I
( Ik hoop dat niemand mij dit kwalijk neemt
dat ik deze brief terug publiceer
in deze Sinterklaas tijd!?
Ik vind hem nog altijd de max!! )

Op visite bij Madammeke: Titipoes

"Lieve lezer, ik had gewoon Titipoes uitgenodigd als gast, op visite bij Madammeke. "Introduceer jezelf" had ik gevraagd, "vertel ons over je leven, je kleinzoon, je grote hobby en waarom niet over Aalst! Een fotootje van jou zou echt niet misstaan. Het gezicht achter die Titipoes willen we zien."

Haar antwoord: "Beste Sjoe, ik kom graag bij jou op visite maar ik pak niet op papier. Trouwens het zou me toch niet lukken ik weet gewoon niet hoe zo’n foto d’erop moet. Willen jouw lezers, de vrouw voor of achter Titi leren kennen, stuur ze maar op hoe meer hoe liever. Of ze willen blijven, that’s the question. Enfin we zien wel, ik hou je op de hoogte. Nogmaals dank en liefs van Titi, de poes die spint maar niet klauwt!"

Een stijlvolle Titipoes ...


Sinterklaas Kapoentje, Madammeke zet haar schoentje …
By Titipoes

Drie dagen ben ik aan het oefenen! Die volle dagen, mensen. Vergeefse moeite. Ik heb immers een praat-, kwebbel- of taterstem. Ondanks de twee octaven lager dan tien jaar geleden, doet mijn snater het nog vrij goed. Ik noem haar mijn "Jack in the Box", die stem van mij. In amper één seconde overschakelen van een venijnige, bullebakkende en krakende Sneeuwwitjesheks naar een veelbelovende -doch weinig gevende- op dit net toch sensuele stoeipoes, klein bier. Nog altijd. Vraag me echter niet om te zingen! In vergelijking met mijn gezang klinkt een schurend scharniertje als een hemelse harp. Waarom dan per se aan het jengelen willen slaan? De verantwoordelijke huist hier: ons Madammeke.

Vorige week kwam ze bij me langs. Piekfijn uitgedost. Chanel ensemble, zijden toon-in-toon Escada bloese, Versace tas, Oni-Onik hoedje als kroonjuweel, ons Madammeke zoals seniorennet haar kent: adembenemend elegant, een plaatje zó uit Vogue gestapt. Alleen je mocht niet naar haar onderste regionen kijken. Aan de uiteinden van zo’n dame verwacht elk normaal mens op zijn minst een paar Fratelli Rosetti’s of Louis Jourdans. Niet bij ons Madammeke. Wel foeilelijke, afgedragen sloefen in kemelhaar met bruin-beige karokens. Het soort waarmee een stokoud peeke destijds achter zijn Leuvens stoofje zat te suffen.

Natuurlijk merkte ze meteen mijn verbazing, lees afgrijzen, op.

"Als je die tante voor iets moet warm krijgen, dan moet je op je sloffen aldaar gaan en fluwelen handschoenen aantrekken, zoniet…" hadden ze haar diets gemaakt.

Onze Sjoe op haar sletsen, om mij niet te bruskeren, komaan zeg! Wie haar die onzin heeft wijsgemaakt zou ik graag willen weten, zie. Uit welingelichte kringen vernam ik dat eerstdaags ten huize Madammeke, samen met een wortel en een Duvel een schoentje klaar staat. Zij, die haar verwittigd hebben dat ik niet moeders simpelste ben, wou ik een poepje laten snuiven. Dat schoentje van haar wou ik dus per se gevuld zien. Desnoods met een kleinigheid, ter compensatie voor al het moois dat zij telkens weer voor ons vergaard, doch en vooral om al die nare geruchten die hier over mijn persoon – ik, brave borst- de ronde doen, tegen te gaan. Daarom gauw een telefoontje naar de poepsjieke residentie "Los ninõs de Nicolas",

"Madammeke zet haar laarsje

Dank u, Sinter…"

"Hallo, hier Enrico hoofdpiet van de Sint en wie ben jij, lief kind?"

"En meer dan een zonde, Enrico! Doch dikke pech, kameraad! Je spreekt over een fantastische en bijzonder eerzame dame. Gelukkig getrouwd en trotse oma van een super kleindochter!"

"Dan gaat het over een ander Sjoeke hoor. Zeker weten. Op de lijst van speciale Sintbezoeken staat duidelijk " 3/12 met SJ naar Ann Fontaine, Schuttershofstraat – om 20 bij Sir Anthony in t‘ Vlaykensgangske met Viva zonder Dréke, Bojako, Myette en Lulu". Madame Titi, je mag zeggen wat je wilt, maar de Sint met ene Sir Anthony, in ’t gezelschap van vrouwkens met verleidelijke namen als Bojako, Viva en Lulu in ’t Vlaykensgankske ca sent les kabberdoesj!"

