Archief

Wie nog niet groot is moet slim zijn.
En ja, het paardje is geen Lippizaner maar het is toch al wit.
Dat is een begin.

klank aanzetten
http://www.youtube.com/watch?v=ZXPKQG4o60g 
00min20
m - met dank aan MMB, EZW-07/2014, herwerkt - https://nl.wikipedia.org/wiki/Lipizzaner

nog wat vlieg-perikelen

"ik heb al meerdere vluchten meegemaakt, wij zitten steeds achteraan daar we geen maaltijd nemen aan boord
en de klein kinderen ook waarschijnlijk want als we opstijgen begint er een kind te krijsen tot we terug op grond zijn,
zenuwslopend is dat als je 4u30 in een vliegtuig zit, ook eens op een nachtvlucht, we dachten lekker een dutje te doen
maar er was weer zo'n krijser bij tot in Zaventem toen hield hij op en begon zijn zus te brullen." van BE

Wanneer er een schreeuwertje begint is het mentaal dekking zoeken, ja. Gij hebt het over 4 à 5 uren vliegen.
Hoe houdt men het vol op een intercontinentale vlucht van meer dan 12 uren?
Ik probeer dan te verdwijnen in een soortement on-bewustzijn,
een soort half-comateus bewustzijn, ik weet niet hoe het heet, maar ik verdwijn in een soort gelatenheid.

Ik accepteer het geluid niet hoor, dat lukt me niet. Maar ik onderga of negeer het op een of andere manier.
Wanneer het geluid dan stopt, of wanneer moeder & kind bij de tussenlanding het vliegtuig verlaten
en we het niet meer horen, dan komt er een hoofdpijn opzetten die me vertelt dat ik qua negeren nog veel te leren heb. 
Hoe langer die hoofdpijn blijft duren, hoe beter ik besef dat ik moet leren negeren zónder me te verzetten.
Ik heb nog een hele weg te gaan hé. Maar LM & ik vliegen niet meer. Dat helpt voor een deel.

m  – EZW-07/2014, herwerkt

afl. 073 /121 ~ Nederig verzoek aan het Eerwaardig Vat

11 oktober- Moederschap van de Heilige Maagd Maria

Wees gegroet, O Heilige Moeder, die als maagd de Koning ter wereld bracht.
Vandaag eer ik Uw moederschap. Aanhoor mijn gebed, maar eerst mijn verzoek. 

Moeder Maria, Eerwaardig Vat, het botert niet tussen mijn zoon en zijn vrouw.
Van in het begin heb ik geweten dat die twee niet door onze Heer voor elkaar zijn voorbestemd.
Jawel, zeer Kuise Moeder, zijn Pat is geen gemakkelijke hoor!
De Vrucht van uw Lichaam is gekruisigd, maar die van mij draagt alle dagen zijn kruis.
Maar ik zwijg uit liefde voor mijn zoon. 

Ik denk, Hoogverheven Moeder, dat het tijd wordt, dat er in dat gezin een kindje komt.
Ik vraag mij af of Gij, die tot de verbazing van de natuur de Heilige Schepper ter wereld bracht,
of Gij aan dat koppel geen duwtje kunt geven?
Ik zou toch zo gaarne een kleinkind hebben. Het zou mijn aards bestaan opnieuw zin geven. 

Gij weet, roemwaardigste Maria, hoe triestig mijn leven hier is.
Uw Josef ging niet op een ander, de mijne wel.
Na het baren, O Heerlijk vat van Godsvrucht, zijt gij ongeschonden gebleven.
Ik was echter gescheurd langs alle kanten. Pat weet dat, Heilige moeder.
Bij de stam van de Cijnensen zijn het allemaal zware borelingen.
Ook is ze bang om haar slanke lijn te verliezen.
Moest het aan mijn zoon zijn zaad liggen, dan kruip ik op mijn knieën naar Lourdes heen en terug. 

Waarom ik U dat nu pas vraag? Wel, Mystieke Roos, omdat zij het altijd heeft over
de vriendschap die een mens van dieren krijgt, veel meer dan van mensen zegt ze.
Haar vriendin heeft een hondenkwekerij en hondenhotel overgenomen
en Pat zit daar ganse dagen aan een stuk.
Ik zie het aankomen, Heilige Moeder, en daarom heb ik het achtste gebod overtreden.
Ja, Spiegel van Gerechtigheid, Uw dienares heeft gelogen.
Ik heb haar verteld dat mijn Francis tegen geen hondenhaar kan.
Dat ik met hem vreselijk gesukkeld heb toen hij een klein manneke was.
’t Was eruit voordat ik het wist.

