Opvoeding is...
Opvoeding is een kwestie van liefde, geduld en wijsheid.
De laatste twee groeien waar de eerste heerst.
Jan Lighart
Ruzie met je kind...
Ruzie met je kind is ook een vorm van liefde.
Je kunt namelijk nooit vlammende ruzie hebben
met iemand die je in wezen onverschillig laat.
Simon Carmigelt
Ik heb thuis een potje...
Ik heb thuis een potje
Op het potje staat 'verdriet'.
Ik doe er vaak verdrietjes in,
want als ze klein zijn, huil ik niet.
Steeds als er iets tegenzit
Er iets gebeurt wat ik niet wil
Open ik het potje,
Gooi het erin heel stil.
Maar gisteren was de laatste
Druppel iets te veel
Van al die stukjes klein verdriet
Kreeg ik een brok in mijn keel.
Mijn hand begon te trillen
Verdriet vloog met golven uit de pot.
Een traan begon te rollen,
Ik voelde mij erg rot.
Een onbedaarlijk snikken
deed me trillen overal,
Ik zat echt tot mijn haren
In het diepste diepe dal
Het was met rood omrande ogen
Toen ik mijzelf weer rustig kreeg,
Opgelucht keek ik naar mijn potje
Het potje... dat was leeg !
Dus zie je iemand lopen,
Rode ogen en heel bedeesd
Dan vraag je niets meer,
Dan weet je...
haar potje is pas vol geweest.
Auteur onbekend
Moederliefde...
Moederliefde
Het geheugen werkt vaak fotografisch
Een beeld van vroeger is er plots weer.
Niets beweegt erin, alsof de tijd besliste
om even een korte rustpauze te houden.
Moeder zit nog steeds op dezelfde stoel.
Haar gezicht kun je dichterbij halen.
Dan zie je hoe over haar ogen
een dun laagje vocht ligt en trilt,
geen echte tranen, maar toch,
iets als een pril begin van verdriet.
Haar handen liggen in haar schoot,
lichtbruin, als gevallen bladeren,
wegzakkend in een wolk van weemoed.
En ik, nog een kind, leg het hoofd
met de rode schram over de wang
op de harde rondingen van haar knieën.
Jaren later laat zij mij los en leer ik
de eenzaamheid van de volwassenen.
Uit: Het nut van de poëzie, 2003
Willem Roggeman
Het is een groot geschenk...
Het is een groot geschenk voor kinderen
als je als ouder gelukkig bent.
Erica Jong
Gelukkig zijn...
Je zal nooit gelukkig zijn
als je geen vreugde vindt
in 't zonnetje dat schijnt
in een bloemetje dat bloeit
in een kindje dat naar je lacht !!!
Gisteren nog...
Gisteren nog,
was ik twintig jaar.
Ik amuseerder me in het leven
Ik dacht al de tijd te hebben
Ik wist nog niet dat het leven
soms tussen onze vingers verdwijnt,
even snel als een greep zand.
Gisteren nog,
was ik dertig jaar.
En gans mijn tijd was ik in beslag genomen
door de kinderen, ons huis, het werk...
De dagen gingen voorbij
zonder dat ik tijd had om ervan te profiteren.
Het was steeds een koers tegen de klok.
Gisteren nog,
was ik veertig jaar.
Ik heb soms niet genoeg tijd gehad
om mijn kinderen te zien opgroeien...
Het werk en de zorgen van alle dagen
het huishouden, de boodchappen...
Wat gaat de tijd toch snel...
maar waar brengt hij me ???
Gisteren nog,
was ik vijtig jaar.
De kinderen gingen het huis uit
om hun eigen leven te leiden...
en toen, werd ik grootmoeder.
Ik trachtte te vertragen om mijn tijd
een beetje op mijn eigen manier te beleven.
... maar nog steeds het huis
en het werk, de winkel...
Ik was vlugger moe,
en het leven duwde me soms voort
zodat de morgen aan de avond
als het ware vast hing.
Op zestig jaar neem ik de tijd
om mijn leven te aanschouwen.
