wenskaarten

Ik schrijf zeer graag, ben er misschien voor in de wieg gelegd. De voorbije avond had ik verse koffie gezet, een mooie cd opgelegd en ergens in een realistisch-euforische stemming ben ik begonnen aan mijn wenskaarten te schrijven, niet van moeten maar van ganser harte en telkens heel persoonlijk gericht - zelfs wat de kaart op zich betreft.

Wenskaarten moeten  voor mij tegen Kerstmis belanden met de boodschap van Kerstmis en niet zoals een dame, die zoekend  naar een gepaste kaart, haar gading niet vond omdat er geen ree of een slee was op afgebeeld. Hiermee wil ik niemand tegen de borst stoten die wél het goede voornemen had een gemeende boodschap te sturen via een echte, met de hand geschreven kaart!

Waar ik eigenlijk naartoe wil is het volgende: Hoe kan je, juist op dit ogenblik van je gemeende wensen aan een ander, ouders, broers of zussen, familie en vrienden, bloggenoten een wenskaart schrijven uit het diepste van je hart wanneer je onverwacht een telefoon krijgt dat binnen dezelfde week en los van elkaar zowel een neef als een nicht  van mij een auto-ongeval hebben waarbij beide wagens "perte-totale" zijn?! ...Ik kan je verzekeren dat ik meteen alles aan de kant heb gelegd want zo een nieuws verwerk je niet in 1 2  3 en ....Neen, ze reden niet te hard of onder invloed. Het zijn doodgewone jonge mensen die een mooie opvoeding genoten maar bruusk van de weg werden gekieperd waarvan één met vluchtmisdrijf!

Ja, wat kun je dan nog schrijven op zo een avond of hoe wensen ook zo betrekkelijk zijn!?
Laat me positief eindigen en u meedelen dat geen van beiden lichamelijke schade heeft geleden.
Een wagen kan vervangen worden, maar ook hier geldt een rouwproces, klein of groot. Verlies van ...

Dank voor je aandacht ...Ook dat is vriendschap, meer dan een blogje tussendoor!