O, Zetel van Wijsheid, klap alstublieft die hond uit haar hoofd.
O Heer, ik bid U, verleen mij te mogen ondervinden dat de Heilige Maagd mijn voorspraak is,
omdat wij door Haar mochten ontvangen de Gever van het Leven
en probeer daar in Keerbergen iets te forceren.

Heb dank, O, Heer

afl. 074/121 ~ Waar de muren van Jericho al goed voor zijn!

3 december - Dag van de Heilige Franciscus-Xaverius, Belijder.
De stem van de Almachtige is boos. Hij zegt: Gij, Gerda verkettert God en verzoekt de duivel.
Uw gebeden zijn schijnheilig. Uw lijden is begeerte naar wraak. Serge heeft gelijk dat hij mij dat zo vlakaf zegt.
Zelfs zondaars moet men beminnen zoals zijn evennaasten. 

Maar ik vind dat de Almachtige gemakkelijk kan spreken. Hij zit niet met een overspelige echtgenoot!
Tegen Serge heb ik ook gezegd dat het geen lachen is iemand te moeten beminnen,
die mij en mijn zoon tot schaamte, schande en smaad veroordeelt. 

Alstublieft, Almachtige, Eeuwige God, die mij zowel door kastijding geneest als door vergeving bewaart,
aanhoor Uw nederige smekelinge en dienares.
Maak dat ik mij verheug over de rust van de verlangde vertroosting en steeds
de gave van Uw Vaderlijke Goedheid moge genieten.

Heb dank, O, mijn Heer.

21 Januari- Dag van de heilige Agnes, Maagd en Martelares.
Heer, mijn God, eerst en vooral wil ik U vragen onze gebeden in de kapel  ’s morgens te willen verhoren
en dan speciaal die van mij voor onze Heilige Vader. Ik vind dat hij nu serieus achteruitgaat.
Heer, Gij hadt hem moeten zien van de week op tv. Mijn hart kromp ineen.
Ik verstond van hem geen gebenedijd woord.
Heer, ik smeek U nederig op mijn blote knieën, laat al die goddelozen zien wat Gij kunt
en geef onze Heilige Vader een beetje meer stem.
Dan kan ik hem verstaan en door hem spreekt Gij, mijn Heer, ook tot mij. 

Heer, mijn God, wat staat er mij te doen? 
Denkt Gij dat de demonen nu ook in mij zijn gevaren omdat ik wens
dat Max en zijn hoer zouden bezwijken onder de muren van Jericho,
dat zij zouden creperen en wentelen in de gruwelijkste pijnen? 

Echt waar, Heer, ik ben niet slecht. Ik vraag alleen gerechtigheid. En toch bezweert Serge me dat ik moet boeten.
Eerlijk gezegd, ik vraag mij toch af waarom ik zou moeten boeten. Maar Serge is door Uw hand gewijd.
Hij is priester. Hij zal het dus wel beter weten.
Ik bid U, help mij bij mijn tweestrijd. 

Heb dank, O, mijn Heer.

wordt morgen vervolgd - bovenstaande tekst is geplaatst met toestemming van de auteur : https://blog.seniorennet.be/titipoes3/archief.php?startaantal=80

Andrew M. Greeley

05/02/1928 - 29/05/2013 

Er is op het InterNet heel veel te vinden over Greeley, overtuigd katholiek priester, professor sociologie, journalist en succes-auteur.
Ik denk dat hij de novelle van TiTi met plezier zou gelezen hebben.

Wie tijd en zin heeft om een beetje opzoekwerk te doen, lees op google wat ge over deze man te pakken kunt krijgen.
We gaan hem nog nodig hebben tussen dit en het einde van de novelle.

Afbeeldingen van andrew greeley - https://en.wikipedia.org/wiki/Andrew_Greeley - https://fr.wikipedia.org/wiki/Andrew_Greeley 

Een tijd geleden las ik in 'Opmerkelijk', een kleine rubriek op de frontpagina van SenNet:

De meeste mensen vinden kritiek helemaal niet erg, zolang iemand anders het mikpunt is.

De meeste mensen vinden kritiek helemaal niet erg, -dat kan kloppen, dacht ik-
zolang iemand anders het mikpunt is -daar stond ik perplex.
Die tweede lijn had ik helemaal niet verwacht.

