Berichten van 1 januari 2011 tot 31 december 2011

Zalige Kerst!
Genade,
vriendschap en vrede
in eenheid met
Gods veelgeliefde!


Deze wens kreeg ik via een sms-je.
Het heeft me zeer aangesproken
en ik wil het dan ook met
jullie allen delen.

Een mooie overgang van oud naar nieuw,
want ook deze genade zullen we hard
nodig hebben!

Vasthouden aan woede is als het grijpen naar hete kolen om die naar een ander te werpen. Jij zult echter de enige zijn die er zich zal aan verbranden.

Kerst 2011

Gedurende de vier weken van Advent wachten en bidden we voor de komende zegeningen van Kerstmis. Aan het einde van het wachten brengen de engelen ons het goede nieuws van grote vreugde voor alle mensen, "Want voor u is heden geboren in de stad van David een redder, welke is Christus de Heer!".  Kerstklokken luiden: ‘’Vreugde aan de wereld”. Ja, en dit goede nieuws van grote vreugde is voor alle mensen van goede wil. Maar hoe maak ik deze vreugde mij eigen? Dit is een belangrijke vraag, want ook al heeft God die vreugde aan de hele wereld verklaard, en hebben we een aanspraak op de vreugde en vrede die de geboorte van de Heer brengt, toch zijn er nog velen onder ons die zijn beroofd van deze vreugde. Nog velen onder ons weten niet deze vreugde zich eigen te maken en die op hun eigen leven te leggen.

Om deze innerlijke vreugde en vrede te ervaren moeten we in de eerste plaats Christus centraal stellen in ons leven. Een viering van Kerstmis zonder Christus is zinloos. Christus, die leefde en stierf voor ons, moet onze focus zijn en worden. Deze focus op Christus moet ons in staat stellen om onze handen te reiken naar anderen in mededogen en liefde. Zo kunnen we, net als de engelen met Kerstmis, de dragers van het Goede Nieuws laten weerklinken: 'Vreugde aan de wereld'.

We zijn blij om jullie te melden dat we dit jaar zes nieuwe priesters hebben die al in het zendingsveld vertoeven, met daarnaast veertig jonge kandidaten die zich bij ons hebben aangesloten om IMS- missionaris te worden. Er zijn honderd en vijfendertig jonge mannen die een opleiding volgen op verschillende niveaus van het seminarie. Ze hebben nog een lange weg te gaan voordat ze hun vorming hebben voltooid.  Gelieve hen te bewaren in uw gebeden.

Op ons HIV / AIDS-revalidatiecentrum in Warangal, (Andhra Pradesh) doen een honderd jongens en meisjes hun primair en secundair onderwijs. In de maand augustus mochten we een gasthuis voor jongens inwijden; een gasthuis voor  meisjes zit in de steigers.

De school voor doven en slechthorende kinderen in Devarapura in Karnataka zorgt voor de behoeften van 50 kinderen.

Volgens een recente studie verdwijnen elk jaar zestigduizend of meer kinderen in India. Asmita, ons centrum voor straatkinderen en de kinderen uit  sloppenwijken, werkt dag en nacht om verloren kinderen te vinden en ze een nieuw leven te geven in Varanasi

Geestelijk gestoorde mannen en vrouwen die verdreven zijn uit hun families en gezin worden verzorgd op drie van onze centra. Wij zijn in staat om wat vreugde te brengen in hun leven als gevolg van uw vrijgevigheid en uw gebed.

Wij zijn dankbaar en erkentelijk voor uw persoonlijke interesse en de offers die je maakt voor het succes van onze missie.
Wij wensen u een zeer zinvolle Kerst en gezegend Nieuwjaar 2012. We bidden voor u en voor uw gezin.

Fr. Jose Subhash IMS                      Fr. Thomas A. Arackal IMS

Financieel directeur                          Algemeen directeur

Het mooiste in vriendschap is niet alleen de uitgestoken hand, de vriendelijkheid of het menselijke contact, maar het warme gevoel dat iemand in je gelooft en je vertrouwen schenkt!

Naar R.W. Emerson

Een kerststal voor je leven! Daar word je wel heel stil van!

Als je liefde kunt geven
 kom je nooit met lege handen!

Hoe zou het zijn

als wij één waren

geen verschil

tussen jou en mij?

Hoe zou het zijn

als ik kon voelen

zonder vragen

hoe het is om jou te zijn,

en jij voelde dat ook van mij.

Hoe zou het zijn

in deze wereld

als ik kon denken

dat wat ik nodig heb

hetzelfde is als

waarnaar jij verlangt.

En jij kon begrijpen

wat ik jou wil zeggen

zonder woorden,

de waarheid onthult.

Ieder mens draag in zijn leven

een onzichtbare rugzak mee

bergt daarin zijn vreugde en zijn zorgen

een verzameling van wel en wee

Vaak is de rugzak haast niet te dragen

maar ook soms weer vederlicht

dan blijft er wat ruimte over

maar dikwijls kan hij haast niet dicht

Kijk je in een verloren uurtje

heel de inhoud nog eens door

kan er heel vaak iets verdwijnen

wat zijn waarde reeds verloor

En zo ga je door de jaren

je pakt iets op en je gooit iets weg

soms gebeurt dit vanzelfsprekend

maar ook vaak na veel overleg

Langzaam wordt de rugzak leger

de levensmiddag gaat voorbij

en bij het vallen van de avond

werpt men het meest der last opzij

Maar er blijft nog wat van waarde

wat je koestert en behoudt

al schijnen het soms kleinigheden

het zijn herinneringen, meer dan goud

Ieder draagt zijn rugzak

niemand die hem overneemt

en je hoeft ook niet te vrezen

dat een dief hem ooit ontvreemdt.

Auteur onbekend

Plannen we deze kerst de perfecte misdaad?

Ik steel jouw hart en jij het mijne?!

Moederke

't En is van u
hiernederwaart,
geschilderd of
geschreven,
mij, moederke,
geen beeltenis,
geen beeld van u
gebleven.

Geen tekening,
geen lichtdrukmaal,
geen beitelwerk
van stene,
't en zij dat beeld
in mij, dat gij
gelaten hebt,
allene.

o Moge ik, u
onweerdig, nooit
die beeltenis
bederven,
maar eerzaam laat
ze leven in
mij, eerzaam in
mij sterven.


Guido Gezelle

FACEBOOK

... of gewoon te druk met jullie virtuele wereld?

De mooiste beelden staan in onze geest afgedrukt.
Vriendschap laat zich toch niet fotograferen...



Een (h)eerlijke reactie van iemand de me liet weten
.at de vakantiefoto's op zijn pc zijn gecrasht.

Hoe vaak zeggen we niet : woorden schieten me tekort. Meestal is dat om emoties uit te drukken. Emoties van spijt, dank, verdriet, plezier, liefde... Juist dan komen echte woorden. Woorden in tranen, in een schaterlach, in een omhelzing. En dat zijn Echte Woorden voor mij.

Hij is meer dan een vriend, maar minder dan een echtgenoot.

Niet alleen een minnaar, maar ook niet iemand die ik elke nacht naast me nodig heb.

Kort gezegd: Ik kan niet zonder jou.

Een klein beetje duisternis,
een klein beetje gloed,
schud het van je af
en alles komt goed!

Het kan pijnlijk zijn of een verademing eindelijk de spullen in dozen op te bergen na een overlijden; ze al dan niet te verdelen, maar weet onthoud vooral:

HET HART VERGAART GEEN STOF.

Verzoening is elkaar terug een zoentje geven ...