Rode loper

Op visite: Nelly van "Nieuwjaarsbrieven"

Och, wat was ik aangenaam verrast toen Madammeke mij vroeg of ik even bij haar op visite wou komen!! En met veel plezier ben ik op haar uitnodiging ingegaan, waarvoor mijn beste dank in alle geval aan haar ... Het is niet zo gemakkelijk om over jezelf te schrijven, maar ik ga mijn best doen ... zodat jullie weten wie achter het blog van "Nieuwjaarsbrieven" schuilt.

Zo, ik ga beginnen met mij voor te stellen. Mijn naam is Nelly. Op 12 maart 1949 zag ik het levenslicht, ik ben dus 58 jaar. Ik heb het geluk om een schat van een man te hebben, waar ik 36 jaar gelukkig mee gehuwd ben en waar ik wil oud mee worden ... heerlijk om dit te kunnen zeggen.

Nelly & Ettiene

In de jaren 1970 heb ik een boetiek gerund. Dan, in 1979 heb ik voor de job van fulltime mama gekozen, waar ik mij zeer goed bij heb gevoeld. Tot mijn 52 jaar jaar leefde ik zonder zorgen maar toen heeft mijn gezin zware tegenslagen gekregen. Onze zoon van 27 jaar is overleden op 18 november 2001 en twee maand nadien 25 januari 2002 heeft onze schoonzoon een harststilstand gekregen, hij was 30 jaar. Zware tijden die je moet overwinnen en die je tekenen voor het leven. Het wordt nooit meer zoals voorheen, met vallen en opstaan leef je verder en dan begin je aan een tweede leven, je gaat verder, op je eigen tempo, alleen nog doen waar je zin in hebt ... Dat lukt wel door professionele hulp, alleen kan je dit niet, maar we doen ons best om van het leven te genieten en blij te zijn dat we leven … Positief denken …!!!

Kleinzoon Kain

Ik heb 4 kleinkinderen: Lisa, Margot, Siouxsie en Kain, ze zijn 10, 9, 8 en 6 jaar jong. Wanneer ze allen op bezoek komen is het hier een drukte van jewelste. Mijn lievelingsdieren zijn mijn katten: Chichie, Baziel en Pruts. Aanhankelijk, zachtaardig en zeer lief, ze geven mij rust en kalmte als ik het eens moeilijk heb. Ik ben iemand die graag dieren ziet, in feite zou ik mij op een boerderij goed hebben gevoeld tussen de koeien, paarden, kippen, alé een hele veestapel ... Maar ik heb wel een fobie voor "spinnen" dan gil ik het hele huis bij elkaar, als ik zo een dikke spin zie, bbrrr...

Prutske

En, ja, ik ben modebewust, mijn kleding haal ik in de modezaak van mijn dochter Kitty, wat zeer gemakkelijk is want zij heeft de feeling om de mensen mooi aan te kleden.  http://www.kaat.biz/

Mijn parfum hetwelke ik al jaren gebruik is "Arpège" eau de parfum van Lanvin, mijn make-up is van Lançome en verzorgingsprodukten van Nivea en Vichy.

Dan heb ik een heleboel hobby’s, waarvan handwerken en dan vooral haken en kruisjessteken mijn voorkeur wegdragen. Een goed boek lezen, romans vooral, creatief bezig zijn ... Als sport doe ik aan wandelen, in de natuur door veld en bos, samen met mijn man, door weer en wind, zàààlig een drietal keren in de week, 8 tot 12km, echt aan te raden hoor! Er is nog zoveel moois te zien rondom ons en het is nog zeer gezond ook. Ik heb dan ook altijd het fototoestel bij de hand om mooie dingen te fotograferen en ook dit is ondertussen een hobby is geworden. En dan ... computeren en computeren, ik had nooit gedacht dat ik dit nog zou gedaan hebben, maar zo zie je maar: zeg nooit, nooit …

