Vrijdag 16 december 2011
misdaad
Plannen we deze kerst de perfecte misdaad?
Ik steel jouw hart en jij het mijne?!
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Donderdag 15 december 2011
Deze thriller bezorgt je hartkloppingen!
De dood in haar ogen
(I Can See You, 2011)
Tijdens een brute aanval in het verleden werd het gezicht van psychologe Eve Wilson verminkt. Doodsbang trok ze zich terug in de virtuele realiteit op internet, waar ze kon zijn wie ze maar wilde. Inmiddels zijn haar littekens vervaagd en durft ze de wereld weer tegemoet te treden.
Dan maken verschillende deelnemers aan het onderzoek waaraan ze werkt plotseling een eind aan hun leven.
Rechercheur Noah Webster vermoedt echter dat er een seriemoordenaar achter de sterfgevallen zit en schakelt Eve’s hulp in om te achterhalen welke zieke geest verantwoordelijk is voor deze gruweldaden.
Samen betreden ze een schaduwwereld van mysterieuze identiteiten en verborgen verleiding, en raken ze verwikkeld in het gevecht van hun leven.
Ook deze keer was de koffie al lang koud en was het duister al ingevallen, en toch kon ik njiet laten dit boel maar even aan de kant te laten liggen; wellicht het beste boek dat ik tot nu toe las van deze auteur, waar naast moord ook een verhaaal van échte liefde wordt getoond en die ons ook laat zien wat de Internetwereld met ons heden doet ... Weeral meer dan een aanrader!
Dan maken verschillende deelnemers aan het onderzoek waaraan ze werkt plotseling een eind aan hun leven.
Rechercheur Noah Webster vermoedt echter dat er een seriemoordenaar achter de sterfgevallen zit en schakelt Eve’s hulp in om te achterhalen welke zieke geest verantwoordelijk is voor deze gruweldaden.
Samen betreden ze een schaduwwereld van mysterieuze identiteiten en verborgen verleiding, en raken ze verwikkeld in het gevecht van hun leven.
Ook deze keer was de koffie al lang koud en was het duister al ingevallen, en toch kon ik njiet laten dit boel maar even aan de kant te laten liggen; wellicht het beste boek dat ik tot nu toe las van deze auteur, waar naast moord ook een verhaaal van échte liefde wordt getoond en die ons ook laat zien wat de Internetwereld met ons heden doet ... Weeral meer dan een aanrader!
Woensdag 14 december 2011
MOEDER
Moederke
't En is van u
hiernederwaart,
geschilderd of
geschreven,
mij, moederke,
geen beeltenis,
geen beeld van u
gebleven.
Geen tekening,
geen lichtdrukmaal,
geen beitelwerk
van stene,
't en zij dat beeld
in mij, dat gij
gelaten hebt,
allene.
o Moge ik, u
onweerdig, nooit
die beeltenis
bederven,
maar eerzaam laat
ze leven in
mij, eerzaam in
mij sterven.
Guido Gezelle
Dinsdag 13 december 2011
FACEBOOK en zo, een aansluiting bij eerder bericht van me.
Maandag 12 december 2011
Moeder 's morgens
Ze had de koffiemolen tussen de knieën geknield
en draaide als een razende de laatste boon
aan gruizelementen
ze sneed een homp brood tot aan haar boezem
en verzamelde alle kruimels met een zachte hand
da's goed voor de soep
een ei kookt vanzelf in zandloperstijd
bij het uien snipperen weende ze om al
het leed van de wereld
de peterselie
knipte ze in een bierglas met een schaar
met een spaan haalde ze het schuim van de bouillie
en mergpijpjes
tijdens ons ontbijt sudderde reeds de middagsoep.
Frank de Crits
Ik zie vooral nog hoe mijn moeder dat brood tegen haar boezem hield en dan te keer ging met dat grote broodmes. Nu er machines zijn of voorgesneden brood durft wellicht niet één vrouw nog zo te handelen. Het is in elk geval een beeld dat van mijn moeder overblijft.
Zondag 11 december 2011
Welzijnszorg
Overal ter wereld zijn kinderen de eerste slachtoffers van armoede. In België is dat niet anders: 1 op 5 kinderen groeit op in armoede. Dat is alarmerend, want armoede raakt kinderen in alle aspecten van hun leven. Een paar jaar in armoede leven, in een onveilige woning, met een zwakke gezondheid, uitgesloten van sociale contacten en met beperkte onderwijskansen, is lang voor een kind en laat blijvend littekens na. Een kinderleven in armoede is bovendien de ideale springplank naar een volwassen leven in armoede. Welzijnszorg probeert daar iets aan te doen.