Ik neem de tijd niettegenstaande ik nog werk.
Eindelijk vind ik soms wat tijd
om aan mijn kleine geneugten te voldoen.
Ik weet dat het nu
het belanrijkste ogenblik is...
want morgen blijft onzeker !
Eindelijk heb ik geleerd
om soms een pauze in te lassen...
Dat kleine dingetje
dat ik vroeger zo vaak vergeten was.
Hoe mooi is de tijd als men deze kan zien
als men deze kan voelen,
als men deze kan knufflen,
ook als we er oud door worden.
We kunnen er niet zonder.
Ja, gisteren nog,
was ik twintig jaar...
Maar nu weet ik dat mijn tijd
nog slechts een uitstel is.
Dat ik nu de tijd moet beleven
die mij nog geleend is.
Gisteren was ik twintig jaar.
En nu pas begrijp ik
wat tijd betekent !!!
Auteur onbekend
Het belangrijkste...
Het belangrijkste wat een vader voor zijn kinderen kan doen,
is hun moeder liefhebben.
T. Hesburgh
Het superras...
Het superras
Een man en een vrouw kijken televisie,
wanneer de vrouw plots zegt:
'Ik ben moe en het wordt laat,
ik denk dat ik maar eens ga slapen.'
Ze gaat naar de keuken om het ontbijt
voor morgenvroeg voor te bereiden,
spoelt alle popcorn-schaaltjes uit,
neemt vlees uit de
diepvries voor het avondeten morgen,
controleert of er nog cornflakes zijn,
vult de suikerpot, legt lepels en zet
schaaltjes op de tafel en
zet de koffie klaar voor morgenvroeg.
Dan stopt ze de was in de droger,
een nieuwe was in de machine,
strijkt een hemd en naait er een knoop aan.
Ze ruimt de kranten en het kaartenspel dat
nog op tafel ligt op en legt
het telefoonboek op zijn plaats.
Ze maakt de wasmanden leeg en legt de
handdoeken gespreid om te drogen.
Ze geeuwt, rekt zich uit,
en wanneer ze richting badkamer gaat,
stopt ze bij het bureau,
schrijft een briefje voor de leraar van haar zoon,
legt er geld bij en neemt een boek mee
dat op een stoel lag.
Ze tekent een feestkaartje voor een vriend,
schrijft er het adres op en plakt er een postzegel op.
Daarnaast maakt ze ook nog haar boodschappenlijstje.
Ze legt de kaart en het briefje naast haar tas
en schrijft nog 3 dingenop het briefje
die ze morgen nog moet doen.
Ze gaat naar de badkamer,
brengt een nachtcrème op haar gezicht aan,
poetst haar tanden en doet haar nagels.
Haar man zegt: 'Ik dacht dat je ging slapen!'
'Ja ga ik ook.'antwoordt ze.
Ze vult de schaal met water voor de hond
en zet de kat buiten,
dan controleert ze of alle deuren dicht zijn.
Ze loopt nog eens langs de kamers van de kinderen,
geeft een hoestpastille aan het kind dat hoest,
vervangt een lamp, legt de sokken in de wasmand
en praat nog even met een van de grotere kinderen
dat nog zijn huiswerk maakt.
Eenmaal in de slaapkamer stelt ze de wekker
in en legt haar kleding voor morgen klaar.
Terwijl ze dit doet, zet haar man de
televisie af en zegt doodleuk:
'Ik ga ook slapen'. Hij gaat naar de
slaapkamer, stapt in bed en gaat slapen.
Doet dit alles je denken aan iemand die je
kent???
Bovendien moet ze altijd mooi en sexy zijn,
altijd lachen en goedgezind
zijn en zeker niet chagrijnig!
Zo zie je maar wat voor een SUPERRAS wij vrouwen zijn!
Vrolijk Paasfeest !
VROLIJK PAASFEEST !!!
Ida
Een sterretje aan de hemel...
°29/03/1966 - +29/03/1966
Ida
Het spiegelglas...
