sinksendagen

de computer heeft het weer eens gedaan ... of hoe een tekst verloren gegaan is nu ik zoveel met zovelen te delen had ....
Ik zal het dus nog maar eens proberen op te rakelen, de vruchten van de Geest ....
Er was Palmire en Eddy en Lydie en Geert en Jan, mensen van gisteren en mensen van jaren terug, zo opeens allemaal als door de Geest gedreven om terug contacten te legen en dan nog wederzijds ...
Bezinnend wandelend in de tuinen van het Rosarium te Dadizele word ik aangesproken door een dame die me 35 jaar, ja u leest het goed!, geleden me bediende in haar kruidenierszaak na vele jaren buurtwinkelen ....  toen het leven nog heel gewoon was.

Onmogelijk haast dat in al die tijd ik toch blijkbaar ergens gevolgd werd, verhalen van vroeger, hoe het nu gaat op het werk en met mijn zus en broer en ja met die kleine "een achterkomeertje" zeker..
en hoe mooi het jublileumfeesst was geweest ... ja, een fijne ontmoeting na zoveel jaren ook al was ik toen nog een kind .... maar blijkbaar wist ze meer van me af dan ik kon vermoeden ...

Want de kerk, menere, het is dat niet meer hé; alleen in Dadizele zitten de kerken nog vol ... ben je nog altijd lector? Ik dacht even na en dan stelde ik vast dat ik zelf gevolgd was op mijn recente parochie waar zij het dorp voor de stad ahdden gewisseld.

Ja, de kerken .... en op zondag geen mis meer kunnen bijwonen wegens "gesloten"  ... een frisse wind drijft ons uit elkaar, maar diezelfde wind waait een neef toe die ik eveneens al jaren niet meer heb gezien .... Sinksen zeker?

Na meer dan een jaar heb ik ook Lydie terug ontmoet via telefoon, de vrouw die vriendin werd waneer ik haar leerde kennen als ms-patiënte, maar vooral als optimistischce Lourdesbedevaartster en dan nog uit het bisdom Gent ... Geloven, goed en wel maar toch veel moeilijke momenten, maar de telefoon heeft weer geholpen en de Geest heeft zijn werk gedaan want het ggesprek eindigt met een gulle lach, juist op het goede moment ...

Wanneer ik meteen denk aan Jan die blijkbaar wegens te lange stilte niet meer durft op te bellen of zelfs een mailtje te sturen, valt er een vakantiekaart in de bus, ook Geesteswerk?!

En omwille van dezelfde bedeesdheid laat Geert precies op Pinksteren toch weer eens iets van zich horen; kan toch allemaal geen toeval zijn .... Mensen werden ooit geïnspireerd en blijven daarvan in stilte blijkbaar van getuigen in heel doodgewone dingen.

Beetje serieus? Misschien maar iets herschrijven is nooit hetzelfde en met de muziek en de stem van Lutgart Simoens was deze blog ook anders geweest, maar hoevelen zijn door haar geestdrift deze keer willen wakker blijven tot middernacht. Eenvoud hebben we nodig blijkt weer eens.

En vrienden, van alle leeftijden, van "alle slag" om ze nu maar eens te noemen, maar Pinkstermensen om maar in deze tijd te blijven want inderdaad zijn ze deze dagen aangewaaid bij een te frisse lentewind.