Archief

Bij onze noorderburen circuleren moppen over domme Belgen.
Bij onze zuiderburen hebben ze moppen over les petits Belges.
We zijn goed omringd hé. Nuja, zelf zijn we ook geen engeltjes.

En kijk, daar is iemand die Belgische bieren weet te waarderen.
‘k Vind het een mooi filmpje, al was het maar voor de impressie van Parijs.

klank aanzetten 
http://www.youtube.com/watch?v=pYpPHpThdQg 
01min24 

De schoonzoon van mijn zus Tina is Fransman (zuiden).
Hij weet meer over bier dan over wijn. En dat voor een Provençaal. Gek hé. 

m - EZW-02/2014, herzien

Oma vroeg aan Kleintje of het zo wat meeviel, nu ze al acht dagen acht jaar oud was.
Ja, dat ging. Groot zijn viel best mee.

- En wat hebt ge u voorgenomen? Wat zijt ge zoal van plan.
- Ik ga later koningin worden.
- Koningin?
- Ja, en dan zeg ik : stoppen met oorlog maken.
- En stoppen ze dan?

Kleintje knikte.

- Waarom stoppen ze dan?
- Omdat ik het zeg.
- Omdat gíj het zegt?
- Ja. Omdat ik koningin ben. Dan doen ze wat ik zeg.

Zo simpel is wereldvrede. Koningin worden en zeggen : stop daarmee.

m  - EZW-01/2015,HiH-04/2015, met dank aan RD

kippensoep met noedels voor een Zoekende Ziel

Een jaar of dertig geleden (of langer) was er een modelletje van kamerjas in de mode,
een korte kimono in synthetisch satijn,
in fel rood of fel blauw met op de rug een paar oosterse lettertekens
die zeer zeker grote filosofische wijsheden verkondigden.

'k Had er zo twee. Die dingen waren spotgoedkoop en niet kleurvast of vormvast.
‘t Was dus handwas. Dat klonk toch chic zeker, dat ik mijn negligés
met de hand moest wassen. In het meervoud dan nog wel! Wat een besogne!
Maar ’t was dat of een hoop draden, want in de machine zwierden die dingen kapot,
zelfs aan 400 rpm.

Op een dag las ik ergens dat die Oosterse Wijsheden meestal prietpraat waren
en soms zelfs gore praat en dat geen ene weldenkende Oosterling die dingen zou dragen,
nog in geen duizend jaar. Die spullen waren op de westerse markt gegooid om
eens goed te kunnen lachen met de Barbaren. Met ons dus, de Westerlingen. Weg kimono’s.

Een gelijkaardig verhaal zat vanmorgen tussen de mails,
eigenlijk enkel de afbeelding maar de prent spreekt voor zich:
een jonge vrouw laat op het rechterschouderblad 'Zoekende Ziel' tatoeëren.
Wholeness & tutti quanti, maar dan in ’t Chinees.
Ik vermoed dat ze met zoekende ziel iets bedoelt in de richting van
het verlangen naar volkomenheid in een universele geest.
Minder de renaissancemens, de analytische, onderzoekende geest
die criteria hanteert, want dan was die tattoo er niet gekomen hé. 

Iemand was zo goed voor haar te vertalen wat in haar huid werd geïnkt.
Voldoende scrollen, naar n° 29.
Om de Chinese tekens aldaar te vergroten, CTRL + muiswieltje:

                         

Pijnlijk hé. In alle betekenissen van het woord, fysiek, financieel en emotioneel.
雞 麵 湯  is wat er staat, of voluit 雞 肉 麵 條 湯. Wat het betekent zien we hier :
Afbeeldingen van 雞 麵 湯 , of ook Afbeeldingen van 雞 肉 麵 條 湯 

Mijn flut-kimonootjes kon ik zonder veel hartzeer wegdoen.
Maar hoe moet het met een grote en dure tattoo die men
met doorzetting (tanden bijten) en met veel overtuiging laten zetten heeft? 
Pijnlijk, dat zweverig gedoe van Zoekende Ziel.

m - EZW-04/2013, HiH-04/2015, bijgewerkt

Dit filmpje werd gemaakt 'voor ’t geval'. 
Voor ’t geval de verzekeringsmaatschappij documentatie zou vragen. 
Maar goed dat het filmpje gemaakt werd, want ...

klank mag aan hoor :
https://www.youtube.com/watch?v=KBxSntGGm8U 
00min24

Niet aan de handrem gedacht? Takelen is een vak, man!

