, maar zonder verdere belangrijke informatie. Ik geloof niet dat ik gehoor ga geven aan deze uitnodiging. Vaak zijn het ruzievergaderingen, omdat de een niet wil toegeven aan de ander of andersom. Rechten en plichten zijn binnen onze VvE onbekende begrippen. Daar moet je dan ook niet over beginnen. Eigenlijk zou je daarover juist moeten praten; maar als je dat doet, breekt de hel los. Ik geniet liever van het leven en ga mijn gang; laat de anderen het maar uitvechten, dan komt er vanzelf rust. Waar twee honden vechten om een been, daar loopt de derde ras mee heen.
Ik wens iedereen een heel fijne en gezellige dag met een vriendelijk zonnetje en een aangename temperatuur.
Ik wandelde gisteravond even door de duinen; daar ging de vos tevreden huiswaarts; het konijntje dat hij kort tevoor gevangen had, was niet meer. In het struweel zong de nachtegaal.

Hebt u dat ook? Wachtwoord vergeten. Wachtwoord voor dit, wachtwoord voor dat. Ik ben al blij dat ik mijn pincode kan onthouden en zelfs daar twijfel ik nog aan. Wachtwoord weer kwijt; één van de vele. Ik heb het toch opgeschreven; maar waar is nu weer dat boek waar het in staat. Opnieuw aanvragen? Komt ook weer in dat boek te staan. Volgende keer weer vergeten. Dan vind je ze ineens. Allemaal op een rijtje; maar wat is nu het geldige. O ja, de datum schrijf ik er tegenwoordig bij. Dan weet ik ten minste dat ik de laatste en dus de goede heb. Wachtwoord KPN, wachtwoord bank, wachtwoord website, wachtwoord andere website en ga zo nog maar even door; het zou makkelijker zijn, als je maar één wachtwoord hebt, maar dat is weer niet veilig genoeg. Dan maar weer een nieuw wachtwoord verzinnen. Het oude vervalt weer. Juist als je een nieuw wachtwoord hebt aangevraagd, vind je het boek, waarin het oude wachtwoord vermeld staat. Je vergeet het door te halen en een paar dagen later begint het zoeken opnieuw. Een nieuw systeem aanleggen en dat met een wachtwoord beveiligen. Dat wachtwoord kan je dan maar beter meteen in je arm laten tatoeëren. Dan kan je dat in ieder geval niet meer vergeten. Alleen waar is nou dat systeem weer opgeborgen? Je wordt er soms tureluurs van.
Pak al de zorgen maar in je plunjezak en lach de nieuwe dag maar weer toe. Goedemorgen, nieuwe dag, ik ben blij dat ik zonder wachtwoord van jou gebruik mag maken. Foto: op de koninginnemarkt hebben ze niet naar mijn wachtwoord gevraagd: een vriendelijke lach is al voldoende.

Nu breekt uit alle twijgen, 
Het frisse jonge groen, 
De leeuwerikken stijgen 
De hemel tegemoet, de hemel tegemoet
De bloemen staan in bonte tooi, 
Natuur, wat ben je wondermooi! 
'T is meie, 't is meie ! 
'T is meie, 't is meie !

Hoe kan ik de dag beter beginnen
dan met het zingen
van het kinderliedje uit mijn kindertijd
t’s meie. ’t Is meie.

De dag begint stralend met een wolkenloze hemel . Het kalenderblaadje mag verwijderd worden: ’t is meie. Een nieuw maand en het geluid van vogels Overal. Langs berg en dal klink hoorngeschal: ’t is meie. De boomgaarden staan in bloei. De bloemen kleuren en geuren. De mensen kijken vrolijk en lachen je vriendelijk toe. Eindelik: ’t is meie. De zomer kan beginnen. De zee en de stranden lokken. De natuur is blij, de kinderen zijn blij, alles en iedereen is blij: ’t meie.
Ons land is blij met zijn nieuwe koning, zijn nieuwe koningin en een nieuw tijdperk is begonnen. Een nieuw tijdperk voor ons allemaal? Moet kunnen, zou ik denken, als we er allemaal maar aan mee willen werken. De koning gaf het in zijn prachtige openingswoord van de vergadering van de Staten Generaal al aan. Samen moeten we verder, samen kunnen we het aan. Een nieuwe tijd is aangebroken; een mooie tijd ligt achter ons. De nieuwe tijd moet ook een mooie tijd worden.
Ik wens iedereen een heel mooie dag; een dag met opnieuw een nieuwe toekomst: vandaag was gisteren toekomst, nu is de tijd dat we leven, morgen is de nieuwe toekomst. We leven nu en bereiden ons voor op de toekomst. Samen kan dat een mooie toekomst zijn.
’t is meie, ’t is meie.

