Naar de inhoud

Geloof en leven

akke.beakke.be

Archief

De profeten

In Israël en in de naburige volkeren leefden er 'zieners'. Zij werden door de koning geraadpleegd, bijvoorbeeld of het goed was om een oorlog te beginnen of niet.


Na de scheuring van het koninkrijk treft men in het noordenrijk vele beroepsprofeten aan. Zij waren ambtenaren, werden door de koning betaald en spraken hem naar de mond.

1433507-991521d040a1c0dfb252e84dee2debab.jpg
Ezekiël visioen grt.pjg

Echte profeten gingen ook ongevraagd naar de koning. Zij waren er zich van bewust dat God hen gezonden had. Zij hadden de opdracht de koning op zijn plichten te wijzen. Volgde de koning de richtlijnen op, dan zou hij de gunst van God ondervinden.


1433507-565b15b735dfc4455894d6436f1975ce.jpg
Jeremia Wikipedia

Later heeft het volk door toedoen van de koningen zich van de ware God afgekeerd.
Dan richten de profeten zich niet alleen tot de koning maar ook tot het volk.

Het hoogtepunt van de profeten was toen voorbij : zij gingen meer en meer gissingen over de toekomst uitspreken. Van daar is de volkse opvatting ontstaan dat de profeten vooral de toekomst voorspellen. God zou hen ingeven wat er gaat gebeuren.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Herman Dupré om 00:00 Reageer op dit bericht

Doe wat water bij de wijn


1409337-a18f3466b17c0efce1607df6e8254832.jpg

Voor een diaken in de katholieke kerk priester wordt gewijd, moet hij de rubrieken instuderen hoe hij de eucharistie moet vieren.
Bij de offerande is er voorgeschreven dat hij water bij de wijn moet voegen, anders begaat hij een doodzonde. Van dat beetje water hangt dus heel zijn eeuwig geluk af. Dat is nogal kras.

G.A.Jungmann geeft in zijn boek Missarum Solemnia II uitleg.
Al in de tweede eeuw werd het toevoegen van water uitdrukkelijk voorgeschreven. Cyprianus geeft daaraan een symbolische verklaring: als het water met de wijn is vermengd, zijn ze niet meer te scheiden. Zo sterk zijn ook de gelovigen met Christus verbonden.
In de middeleeuwen beweren theologen dat zo ook de kerkgemeenschap tot stand komt. Dat is er voor Maarten Luther net juist te veel aan : de verlossing door God hangt niet af van een menselijke handeling.
Het concilie van Trente verdedigt natuurlijk het oude gebruik. Indien een priester in de eucharistie geen water bij de wijn doet, kiest hij  voor Maarten Luther en gaan alle gelovigen, die aan zijn zorgen zijn toevertrouwd, mee over naar het Protestantisme. Het concilie vond deze keuze belangrijk genoeg om ze tot doodzonde te verklaren.

Zo'n keuze heeft inderdaad langdurige gevolgen. Meer dan 400 jaar later vertelde de katholieke pastoor van Kirchain in Duitsland dat er geen enkele oorspronkelijke inwoner van zijn parochie katholiek was. Al zijn parochianen waren inwijkelingen.

Ondertussen is de situatie grondig veranderd en is er dank zij het oecumenisme al veel water bij de wijn gedaan. Zo zie je maar dat kerkelijk voorschriften, ook al hebben ze dezelfde betekenis niet meer, toch een taai bestaan blijven leiden.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Herman Dupré om 00:00 Reageer op dit bericht

Een egelcactus

1402144-804c20fb5025255da0c23e95e33783ed.jpg
Een egelcactus
behoeft alleen wat water
om bloem te geven.

          Een beetje begrip
          tovert op een hard gezicht
          een pure glimlach.