Zaterdag 10 december 2011
een zetje
Na een periode van 'afwezigheid', hetzij door het verwerken van de rouw rond overleden partner, hetzij door verlies van uw werk, of door zich niet langer goed voelen in deze harde wereld, komt vroeg of laat het besef dat je opnieuw moet beginnen. En weet dat dit nog niet zo gek is.Het leven is te kort om aan de zijlijn te blijven staan. We hebben daarom soms allemaal een duwtje nodig, die schouderklop, dat bemoedigend woord waaardoor je weer zin krijgt in het leven. Het is iets wat we zowel kunnen geven als dankbaar mogen aanvaarden. Vooral wanneer we mensen blijven volgen zonder zelf 'de predikant' te zijn, kan je plots de verrijzenis zien van die persoon, of kreeg je misschien zelf inzicht dat het eigenlijk al bij al nog mee valt .... al kan je dat pas veel later beamen. Is dit geen mooi aandachtspunt in deze tijd naar Kertmis? Ik dacht het wel, vooral omdat ik het zag gebeuren bij een kennis van me afgelopen week.
Vrijdag 9 december 2011
de reis der liefde
VLIEG NIET ZO SNEL
DAT JE DE REIS ZOU MISSEN!
Donderdag 8 december 2011
Nog meer virtueel
... en blijkbaar herkenbaar toen iemand me zegde dat schijnrelaties iets relatiefs zijn, maar hij er zich wel aaan optrok, want toen hij op de rand van zijn stille bed zat, de laptop op de schoot, begreep hij de verlokkingen van een virtuele relatie. Als je eenzaaam bent, dan betekende een gesprek meer dan even het bed in duiken. Ik hoor en lees ook dat velen zich uit het 'IRL' (lees: in het echte leven) liever terugtrekken in deze veilige(?) virtuele wereld.... Gebeuren daardoor soms ook meer zelfdodingen? Ik laat de vraag in het midden, maar een feit is wel dat ons sociaal weefsel uiteen gevallen is.
Beste blogvrienden, in tegenstelling wat ik hierboven schrijf en wat je de voorbije dagen mocht lezen op mijn blog is dit helemaal niet op mij van toepassing op dit ogenblik. Ik wil niet dat jullie zich zorgen zouden maken om me. Het gaat goed en ook de toestand van mijn vader verbetert - letterljk deze keer - ZIENDEROGEN. De delicate operatie is gelukt en hij ziet teug net als voordien. Het was toch even bang afwachten, maar zie: hoop doet leven zeker ...zeker in het echte leven.
Nog en toemaatje:Ooit was ik lid van een parochiale groep die regelmatig langdurige zieken ging bezoeken alsook mensen boven de 80 jaar. De naam vand e groep was 'zienderogen': zien wat in je omgeving beter kan ... En dat kan je énkel maar in de echte wereld. Bij deze dank aan mensen die zieken bezoeken!
Woensdag 7 december 2011
shadowland
Dat leek me het ideale woord dat samenvat waar mensen zich in alle veiligheid terugtrekken, maar is die Internetwereld wel zo veilig als we soms durven denken? Nog nooit gedacht dat je misschien te veel van jezelf vrijgeeft dat je er nadien heel veel spijt van hebt in het echte leven.Vertouwen is een mooi geschenk, maar wees voorzichtig!
Of is het toch iets van: 'Ik wil ergens naartoe waar niemand me kent'?
Dinsdag 6 december 2011
zo stil ...
... of gewoon te druk met jullie virtuele wereld?
Maandag 5 december 2011
Het Rorate.
Dit mooie veel beluisterde adventslied is zo gekend, maar wie begrijpt de Latijnse tekst wel van dit Gregoriaanse gezang? Ik geef jullie dan ook graag de Nedelandstalige versie mee.
Het is hoe dan ook een hoopgevende gedachte bij de start van een nieuwe week.
Troost u, troost u, mijn volk: weldra komt uw heil: waarom wordt gij verteerd van smart? Waarom grijpt steeds weer nieuwe droefheid u aan? Ik zal u verlossen, wil niet vrezen: Ik ben immers de Heer, uw God, de Heilige, uw Verlosser.
Zondag 4 december 2011
schrijven
"Men schrijft niet om gepubliceerd te worden, men schrijft om te ademen."
