Berichten van 1 januari 2012 tot 31 december 2012

Feesten is...
geven aan de kleine vlam
een lang verhaal,
geven aan het kleine hart
een breed gewaad.

Feesten is samen eten,
breken in dankbaarheid
brood van herinnering,
bidden in vertrouwen
om wijn voor morgen.

Feesten is
de pijn vergeten,
bladen keren,
morgen aan gisteren weven,
de vreugde laten leven.

Mgr. E. Laridon

Zachtjes ruist een melodie door de stille nacht.
Beelden uit mijn kinderjaren komen plots in mijn gedacht.
'k Zie ons rond de kertboom zitten, mooi gesmukt, o wat een pracht !
't Kleinste zit op vaders knieën en wij allen zingen zacht...
terwijl moeder wafels bakkend, stil-gelukkig ons toelacht.

Gerard Galle

Ik wens jullie alvast een vrolijke sfeervolle kerst,
temidden van al wie je lief is !

Ida

Al is een moeder nog zo arm,
toch dekt haar kleed de kinderen warm.

Vlaams gezegde

Aan mijn moeder


Ik heb gedroomd, moeder,
dat gij op sterven laagt,
en voor het al te sluiten,
mij lang in d'ogen zaagt.

Gij spraakt van eerlijk blijven,
van recht door 't leven gaan ;
hebt toen nog eens geglimlacht
en alles was gedaan.

'k Wou om vergeving smeken,
waarvoor, ik wist het niet,
en bij U nederknielen ;
mijn knieën bogen niet.

Toen wist ik dat 'k u nimmer
nog iets vergelden kon.
Uw stem deed mij ontwaken
in 't klare licht der zon.

Daar blonken grote tranen
van heil en droefenis.
En 'k voelde diep in 't harte
wat een moeder is.

Willem Elsschot

Een vrouw die een koppige lastpost
van twee jaar weet te hanteren,
kan de hele wereld aan !

Kinderen moeten altijd iets aan het doen zijn,
anders worden volwassenen ongerust.

 Yvonne Kroonenbergh

Negeer nooit personen die om je geven
of waarvan je weet dat ze echt van je houden,
want op een dag zul je je realiseren
dat je een diamant verloren hebt
terwijl je te druk bezig was met stenen te verzamelen !

(Auteur onbekend)

Een zwakke hand, een laatste blik
geen woord, 'n verdoken traan
en na je heengaan, ongrijpbaar stil...






Schoonbroer Victor
echtgenoot van onze oudste zus Rosa

Landbouwer

Hij werd geboren te Linkhout op 30 november 1932
en is onverwacht overleden in het A.Z. te Diest op 03 juli 2012.


Zondag was zo'n fijne dag.  Kermis bij ma en pa.
Onze pa had zoals altijd weer zelf een mooie grote gateau
en hele lekkere taarten gebakken.
Hij genoot er echt van zijn klein mannen te zien smullen.
Maar enkele uren later werd alles anders.
We werden opgeschrikt door een telefoontje van ons ma.
Daarna werd het stil.
Alleen z'n ogen zochten rond bij het herkennen van een stem.
Maar toch ging het licht langzaam uit.
We zullen je missen pa, als bompa, als luisterend oor, als raadgever.
Je was er altijd voor ons.
We zijn heel dankbaar voor onze lieve pa.
Zoveel mooie herinneringen, maar nu zoveel pijn.
We zullen goed voor ons ma zorgen.
Pa, we hopen dat het je goed gaat op deze onbekende reis.

Ma, de kinderen, kleinkinderen en Liam 

(Tekst bidprentje)





Wij hebben afscheid genomen van
onze schoonbroer Victor op 7 juli 2012 te Linkhout-Lummen

Het liefhebben van een kind
is als een spiraal :
hoe meer je geeft,
des te meer krijg je ervoor terug ;
en hoe meer je krijgt,
des te meer je weer geeft !

Toen de eerste rimpels kwamen,
 was ik nogal in paniek.
Ik heb toen mijn face laten liften
in een prijzige kliniek.
Nou, mijn man vond het fantastisch,
mijn gezicht was weer elastisch.
Niks geen rimpel, niks geen vouwen!
Net zo glad als bij ons trouwen.
Tot mijn vriendin zei: "het is gek....
maar jouw kop past niet meer bij jouw nek".
Ach, het was een kleine ingreep,
want ze trekken dit dus strak
en ze geven hier een sneetje,
anders krijg je een zak.
Nou, mijn man was heel tevreden
over wat ze met me deden.
Maar de plastische chirurg
zat nog met mijn borsten in z'n maag,
want die zaten volgens hem veel te laag.
Toen ze waren opgehesen,
leken ze een beetje klein,
maar met siliconenvulling
mochten ze er best weer zijn.
Nou, ik zag mijn man ontvlammen,
want ik had dus zulke brammen.
Toen op een avond na het vrijen,
keek hij peinzend naar mijn dijen
en al had hij geen duidelijke kritiek,
ik ging toch weer terug naar de kliniek.
Ik had trouwens ook een buikje,
 dus na enig overlegliet ik dat meteen ontvetten,
 ze zuigen dat in no-time weg,
 om tergelijkertijd mijn billen
minstens zoooo'n stuk op te tillen.
Ik was op ieder feestje weer in tel,
maar zat onderhand wel heel strak in mijn vel.
Mijn man voelde zich naast mij
niet meer op zijn gemak,
want op straten riepen jongens:
 "ga je lekker ouwe zak".
Nou toen kocht ie een toupetje
en een veel te strak korsetje.
Hij ging wandelen en trimmen
en in een fitnesscentrum gymmen.
En maandenlang deed hij een rigoureus dieet,
tot hij zomaar in de sauna overleed.
Nou, daar stond ik
 op het kerkhof mooi te wezen aan het graf.

