Oude teksten nog even actueel.

 We denken er te weinig bij na hoe vele uren mensen in een te warme keuken staan om ons al die fraaie gerechten voor te schotelen, zowel op hotel als op restaurant.

 De herfst mag beginnnen...

Elke seconde verlaat iemand deze wereld.
Leeftijd heeft er niets mee te maken.
We staan allemaal in deze lijn zonder het te beseffen.
We weten nooit hoeveel mensen voor ons in de rij staan.
We kunnen niet uit de rij stappen om vervolgens weer achteraan te sluiten
Niemand kan deze rij vermijden.

Dus.... terwijl we in de rij staan te wachten:

Laat momenten tellen.
Maak het verschil.
Pleeg dat telefoontje.
Stel prioriteiten.
Maak tijd.
Geef mensen het gevoel dat ze er toe doen.
Laat je stem horen.
Maak de kleine dingen groot.
Laat iemand glimlachen. En vooral je zelf.

Maak die verandering.
Zet jezelf bovenaan het prioriteiten lijstje.
Zorg ervoor, dat je mensen vertelt dat ze geliefd zijn.
Wees er zeker van, dat je nergens spijt van hebt.
Heb lief.
Sluit Vrede zover het mogelijk is.
Zorg dat je er klaar voor bent.

Deze wereld laat je achter je, met de wens dat je
nog graag 5 minuten extra zou willen hebben .
Word elke dag wakker met het besef dat het leven
een geschenk is!!! en haal er het beste uit!

En leef je leven zoals jij dat wilt en niet hoe andere jou willen zien ❤️

De naakte waarheid.

Volgens een legende uit de 19e eeuw ontmoette de Waarheid en de Leugen elkaar op een dag. De Leugen zei tegen de Waarheid: "Het is een prachtige dag vandaag"! De Waarheid keek omhoog naar de hemel en zuchtte, want de dag was werkelijk prachtig. Ze brachten veel tijd samen door die dag. Uteindelijk kwamen ze bij een waterput. De Leugen nodigde de Waarheid uit. "Kom, het water is erg lekker, laten we samen een bad nemen!" De waarheid, vertrouwde het niet helemaal, testte het water en ontdekte dat het inderdaad heel lekker was. Ze ontdeden zich van hun kledij en begonnen zich te baden. Plots vloog de Leugen uit het water, trok de kleren van de Waarheid aan en rende weg.
De woedende Waarheid kwam uit de put en holde overal heen om de Leugen te vinden om haar kleren terug te halen.
De mensen, die de Waarheid naakt zagen, wendde hun blik af, met schaamte, minachting en woede.
De arme Waarheid keerde terug naar de put en verdween voor altijd, zich daarin verstoppend. Zich schamend voor haar onbedekte naaktheid.
Sindsdien reist de Leugen de wereld rond, verkleed als de waarheid. Weinigen valt het op , omdat de meesten onder ons geen enkele wens hebben om de naakte Waarheid te ontmoeten.

Het wereldberoemde schilderij - "De waarheid die uit de bron komt", Jean-Léon Gérôme, 1896.

Mama

Mama is het woord
waar het leven mee begint.
Mama is het woord
dat hoort bij ieder kind.
Een woord om zacht te zeggen,
niet om te schreeuwen.
Het hoeft niets uit te leggen
en gaat door alle eeuwen
Mama is het woord
waar de mensheid mee begint.
Mama is een ander woord voor Liefde

Toon Hermans

VANDAAG NEEM IK ENKEL DE TIJD VOOR MIJN MOEDER. AL MIJN ENERGIE, DOEN EN LATEN GAAT DAN OOK NAAR HAAR UIT, NU ZE 89 JAAR IS MOGEN WORDEN! PROFICIAT MAMA ! NOG HEEL VEEL GELUKKIGE JAREN SAMEN MET PAPA IN GOEDE GEZONDHEID NAAR HART EN GEEST!

We waren in COLMAR en mijn vriend zegde: hier se, weer een kerk naar jou genoemd. Het bleek zelfs om een kathedraal te gaan toegewijd aan St. MARTIN. Maar waar we niet eens naar zochten, trok onze aandacht. Daar vind je trouwens "La Vierge au buisson de roses" of "Maria im Rosenhaag", een meesterwerk van Martin Schongauer uit 1473.