Foto: een nieuwe maand , een nieuwe koning en koningin. 't is meie. 

In mijn tekst van deze morgen staat bij foto: maart; dit moet natuurlijk april zijn.

Bijgevoegd: foto van de koninklijke familie: Koning Willem Alexander, Koningin Maxima, Prinses van Oranje Amalia en de prinsessen Alexia en Ariane. Foto genomen vanaf TV.

Het oranjezonnetje is nog niet op kleur. Maar hij is er wel. Op de laatste dag, dat Beatrix nog even koningin is. Haar Koninginnedag is om 10.15 uur voorbij, dan hebben we een koning en een nieuwe koningin. Een spannende dag voor haar en het nieuw koningspaar. Een vreugdevolle dag voor het koninkrijk en een vrolijke dag voor alle inwoners van Nederland. Een feestelijk programma op de televisie en de radio en buiten vieren de mensen de feestmarkt: de vrije markt, waar iedereen zijn kunsten mag vertonen en vrij goederen mag verkopen. Het is een dag van in en uit lopen. Naar binnen voor de tv en naar buiten voor vrijmarkt en volksfeesten. De Oranjezon zal de hele dag schijnen… zelfs na zonsondergang, want het feesten gaat door tot laat in de avond. En morgen staan we vroeg weer op en zeggen tegen elkaar: dat was een mooie dag gisteren.
Ik wens iedereen een vrolijke en zonnige dag. Foto: dertig maart een feestelijke lentedag.

Goed weer voor de planten vandaag. Eerst wat regen, niet te warm en later op de dag zonneschijn. Morgen op de laatste Koninginnedag nemen we afscheid van onze geliefde Koningin Beatrix. Morgenochtend abdiceert zij en wordt Prins Willem Alexander Koning Willem Alexander. Daarna volgt in de middag de inhuldiging. In Nederland kennen we geen kroning, maar een inhuldiging. De kroon is een symbool voor het koningschap. Na drie koningen en drie koninginnen volgt er nu weer een koning en daarna weer een koningin? Tegen die tijd zullen wij wel vanaf een wolkje glimlachend toekijken hoe het daar beneden reilt en zeilt. Morgen vieren wij feest en heten wij onze koning van harte welkom. Op 1 mei gaat de lente en de dagelijkse sleur gewoon weer verder. We mopperen dan weer op het politieke gesteggel, de soms wispelturige zon en de onverwachte regenbuitjes. ‘Morgen wordt het beter’ zingen we dan weer; want iedere dag er bij is een cadeautje, dat ik niet graag zal missen.
Ik wens iedereen een fijne en fleurige dag en voor morgen veel zomers zonneschijn.

Het is ZONdag. Hij schijnt mijn kamertje binnen, maar aan de zeekant zie ik grijze wolken en de vlag boven op het Kurhaus geeft geen teken van leven. De buiten temperatuur is 5.2 graden. Die verdubbelt zich vandaag; veel warmer zal het niet worden. In ieder geval schijnt NU de zon mijn kamertje binnen. Voorlopig een goed begin van de dag.
Gisteren hebben Annemiek en ik een bezoekje aan de Bollenstreek gebracht. Volop kleur en fleur van hyacinten. Veelal hyacinten in dezelfde kleur; op dit plekkie echter niet. Het is moeilijk bereikbaar als je de weg niet kent. Voor mijn is dit een van de mooiste plekkies, waar je in alle rust van de hyacinten in allerlei kleurvarianten kunt genieten. De grote bussen vol met toeristen rijden via de hoofdweg en de passagiers kunnen dan links of rechts kijken in snelle vaart. Op naar de Keukenhof, waar alles prachtig gearrangeerd is. Voor het eerst kwam ik daar in 1949. Mijn zwager, een bollenkwekerknecht, werkte daar in opdracht van zijn baas. In 1950 werd de Keukenhof voor het publiek opengesteld. Ik ben in die jaren daar vaak geweest. De laatste vijftig jaar ben ik daar niet meer geweest. Mij te druk. Ik zoek de bollenvelden zelf wel op via kleine landweggetjes. Veel vrijer, veel leuker. Foto: mijn plekkie in de bollenstreek.