Haakwerkje

Mijn favoriete bier is een "Duvel" en s’ avonds drink ik graag een glaasje rode wijn. En dan …, heb ik één grote passie, namelijk het verzamelen van nieuwjaarsbrieven, een verzameling waar ik enorm trots op ben. Tot hiertoe heb ik 6.472 nieuwjaarsbrieven in mijn verzameling zitten, waarvan de oudste van het jaar 1838 is! Deze hobby is acht jaar geleden begonnen doordat ik onze kinderen hun brieven op zolder terugvond en ik aan mijn kindertijd terugdacht. Hoe mooi die brieven wel waren met je weet wel … zo een brieven met engeltjes en kerstbomen en winterlandschappen, waarop dan zilveren glitters waren aangebracht …

Ik heb toen een ingeving gehad: waarom begin je geen nieuwjaarsbrieven te verzamelen?... En ja, zo is het allemaal begonnen, gelukkig heb ik een kamer waar ik mijn verzameling in een archiefkast kan plaatsen, netjes alles gerangschikt per jaar. Een goed gevoel bekruipt mij als ik al die mooie nieuwjaarsbrieven inkijk, want echt, bij die oude zitten er zeer veel juweeltjes.

1
Nieuwjaarsbrief 1959

In 2005 heeft mijn man een site voor mij gemaakt, omdat hij van mijn gezaag zou vanaf zijn.  "Tjà" en ik ben op die site bijzonder trots, zo kan ik iedereen daar voor een deel laten van meegenieten want dat vind ik zo fijn. Weet je, als ik een tentoonstelling hou met mijn nieuwjaarsbrieven, dan ben ik een gelukkig mens  als ik de mensen hun gezicht zie stralen, omdat ik hen weer eventjes naar hun jeugd kan terugbrengen. Zowel mannen als dames, van jongere senioren tot oudere, één smile tot achter hun oren en ik kom dan met een voldaan gevoel naar huis.

Ik … ik had nooit gedacht dat nieuwjaarsbrieven zoveel bijval zouden hebben. Gisteren, dinsdag de 18-de was er weer een tentoonstelling van de gepensioneerdenbond in Aspelare en dan nog één op 21 januari. Je ziet, ik verveel mij niet, heb soms tijd tekort om te doen wat ik graag doe, want niks "moet" nog ...

Ik hou van het leven en weet vriendschap te waarderen alsook eerlijkheid en respect. Ik weet ook dat ik zelf niet perfekt ben, ieder heeft zijn slechte eigenschappen en goede kantjes, dus daar hoor ik ook bij …

Mijn oprechte wensen van geluk en voorspoed in het jaar 2008!

Mijn blog:  https://blog.seniorennet.be/nieuwjaarsbrieven/

Website:    http://www.nieuwjaarsbrieven.be/

"Lieve lezer, ik had gewoon Titipoes uitgenodigd als gast, op visite bij Madammeke. "Introduceer jezelf" had ik gevraagd, "vertel ons over je leven, je kleinzoon, je grote hobby en waarom niet over Aalst! Een fotootje van jou zou echt niet misstaan. Het gezicht achter die Titipoes willen we zien."

Haar antwoord: "Beste Sjoe, ik kom graag bij jou op visite maar ik pak niet op papier. Trouwens het zou me toch niet lukken ik weet gewoon niet hoe zo’n foto d’erop moet. Willen jouw lezers, de vrouw voor of achter Titi leren kennen, stuur ze maar op hoe meer hoe liever. Of ze willen blijven, that’s the question. Enfin we zien wel, ik hou je op de hoogte. Nogmaals dank en liefs van Titi, de poes die spint maar niet klauwt!"

Een stijlvolle Titipoes ...