:o| - EZW-11/2013

Stel, de schildpad van de kleindochter en de kleinzoon komt mee logeren. 
Oma en Opa zijn niet meer zo gewend aan klein gedoe op de vloer.
Ooit konden ze soepel slalommen tussen een jonge hond en twee kruipertjes.
Later tussen hun Duplo- en de Legoblokjes.
Nu willen de gewrichten niet meer zo vlot meer als toen en de hond wordt ook oud.

Maar goed, als de kleinkinderen komen logeren,
dan is hun huisdier ook welkom natuurlijk.
Het is maar een kwestie van kijken waar men de voeten zet, newaar. 
En daar hebben ze het volgende op gevonden :  

foto van ’t Net  

zonder klank, dezelfde schildpad in beweging :
https://www.youtube.com/watch?v=X1n0rJ4AvL0
00min15

:o)  - EZW-09/2014 , HiH-04/2015, bijgewerkt

--- lang geleden ---

- Mam! Mag ik een slang houden? vroeg Pieter.
- Natuurlijk Jongen, zei Laura. 

Hij was toen een jaar of dertien en was in de zoveelste fase van verkennen
wat thuis kon en wat niet kon. Bij Laura en D kon veel maar er waren ook nog
Steven, Lien en kleine Uma. En de hond.
Aan hun gemoedsrust en comfort moest ook gedacht worden, ivm mogelijk ontsnappende slangen.

- Natuurlijk Jongen, zei Laura dus.
  Reken efkes uit wat een terrarium kost, en wat een slang zoal eet aan ratjes en muizen.
  En wat die beestjes als voer moeten hebben. Want die eten ook natuurlijk, in afwachting …
  Bereken het totaal en dan laat ik u weten wanneer die slang er komt. 

Pieter zag niet zozeer het rekenwerk dat Laura hem oplegde,
hij zag vooral een zee van zaken waarmee hij geen rekening gehouden had.
Slangen eten levende kost. Geen hondenkorrels.
En die levende kost heeft dan ook weer een terrarium met inrichting nodig.
Muisjes … een muisje is zoiets als een hamstertje met een staart. Klein en lief en pluizig.
Om levend gewurgd te worden. Hij zag dingen waaraan hij niet gedacht had. Obstakels.

Eigenlijk wou hij maar weten of het zou kunnen, een slang in huis.
En vermits Laura geen veto stelde en zelfs niet moeilijk deed over een slang in huis,
was het voor Pieter eigenlijk al in orde. 
Er waren wel de praktische bezwaren, zoals levende muisjes voeren aan de slang.
Maar voor de rest was het in orde hoor, hij zou eventueel een slang mogen houden.
Als hij dat (nog) zou willen. 
Diplomatisch opgelost van Laura, dacht ik toen, en dat dezelfde dag nog.

--- vele jaren later --- 

Na haar verhuis naar het appartement besloot Ma (toen 83) dat ze terug auto zou rijden. 
Tina was in alle staten. Ik hield mijn hart vast. Laura heeft het opgelost:

- Da’s goed hoor, Mama, het zou zelfs gemakkelijk zijn voor ons dat ge zelf weer auto rijdt.
  Ge geraakt toch in en uit deze garage? (steile toegang met een bocht)
  Voor benzine is het wel een omweg natuurlijk, maar voor uw boodschappen is het zeker de oplossing.
  Eigenlijk is ’t een heel goed idee, deed ze opgetogen.
  Dan hebben wij weer tijd voor andere dingen, dan kan ik deze week toch al naar de keuring.

Ik hield mijn adem in: was dit niet te doorzichtig? 
Laura prees het idee zachtjes de hemel in. Ze omarmde het initiatief.
Ze knuffelde het dood met 'garage' en 'pompstation' en 'boodschappen'.
En terloops had ze ook nog het woord keuring laten vallen.
‘k Was blij dat ze niet over wisselstukken begon.