De meeste mensen vinden kritiek niet erg,

zolang de criteria kloppen …
zolang de kritiek gegrond is …
zolang de kritiek aarde aan de dijk brengt …
zolang die kritiek ondersteunt, iets bijbrengt …

Maar ik had me zeker niet verwacht aan het woord mikpunt.
Een mikpunt is een doelwit. Hebben we het dan nog wel over kritiek?
Gaat het dan niet eerder over hekelen, spotten, schimpen en schelden?

Kritiek is volgens mij het hanteren van criteria, van maatstaven. Het opmaken van een balans.
Er komt geen mikpunt of doelwit aan te pas. Wel een serie maatstaven en een onderwerp.

'k Vond de uitspraak tamelijk onvolwassen, voor een seniorennet.
Dit moest me efkes van het hart. Ziezo, dat is bij deze dan gebeurd. Dankuwel.

m  – HiH-07/2015, bijgewerkt

Wegens ooit een vergissing in de nummering bestaat aflevering 072 twee maal maar ik bewaar en volg de oorspronkelijke nummering
omdat anders de verwijzingen / de linken naar de bron niet meer kloppen. Vandaar 072a & 072b.
Want bronvermelding is ongeveer heilig niewaar. m 

afl. 072a/121 ~ Onreine gedachten uitwisselen met het Ark van Verbond

Eén tranigere litanie over Marianne en mij. Hoe ze ons verafschuwde en dood wenste.
De panische angsten die ze uitstond voor de verantwoording, die ze ooit in het hiernamaals aan haar Heer zou moeten geven.
Haar gedachten waren onrein, door en door bevlekt. Bladzijden en bladzijden lang bleef ze erover zeuren.

Ik schudde er onbegrijpend het hoofd bij. En dat voor zo’n devote, naar buiten uit zo minzame en medevoelende vrouw!
Ze wist al zolang dat ze van mij niets meer te verwachten had! Zo stupide was ze ook niet!
Of was het juist door die absurde godsdienstwaanzin, dat Gerda op zo’n manier redeneerde?

Toen begon ik aan het derde dagboek, het roze. Het moeilijkst leesbare.

Het is noodzakelijk bepaalde passages uit dit schrift in hun geheel over te nemen.
Woordelijk getrouw zonder er een punt of komma aan te wijzigen -spelfouten heb ik uiteraard wel verbeterd-
omdat ze ten slotte het juiste beeld ophangen en de ware toedracht van Gerda's dood belichten.

Toch wordt de morbide sluier af en toe opgekleurd met een vleugje kinderlijke, naïeve humor.
Resultaat van zestig jaar dagelijkse bijbel- en missaallectuur. Van oogkleppen dragen en eenrichtingsverkeer.
Van vroom leven. Ook die passages wou ik aan u kwijt, waarde lezer.

Het begin:

15 augustus - De Heilige Maagd Maria wordt ten Hemel opgenomen.

Allerheiligste Moeder, Gouden Hemelpoort, op mijn almanak van de Druivelaar staat O.L.V. Hemelvaart.
Ik heb iets tegen dat woord Hemelvaart. Van als ze naar de maan gegaan zijn.
Adrienne en Florence horen ook liever dat Gij ten Hemel zijt opgenomen.

Roemrijke afstammelinge van David, Gij hadt Serge moeten bezig horen in Uw Heilige Mis.
Ge zoudt meer dan content geweest zijn. Met zijn zachte stem vertelde hij zijn parochianen opnieuw
hoe een groot teken zichtbaar werd aan de hemel en een vrouw, die omkleedt met de zon en de maan onder haar,
op haar hoofd een kroon van twaalf sterren droeg. Iedereen hing aan zijn lippen, Heilige Moeder.
Men kon een muiske horen lopen in de kerk. 

Wel, Koningin van de Heilige Rozenkrans, vroeger vóórdat die hoer in Max zijn leven verscheen,
was deze dag voor mij een bijzonder heuglijke dag, een van de schoonste dagen van het jaar.
Vandaag moest ik al mijn moed bijeenrapen om U te gaan vieren. Eens in de kerk, gaat het beter hoor, maar thuis!
Gij hadt in uw huishouden geen weelde, maar Gij hadt een doodbrave man.
Bij mij is het andersom. Vroeger had hij soms nog tijd om af en toe met mij naar de Delhaize te rijden.
Maar de laatste maanden moet ik maar mijn plan trekken. Een geluk dat ik mijn zoon heb.
Verleden zaterdag en zondag heeft Max met zijn miejef 624 kilometer afgelegd en ik ben nog geen halve liter naft waard. 