Samuel Beckett
En dit vrienden bloggers is een veel grotere waarheid dan 'schrijven om te blijen', want elke blogger zal beamen dat zijn bezig-zijn op SeniorenNet een grote adempauze meebrengt. Dus laat ons maar even verder wandelen in deze virtuele wereld die hoe dan ook ons dagelijks leven raakt.
Zaterdag 3 december 2011
Pijn.
Zij van wie je het meeste houdt,
waar je echt het beste voor wil;
het zijn vaak ook zij
die je het meeste pijn doen.
Vrijdag 2 december 2011
even DANKEN
Aan alle verpleegkundigen die uur na uur,
dag en nacht het beste van zichzelf geven
om de pijn van de zieke medemens te verlichten.
Geef hen dan ook jouw waaardering
zeker nu er hoe langer hoe minder handen zijn
om zo veel lijden te verlichten, al was het
maar door een woord, een kniipoog, wat begrip
als het niet altijd verloopt zoals de verpleegkundige
en zorgverstrekker het wél zouden willen.
Daarom DANK jullie!
Vrijdag 2 december 2011
Jouw foto?!
De mooiste beelden staan in onze
geest afgedrukt.
Vriendschap laat zich toch niet fotograferen...
Een (h)eerlijke reactie van iemand de me liet weten
.at de vakantiefoto's op zijn pc zijn gecrasht.
Donderdag 1 december 2011
Oog hebben.
Oog hebben voor iemand die lijdt, iemand ontmoeten die aan zijn lot wordt overgelaten en vernederd wordt, is een daad van menselijkheid en vermenselijking. Het is niet toevallig dat Jezus zegt dat, als wij noodlijdenden helpen, we eigenlijk hem helpen: 'Ik verzeker jullie, al wat je aan één van deze minste broeders van mij hebt gedaan, heb je aan mij gedaan'(Mt 25,40).
Woensdag 30 november 2011
zorgen
zorgen, moet je doen..
zorgen, moet je niet maken..........
Dinsdag 29 november 2011
het échte dagboek
Je wil het échte dagboek van deze week?
Oké, hier gaan we dan ...
Fietsband lek ...
Toetsenbord pc defect.
Warmwatertoevoer naar bad doet het niet meer.
Afstandsbediening geeft de geest.
En de week is nog niet voorbij.
Gelukkig - voorlopig - geen slecht nieuws rond gezondheid van pa ...
Maandag 28 november 2011
Kansarmoede?!
We hadden elkaar jaren niet meer gezien, gebeld of gemaild. Ik stuurde af en toe nog iets maar er kwam nooit reactie tot onverwacht een berichtje: "Ik ben in het ziekenhuis opgenomen, kun je me een kruiswoordraadsel brengen"? We schrijven veertien juli. En dan werd het terug stil, of was er misshien toch een sluimerend verlangen van gene zijde. Hoe dan ook, op tien oktober word ik gebeld. Hij zal onmiddellijk zelf langskomen en het is alsof we elkaar geen dag uit het oog verloren waren. Het wordt een heel intense tijd. Beide levens hebben grote bochten gemaakt, maar vooral de andere heeft zijn leven op de rails gekregen wat ik toejuich. En dan gebeurt het onweznlijke .. Geen telefoon, geen mail, geen sms-je meer; telefoon wordt neergelegd ... denk ik toch. Ik was vooral ongerust omdat er dingen van mij die ik écht nodig heb, in zijn handen zijn ... 'voor even' ... Mijn hartelijkheid en teruggevonden vriendschap kreeg meer dan een deuk, ik koesterde zelfs verdenkingen .. 'In woord en gedachten' ... dacht ik tot ik hem plots en eeder onverwaacht deze middag aan de telefoon had. Ja, je leest het goed.
Er was niets aan de hand, toch niet tussen ons, MAAR zijn auto was stuk, zijn belkrediet was op, zijn toetsenbord was stuk .... De vergaande gevolgen van en voor iemand die van een leefloon moet gaan leven door ongewilde omstandigheden.
Het heeft me zo aangegrepen dat ik dit even wil posten.
O ja, indien alles wat beter gaat, zien we elkaar volgende week ...In vriendschap en liefde.
Misschien ook omdat ik hem telkens weer kansen heb gegeven en ik zelf ook blij was met zijn vriendschap.
1 reactie op dit bericht
goedemorgen matin
wens je een fijne vrijdag
mvg rudy