Ondanks alle leed
behaalt de liefde eenmaal
de overwinning.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Herman Dupré om 14:12 Reageer op dit bericht

De tien geboden


1391970-f55c9ddfd7ad2f28185158daa225d46f.jpg
     kuleuven - Thomas       Wikipedia

Andere volkeren meenden dat Jahwe slechts een berggod was en buiten de Sinaï geen macht had. 
De raadslieden van de koning van Aram zegden tegen hem: 'De Israëlieten hebben ons verslagen omdat hun God een berggod is. Maar als we in de vlakte tegen hen strijden, zullen we hen zeker verslaan' (1 Kon.20,23)

In de oudheid geloofden de mensen in veel goden en godinnen. Elke god had een eigen gebied, waarover hij de opperheerschappij bezat.

Waar halen Mozes of de gewijde schrijvers de opvatting vandaan dat er maar één God bestaat ?
Door de ervaringen in Egypte, in de woestijn, in het beloofde land en in heel hun geschiedenis komen zij tot de overtuiging dat Jahwe niet alleen de God van de Sinaï is maar dat hij hen overal bijstaat.

De sociale wetten van de tien geboden schrijven voor hoe mensen met elkaar moeten omgaan. Een gelijkaardige gedachtengang is terug te vinden in de Code van Hammurabi, koning van Oud-Babylonië van 1795 tot 1750 voor Christus.  
Maar dat de Joden maar één God mogen vereren is enig in de toenmalige wereld en dat in een periode waarin de Grieken met al hun wijsheid en hun cultuur nog vele goden en godinnen hadden.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Herman Dupré om 16:39 Reageer op dit bericht

Communie op de hand


1383667-f67f8957cebaae53b4304eeb2357ad8b.jpg

In bepaalde periodes schijnt er in de wereld eenzelfde sfeer op te duiken.

Iedereen was er vast van overtuigd dat de zon rond de aarde draaide. Zonder dat er daartoe een noodzaak bestond, zochten en vonden zowel Galilei als Kepler dat de aarde rond de zon draaide en niet omgekeerd.   
De vraag naar meer boeken was duidelijk de aanleiding tot het uitvinden van de boekdrukkunst op verschillende plaatsen in Europa. Ook dat was een teken van die tijdsgeest.

Zo hing er tijdens de beginjaren '60 binnen de katholieke kerk ook 'iets' in de lucht. Maar in Rome waren ze allen snipverkouden en konden ze de geur van de nieuwe wind niet opsnuiven.
Al eeuwenlang hadden priesters aan de gelovigen de communie uitgedeeld op de tong. Opeens begonnen moderne onderpastoors en vooruitstrevende paters de communie uit te delen op de hand. Dat was niet eens oogluikend toegestaan. Het duurde een hele tijd voordat de verkoudheid in Rome genezen was maar uiteindelijk kwam de toelating er toch.

In plaats van te preken kon een onderpastoor de bisschoppelijke brief voorlezen: voortaan mocht iedereen de communie op de hand ontvangen. Om die voorkeur duidelijk te maken konden de gelovigen de ene hand in de andere leggen met de handpalm naar boven.
In de hoogmis bleken vele mensen deze verandering op prijs te stellen. Ook Jan, een jongen van twaalf jaar, stak zijn handen uit. De onderpastoor wachtte even, schudde het hoofd en zei: 'Jan, steek toch uw tong maar uit'.
Na de viering spoedde de onderpastoor zich naar Jan. ' Jan, hebt ge goed begrepen wat ik heb voorgelezen ?' -  'Ja, we mogen de communie op de hand krijgen.' -  ' Is dat niet raar ? Ik lees de toelating voor en toch vraag ik om uw tong uit te steken'. Jan stak zijn hand naar voor, keek de onderpastoor aan en zei: 'Ge hadt wel gelijk. Een hand, zo volgekribbeld met een balpen, is toch maar vies, hé'.

 . -
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Herman Dupré om 18:24 Reageer op dit bericht

De vormselviering

 
Volgens Jezus zijn voorschriften betrekkelijk en zijn uitzonderingen mogelijk.

1380611-d87755e2ab0593edc2620d4633e9fdec.jpg
flickr.com

In de school staan vijfenveertig vormelingen nogal zenuwachtig te draaien en te keren. De kerk zit vol met ouders, familie en parochianen.
Tien minuten voor tijd is de vormheer nog niet aangekomen. De pastoor laat telefoneren.
De vormheer zit thuis rustig een boek te lezen. Zijn secretaris had de agenda verkeerd ingevuld. Om de parochiekerk te bereiken moet hij meer dan een uur rijden. Vertrekken heeft geen zin meer. 