Ik heb in zijn bureau een afrekening van de Visa gevonden. Op één maand drie gepeperde rekeningen van restaurants.
En Gij nu, Ongeschonden Maagd! Tot tegen de Franse grens rijden ze. Om te gaan eten!
Op het Rouppeplein heeft hij 354 euro betaald voor twee personen! Toen ik dat onder de ogen kreeg! Ik ben er nog niet goed van!

Adrienne, dat schaap, kreeg precies een slag van de hamer. Zij moet rondkomen met een pensioentje van 961 euro.
Serge vindt zulks hemeltergend. Er zijn zoveel werken van naastenliefde en barmhartigheid nodig, zei hij. En gelijk heeft hij.
Allez, Ark van Verbond, hoe Gij het draait of keert 354 euro! Het gaat er vanboven in en het komt er toch vanonder uit! 

Mijn zoon vindt dat allemaal normaal! Het is het duurste restaurant van België, zegt hij.
Het schijnt dat de koningen daar gaan eten.
Ik denk niet dat Boudewijn, onze koning zaliger en Koningin Fabiola daar ooit een voet hebben binnengezet.
Dat waren zeer godvruchtige mensen, die leefden sober. Van een goed en schoon koppel gesproken, Morgenster!
Zo’n mensen worden uiteengerukt. Mijn zot blijft hier maar rondlopen.
Allerheiligste Maagd, denk alstublieft niet dat ik hem in zijn graf wens,
ik ben niet zo verdorven, hoor! Maar ik zou er geen traan om laten. 

Gezegend zijt Gij, o dochter door de Heer, want door U hebben wij de vrucht van het leven ontvangen.
In de geur van uw welriekende zalven lopen wij, de maagden die u bovenmatig liefhebben.
Verheven zijt Gij, Heilige Moeder, boven alle vrouwen.

Heb dank, o, Heer.

afl. 072b/121 ~ Smeekbede voor autopech

29 augustus -Onthoofding van de Heilige Johannes de Doper, Gedachtenis van de Heilige Sabina, martelares.

Mijn God, ik aanbid U in alle ootmoed. Ik bemin U uit geheel mijn hart en bemin mijn evennaaste gelijk mezelf uit liefde voor U.
Is mijn schoondochter ook een gewone evennaaste, Heer? Als dat zo is zit ik met een probleem.
Hoe kan ik iemand beminnen, die voor mijn bloedeigen zoon niet doet wat een normale vrouw zou moeten doen?

Koken kan ze amper. Dat weet Gij allang, Heer. Strijken ook niet. Al de was en strijk gaan buiten.
Eerlijk gezegd, ’t is een lui vel. Rotbedorven door haar brave en simpele ouders.
Die mensen hebben veel te veel geërfd in één keer. Die kunnen daar niet mee omgaan.
Wees matig, zelfs met de matigheid. Dat was de regel in mijn ouderlijk huis.
Gegoede burgers van huize uit zijn gewend met geld om te gaan. Nieuwe rijken niet.
Wel volgende week gaat zij tennissen in Frankrijk, met haar club.
Onze Francis heeft mij dat verteld en ik denk niet dat het hem aanstaat.
Maar hij moet zo dikwijls zwijgen. Daarom, Heer, heb ik voor hem
ajuinsoep, stoverij met patersbier en vogelen zonder kop klaargemaakt en ingevroren.
Nu moet Gij luisteren, Heer. Ik wou haar dat deze namiddag meegeven en weet Gij wat ze zei?
Dat zij die bazaar niet meenam, zij moest gaan turnen en als Francis honger had, dat hij naar het restaurant kon gaan. 

Jawel, Heer, ik heb mijn boosheid voor de toeren van mijn man wel zeer ver doorgedreven.
Met Uw genade, wil ik mijn plichten vervullen, maar ge ziet, Heer, hoe een moeder dan uitspeelt.
Heer, Mijn God, verdrijf uit mijn ziel de duisternis. Ik smeek U, aanhoor mijn gebed.

Heb dank, O, Heer!

18 september- Dag van de Heilige Joseph van Cupertino, Belijder.

