Juwelen

Graag ben ik ingegaan op de uitnodiging van Madammeke om mijn blog even te promoten. Als tuin en natuurvriend(in) heb ik gekozen om onze siertuin aan jullie voor te stellen en dat in de 4 seizoenen.

In onze hang naar vriendschap en liefde is tederheid een onmisbare houding, daarom mijn fijne aandacht voor de natuur, waar al onze zintuigen worden uitgenodigd om aandachtig actief te zijn, de tederheid van o.a de bloemen en planten.

Dit ervaar ik wanneer op een lentemorgen na een lange winterrust alles weer herleeft en de kracht heeft om ons weer te verwennen met nieuw leven, geuren en kleuren, dat is voor mij heel bijzonder en word dan telkens weer gesterkt om er tegenaan te gaan.
Het geeft een kalmerend effect en ik besef dat mijn hofke mij een oase van rust en een beter gevoel geeft in mindere dagen ...

De natuur is wonderbaar en verrijkend; is gelijk aan... Vriendschap ... Liefde ...
 
Blogvrienden wandel gerust eens door mijn tuintje en geniet ervan!

Madammeke bedank ik van harte om dit te mogen neerschrijven.

Zoals een bloem haar geur achterlaat

Op dingen die ze heeft aangeraakt

Heeft Vriendschap als taak

Wanneer iemand zich zorgen maakt

Hem laten aanvoelen

Dat je naast hem staat

En met een gulle lach

In je wens voor een fijne dag

En van een goede rust in de nacht

Een leuke bende blog dames op stap


Met 25 allen te samen


Viva & Sjoeke

Het was een heel leuke dag, kort maar goed!
Groetjes allemaal, en hopelijk tot de
volgende keer..Als deze er nog komt??

Hallo, eerst een kleine voorstelling:
Ik ben dus Wiske (afkomstig van Marie-Louise). Zit momenteel op tram 6, zoals al diegenen van '45 ( hé Chia), ben mama van 7 kindjes (daar val je van achterover, he!) Je zult denken, hoe komt zo iemand op de bijnaam van "Hotlips"? Wel, dat is heel simpel, één van mijn zussen (heb er 5) zei vroeger altijd dat ik sexy lippen had, zo is het gekomen! Niet meer of minder! Dus moet je achter mij geen sexbom gaan zoeken!

Ja, hier ben ik dan op uitnodiging van 'Madammeke'. Ze vroeg of ik iets heet en pikant wou meebrengen. Dacht eerst aan een hete pikante tomatensoep, maar ik vrees dat dit niet de bedoeling is! En al was ik vroeger altijd de beste van de klas met opstel, weet ik wel zeker dat ik niet het schrijverstalent van een 'Chia' of 'Bojako' heb! Daarom ga ik proberen of ik iets in rijmvorm kan brengen. Nu ... daar ga ik dan, op hoop van zege!

Hotlips en de pijl van Cupido!
Starring:Hotlips ,als gast:Cupido

Het was nacht ... één van die zwoele nachten,
hij lag daar al een tijdje te smachten.
Hij zag haar daar liggen bij het schijnsel van de maan,
ze was zoals steeds van alle kleding ontdaan.
Ze kende geen pyama of nachtjapon,
nee ... het was of ze lag onder een stralende zon.
Hij dacht ...
Dit wordt de nacht die je normaal alleen in films ziet!

En bij zichzelf zong hij al het mooiste lied
Heel zachtjes kroop hij tegen haar aan,
Mijn God , ... alles in hem ging er van rechtstaan!
Wat was het toch een prachtig wijf,
en zo lekker zacht ,heel haar lijf!
Hij peinsde ... waar ga ik beginnen,
Ik wil haar overal beminnen.
Eerst ging hij aan haar tenen sabbelen
om daarna aan haar oren te gaan knabbelen.
Hij wist:dit had ze zo graag,
Zo ging hij stilletjes naar omlaag.
In haar slaap hoorde hij haar kreunen,
Zo hard dat het leek op dreunen!
Langzaam liet hij zich zakken naar haar "mimi"zo sappig
en bedacht,dit is eigenlijk wel grappig.
Zij fluisterde :Kevin(Costner?) kom nu eindelijk op mij
en hij voelde zich al heel blij!
En juist toen hij haar wou bespringen ...
werd ze wakker en riep:Cupido,wat doe jij voor stoute dingen!
Ga direct in je mand ,jij ondeugende hond!
Wacht maar tot morgen ... kwam dreigend uit haar mond!
en Cupido liep met zijn lange staart tussen zijn poten,
naar zijn mand terwijl hij dacht:
Ik heb mijn laatste pijl nog niet verschoten!!



Dit was dus mijn verhaal, naar waar gebeurde feiten!

Op mijn blogje staan nog vele mooie verhalen:
https://blog.seniorennet.be/hotlips

Iedereen is Welkom
Liefs Wiske hotlips



Dank je Wiske dat je voor mij een pikant verhaal wou schrijven!
Dikke knuf, Madammeke

                     

Door de gebeurtenissen van de laatste weken - het overleven van mijn hartinfarct - had ik uiteenlopende en gemengde gevoelens. Gevoelens die niet of nauwelijks te plaatsen zijn door mensen die geen hartinfarct hebben overleefd. Gevoelens die ikzelf niet of nauwelijks begrijp.

Ik lag daar in de Intensieve Care afdeling. Het ene moment was ik totaal onverschillig tegenover de situatie waarin ik me bevond. Het andere moment wou ik weer vechten om er zo vlug mogelijk bovenop te komen.

Ik lag daar - bijna hulpeloos verbonden met de medische apparatuur - en zag mijn vrouw staan. De blik in haar ogen was vervuld met ongeloof, met angst, met zoveel meer dat ik niet of nauwelijks kan omschrijven. Ik kon amper reageren en toch wou ik haar troosten, haar zeggen ... dat ik geen afscheid wou nemen van de vrouw die alles voor me betekent. Ik wou haar zeggen dat ik onderweg was ... dat ze niet langer bang hoefde te zijn ... dat ik onderweg was ... de genezing tegemoet en terug naar haar, mijn thuis. Omdat ik dit toen niet onder woorden kon brengen ... en dit beeld door mijn hoofd blijft spelen ... heb ik het nu in onderstaande tekst gegoten

Ik ben onderweg ….

Ik weet dat je van me houdt
Maar zie je niet komen
Dus ik kom naar jou toe
Ik ben onderweg

Ik zie je daar staan zo dicht
Amper buiten mijn bereik
Ik wens dichterbij te komen
Ik ben onderweg

Ik ken jouw kussen
Herinner ze op mijn lippen
Ik wil ze terug proeven
Ik ben onderweg

Ik hoor jouw lieve stem
Hoe perfect ze klinkt
Ze lokt me dichterbij
Ik ben onderweg

Ik ruik jouw parfum
Die me laat smelten
De passie doet oplaaien
Ik ben onderweg

In gedachten voel ik jouw armen
Je lijkt me wel te verzwelgen
Ik wil dat gevoel opnieuw
Ik ben onderweg

Ik wil absoluut beter worden
Maar hoelang zal dit duren
Ik wil je nooit kwijt
Ik ben onderweg naar jou


Alberto Malloma
https://blog.seniorennet.be/schrijverke/

Heel lieve brief aan je vrouw Alberto
bravo