De pastoor legt aan de aanwezigen uit dat de vormheer niet kan komen maar stelt hen gerust.
Volgens het kerkelijk wetboek mag een pastoor het vormsel toedienen aan mensen, die in levensgevaar verkeren. Dit betekent dat een pastoor het vormsel kan toedienen. Het levensgevaar is voor hem de normale voorwaarde om het te mogen doen.
Natuurlijk was er geen enkele vormeling dodelijk ziek maar de situatie was toch wel heel bijzonder.  In deze omstandigheden was de pastoor van oordeel dat hij het vormsel kon en mocht toedienen.
Na deze uitleg voelde niemand zich door deze situatie verveeld en later heeft de pastoor ook geen uitleg of verantwoording moeten afleggen..
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Herman Dupré om 20:26 Reageer op dit bericht

De oudste zonen werden vermoord



Bij de tiende plaag stierven de oudste zonen van de Egyptenaren


1373218-ee11916d9c471f396d514411f5d6dcef.jpg
Charles Foster- Bible-Pictures        Wikimedia

Een jonge moderne godsdienstleraar had bij de negen plagen van Egypte de natuurlijke uitleg gegeven maar voor de tiende plaag had hij ook een verklaring. Hij zei: ' Het is nogal eenvoudig. De Joden hebben de oudste zoon van de Egyptenaren gewoonweg vermoord.'
Hij had wel de wijsheid van enkele leerlingen onderschat. Eén vroeg hem: ' Gebeurde dat niet in de nacht ? Hoe konden de Joden dan zien wie de oudste was ?'
Een andere leerling vroeg: 'Werd ook de oudste zoon van de farao, die hem moest opvolgen, niet vermoord ? Werd die dan zo slecht bewaakt ?'
De jonge godsdienstleraar had geluk dat de lestijd voorbij was.
Met een kruisteken maakte hij er vlug een eind aan.   .

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Herman Dupré om 18:24 Reageer op dit bericht

Het schema van de tien plagen

De hovelingen van de farao

Ook de magiërs konden het water van de Nijl in bloed veranderen : 7,22
Door hun toverkunsten lieten ook de magiërs kikkers over Egypte komen ; 8,3
De magiërs slaagden er niet in de muggen over Egypte af te roepen. Zij zegden zelfs dat een god hierin de hand moest hebben : 8, 13-14
Door de zweren konden zelfs de magiërs het niet uithouden. Ook zij zaten vol builen, net als de andere Egyptenaren : 9,11

De farao

De farao vraagt om de plaag van de steekvliegen te laten ophouden en zegt tot Mozes :
'Bid voor mij' : 8,24
De hovelingen van de farao zegden:' Die man stort ons in de ellende. Laat het volk toch gaan.' :  10,7
De farao ontbood Mozes en Aaron: ' Ik heb gezondigd tegen de Heer, uw God en tegen u. Vergeef mij mijn zonden en verlos mij van deze plaag.' :10,16-17

De Israëlieten blijven van de plagen gespaard 

Voor het land van Gosen, waar mijn volk woont, maak Ik een uitzondering. Daar zullen geen steekvliegen zijn : 8,18
Bij de plaag van de veepest zal Israël geen enkel dier verliezen : 9,4
Laat al het vee, dat buiten is, in veiligheid brengen tegen de hagel. Alleen in Gosen hagelde het niet :9,26
Duisternis viel over Egypte maar waar de Israëlieten woonden bleef het licht : 10,23

Dit schema duidt goed de ontwikkeling aan in het verhaal van de plagen en maakt de bedoeling nog duidelijker :
Ex.9,14-16 : Mozes zei in naam van God tot de farao:'  Ik zal de zwaarste plaag over u loslaten. Dan zult ge weten dat er op  de hele wereld niemand mijn gelijke is. Ik heb u in leven gelaten om u mijn kracht te laten zien en om mijn naam bekend te maken over heel de aarde.'
Ex.10,2 : Ge kunt aan uw kinderen en kleinkinderen vertellen hoe hard ik ben opgetreden tegen Egypte. Zo zult gij weten dat Ik de Heer ben.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Herman Dupré om 17:37 Reageer op dit bericht

De tien plagen


Eerste plaag : het water verandert in bloed          Ex.7,14-25

Het Nijlwater veranderde in bloed. De vissen gingen dood en de Nijl stonk zo erg dat de Egyptenaren er niet konden van drinken.
Maar de Egyptische magiërs bereikten met hun toverkunsten hetzelfde.

