De stijl van Wouninne

In feite heb ik niet één bepaalde stijl ... Het komt er alleen op aan hoe ik me ’s morgens voel voor ik iets aantrek en vooral: wat ik wil doen. Wat voor mij echt belangrijk is en hier komt de detaillist in mij naar boven: passen de kleuren wel bij mekaar?

Onze Zoety, mijn lieve Bichon-hondje, observeert mij in de badkamer en ziet precies hoe mijn dag er zal uitzien. Als vrouwke weggaat of dat ze van plan is te gaan wroeten!!

De laatste jaren draag ik alleen nog pantalons. Hierop trek ik dan een pull aan, of, als het iets meer formeler moet zijn, een hemdbloeze. Het moet gemakkelijk zitten en eenvoudig in onderhoud zijn. Merkkledij zoek ik niet speciaal. Een kledingstuk moet aan de binnenzijde goed afgewerkt zijn dus draai ik het steeds om voor ik het aankoop. Zo kan men heel goed zien hoe de wasvoorschriften zijn, vanwaar afkomstig en is het een goed merk, wel dan is dat ook meegenomen niet?!!

Jeans draag ik heel graag want ik mag er me lekker mee vuil maken. Voor mijn tuinwerken - ik ben immers een “tuinfanaat” - gaat er niets boven een gezellige warme training. Goed rekbaar en in een mum van tijd gewassen. Soms zie ik er nogal uit hoor! Je hebt mensen die werkelijk alle karweitjes kunnen opknappen en een paar uur nadien zien zij er nog proper en netjes uit … Wat mij betreft … vergeet het maar want ik doe veel klusjes op mijn knieën!! Het spaart mijn rug natuurlijk.

Iets dat niet elk jaar gebeurt:
rozen in mijn tuin die bloeien met Kerstmis!

Jullie zien het al hé … mijn arme broeken staan stijf op kniehoogte, vol klodders vochtige aarde. Geregeld moet ik ze dus vervangen en meestal zoek ik dan naar het merk “Gloria Vanderbilt” want voor mij zitten die perfect. Onze dochter, Ingrid, kan ze gemakkelijk vinden in de VS … en ik bof want geregeld krijg ik ze dus voor mijn verjaardag of een andere gelegenheid. Mijn leuze is dus … hoe vuiler, hoe gelukkiger ik me voel.

f 

Voor deze gelegenheid echter … het is tenslotte Kerstmis … zal ik nu eens extra mijn best doen! 0p 21 december was het Winterzonnewende – de dagen worden terug langer – en dat werd reeds sinds de oudheid gevierd, als het feest van het licht. Ik hou ontzettend veel van de sfeer die er rond hangt en al jaren komt de hele familie thuis samen.

Ik probeer het zo gezellig mogelijk te maken, zodat iedereen zich kan ontspannen. Elk jaar komen de Kerst-CD’s weer uit de kast en dienen als achtergrond bij het tafelen.

Aan de tafelschikking besteed ik vrij veel aandacht. De kerstboom wordt leuk versierd met lichtjes en allerlei prullaria, de haard moet gezellig branden.

Eigenlijk moet alles - zoals in vele gezinnen - er netjes en feestelijk uitzien. Ooit kocht ik in Noorwegen zo’n gelegenheidsonderleggers en die haal ik dus ook uit de kast. Aangezien dit land zeer somber is in de winter, doen alle inwoners hun uiterste best om zoveel mogelijk binnenshuis gezelligheid te creëren.

Mijne “NISSE”, met de lantaarn is dus ook weer van de partij. Een kerststukje en wat kaarsjes maken de cirkel rond.

Nisse

Ikzelf …hmm… hoe ontvang ik mijn gasten?? En wat trek ik aan? Dat is in twee woorden gezegd: Niks speciaals.

Ik kook dagen voordien de voorbereidingen die mogelijk zijn. Zo heb ik het wat gemakkelijker de dag zelf en kan ik ook beter meegenieten.

Opmaak: Mijn 67- Kerstjaren begin ik te voelen maar toch moet men zich wat optutten, hé.“Fond de teint” gebruik ik nooit. Een voedende crème (dag en nacht) van Nivea, wel dus.

Naar de kapper ga ik maximum 5 maal per jaar, de rest doe ik zelf. Mijn pluimen vragen niet zoveel, want als ik van de kapper kom, is het bijna telkens een flop.

Qua opmaak blijven er dus … mijn ogen. Deze zijn vrij groot (naar het schijnt), want zelf zie ik dat niet, doch ik hoor het wel van velen. Omdat ik af en toe een bril draag, zeker om met de auto te rijden, moeten die fameuse ogen dus ook opgemaakt zijn. Al jaren worden zij met een kholl-potlood bovenaan geaccentueerd, plus wat mascara op de wimpers.Een beetje oogschaduw erboven en dat is het. Zie ik er wat pips uit dan doet een blush wonderen.

Mijn lievelings toiletwater is en blijft “Air du Printemps” van Ninna Ricci en af en toe “Channel n°5” als die in de kast staat.

Juwelen zijn mooie dingen en ik heb er wel een paar maar … ik draag ze alleen als ik echt eens moet weggaan voor een speciale gelegenheid. Deze dingen zijn me te onhandig als ik wil werken of knutselen.

Outfits: Voor de feestdagen moet ik niet lang nadenken: een lange zwarte broek, met, jawel hoor … een bloesje, eventueel gedecoreerd met sjaal. Dat gaat er bij mij in als zoete koek. Moet het echt chic zijn, ja … dan hang ik mijn fluwelen cape erover en weg zijn we. Mantelpakjes droeg ik vroeger veel meer … maar thans heb ik er weinig boodschap aan. Ons buitenhuis-leven ligt achter ons en dus blijf ik zweren bij eenvoudige, gemakkelijke spullen.

Een haardvuur brengt zoveel gezelligheid ...

Een grapje met Charlie 

Gelukkig, zie ik dikwijls de humor in vele dingen en dat maakt veel goed. Mijn man beweert dat ik nooit volwassen zal worden, omdat ik in feite nog graag speel. Geregeld krijg ik hem aan het lachen.

Een raad die ik dus voor deze gelegenheid aan iedereen wil meegeven is: GENIET, LACH, PLUK DE DAG: “alles wat je hebt gehad, kan niemand je nog afnemen” het komt helaas niet meer terug.

Niets is gezelliger dan een huis vol leven, iedereen is welkom en zeker als je leuke vrienden en vriendinnen op bezoek krijgt !!

Aan de bloggertjes wens ik dus :

NOG GEZELLIGE, VREDIGE FEESTDAGEN VOOR IEDEREEN !

Mijn speciale dank aan Sjoeke (ons Madammeke) en Viva die beiden meehielpen deze Kerstvoorstelling te maken.

Ninne.