Don Bosco en zo ...

Vrienden,

Sinds jaar en dag zie je de foto van Don Bosco in de rechterkolom van mijn blog, net als de figuur van Maria. Destijds heb er het uitgebreid over gehad. Vandaag nog even terugkomen rond het waarom maar vooral nog even een ander woordje dat velen blijkbaar stoort.
Ik kreeg mijn eerste jaren opleiding als intern in een Don Boscotehuis waar waarden als burgerzin en christen-zijn hand in hand gingen. Het zijn waarden die me getekend hebben tot opo vandaag, want in die waarden ging het vooral om open te staan voor de minderen, de zwakken onder ons zoals Don Bosco ook een levend voorbeeld was voor de achtergestelde jeugd van zijn tijd en streek.

Ik besef dat deze foto van Don Bosco uit de tijd is, al zag ik gisteren nog een foto van nieuw gewijde priesters met boord. Waarom ik hier even uitwijd heeft met volgende te maken. In 1988 mocht ik deelnemen aan het wereldcongres voor oudleerlingen van Don Bosco waar vele o.a. ook veel jongeren elkaar mochten ontmoeten. Op het einde kregen allen een foto op een A-4-formaat, geplakt op stukje hout. Daar kon je dus een een groet achterlaten voor een ander die je had ontmoet. Dus zo gebeurde ook bij mij en zo zijn er namen uit Bethlehem, Egypte, Ierland, en zelfs El Salvador achtergebleven op dat plakkaat dat ik dan ook met enige dankbaarheid heb opgehangen in mijn slaapkamer.

Ik weet en besef dat de foto op zich niet zo aanspreekt, en dan gebeurt het wel eens dat mensen hun neus ophalen wanneer ze die foto zien hangen, hun voorhoofd fronsend of op de man afvragen op ik misschien ooit priester was ....Neen dus! Ik moet toegeven dat ik recent die foto wou verwijderen en toen zag ik op de keerzijde plots weer die namen van al die mensen ... en heb hem teruggehangen, want Don Bosco heeft na Maria een bijzondere plaats in mijn leven ...

Waarom moeten wij ons als christen altijd verdedigen?