Een decaan van de universiteit van Leuven schreef hierbij de volgende bemerking.
De rode kleur van de Nijl is het gevolg van ééncellige wieren. Er bestaan verschillende soorten van dergelijke wieren, die verschillende kleuren tot gevolg hebben.  's Nachts sterven die wieren af door gebrek aan zuurstof en het daaropvolgend verrottingsproces is de oorzaak van de onaangename geur.

Tweede plaag : de kikkers                                   Ex.7,26-8,11

Toen Aäron zijn arm boven het water hield, kwamer er kikkers uit het water ; heel Egypte werd er onder bedolven.
Maar de magiërs bereikten met hun toverkunsten hetzelfde. Ook zij lieten overal in het land kikkers te voorschijn komen.

Derde plaag : de muggen                                     Ex.8,12-15

Aäron sloeg met zijn staf op de grond en meteen zaten er muggen op mens en dier.
De magiërs probeerden met hun toverkunsten ook muggen te voorschijn te brengen, maar zij slaagden daarin niet.

Vierde plaag : de steekvliegen                             Ex.8, 16-28

God belooft aan Mozes dat steekvliegen zullen wemelen in de huizen van de Egyptenaren maar niet in Gosen, waar het volk van God woont.
Steekvliegen drongen het paleis van de farao en de huizen van zijn hovelingen binnen en richtten zware schade aan.

Vijfde plaag : de veepest                                      Ex.9,1-7

God belooft aan Mozes veepest te laten uitbreken onder het vee van de Egyptenaren maar de Israëlieten zullen geen enkel dier verlieren.
Al het vee van de Egyptenaren stierf maar de Israëlieten verloren geen enkel dier.

Zesde plaag : de zweren                                       Ex.9,8-11

Mozes en Aäron moeten asse in de lucht werpen. Het fijne stof veroorzaakt etterende puisten.
De magiërs kregen ook ontstekingen, net als de andere Egyptenaren.

Zevende plaag : de hagel                                      Ex.9,13-35

God zal het laten hagelen maar verwittigt Mozes om al het vee van buiten naar binnen te brengen. Zo een zware hagelbui was er in Egypte nog nooit gevallen.
Alleen in Gosen, waar de Israëlieten woonden, hagelde het niet.

Achtste plaag : de sprinkhanen                             Ex.10,1-20

Mozes en Aäron moeten de farao zeggen dat sprinkhanen heel het land zullen bedekken. Zij vreten op wat er na de hagel is overgebleven en vreten zelfs de bomen kaal.
De Heer liet door een oostenwind sprinkhanen aanvoeren. De grond zag zwart van de sprinkhanen en nergens in Egypte was er aan bomen of planten nog groen te zien.


1370552-947d10e39259c2a323e2c12576f3ddb8.jpg
www.deredactie.be

Heel regelmatig teisteren treksprinkhanen Noord- en Oost-afrika en het Arabisch schiereiland.
Alleen enorme sprinkhanenzwermen komen in het nieuws.
In 1954 werd in Marokko de verduisterende wolk geschat op een lengte van 50 en een breedte van 10 km.
Als een piloot een zwerm opmerkt, kan hij niet anders dan het vliegtuig aan de grond zetten.
Het Anti-sprinkhanencentrum in Londen bestudeert de sprinkhanen en waarschuwt landen tegen dreigend gevaar.

Deze gegevens komen uit het Elsevier maandblad De Kern, jaargang 32 bladzijde 68 en jaargang 33 bladzijde  52.


