Woensdag 16 november 2005

Onze huisgenoot Flippo kwam verleden week terug van zijn avontuurlijk uitstapje, zoals hij dikwijls doet.
Ook met de nodige flappen die eraf hangen, want het is een echte vechtersbaas !
Zo ook deze keer, pootje bebloed en bij nadere inspectie bleek zijn teennageltje van zijn voorpoot te zijn verdwenen.
Ach, niet zo erg dacht ik, even schoonmaken en ontsmetten en klaar is kees.
De volgende dagen deed hij toch niet normaal en ging op plaatsen liggen die hij voorheen nog niet bezocht had, zoals boven op de TV met zijn staart voor het scherm en ik proberend te kijken naar het programma
Of achter de boxen van mijn zoon, het moest precies \'stroom\' bevatten, om hem op te laden ?
Toen hij maandagmorgen zoals altijd ,mij vergezeld aan mijn ontbijt en bijna letterlijk de kaas van tussen mijn boterham haalt, zat hij er nu maar stilletjes bij met zijn rechterpoot in de lucht ! Raar toch, hij leek wel plots een mooie dame met allure , tot hij met moeite van de tafel sprong en al hinkepootend met de nodige kreten naar zijn eigen etensbak strompelde, toen dacht ik : dat zit hier niet goed !
Hier is actie geboden ! Dus even de zolder op om zijn kooitje lees (gevang) voor hem te halen. Nu nog vlug mijn vriendin bellen, als dienstdoende cipier, om ons te vergezellen naar de dierenarts.
Lang hoefden we niet te wachten en het resultaat van het bezoek was een antibiotica-spuit voor poes. Zijn pootje en voetbed waren flink ontstoken !
Dat was even vlug geregeld, mijn zorgen en angsten moesten nog komen om hem vanaf vandaag antibiotica pilletjes te geven , dat 2x per dag.
Geen lachtertje
Ik ging het eerst proberen om het pilletje te verbergen in zijn portie morgendkaas, maar ik was eraan voor de moeite.!
Dan maar proberen om het in zijn muiltje te steken en hopen dat hij het zou inslikken maar hij spuugde het met veel vertoon uit, weeral mis !
Ten einde raad, zelfs met den hele uitleg van : poes ! het is voor PIJN
(dat woordje kent hij) stond ik daar nog met dat kletsnatte pilletje.
Als dat nog niet genoeg was, liep hij als een \'ambetante kater\' rond omdat hij niet buiten mag van de dokter en dat tot zondag, pfffffff, nog een moeilijke opgave om hem van de deur te houden die hij dan bewerkt met zijn klauwen !
Na een tijdje was hij gekalmeerd en had ik mijn list al klaargemaakt en het pilletje onder zijn eten gemengd.
Weer niks ! Tot hij het opgeven had en een uur nadien van de grote honger toch stilletjes aan zijn ontbijt begonnen was.
Nog geen tien minuten daarna, begint hij te huilen, tja, miauwen is het niet eigenlijk, maar een rauwe klank die van heel diep komt, hij doet dat soms als de braakneigingen eraan komen !
Ai, hij voelde zich blijkbaar niet goed en bleef onrustig.
Omdat ik hem eigenlijk niet kon helpen, opnemen en wiegen is er bij hem in die toestand niet bij
) dacht ik plots, ik zet een kalmerend muziekje op,
dus geen radio Donna of weerbericht
Mijn keuze viel op RAVI SHANKAR, concerto for gitar&orchestra
(je weet wel die met zijn sitar). Het was lang geleden dat ik die nog beluisterd had en het eerste deel begint heel traag en ... lijkt net op katten die miauwen, en precies een gesprek voeren ! Ik hield poes in het oog, zijn oren helemaal naar voren gericht en hij genoot precies van de klanken, nestelde zich op \'zijn\' tapijtje en binnen de kortste tijd legde hij zijn kopje neer en viel in slaap. Het tweede deel van dat concert was een beetje te fel, met slagwerk en vol orkest en ik stopte de muziek.
Tot mijn grote vreugde sliep poes en had hij zijn eigen muziek opgezet en ronkte als de beste
)
3 reacties op dit bericht
ook ne crack hé !
..
ach, ik zal maar tevreden zijn met wat de natuur me toch gegeven heeft.
Slaap lekker,
Rodin vs Marijke van Dalen