De regen heeft de natuur goed gedaan. Het was hard nodig. Ik had juist een lange tuinslang geregeld toen het begon te regenen. Nu schijnt de zon, maar buiten is het nog fris 5.5 graden. Maar misschien verdubbelt zich dat nog vandaag. Een warme dag wordt het niet: we zitten weer in de noordelijke koude stroom. De meeste plantjes in de voortuin staan nu fier rechtop.
Dadelijk heb ik weer tijd om een wandeling met Scanner te maken. Gisteren ging ik even met hem de duinen in, maar dat vindt hij niet leuk. Misschien nieuwigheid en moet hij nog wennen aan die stilte en die nieuwe geuren. Niks forceren.
Zo te horen aan het constant piepen van mijn barometer moet het erg onrustig zijn in de lucht. Hij waarschuwt steeds bij snelle wijzigingen in de luchtdruk. In ieder geval verschijnt vandaag de zon langdurig. Dat vertellen de weerprofeten. Ik zal toch maar wat warms aantrekken als ik naar buiten ga. Ik ben al wat verkouden en dat moet niet erger worden.
Ik wens iedereen een heel fijne dag met veel zonneschijn. Foto: een meerkoet op het nest.

De weervoorspellers beloofden regen. Er kwam regen… boven zee, waar alleen maar waterplanten welig tieren. De weerradar van gisteren gaf een regenwolkendek aan, dat zich uitspreidde over een groot deel van het vasteland van West-Nederland. De weerradar van deze morgen gaf echter wat anders aan: geen regenwolken boven het land maar wel boven de zee. Jammer voor de pas gepote plantjes in onze voortuin. Dat zal sproeien moeten worden: anders is een groot stuk werk voor niets geweest. Nu maar afwachten of we de tuinslang kunnen lenen van de vereniging; anders moeten we met emmertjes en gieters gaan lopen. Misschien komt er nog een oplossing van boven, waar Pluvius de scepter zwaait. Ik heb één gieter voor vierentwintig perkjes en vijf grote bloembakken. Dat is zwaar werk; misschien komt er een behulpzaam persoon, die een stukje van mijn taak overneemt. Ik krijg zojuist bericht, dat er hulp met slang onderweg is. Gelukkig. Dat maakt de dag wat vrolijker.
Ik wens iedereen een fijne en vrolijke dag. Er staat een druk lang weekend voor de Nederlandse deur. Foto:  magnolia's sieren de straten.

Dat werk zit er voorlopig op. De tuinaardeberg is weg, verdeeld over vierentwintig perkjes en vijf bloembakken. In de perkjes zijn winterharde planten geplaatst, heel jonge stekken, maar snelgroeiers. In korte tijd zullen zij zich snel gaan ontwikkelen. Het enige dat zij nu nodig hebben is regenwater en die is door de weervoorspellers beloofd. In de bloembakken zijn een paar nieuwe planten gezet: Pieris in drie variëteiten. Gisternacht hebben een paar ‘lolbroeken’ een aantal planten uit de bakken getrokken en een straat verder weggegooid. Gelukkig had een dame dat gezien en heeft deze planten weer teruggebracht. Hartelijk dank daarvoor. Dit burgerinitiatief ondervindt veel waardering. Dank aan de donateurs en de vrijwilligers, die dit hebben gerealiseerd. Hopelijk blijft dit nu mooie plein voor lange tijd mooi. Met Hemelvaart en Pinksteren wordt hier voor de deur weer een braderie gehouden. Hopelijk, dat ook de standhouders respect voor het plein zullen tonen en de perkjes niet als urinoir of afvalbak van etensresten zullen gebruiken.
Ik wens iedereen een heel fijne dag. Het weer hebben we niet in de hand, maar een vriendelijke groet moet altijd kunnen. Foto: Annemiek maakte deze foto van de werkzaamheden op het plein.

