LEZEN MAAKT ZIEK

Vincent is een advocaat die midden in de nacht van zijn woonst en familie wegtrekt. Waarom is niet helemaal duidelijk. Midlifecrisis? Heeft hij iets op zijn geweten? De New Yorkse nacht lonkt en voor hij het weet staat hij buiten. Met het maximumbedrag dat hij kan afhalen van de bank huurt hij een auto, dumpt alles wat naar hem kan verwijzen (Visa, identiteitskaart...) in de rivier en rijdt vervolgens weg. Met mondjesmaat geeft auteur Victor Frölke hints en suggesties weg naar de beweegredenen van deze vluchtende man.

JE HUIS IS DAAR WAAR

JE AFWEZIGHEID

HET MEEST WORDT

AANGEVOELD.




Toen ik een tijd terug deze mooie bedenking plaatste stond ik er niet bij stil dat dit plots niet zomaar een bedenking was - even denkend aan het geluk dat ik heb nog een eigen thuis te vinden waar ik naar ma en pa mag toe kan gaan bijvoorbeeld,en waar ik nadien echt terug thuis mag komen in eigen woning.

Neen, bovenstaande werd plots pijnlijke waarheid toen ik het overlijdensbericht in de bus vond van een geliefde man die ik gaandeweg leerde kennen. Ooit 'zomaar' de vader van een vriend die ik nabij was in zijn strijd tegen beenderkanker, die hij moest staken, precies 27 jaar terug.
 
Maar ik bleef deze mensen trouw ook al zagen we elkaar maar weinig. En nu wordt dit boek afgesloten, want zijn vrouw, die a.h.w. een goede moeder was, verliet ons al vijftien jaar terug. Maar doorheen deze levens werden wij vrienden, al hebben we dit woord nooit uitgesproken ... tot ik in de aansprkreking op zijn laatste wenskaart aan mij de aanhef las:

"Beste vriend Martin"

Deze woorden hebben me toen, en zeker nu, sterk getrofffen, gericht van een bejaarde man aan mij.

Dan mag je dankbaar zijn dat we er mochten zijn voor elkaar in doodgewone dingen, in liefde en vrieendschap, maar ook in het geloof, zeker na wat deze goede mensen hebben doorstaan, o.a. heet verlies van drie eigen kinderen.

André, dank dat ik je mocht leren kennen!

JA, JE HUIS IS DAAR WAAR JE AFWEZIGHEID HET MEEST WORDT AANGEVOELD.

"Een goede gezondheid hebben...daar begint het allemaal mee, want als je gezondheid niet mee wilt...dan sta je echt wel nergens. Dat vergeten heel veel mensen blijkbaar en dikwijls zijn de feesten helemaal te doen, rond eten en drinken en maar vieren...hele dure geschenken en menu's die de pan uitzwieren...allemaal om elkaar de loef af te steken. Vergeten worden blijkbaar de mensen die die dagen alleen moeten doorbrengen, en dan nog meestal in erbarmelijke omstandigheden...ziek en alleen. Als alles goed met je gaat heb je heel wat mensen om je heen...maar de dag dat het je niet meer goed gaat en ziek bent...en blijft...dan zie je iedereen maar afdruipen...want daar kunnen ze niet zo goed mee om. En nochtans...een zieke vraagt niet veel he...een lief woord, gewoon er even zijn voor elkaar..het kan echt wel wonderen doen !"

Deze tekst zou misschien van mij kunnen zijn, want na al die jaren herken je wel dat opkomen voor de mindere mijn uithangbord is geworden. En toch is dit een bericht uit mijn gastenboek dat ik zo treffend vond, waarvan ik vond dat ik zeker er nog moest op reageren in een mail. Maar de tijd gaat voort en vandaar wil ik co-auteur zijn met Klaproosje die me deze bedenkingen toestuurde.

Terwijl deze kaars wordt overgedragen
van site naar site zal de vlam van vrede,
liefde en genezing het pad blijven verlichten
voor diegene die hun warezelf willen leren kennen.

Neem dit licht ook mee naar jouw site,
zodat het de weg naar vrede,
liefde en genezing mag verlichten.
Kijk hoe het reist van de ene plaats naar de volgende
en op die manier de hele wereld omarmt met hoop!!!!!

HET BESTAAN VAN LIEFDE, SCHOONHEID EN WAARHEID
IS HET BEWIJS DAT GOD BESTAAT