Terug van vakantie moet menigeen naar de winkel, zeker tegen het weekend.Maar er was een tijd dat je enkel kocht wat je nodig had en er te vinden was. Je stond geen uren in de file voor een goedkoper product, en je had persoonlijk contact met de verkoopster. Het was een deel van de familie, en je kon zelfs als kind naar de winkel met jouw fietsje....

Dankbaarheid, het gevoel van dank in m'n hart…
het stelt me in staat om te zien wat ik al heb
en even te vergeten wat er ontbreekt.
Dankbaarheid laat me voelen
hoe overvloedig mijn leven reeds is.
Soms vergeet ik waar m'n grootste schatten liggen.
Als ik mensen in m'n leven heb om lief te hebben
ben ik gezegend met het meest waardevolle
dat het leven me kan schenken.
Ik waardeer deze rijkdom en ben er dankbaar voor.

Wie om zichzelf kan lachen,

staat sterker in zijn schoenen...

EN DAN WEER VERDER GAAN.

Hier wil ik even stilstaan
bij het mooie dat ik in mijn leven reeds mocht meemaken.
Ik denk aan alle mensen
van wie ik warmte, vriendschap of liefde mocht ontvangen:
kinderen, echtgeno(o)t(e) of vrienden
met wie ik vreugdevolle gebeurtenissen mag delen,
met wie ik plezier kan maken,
maar die me ook dragen in moeilijke dagen.
Ik denk ook aan de momenten
waarop ik zelf iets mocht betekenen voor anderen.
Want geven en delen geeft voldoening
die niet in woorden is uit te drukken.

En ook hier sta ik even stil bij mijn eigen moeilijke momenten.
Tegenslagen, onenigheid met iemand waar ik eigenlijk wel van houd, een kwetsend woord dat ik soms veel te vlug uitspreek.
Ziekte of overlijden van een dierbare.
Want even stilstaan bij moeilijke momenten werkt ook genezend;
het helpt me in het verwerkingsproces ervan.

Maar nu verdergaan, ook en zeker met jullie!

Liefde zoals een kind dat ervaart is niet de liefde
die wij ervan hebben gemaakt in de loop der jaren.
De liefde van een kind is puur, oprecht, eerlijk.
Deze liefde is onvoorwaardelijk.
Als volwassenen vergeten we vaak
het pure te waarderen daar we
te veel met onszelf bezig zijn.
We zijn vergeten te voelen vanuit ons hart.

Zoek die pure liefde weer binnen in jezelf, herinner je
het onvoorwaardelijke dat je als kind eens voelde.
Vul jezelf weer met liefde en deel ze door jezelf te zijn
de ware, de pure, de liefdevolle jij...

Leven met een overvolle agenda en verplichtingen,
de meesten onder ons kennen het, ook ik, maar wanneer
hebben we dan nog tijd om te genieten...?

Op tijd en uur een moment voor jezelf,
het is even belangrijk als de afspraken
voor en met anderen...

Ik weet het..... belangrijk.....maar soms o, zo moeilijk..........

Ik denk dat niemand een diploma nodig heeft

om een groet of een glimlach te delen.

Ik heb beslist nooit meer vrliefd te worden.

Het is een verschrikkelijke gewoonte!

Toen ik deze foto zag moest ik meteen denken aan mijn kindertijd, en meer bepaaald toen alles wegens verbouwingen gebeurde in het washok. Er werd zowel in gekookt als gewassen, en op zaterdag werd ik  in de- zinken ovalen bassin gewassen door moeder. Ik denk dat nog anderen zich zo een interieur herinneren. Ik moest daar in elk geval niet zitten te niksen als deze hier. Jaren later werd het wit vervangen door blauwe pvc-platen, en ik heb die wanden nog allemaal afgewassen net voor we het ouderlijk huis verlieten. Zo wilde het moeder.

Een vriend blijft een vriend !

Soms maanden, zelfs jaren hoor of zie je hem/haar niet.
Je leeft beiden je leven en toch, bij dat ene moment dat je mekaar terug ontmoet, volstaat een blik om weer helemaal bij te zijn.

Wat je samen hebt beleefd en gedaan, het vraagt geen woorden, je bent vanzelf weer mee met het hele verhaal.

Dat is voor mij een echte vriend.
“Leef” en je zal het “beleven” …