Het is weer woensdag. De zon schijnt al en de temperatuur is 9.5 graden. Het wordt weer een dag van buiten zijn. Goede vitamines opdoen en genieten van het mooie weer. Een ommetje met Scanner en even genieten de zee. Daarna weer planten halen voor de perkjes in onze voortuin: het Palaceplein. Die net geplante stekken hebben extra water nodig om goed te kunnen wortelen. Dat zal waarschijnlijk morgen of overmorgen weer gratis verstrekt worden door Pluvius, de regengod. Je mag best een beetje hekel hebben aan stortbuien, maar Pluvius trekt zich daar niets van aan: die plast als hij behoefte heeft. De plassen, die Pluvius maakt, ruimt de zon weer op. Pluvius kan dan ook maar beter zijn gang gaan in de nacht: dan kan de plas verdwijnen in de grond en heeft de zon daar minder vat op. De planten kunnen dan gretig drinken vóór de zon kans gekregen heeft. Maar we hebben het niet voor het zeggen; gelukkig maar, anders zou het een janboel worden.
Ik wens iedereen een fijne, zonnige dag. Geniet er vandaag van. Misschien kan morgen de regen vallen. Foto: trap-schildpadden in Scheveningen gesignaleerd.

Deze morgen was ik uitgenodigd tot het bijwonen van een ontbijtbijeenkomst van BNI(Business Network International). Dit is de meest succesvolle organisatie voor zakelijke aanbevelingen in de wereld. Het was wel vroeg op. De ontvangst was om 06.45 uur en het ontbijt begon om 07.00 uur. Tijdens het ontbijt begroeting van de leden en de genodigden. Uitwisseling van adreskaartjes en een korte presentatie over de activiteiten sinds de vorige vergadering. Ook de genodigden kregen even de tijd om over de werkzaamheden en/of doelstellingen van zijn of haar bedrijf te praten Daarna een presentatie van een van de aanwezige bedrijven. Na de vergadering nog even tijd voor een gesprekje met de leden en uitwisseling van gegevens.
Op de terugweg naar huis zag ik langs het fietspad boshyacinten in bloei staan. Ik sprong van de fiets en met mijn pocketcamera maakte ik een paar opnamen. Waarvan er één deze ervaring siert.

Het zal de meeste bloggers wel zijn opgevallen, dat de lente haar schuchtere intrede heeft gedaan. Wel een beet laat maar toch. De camelia’s staan in bloei en ook de magnolia’s vieren uitbundig feest. Maar niet zij alleen: ook de mensen gaan opvallend in lentekleuren gekleed en versieren de boulevard met hun fleurige dracht. De vogels fluiten in de duinen en binnenkort zullen we ook de nachtegalen weer kunnen horen. Zien doe je ze bijna niet, maar verscholen in het struweel zingen zij om de gunst van de vrouwtjes.
Jonge konijntjes heb ik nog niet gezien, maar die zullen spoedig komen om het al grote konijnenbestand nog groter te maken. Je hoeft maar een stap in het duingebied te gaan en om je heenl zie je nu al honderden konijnen vaak in groepjes bij elkaar. Altijd een leuk gezicht die kopjebuitelende diertjes te zien spelen. Het is niet alleen spel, maar ook strijd om de vrouwtjes: die wellustelingen grijpen iedere kans waar om voor gezinsuitbreiding te zorgen.
Ik wens iedereen een heel fijne en vrolijke lentedag. Foto: konijntjes in het duingebied

Het is 21 april. De lente is al weer een maand oud, maar we beginnen er nu pas wat van te merken. De daken zijn wat wit aangeslagen. De zon schijnt al weer meer dan een uur en is voorlopig nog niet van plan om onder te gaan of zich te gaan verschuilen achter sombere wolken. Zonsondergang is vandaag om 20.48 uur. We hebben dus een lange dag voor de boeg. Een dag die voorlopig iedere dag weer wat langer wordt en de nachten steeds korter en zo blijft dat voorlopig tot 21 juni door gaan. Dan gaat de zomer beginnen met warme zwoele avonden.
De afgelopen dagen heb ik hard gewerkt op ons plein; niet alleen, gelukkig ook met hulp. Een foto hoe het was heb ik niet gemaakt, daar schaamde ik me een beetje voor. Maar wel een foto hoe het plein er nu bij ligt met opgeschoonde perkjes om de bomen en zelfs al in twee perken bloemen. Gisteren heb ik met een leraar op tuingebied een gesprek gehad en die neemt deze week contact op om ons verder van advies te dienen. Iedere hulp is belangrijk en welkom. Materieel en met centjes.
Komende week gaan er meer parkjes beplant worden. Er zijn weer een paar donateurs langs geweest.
Ik laat altijd voor de zekerheid even een spelling- en grammaticacontrole over mijn blog gaan. Mocht er toch nog een foutje zijn achtergebleven dan geef ik de controle maar de schuld: ik heb mijn best gedaan. Voor iedereen een heel fijne en zonnige zondag. Vandaag de eerste foto van ons vernieuwende voorplein.