HET SPIEGELGLAS
Er leefde eens heel lang geleden
een boertje werkzaam en tevreden,
aan weelde was hij niet gewend,
een spiegel had hij nooit gekend .
En eens toen hij aan het spitten was
vond hij een stukje spiegelglas.
Hij nam't in zijn vereelte hand
't zat onder't vuil en onder't zand.
Hij veegde't aan zijn broekspijp af
en keek er in, en stond toen paf.
Mijn vader zei hij, sapperloot,
die is al vele jaren dood .
Mijn vader, och die goeie man,
hij is het en hij kijkt me an .
Hoofdschuddend stak hij 't in z'n zak,
en bekeek het thuis op zijn gemak.
En hij begon te overleggen,
wat zijn vrouw ervan zou zeggen.
Ze was wat bazig zijn Katrien
en zou er wel om lachen misschien .
En omdat hij daar zo bang voor was,
verborg hij 't onder zijn matras.
Maar telkens ging hij er weer heen.
"Mijn vader," zei hij dan tevreên.
Dat wekte argwaan bij z'n vrouw
die ‘t hare er van weten wou,
en zodra hij weer de deur uit was,
zocht en vond zij 't spiegelglas.
Wat moet hij daarmee, peinsde zij,
er moet iets niet in orde zijn!
Zij wantrouwde zo haar goede Hein,
dat ze 't omkeerde en keek,
doch raakte toen geheel van streek.
Daar heb je 't nou, ik dacht het wel,
er is een andere vrouw in 't spel.
Mijn man, hij heeft geen hart in 't lijf,
waarom houdt hij van zo'n lelijk wijf ???
(onbekend)
Als je wil...
Als je wil dat je kinderen
vriendelijk, dankbaar en aardig zijn,
dan moet je het ze bijbrengen -
niet erop hopen !
Er is een schakel...
Van broer Jules en zus Elza
willen we graag mooie herinneringen bewaren ! 
Er is een schakel die de dood niet kan verbreken.
Liefde en herinnering duren eeuwig voort !
Ida
Broer Jules...
In stilte vertrek ik voor een lange reis,
maar ik ben niet alleen,
in mijn geest neem ik jullie mee
jullie allen die ik beminde vergeet mij niet.
onze oudste broer Jules
echtgenoot van Adelia
Geboren te Lummen op 22 november 1933
en zachtjes van ons heengegaan
in het R.Z. St.-Trudo campus St.-Jozef te St.-Truiden
op 28 februari 2012
Sterven doe je niet ineens,
maar af en toe 'n beetje.
En alle beetjes die je stierf,
't is vreemd, maar die vergeet je.
Het is je dikwijls zelf ontgaan,
je zegt ik ben wat moe.
Maar op 'n keer ben je aan
je laatste beetje toe.
Toon Hermans
(Tekst bidprentje)
Wij hebben afscheid genomen van onze broer
op zaterdag 3 maart te Linkhout-Lummen.
Als je kinderen...
Als je kinderen klein zijn moet je ze diepe wortels geven.
Als ze groter worden moet je ze vleugels geven !
Houden van....
Ik hou van alles wat oud is;
oude vrienden, oude tijden,
oude gewoonten,
oude boeken, oude wijnen !
O. Goldsmith
Valentijn...
Valentijn-wensen !
Ik wens je een wereld vol bloemen
Ik wens je een wereld vol licht
Ik wens je van alles het beste
Een glimlach op je gezicht !
Ik wens je een leven vol liefde
Geen tranen, geen zorgen, geen pijn
Dat iedere dag hier op aarde
Voor jou een cadeautje mag zijn !
Ida
Wie anderen niet kan vergeven...
Wie anderen niet kan vergeven,
maakt de brug kapot,
waar hij zelf nog overheen moet !
Er bestaan geen ouders...
"Er bestaan geen ouders
die niet heimelijk in hun kinderen iets bijzonders zien.
En ze hebben gelijk.
De mogelijkheden zijn onbeperkt."
Godfried Bomans