blijgezind

De wijze waarop je geeft is belangrijker dan wat je krijgt!  Misschien werd ik daaom wel 'beloond' op mijn verjaardag, want het waren de 'loosers', de 'simpelen van geest' die me trakteerden met een mailbericht of telefoontje .. al wil ik die anderen hier natuurlijk niet vergeten, maar het heeft me toch maar weer eens geraakt dat het precies deze mensen zijn die tijd nemen me geluk te wensen. Zo heb ik heel veel mogen krijgen waarvoor dank. Neen je zult het niet vinden op de kast of in de bar, maar wel diep vanbinnen!

Vandaag word ik trouwens herinnerd aan mijn doopseldag!

... Ja, en misschien vooral in deze vakantietijd - op de nationale feestdag, want niet iedereen heeft vakantie. Gij zult de mensen die in dienst staan van jouw prettige tijd met evenveel respect en dankbaarheid behandelen als jijzelf wilt ondervinden. Uw gelukzaligheid mag ook van uw gezicht afstralen zodat het voor beiden vakantie is.

Zoals op menig blog heb ook ik naar eigen vermogen het vakje "over mezelf" zo goed mogelijk ingevuld. Wanneer je een blog start is dat bijna een must en gaandeweg vergeet je wat je daar hebt neergepoot. Hetzelfde geldt voor de keuze van de achtergrond die ooit in een ver verleden werd ingessteld. Ondertussen lijkt het niets meer dan een zwevend behangpapier waartegen dag na dag nieuwe berichten worden gepost totdat plots één of andere lezer een bedenkig maakt rond dit 'behang', een foto of tekstje in de zijlijn, en dat overkomt ons allen wel eens, zeker in  een 'dood' moment, een woord dat een directielid van me nooit kon begrijpen daar dode momenten niet mochten noch konden bestaan ... enfin te veel uitwijding voor waar ik naartoe wil, want ik meen dat ik in het blokje "over mezelf" me heel positief heb uitgelaten en zelfs daar al heb geprobeerd een booschap mee te geven tot er iemand zich blijkbaar iemand heeft gestoord aan dit blokje met de bedenking die me letterlijk werd toegeworpen: "Ik begrijp niet waar je daar mee naar toewil, belast ons daar vooral niet mee en laat ons nu maar gerust. Ik hoef niet te delen in je miserie en de fotokes storen me nog het meest". En ik die meende een positief geluid achter te hebben gelaten. Toen heb ik even gedacht of ik hier überhaupt nog iets te vertellen heb. Hoe erg toch dat mensen het moeten hebben van de zijkanten links en rechts als ze ons niet :meer weten te pakken op de inhoud van wat er écht geblogd wordt.