Ik laat nu de kwabben zwellen
en ik zal u wat vertellen....
Dames, laat je niet verlakken,
laat de boel toch rustig zakken.
Want met gladgestreken nekken,
valt het leven niet te rekken!
Koester buik en onderkin,
want uw schoonheid zit binnenin!

 Vertel dat maar aan uw man,
anders komen er maar ongelukken van.

Ik heb thuis een potje
Op het potje staat 'verdriet'.
Ik doe er vaak verdrietjes in,
want als ze klein zijn, huil ik niet.

Steeds als er iets tegenzit
Er iets gebeurt wat ik niet wil
Open ik het potje,
Gooi het erin heel stil.

Maar gisteren was de laatste
Druppel iets te veel
Van al die stukjes klein verdriet
Kreeg ik een brok in mijn keel.

Mijn hand begon te trillen
Verdriet vloog met golven uit de pot.
Een traan begon te rollen,
Ik voelde mij erg rot.

Een onbedaarlijk snikken
deed me trillen overal,
Ik zat echt tot mijn haren
In het diepste diepe dal

Het was met rood omrande ogen
Toen ik mijzelf weer rustig kreeg,
Opgelucht keek ik naar mijn potje
Het potje... dat was leeg !

Dus zie je iemand lopen,
Rode ogen en heel bedeesd
Dan vraag je niets meer,
Dan weet je...
haar potje is pas vol geweest.

Auteur onbekend

Het is een groot geschenk voor kinderen
als je als ouder gelukkig bent.

Erica Jong

Het superras

Een man en een vrouw kijken televisie,
wanneer de vrouw plots zegt:
'Ik ben moe en het wordt laat,
ik denk dat ik maar eens ga slapen.'

Ze gaat naar de keuken om het ontbijt
voor morgenvroeg voor te bereiden,
spoelt alle popcorn-schaaltjes uit,
neemt vlees uit de
diepvries voor het avondeten morgen,
controleert of er nog cornflakes zijn,
vult de suikerpot, legt lepels en zet
schaaltjes op de tafel en
zet de koffie klaar voor morgenvroeg.

Dan stopt ze de was in de droger,
een nieuwe was in de machine,
strijkt een hemd en naait er een knoop aan.
Ze ruimt de kranten en het kaartenspel dat
nog op tafel ligt op en legt
het telefoonboek op zijn plaats.

Ze maakt de wasmanden leeg en legt de
handdoeken gespreid om te drogen.
Ze geeuwt, rekt zich uit,
en wanneer ze richting badkamer gaat,
stopt ze bij het bureau,
schrijft een briefje voor de leraar van haar zoon,
legt er geld bij en neemt een boek mee
dat op een stoel lag.
Ze tekent een feestkaartje voor een vriend,
schrijft er het adres op en plakt er een postzegel op.
Daarnaast maakt ze ook nog haar boodschappenlijstje.

Ze legt de kaart en het briefje naast haar tas
en schrijft nog 3 dingenop het briefje
die ze morgen nog moet doen.
Ze gaat naar de badkamer,
brengt een nachtcrème op haar gezicht aan,
poetst haar tanden en doet haar nagels.

Haar man zegt: 'Ik dacht dat je ging slapen!'

'Ja ga ik ook.'antwoordt ze.
Ze vult de schaal met water voor de hond
en zet de kat buiten,
 dan controleert ze of alle deuren dicht zijn.

Ze loopt nog eens langs de kamers van de kinderen,
geeft een hoestpastille aan het kind dat hoest,
vervangt een lamp, legt de sokken in de wasmand
en praat nog even met een van de grotere kinderen
dat nog zijn huiswerk maakt.

Eenmaal in de slaapkamer stelt ze de wekker
in en legt haar kleding voor morgen klaar.
Terwijl ze dit doet, zet haar man de
televisie af en zegt doodleuk:
'Ik ga ook slapen'. Hij gaat naar de
slaapkamer, stapt in bed en gaat slapen.


Doet dit alles je denken aan iemand die je
kent???

Bovendien moet ze altijd mooi en sexy zijn,
altijd lachen en goedgezind
zijn en zeker niet chagrijnig!

Zo zie je maar wat voor een SUPERRAS wij vrouwen zijn!

 
VROLIJK PAASFEEST !!!