Eigenlijk wou Ma maar weten hoe het idee zou aankomen 'weer zelf auto rijden'.
En ze heeft dat idee ook helemaal zelf laten varen, want er was dat gedoe met de keuring elk jaar hé. 
Diplomatisch opgelost van Laura, dacht ik toen. En dat de dag zelf nog.

m – HiH-04/2015, bijgewerkt

Werken van thuis uit, zonder dat de concentratie verstoord wordt, zonder dat men afgeleid wordt.
Geen tussenkomsten van chefs, geen onderbrekingen door collega’s,
niemand die zich geroepen voelt te komen 'helpen'. 
Thuiswerken, al is het maar één dag in de week. Wat een verademing!
Thuiskantoor is een droom. Eindelijk zal men bergen werk kunnen verzetten!

klank zacht houden,
http://www.youtube.com/watch?v=bDuLeXx2Gv0 
03min09

m - EZW-11/2014 , HiH-04/2015 , met dank aan AV

SPIJBELEN is volgens mij iets voor scholieren van puberleeftijd.
Ofwel doen ze het uit ondernemingszin,
omdat de wereld te wijds is om onverkend te blijven, en daar moet dringend tijd voor uitgetrokken worden.
Ofwel doen ze het uit baldadigheid, omdat de beklagenswaardige spijbelaars
moeite hebben met het verpoppen van wonderwezentjes tot gewone mensen.

BROSSEN, heet het bij studenten.
Daar zijn ook een aantal goede redenen voor.
Men heeft bijna een lief. Men brost om hem te kunnen zien/ontmoeten.
Men heeft een lief. Men brost om bij hem te kunnen zijn.
Men heeft geen lief meer. Men brost om de rotzak te kunnen vergeten.

Z’N KAT STUREN.
Of daar goede redenen voor zijn weet ik niet. Volgens mij is het gewoon plat verzuim.
En laf ook nog. Men durft niet wegblijven en men stuurt dan maar het huisdier : 

http://thebestcatpage.com/2017/09/09/cat-just-walks-into-malaysian-university-classroom-and-falls-asleep-due-to-the-boring/

m – HiH-03/2015, herwerkt

dat Ieren kunnen zingen

Het staat nu voor de derde keer op en ik krijg er nog kippevel van.

Kris De Bruyne zou ooit eens gezegd hebben :
"Er zijn er twee die men niet covert, Dylan en Cohen. Daar blijft men af."
En ik vond toen dat hij gelijk had. Toen hé, nu niet meer.

Dat het een beetje galmt in de kerk is niet eens erg. Dat maakt het eigenlijk nog specialer. 
Er zit iemand te snotteren hoor ik nu. Als haar schmink maar niet uitloopt,
want het wordt nog een lange dag. Het is niet de bruid, dat gesnotter.
De bruid zit blij & opgetogen te wezen (04min59).
Misschien heeft ze wel een traantje weg gepinkt,
maar zij is niet degene die zat te snotteren, volgens mij. 

En de man kan zingen. Een pastoor die kan zingen …
‘k Zat te wachten op de passage waar hij de hoogte in moet en kracht moet geven,
dat haalt hij moeiteloos hé.
Daarmee is nog maar eens aangetoond dat Ieren het hebben.
Ze leren dat niet op school, zij hebben het van uit de kool. ’t Is iets genetisch.

‘k Heb ’t filmke al duust keer doorgemaild.
Dan hebben ze straks iets om de dag goed mee te beginnen.
Machtig speciaal filmke, klank aanzetten :
https://www.youtube.com/watch?v=XYKwqj5QViQ 
05min16 – tekst staat onder het schermpje 

m – EZW-04/2014 – met dank aan IFP

een alfa-mannetje en bijna een huiselijk drama

Welk huisdier aast op de goudvis, als het niet de kat is?

Toch niet de hond? 
een hondshaaitje dan misschien, dat mee in dezelfde bokaal zit … kan niet hé,
die ene wil zout water, de goudvis wil zoet water. 
Een visarend, een goudvisarendje dan, dat zo maar binnen komt vliegen.
Dat moet een ingebeeld dier zijn. Ik dwaal af.
Nee, ik kan me echt niet indenken welk ander huisdier dan een kat
zou azen op een goudvis in een bokaal.
En katten voelen zich superieur, dat ook nog, zij praten niet met anderen.

klank voldoende luid zetten
https://www.youtube.com/watch?v=h42Vsea1rmU 
00min42 van uw tijd 

m – EZW-04/2014, bijgewerkt