Heer, uw dochter lijdt. Het was gisteren terug schandalig laat toen hij naar huis is gekomen
en het was geen woensdag. Heer, Almachtige God van mij, verhoor toch mijn gebed.
Mag ik U smeken als zij in zijn auto zit, hem een platte band te doen krijgen.
Geen accident, Heer, gewoon een platte band. Ergens waar er geen garage is.
Hij kan geen band steken. Zijn handen staan averecht voor zoiets. Daarmee zal zij inzien wat voor vlees zij in haar kuip heeft.
Heer, ik weet dat dit een onwaardige bede is van uw dienares, maar alleen Gij kunt mij vertroosting brengen.
Heer, als Gij mij aanhoort, zal mijn boetedoening groot zijn. Maar van een andere kant mijn plezier ook.

Heb dank, O, Heer!

wordt morgen vervolgd - bovenstaande teksten zijn geplaatst met toestemming van de auteur: https://blog.seniorennet.be/titipoes3/archief.php?startaantal=80

ontvangen van mpc

Wat zijn die jaren voorbijgevlogen !
Rennen, dat is volkomen verleden tijd, ik ben al blij dat ik nog kan stappen. mpc

Andre Deymonaz , French, °1946   

Een schilderij over rennen, over het plezier van rennen.

Haar oude ik heeft ze achter zich gelaten. Want het is haar oude ik die daar loopt,
ze is doorzichtig. Toen had ze nog iele beentjes. En ze liep gebukt onder iets.
Nu rent ze de komende dag tegemoet en de enige die moe wordt is de hond.

Deymonaz weet licht te vangen : Afbeeldingen van Andre Deymonaz 
mpc & m  - 07/2015, tekst bijgewerkt - http://bertc.com/subsix/g247/deymonaz.htm

Voor het ontbijt heb ik graag dat de tafel al gedekt is van de avond tevoren,
zodat we de dag niet moeten beginnen met het gekletter van tafelgerei. 
LM kan namelijk niet in stilte werken. En die geluiden halen mij uit mijn ochtendlijke halfslaap.
Dan ben ik vroeger wakker dan nodig en dat vind ik erg.
Lang geleden vond ik dat niet erg, nu wel: ik kan elk minuutje slaap gebruiken, dus maak-mij-niet-wakker-AUB!

Wanneer ík 's morgens de tafel dek heeft hij daar absoluut geen last van, hij slaapt daar los door.
Omdat ik heb leren werken in stilte. Ooit. Lang geleden. 

De oplossing : de tafel wordt de dag tevoren gedekt. 
De koffietassen staan ondersteboven, dat vind ik belangrijk.
En de waterglazen moeten er staan. Ook ondersteboven. 
In de keuken staat het koffieapparaat klaar met water in het reservoir en
met een filter in de filterhouder. Het blik met koffie wordt er naast gezet. 
Tot zover de mise en place, alles stand by.
Laat de volgende dag maar komen, we zijn er klaar voor.

Wie het eerst wakker wordt doet vier schepjes koffie in de filter en duwt op de knop.
Dat is gewoonlijk rond 07h. Niet vergeten filter naar binnen te zwaaien, of er start niks.
Maar eigenlijk kunnen wij koffie maken al slaapwandelend.   
Om 08h ontbijt. 
Vanmorgen was het koude kippeblokjes met een appel en curry. 
Een kipcurry, maar dan huisgemaakt, met slechts 1 lepel mayo voor 2 x 2 porties van 200ml. 
LM vond het fris en lekker. 
Morgen een brado/kipper, een gerookte haring. Opgewarmd in de microwave.
Zelf krijg ik dat niet naar binnen maar voor LM is zo'n beest een feest.

'k Probeer het ontbijt gevarieerd en interessant te houden omdat
het voor de suikerbalans enorm belangrijk is dat er 's morgens
voldoende en gevarieerd gegeten wordt na een ganse nacht niksni. 
Hij mag er zich niet van af maken met een boterhammeke met choco.
Oelala-néé!

m  – EZW-07/2014, herwerkt

afl. 071/121 ~ Levenslange onderwerping

Ik had haar doen verlangen naar een geestelijk, innig en blijvend samengaan.
Ze had zich als jong meisje een bruid van God gewaand en wou dezelfde bruid zijn voor mij.
Maar die vleselijke gemeenschap was er te veel aan.
Ze hield van haar man, schreef ze, maar niet van dat vies ding tussen zijn benen.
Ze had geen keuze. Dat ding moest, want ze wou moeder worden.
De enige reden waarom zij niet was toegetreden tot een kloosterorde.

In feite hadden haar ouders haar hoofd gek gemaakt over dat moederschap.
Kwestie van de eigendommen van de familie te kunnen doorgeven.
Ze konden die toch niet aan de Staat nalaten? En Gerda was altijd een gehoorzaam kind geweest.
Haar kinderwens was dus gehoorzaamheid aan het ouderlijk gezag.

