Archief

Helaas nog altijd en overal ter wereld OORLOG

"Het Torreke"

Audra Kinney is op de vlucht met haar twee kinderen en probeert zo ver mogelijk weg te komen van haar gewelddadige echtgenoot in New York. In Arizona krijgt ze een stopteken van de politie. De sheriff doorzoekt haar auto en vindt drugs in de achterbak. Hoe vaak Audra ook zegt dat ze de drugs nog nooit heeft gezien, de sheriff luistert niet en ze wordt aangehouden.

Nadat ze op het politiebureau is verhoord, blijken haar kinderen daar nooit aan te zijn gekomen. De sheriff houdt bij hoog en laag vol dat ze helemaal geen kinderen bij zich had toen hij haar arresteerde. Haar kinderen staan gemeld als vermist en Audra is de hoofdverdachte in de verdwijning...

...

In Leuven vinden op korte tijd enkele voorvallen plaats die in de studentenstad voor de nodige onrust zorgen: de burgemeester laat een archeologische site op het Fochplein met bulldozers opruimen, een vrouw wordt door een onbekende op het zebrapad doodgereden, een oude dame sterft in mysterieuze omstandigheden en op een zondagochtend vindt men het lijk van een professor in een bouwput.

Hoofdinspecteur Thomas Berg krijgt de opdracht om de verdachte overlijdens zo snel mogelijk op te helderen. Tijdens zijn onderzoek stuit hij echter op almaar meer raadsels en wordt er opnieuw iemand vermoord. Bovendien raakt hij betrokken in een onverkwikkelijke erfeniskwestie en de diefstal van een proefschrift dat handelt over de dood van Joris Dehaene. Deze jonge dichter werd in 1943 door de Gestapo geëxecuteerd.

Berg probeert het kluwen van misdaden en intriges op te lossen, daarbij geholpen door een gecodeerd dagboekfragment uit de oorlog, enkele oude foto's en het mysterieuze praalgraf van Joris Dehaene. Uit hun zoektocht blijkt dat heden en verleden onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

....

...

...

Ik vind het altijd aangenaam gezelschap.

In de tuin van een oud Leuvenscollege vinden enkele spelende kinderen het naakte lichaam van een jonge vrouw die op een bijzonder wrede manier om het leven is gebracht. De dader heeft haar een bizar attribuut meegegeven, samen met een mysterieus zinnetje dat doet vermoeden dat hij het niet bij dit ene slachtoffer zal laten.

Hoofdinspecteur Thomas Berg vraagt zich tevergeefs af waarom de moordenaar op zo’n gruwelijke manier te werk is gegaan en welkbelang enkele getallen hebben die tijdens het onderzoek steeds weer opduiken. De zaak wordt er nog onbegrijpelijker op wanneer blijkt dat de dader een foto van zijn slachtoffer naar een plaatselijke tv-zender heeft gestuurd.

Enkele dagen later wordt Bergs ergste vrees werkelijkheid wanneer een tweede vrouw wordt gevonden. Ze is op dezelfde brutale manier vermoord en opnieuw is het lijk voorzien van een vreemd attribuut en een kort zinnetje.

De druk om de moorden op telossen wordt voor Berg en zijn team nagenoeg onhoudbaar, zekerwanneer onder de bevolking de vrees toeneemt dat de moordenaar nog niet van plan is om te stoppen.