Sinterklaas Kapoentje, Madammeke zet haar schoentje …
By Titipoes

Drie dagen ben ik aan het oefenen! Die volle dagen, mensen. Vergeefse moeite. Ik heb immers een praat-, kwebbel- of taterstem. Ondanks de twee octaven lager dan tien jaar geleden, doet mijn snater het nog vrij goed. Ik noem haar mijn "Jack in the Box", die stem van mij. In amper één seconde overschakelen van een venijnige, bullebakkende en krakende Sneeuwwitjesheks naar een veelbelovende -doch weinig gevende- op dit net toch sensuele stoeipoes, klein bier. Nog altijd. Vraag me echter niet om te zingen! In vergelijking met mijn gezang klinkt een schurend scharniertje als een hemelse harp. Waarom dan per se aan het jengelen willen slaan? De verantwoordelijke huist hier: ons Madammeke.

Vorige week kwam ze bij me langs. Piekfijn uitgedost. Chanel ensemble, zijden toon-in-toon Escada bloese, Versace tas, Oni-Onik hoedje als kroonjuweel, ons Madammeke zoals seniorennet haar kent: adembenemend elegant, een plaatje zó uit Vogue gestapt. Alleen je mocht niet naar haar onderste regionen kijken. Aan de uiteinden van zo’n dame verwacht elk normaal mens op zijn minst een paar Fratelli Rosetti’s of Louis Jourdans. Niet bij ons Madammeke. Wel foeilelijke, afgedragen sloefen in kemelhaar met bruin-beige karokens. Het soort waarmee een stokoud peeke destijds achter zijn Leuvens stoofje zat te suffen.

Natuurlijk merkte ze meteen mijn verbazing, lees afgrijzen, op.

"Als je die tante voor iets moet warm krijgen, dan moet je op je sloffen aldaar gaan en fluwelen handschoenen aantrekken, zoniet…" hadden ze haar diets gemaakt.

Onze Sjoe op haar sletsen, om mij niet te bruskeren, komaan zeg! Wie haar die onzin heeft wijsgemaakt zou ik graag willen weten, zie. Uit welingelichte kringen vernam ik dat eerstdaags ten huize Madammeke, samen met een wortel en een Duvel een schoentje klaar staat. Zij, die haar verwittigd hebben dat ik niet moeders simpelste ben, wou ik een poepje laten snuiven. Dat schoentje van haar wou ik dus per se gevuld zien. Desnoods met een kleinigheid, ter compensatie voor al het moois dat zij telkens weer voor ons vergaard, doch en vooral om al die nare geruchten die hier over mijn persoon – ik, brave borst- de ronde doen, tegen te gaan. Daarom gauw een telefoontje naar de poepsjieke residentie "Los ninõs de Nicolas",

"Madammeke zet haar laarsje

Dank u, Sinter…"

"Hallo, hier Enrico hoofdpiet van de Sint en wie ben jij, lief kind?"

"En meer dan een zonde, Enrico! Doch dikke pech, kameraad! Je spreekt over een fantastische en bijzonder eerzame dame. Gelukkig getrouwd en trotse oma van een super kleindochter!"

"Dan gaat het over een ander Sjoeke hoor. Zeker weten. Op de lijst van speciale Sintbezoeken staat duidelijk " 3/12 met SJ naar Ann Fontaine, Schuttershofstraat – om 20 bij Sir Anthony in t‘ Vlaykensgangske met Viva zonder Dréke, Bojako, Myette en Lulu". Madame Titi, je mag zeggen wat je wilt, maar de Sint met ene Sir Anthony, in ’t gezelschap van vrouwkens met verleidelijke namen als Bojako, Viva en Lulu in ’t Vlaykensgankske ca sent les kabberdoesj!"

"Enrico kabberdoesjkens zijn aan een dame als Sjoeke niet besteed. En ja, zo te horen is jouw Sint is op de hort met ons Sjoeke. Hoogstwaarschijnlijk gaan ze ’s avonds eten in de Sir Anthony Van Dijck en heeft Sjoeke haar vriendinnen meegevraagd, meer moet je daar niet achter zoeken hoor!

"Madammeke wie is dat nu weer? Een mens geraakt zijn tel kwijt."

