Donderdag 8 december 2011
Nog meer virtueel
... en blijkbaar herkenbaar toen iemand me zegde dat schijnrelaties iets relatiefs zijn, maar hij er zich wel aaan optrok, want toen hij op de rand van zijn stille bed zat, de laptop op de schoot, begreep hij de verlokkingen van een virtuele relatie. Als je eenzaaam bent, dan betekende een gesprek meer dan even het bed in duiken. Ik hoor en lees ook dat velen zich uit het 'IRL' (lees: in het echte leven) liever terugtrekken in deze veilige(?) virtuele wereld.... Gebeuren daardoor soms ook meer zelfdodingen? Ik laat de vraag in het midden, maar een feit is wel dat ons sociaal weefsel uiteen gevallen is.
Beste blogvrienden, in tegenstelling wat ik hierboven schrijf en wat je de voorbije dagen mocht lezen op mijn blog is dit helemaal niet op mij van toepassing op dit ogenblik. Ik wil niet dat jullie zich zorgen zouden maken om me. Het gaat goed en ook de toestand van mijn vader verbetert - letterljk deze keer - ZIENDEROGEN. De delicate operatie is gelukt en hij ziet teug net als voordien. Het was toch even bang afwachten, maar zie: hoop doet leven zeker ...zeker in het echte leven.
Nog en toemaatje:Ooit was ik lid van een parochiale groep die regelmatig langdurige zieken ging bezoeken alsook mensen boven de 80 jaar. De naam vand e groep was 'zienderogen': zien wat in je omgeving beter kan ... En dat kan je énkel maar in de echte wereld. Bij deze dank aan mensen die zieken bezoeken!