Ja, ze had mij uitgekozen omdat ik haar beviel. Ze vond mij een schone man.
Ik was verzorgd, proper gekleed en kon het vooral mooi uitleggen.
Bovendien zou vader Vanbesien zorgen voor een andere, beter betaalde job voor mij en Gerda kreeg so wie so later de winkel.
Eerst moest er een kind komen. Ten hoogste twee. Maar niet meer!
Kroostrijke gezinnen dat was voor de sukkelaars. Die hadden toch niets te verdelen.
In sommige gevallen moest een mens de woorden vanop de kansel niet al te nauw nemen. Zeker niet als er te erven viel.

Daarom was een beginnend journalist meer dan welkom. Die waren toch altijd de baan op.
De speleman zou daar niet dikwijls op het dak zitten. Haar moeke had haar dit op het hart gedrukt.
Gerda gehoorzaamde. Altijd. Ook aan mij, haar man. Eerst een keer per maand.
Na de geboorte van Francis alleen op hoog- en feestdagen!

Inderdaad eens Francis er was, veranderde het spel van de hormonen Gerda in één grote kuisheidsgordel.
Zij had schrik dat de coïtus haar melkstuwing zou hinderen. Ze speende hem daarom met plezier zeven maanden lang.

Tiens, Adrienne kwam ook ter sprake. Uitgebreid! Een vriendelijke, hulpvaardige en devote buurvrouw.
Steeds bereid om Gerda bij te staan. Vooral wanneer zij vroeger ’s avonds alleen was met haar zoontje.
Adrienne wist alles over kindjes en kindjes krijgen. Kinderloze vrouwen zijn vaak experten op dit gebied.
Bovendien was Adrienne ongehuwd, maar ze kende het echtelijk leven van A tot Z, door haar parochiale werken!

Uit 'ervaring' wist Adrienne dat een vrouw na een zwaar kraambed, (Francis woog 5 kg bij de geboorte),
zeker nog twee jaar nodig had om haar lichaam in orde te krijgen en vooral haar … binnenwerk!
Gerda gehoorzaamde opnieuw. En met geestdrift. Afzonderlijke slaapkamers werden definitief een feit. 

Waarom, Heer, ben ik dan zo van streek en belust op haat? Gerda stelde dergelijke vragen aan haar God,
kreeg blijkbaar geen afdoende antwoorden en formuleerde ze dan maar zelf:
Is het omdat hij zich afgeeft met een del? Een vrouw die ongemanierde dingen met om het even welke man doet?
Omdat zij zich dik laat betalen en er niet op let of zijn onderlijf al dan niet gewassen is?

Haar Heer zweeg echter in alle talen.
Daardoor kreeg Gerda de indruk, dat de hele omgeving haar uitlachte en met de vinger wees.
Alleen haar vriendinnen toonden medeleven en Gerda klampte zich aan hen vast.
Ook aan de sterkte van het gebed en de zo dankbare steun van pastoor Serge.
De priester, die niet alleen als afgezant van haar Heer maar vooral als mens zoveel voor haar betekende.

O wee, als ik dan terugkeerde van mijn eerloze duivelin,
haar misselijk parfum meebracht en Gerda mijn glazige ogen zag.
In die ogenblikken had zij huilend van schaamte in de grond willen zinken.
Alles in Gerda brandde op van pijn. Van woede, ontzetting en onmacht.
Ze riep samen met haar vriendinnen alle kwalen uit over haar twee kwelgeesten.
Gevierendeeld moesten wij. Niet tot as veroordeeld in de hel.
Wel daar voor eeuwig en altijd branden: ik aan de ene kant en Marianne aan de andere kant.

Zo gingen die dagboeken door.

wordt morgen vervolgd - bovenstaande tekst is geplaatst met toestemming van de auteur : https://blog.seniorennet.be/titipoes3/archief.php?startaantal=80

Een kemel schieten = iets zeggen of doen dat niet al te slim is. 
Een boom schieten = … ? 

Het antwoord van een paar bosbewoners is duidelijk :
hoongelach en leedvermaak.
Want diep in het bos verscholen leven wezentjes die nu nog altijd
dit verhaal doorgeven en dan rollen zij over de grond van het lachen.

klank aanzetten voor de sukkel die een boom schiet :
https://www.youtube.com/watch?v=rR4qDg0QGik
00min19

m  – EZW-04/2014, bijgewerkt