"Enrico kabberdoesjkens zijn aan een dame als Sjoeke niet besteed. En ja, zo te horen is jouw Sint is op de hort met ons Sjoeke. Hoogstwaarschijnlijk gaan ze ’s avonds eten in de Sir Anthony Van Dijck en heeft Sjoeke haar vriendinnen meegevraagd, meer moet je daar niet achter zoeken hoor!

"Madammeke wie is dat nu weer? Een mens geraakt zijn tel kwijt."

"Madammeke is Sjoeke, Enrico,! Neen, dat is niet de echte naam. Dat zijn aliassen of nicknames, wij bloggers gebruiken er allemaal zo eentje, sommigen gebruiken er zelfs tot drie toe. Kwestie van privacy en lol, snap je?"

"Kop noch staart krijg ik er aan! Ik blijf erbij daar zit een reukje aan, wij mannen.."

"Jullie mannen? Geen haar beter. Zitten wij vrouwen hier met kastaars opgescheept, ja!"

"Hebben die ook zo’n onnozele namen?"

"Nog gekker dan die van de dametjes, man. Wij hebben de Frut, de Steenezel, de Warket, den Brabbes, den Uilenspiegel, een Hercule Poireau, de Lana en de pompon van seniorennet: den Ollie ofte Olliebol, soms Olijf Ollie ook Tsunamollie of Ollie via Newton John, die man verandert van nickname om de haverklap, gelijk wij van onderbr…allez ondergoed."

"Onderbroeken zeg je! Ja maar, wacht eens, enkele namen van die sjarels komen mij bekend voor! …Natuurlijk… onze Sint heeft zich bijna de haren uitgerukt., toen hij hun brieven las. Die Poireau bijvoorbeeld, weet je wat die in zijn schoen wou? Twaalf damesslipjes in zwart satijn afgebiesd met Brusselse kant en voorzien van een ingewerkte chip als verkliksysteem. Die Brabbes vroeg liefst vijftien dozijn Sloggi’s in verschillende maten, voor een goed doel in Arendonk. Begrijpe wie kan! De Frut wou drie dozen Pampers en die vedette Olliebol wou per se zo’n antiek geval met pijpen tot kniehoogte en open tussenstuk met de afbeelding van de Vlaamse leeuw erop, vooraan een grote zwarte manenkop en achteraan de klauwen! Naar schijnt wil hij zich volgend jaar met carnaval in een "voil jeannet van l’autre dentelle de la Dendre" verkleden. Wel, MadameTiti, ik geloof daar geen gebenedijd woord van. Normale opa’s vragen een video van Harry Potter, van Spiderman of Lara King ook Hansje en Grietje in de versie van Goedeleis bijzonder in. En speeltjes! "

"Speeltjes voor opa’s, niet zwanzen man!"

"Natuurlijk, de Sint voorziet in alles. " Wie niet langer kan kwelen, mag toch nog spelen" zegt hij. Je zou ons assortiment moeten zien! Pakken in alle soorten en maten, in latex, in nep leder, met tijgerprints; gezichtsmaskers, armbanden met zware klinknagels, leren zweepjes made in Italia, zelfs handboeien en polsbanden, Madame Titi het heeft geen naam. Wij hebben alles maar geen Pampers, geen Sloggi onderbroeken en zeker geen met Manneke Pis of de Leeuw van Vlaanderen op. Daar is onze oude Sint nu op zoek naar in het Antwerpse. Een geluk dat hij zijn thermogène ondergoed van bij Damart aan heeft. Stijf van de reumatiek staat hij met zo’n weer en niet willen luisteren want hij had een afspraak…"

"…met Madammeke of Sjoeke. Het mysterie is opgelost, Enrico! Lingerie, luxe of alledaagse spulletjes uitzoeken, ook speciallekens zijn haar domein. Maak je maar geen zorgen, man, jouw baas in meer dan goede handen. Verdorie, Enrico, ik heb haast geen belwaarde meer en ik wou nog een kadootje voor Madammeke vragen. Weet je wat? Ik stuur jou meteen nog een mailtje en jij zorgt er voor nietwaar?"

"Je mag op je twee oren slapen, Enrico gaat daar direct werk van maken en…als je goesting hebt om buiten het seizoen een praatje te slaan over het weer, over politiek, over Enrico en over …hallo… hallo… Madame Titi…hallo..hoor je mij?"

Ach die mannen toch … vooral die Pieten!

https://blog.seniorennet.be/titipoes/

2007

Een visite gemist?
https://blog.seniorennet.be/bloggers/