Zaterdag 24 mei 2008
bijzonder triest
Ik was een tijdje afwezig maar daarom des te meer begaan met een situatie die om een oplossing vraagt. Wat ik laatst blogde over 'aandacht' was dan ook reeds een antwoord van een derde op de situatie die ik in het kort probeer te schetsen. Een situatie die me zomaar voor de voeten werd gegooid doorde hulpkreet die een jongen van 18 de wereld moest horen. Ik was blijkbaar niet de enige die het hoorde.
Een moeder haalt haar zoon van 18 jaar uit school eind september vorig jaar om he:m de zorg toe te vertrouwen over zijn broer van 20 jaar die zwaar autistisch is en thuis woont. De vrouw gaat elke dag werken, maar 'logeert' in de avond en tijdens de nacht bij haar nieuwe vriend. De jonge gast van 18jaar heeft geen bewegingsvrijheid, kent enkel de weg van zijn thuis naar één of andere winkel en kan nooit weggaan. Ondertussen is gebleken dat hij van geen enkele uitkering geniet, niet is ingeschreven in de vdab, noch aangesloten is bij het ziekenfonds. Mocht zijn moeder binnenkort samen gaan wonen met die man, dan weet hij niet eens waarheen!
Is dit niet de omgekeerde wereld? Is het niet in de eerste plaats aan de moeder alle zorg te besteden aan beide zonen, desnoods een oplossing te zoeken voor de autistissche jongen? Een jong leven van de achttienjarige heeft nu al geen kans zich te ontluiken en dat op zo een cruciale leeftijd. Let op, ik stuur de vrouw geen verwijten, maar deze situatie roept toch meerdere vragen op.
Ik wou dit toch even kwijt al zijn we er nog helemaal niet uit hoe we een oplosing proberen te vinden.
Misschien beginnen met hem AANDACHT te geven, de aandacht waarover ik het hieronder had; een waarde warover ik al zovele malen heb geblogd.
1 reactie op dit bericht
Wirwar
Hier vind ik iemand die zich wil inzetten voor de medemens, maar dit is hier wel een moeilijk geval. De wet, ja ze zijn boven de 18 jaar de jongens zodus voor de wet is alles ok.Dat de moeder de jongste van 18j van 't school weg houd mag wettelijk gezien zijn ouderdom.
Maar je hebt 100% gelijk deze jongen moet zelf nog open bloeien
alsook de jongen die autist is. Maar kan de school iets doen,denk het niet ,de maatschappij wel t.t.z. wij maar hoe kun je daar tussen komen,want er komt nog bij voor later het pensioen vermits hij niet is ingeschreven. Als jij deze jongen kent kun je hem aansporen hem te laten inschrijven,en ken je hem heel goed ga dan mee en leg dat probleem daar uit. De zaak kan dan in de goede richting vallen als je bij de vdba op iemand valt met een goed inzicht en een groot hart.
Ik spreek hier ook uit ondervinding, met andere woorden weet waarover ik je dit neerpen.
Groetjes WirWar