TERUG IN BLOGLAND

David besluit om de zomervakantie bij zijn jeugdvrienden in zijn geboortedorp Dalen door te brengen. Ze weten niet goed wat ze met hun leven moeten en halen nachten door met eten, drinken, vrijen, praten, lachen en het plegen van inbraken. De buit wordt verzameld in het verlaten huis in het bos, waar ze ook al hun vrije uren slijten. Voor David staat het huis echter niet voor vrijheid. Integendeel: de beklemming die hij er voelt wordt met de dag groter. Zeker als blijkt dat zijn vrienden meer in hun schild voeren. Wat is er werkelijk aan de hand bij het huis?

De beschreven personages komen goed uit de verf. Langzaam aan wordt de spanning opgevoerd, maar nergens worden de gebeurtenissen ongeloofwaardig. Weer een mooie pageturner binnen de Zweedse misdaadlectuur met een passend plot. Eerder verscheen van deze auteur 'De vrouw die uit het niets kwam'.

Ken jij vrouwen van betekenis? Mijn antwoord is een overtuigend JA!

Ik denk dan aan mijn moeder.
Ze is een moeder heel gewoon.

Ze is de hartklop van het gezin.

Ze is altijd dankbaar, altijd actief.

Ze is altijd nuchter en recht,

voor ons de maatstaf, de juiste waarde.

Ze is diep-gelovig en biddend,

voor ons de heenwijzing naar een Groot Geheim:

de God van Allle Leven.

En indien ik ooit zeg:

A Dieu moeder, hoewel ...

Je aanwezigheid is van Alle Tijd.

Ik weet (ik hoop) dat ook jij je moeder daarin herkent.

En, ja, we moeten het erkennen:

ook in Maria zien we een moederfiguurr.

Het geloof legt de grondslag voor alles waarop we hopen, het overtuigt ons van de waarheid van wat we niet zien. Om hun geloof werden de mensen uit vroeger tijden geprezen. Door geloof komen we tot het inzicht dat de wereld door het woord van God geordend is, dat dus het zichtbare is ontstaan uit het niet-zichtbare.

Dit geloof zette de drie wijzen op weg om de Heer te aanbidden. Ja, we vieren vandaag het feest van Driekoningen.

Een wervelende race tegen de klok. Frank Fons, een Deense schrijver van bestsellers, brengt zijn dagen door in een afgelegen huisje in het noorden van Sealand, in afwachting van het verschijnen van zijn nieuwe boek. Op een ochtend wordt hij gebeld door een politieagent. Die vertelt hem dat het stoffelijk overschot van een jonge vrouw is gevonden. Het blijkt dat iemand de moord uit Franks boek tot in detail heeft uitgevoerd. Hij raakt betrokken bij het moordonderzoek en staat al snel voor de angstaanjagende uitdaging de confrontatie aan te gaan met de moordenaar.

Vlot geschreven thriller met flashbacks uit het leven van de niet erg sympathieke, door zijn vrouw met dochters verlaten Frank en enkele beschrijvingen van gruwelijke martelmoorden. Tweede boek van de Deense auteur die debuteerde met 'Libri di Luca; ik was dan ook bblij toen ik dit boek vond in de bibliotheek. Het eerste kon je al iets van opsnuiven in mijn blog.

We hadden geboekt voor een gastronomisch weekend ergens in de Ardennen, en het smaakt nu nog na, maar blijkbaar niet voor een ander koppel dat ook van de partij was. Ik hoor de man het woord 'anniversaire' uitspreken tegen de ober. Wij kijken naar elkaar en zeggen stilletjes: We worden nog getuige van een verjaardagsfeest. Bij het tafelen merkt mijn vriend op dat er geen woord gewisseld wordt door het koppel, mijn vriend zat nl. met zijn gezicht naar hen gericht.  Af en toe heb ik me stiekem omgedraaid, en inderdaad, men at en dronk in stilte verder. Tot drie maal toe heeft de dame  het salon verlaten om naar buiten te gaan, de gsm in de aanslag, en niet voor even. Natuurlijk ging onze aandacht niet voortdurend naar dat paar, want het eten was te lekker, tot ... Ja, de ober vanuit de keuken binnenkwam met een speciaal gebak met een brandende toorts erop, "Anniversaire", weet je nog, of de verjaardag voor zijn vrouw. Mijn vriend wou zelfs een lied inzetten, maar beiden voelden aan dat we dat beter niet konden doen. Mijn vriend die dus alles zag, wist me te vertellen dat ze elkaar niet eens hebben gekust of wat dan ook. In stilte hebben ze het dessert verorberd en zijn dan vertrokken. Was dit het laatste avondmaal? Wilde de man iets goed maken? Is de relatie uitgeblust, of blijven ze in eenzaamheid toch maar samen. Ik weet het niet en hoef het ook niet te weten. Als ik dit relaas neerschrijf denk ik wel aan medebloggers die zo hun levensweg verder gaan ... samen in eenzaamheid...

Rome, 51 na Chr. Vespasianus keert terug naar Rome met de grootste vijand van het rijk. Na acht jaar weerstand te hebben geboden, is de Britse strijder Caratacus gevangen genomen. Maar zelfs deze overwinning van Vespasianus is niet voldoende om de net aangewezen consul, en zijn eigen aartsvijand, uit de Romeinse politiek te weren: Agrippina, de vrouw van keizer Claudius verleent Caratacus gratie.

Claudius is een dronken gek en Narcissus en Pallas, zijn vrijmannen, strijden om hem op de troon te houden. Tegelijkertijd besluiten ze Vespasianus naar het oosten te sturen om in Armenië de belangen van Rome te verdedigen. Maar er staat meer op het spel dan een bevriend koninkrijk. Er gaan geruchten dat Agrippina betrokken is bij een complot om het Oosten te destabiliseren, en Vespasianus moet een manier zien te vinden om twee meesters te dienen: Narcissus is erop gebrand Agrippina omver te werpen, terwijl Pallas haar wil beschermen.

Ondertussen wordt het in het oosten almaar onrustiger. Er is een nieuwe Joodse cultus die aan populariteit wint en waarvan de aanhangers weigeren om trouw aan de keizer te zweren. Maar als hij in Armenië komt, wordt Vespasianus gevangen genomen. Ingesloten in de oudste stad op aarde, hoe kan hij er ooit uit ontsnappen? En is een Rome dat door een vrouw wordt geregeerd die hem haat veiliger dan een gevangeniscel?