1370552-6dab5129db59623ab4aa1583dfc8102d.jpg

Op 8 maart 2013 richtte een zwerm sprinkhanen in Israël onherstelbare schade aan. GvA.


Negende plaag : de duisternis                                   Ex.10,21-29

Heel Egypte was in diepe duisternis gehuld maar waar de Israëlieten woonden was er licht.

Volgens de wetenschap kunnen vulkaanuitbarstingen uitgestreke gebieden lang met duisternis bedekken.
De uitbarting van de Vesuvius in 79 was oorzaak van een duisternis van drie dagen.
De vulkaan Temboro op het eiland Sumbawa in de Soena-archipel hulde op 18 april  1815 een groot gebied drie dagen lang in duisternis.

Deze gegevens komen uit het Elsevier maandblad De Kern.
Jaartal en bladzijde konden niet meer opgespoord worden.

Tiende plaag : de dood van de oudste zoon van de Egyptenaren

Ex.12,1-28  instelling van het paasfeest
                    Dank zij het bloed aan de deurposten zullen de Joden gespaard blijven  
                    van deze plaag. v. 13
Ex.12,29-39  de oudste zoon van de Egyptenaren is dood.

De instelling van het paasfeest breekt enigszins de gedachtengang van de plagen. Het wijst er op  dat de tiende plaag van een gans andere orde is dan de negen  natuurlijk verklaarbare plagen. De dood van de eerstgeboren Egyptenaren is weinig historisch.



Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Herman Dupré om 00:00 Reageer op dit bericht

De roeping van de Spekpater

Werenfried van Straaten

Na de tweede wereldoorlog werden vele Duitsers uit hun woongebied verdreven. In een periode van haat en wraak riep de Norbertijn Werenfried van Straaten op tot verzoening. Hij predikte dat een ware christen geen vijanden heeft maar mensen in nood verder helpt.
In de aanvangsfase van zijn actie zamelde hij bij de boeren spek in. Zo kreeg hij de naam 'Spekpater'.
Dank zij de geldelijke steun van duizenden weldoeners kon hij mensen, parochiepriesters, kloosterlingen en bisschoppen helpen en hen een riem onder het hart steken.
 
1359794-62977751ae44b9782942e4e586abba57.jpg
Kerk-in-Nood / Oostpriesterhulp

Waar haalde Werenfried het idee en de kracht vandaan om deze opgave uit te werken ?
In het diepste van zijn hart heeft hij naar de stem van God geluisterd. Wij kennen allemaal de evangelietekst van Mattheus: 'Wat ge voor de minste der mijnen hebt gedaan, dat hebt ge voor Mij gedaan'. Wij hebben deze tekst al honderden keren gehoord. Werenfried heeft deze tekst ernstig genomen. Het is voor hem een levende uitdaging geworden en het leidmotief van heel zijn leven.


1359794-79ee4e4f47881ab98258f6c9e8c362ca.jpg
Kerk-in-Nood / Oostpriesterhulp

Werenfried was een sociaalvoelend maar vooral een godsdienstig man. Uit eigen ervaring wist hij dat het geloof de krachtigste hefboom is om zich voor anderen in te zetten. Het gebed had voor hem een diepe betekenis. Het bezorgde hem plannen waaraan een ander mens niet zou beginnen.
Hij vroeg niet alleen geld maar ook gebeden om aan de verwachtingen van mensen, die beroep op hem deden, te kunnen voldoen. Hij steunde alle mogelijke acties, waardoor mensen hun geloof konden verdiepen.

Na een preek schonk een man, die in een concentratiekamp zijn echtgenote en een zoon had verloren, meer dan de helft van zijn vermogen aan Oostpriesterhulp. Dank zij het woord en het geloof van Werenfried heeft God deze man bevrijd van alle haatgevoelens en is hij een wonder van liefde geworden.

Op 17 april was het 100 jaar geleden dat Werenfried werd geboren. De Duitsers blijven hem dankbaar om zijn morele en geldelijke steun. Op een tiental plaatsen in Duitsland wordt zijn geboorte herdacht met een plechtige eucharistieviering en met toespraken.
Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Herman Dupré om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Geloof en leven

↑ Terug naar de berichten