"Madammeke is Sjoeke, Enrico,! Neen, dat is niet de echte naam. Dat zijn aliassen of nicknames, wij bloggers gebruiken er allemaal zo eentje, sommigen gebruiken er zelfs tot drie toe. Kwestie van privacy en lol, snap je?"

"Kop noch staart krijg ik er aan! Ik blijf erbij daar zit een reukje aan, wij mannen.."

"Jullie mannen? Geen haar beter. Zitten wij vrouwen hier met kastaars opgescheept, ja!"

"Hebben die ook zo’n onnozele namen?"

"Nog gekker dan die van de dametjes, man. Wij hebben de Frut, de Steenezel, de Warket, den Brabbes, den Uilenspiegel, een Hercule Poireau, de Lana en de pompon van seniorennet: den Ollie ofte Olliebol, soms Olijf Ollie ook Tsunamollie of Ollie via Newton John, die man verandert van nickname om de haverklap, gelijk wij van onderbr…allez ondergoed."

"Onderbroeken zeg je! Ja maar, wacht eens, enkele namen van die sjarels komen mij bekend voor! …Natuurlijk… onze Sint heeft zich bijna de haren uitgerukt., toen hij hun brieven las. Die Poireau bijvoorbeeld, weet je wat die in zijn schoen wou? Twaalf damesslipjes in zwart satijn afgebiesd met Brusselse kant en voorzien van een ingewerkte chip als verkliksysteem. Die Brabbes vroeg liefst vijftien dozijn Sloggi’s in verschillende maten, voor een goed doel in Arendonk. Begrijpe wie kan! De Frut wou drie dozen Pampers en die vedette Olliebol wou per se zo’n antiek geval met pijpen tot kniehoogte en open tussenstuk met de afbeelding van de Vlaamse leeuw erop, vooraan een grote zwarte manenkop en achteraan de klauwen! Naar schijnt wil hij zich volgend jaar met carnaval in een "voil jeannet van l’autre dentelle de la Dendre" verkleden. Wel, MadameTiti, ik geloof daar geen gebenedijd woord van. Normale opa’s vragen een video van Harry Potter, van Spiderman of Lara King ook Hansje en Grietje in de versie van Goedeleis bijzonder in. En speeltjes! "

"Speeltjes voor opa’s, niet zwanzen man!"

"Natuurlijk, de Sint voorziet in alles. " Wie niet langer kan kwelen, mag toch nog spelen" zegt hij. Je zou ons assortiment moeten zien! Pakken in alle soorten en maten, in latex, in nep leder, met tijgerprints; gezichtsmaskers, armbanden met zware klinknagels, leren zweepjes made in Italia, zelfs handboeien en polsbanden, Madame Titi het heeft geen naam. Wij hebben alles maar geen Pampers, geen Sloggi onderbroeken en zeker geen met Manneke Pis of de Leeuw van Vlaanderen op. Daar is onze oude Sint nu op zoek naar in het Antwerpse. Een geluk dat hij zijn thermogène ondergoed van bij Damart aan heeft. Stijf van de reumatiek staat hij met zo’n weer en niet willen luisteren want hij had een afspraak…"

"…met Madammeke of Sjoeke. Het mysterie is opgelost, Enrico! Lingerie, luxe of alledaagse spulletjes uitzoeken, ook speciallekens zijn haar domein. Maak je maar geen zorgen, man, jouw baas in meer dan goede handen. Verdorie, Enrico, ik heb haast geen belwaarde meer en ik wou nog een kadootje voor Madammeke vragen. Weet je wat? Ik stuur jou meteen nog een mailtje en jij zorgt er voor nietwaar?"

"Je mag op je twee oren slapen, Enrico gaat daar direct werk van maken en…als je goesting hebt om buiten het seizoen een praatje te slaan over het weer, over politiek, over Enrico en over …hallo… hallo… Madame Titi…hallo..hoor je mij?"

Ach die mannen toch … vooral die Pieten!

https://blog.seniorennet.be/titipoes/



Een visite gemist?
https://blog.seniorennet.be/bloggers/