Ida

In stilte vertrek ik voor een lange reis,
maar ik ben niet alleen,
in mijn geest neem ik jullie mee
jullie allen die ik beminde vergeet mij niet.

onze oudste broer Jules
echtgenoot van Adelia

Geboren te Lummen op 22 november 1933
en zachtjes van ons heengegaan
in het R.Z. St.-Trudo campus St.-Jozef te St.-Truiden
op 28 februari 2012


Sterven doe je niet ineens,
maar af en toe 'n beetje.
En alle beetjes die je stierf,
't is vreemd, maar die vergeet je.
Het is je dikwijls zelf ontgaan,
je zegt ik ben wat moe.
Maar op 'n keer ben je aan
je laatste beetje toe.

Toon Hermans
(Tekst bidprentje)




Wij hebben afscheid genomen van onze broer
 op zaterdag 3 maart te Linkhout-Lummen.

Ik hou van alles wat oud is;
oude vrienden, oude tijden,
oude gewoonten,
oude boeken, oude wijnen !

  O. Goldsmith

Wie anderen niet kan vergeven,
maakt de brug kapot,
waar hij zelf nog overheen moet !

Samenkomst in familiekring
08 januari



Nieuwjaar 2012




.Nadat we zussen, broers en familieleden 
onze "Nieuwjaarswensen" hadden overgemaakt,
begonnen de voorbereidingen voor het feest.


   

Met z'n allen was de klus vrij snel geklaard 
om er voor onze kinderen en kleinkinderen
een gezellig en aangenaam weerzien van te maken.


  

Eenmaal de tafels gedekt waren wij ook toe aan een drink


   

en zoals je kon zien werd er alvast een glaasje gedronken
op het "nieuwe jaar !"  


   

En terwijl we de eersten al mochten verwelkomen
werden al enkel foto's gemaakt om deze dag vast leggen.  


   

Blije gezichten en daar een drankje bij.... wat wil je nog meer ??? 


    

Wat een drukte...
  En je mag zeker niemand vergeten om "een gelukkig nieuwjaar" te wensen  !!!


    

  Het is altijd een blij weerzien en fijn om weer even bij te praten


 

want velen van onze nichtjes en neefjes
 hebben elkaar niet meer gezien sedert vorig jaar.


 
 
Alles stond netjes klaar in de koele berging.... 
klaar om geserveerd te worden. 


  
 
En dan aan tafel,
want ondertussen hadden we toch wel honger gekregen.


   

 Smakelijk eten !!! 


 

 Het bleef echt niet bij eten alleen hoor.... 
 

   

 en maar uitleggen en lachen  
maar er werden vast ook serieuze gesprekken gevoerd


   

Je kon zo zien dat groot en klein, jong en oud,


  

dat iedereen maar dan ook iedereen ervan genoot 

 
 

zo weer eens samen te zijn met z'n allen.   
 

 

Dit is Leon het zoontje van Ben & Marie           Dit zijn  mijn 5 schatjes van kleinkinderen
 


  

Ben & Marie en de kleine Leon                        Jesse met Liam die zichtbaar
                                                                                     genoot van de muziek          
 

  

 Mooi toch... beide foto's van die kleintjes


  

 De jongeren bleven na het eten niet langer aan tafel
... nog een drankje
of lekker buiten spelen want het was echt niet koud buiten 


  

Een spelletje spelen... ze amuseerden zich allemaal.  


 

Maar dan werd het weer tijd om huiswaarts te keren met de kleinsten


 
 
 En wij, de vrouwen, mochten de afwas doen (met de machine nog wel)
en de mannen de zaal opruimen !  


Het was een aangename en fijne dag
 waar we allemaal zeker weer mooie herinneringen aan hebben overgehouden.
En volgend jaar komt er weer een vervolg !!!



Aan diegenen die er nu niet bij waren...
"we hebben jullie gemist"
Hopelijk zijn jullie er volgend jaar ook weer bij !!!

Ida & André
 

Verbonden met elkaar
met gevoel en een warm gebaar
Er voor elkaar zijn is fijn
dankbaar voor iedere dag dat we samen zijn
Genietend leven zonder poespas
ook wanneer het niet makkelijk was
Familie en vrienden zijn kostbaar,
maar vaak oh zo kwetsbaar
Liefde, aandacht en houden van
niets wat ons nog tegenhouden kan
Onze band is hecht en sterk
samen maken wij het ons levenswerk !!!

Beste peter,



Alweer een nieuw jaar
Valt het mee of wordt het zwaar ?
Een vrolijk en gelukkig jaar
Zonder zorgen weliswaar
Dat wensen we elkaar
Het wordt een nieuw begin
We vliegen er weer in
Met geluk en voorspoed
Gezond en vrolijk
Zien we 2012 tegemoet !

Nico

Het nieuwe jaar....


Voor de één is het werken
Voor de ander is het stoppen
Voor de één is het leven
Voor de ander is het sterven
Voor de één is het liefde
Voor de ander is het verdriet.
Eén ding weten we zeker
wat het wordt...
weten we gelukkig niet !!!




Ida