Kinderen moeten altijd....
Kinderen moeten altijd iets aan het doen zijn,
anders worden volwassenen ongerust.
Yvonne Kroonenbergh
De klok tikt oneindig verder...
De klok tikt oneindig verder,
seconden, minuten, uren, dagen, jaren.
Eer je het beseft zijn je kinderen volwassen,
ontdek je hier en daar de eerste grijze haren en rimpels
en sta je er wel eens vaker bij stil
dat de tijd als zandkorrels door je vingers glijd !!!
Negeer nooit personen die...
Negeer nooit personen die om je geven
of waarvan je weet dat ze echt van je houden,
want op een dag zul je je realiseren
dat je een diamant verloren hebt
terwijl je te druk bezig was met stenen te verzamelen !
(Auteur onbekend)
Pensioen !!!
Dit is mijn dagelijks pensioen
En wat kan men daar mee doen ?
Je koopt wat brood en wat beleg,
Een deel van je pensioen is dan al weg.
Sigaretten kosten dagelijks een euro of vijf,
Tabak roken is slecht voor je lijf.
Je spendeerde al een euro of elf,
Nog vierentwintig euro voor jezelf.
Energie kost tien euro per dag
Nog veertien euro die je uitgeven mag.
’s Middags eten kost heel veel geld
Na de maaltijd heb je nog vier euro, welgeteld.
Met vier euro moet je het nog rooien
Met die centen kan je echt niet gooien
Je kleren zijn al twintig jaar oud
Dus best dat je die vier euro behoudt !
Je kan die vier euro dan sparen
En zo een beetje rente vergaren
Die rente kan je dan gaan halen
Maar eerst moet je daarop taks betalen.
Om naar de bank te gaan, neem je de bus
En daarvoor zal je binnenkort betalen dus.
Als je te voet gaat, verslijten je schoenen,
En die kan men niet kopen met die lage pensioenen.
Politiekers en bankiers leven op grote voet
En die zeggen wat niet kan en wat moet.
Van het roken wordt men ziek, dat is waar
Maar ja, met dat pensioen zijn wij toch de sigaar.
Gans het leven goed gewerkt en opgelet
Braaf geweest binnen de lijntjes van de wet.
Nu is het wel genoeg geweest,
ik laat mijn leven niet verder meer vergallen.
De druk word steeds erger,
binnenkort moet ik zeker tien banken gaan overvallen !
Een 65 Plusser...
Het geduld van..
Het geduld van een moeder
lijkt op een tube tandpasta -
ze raken geen van beide
ooit helemaal op !
Laat het begrip....
Laat het begrip der kinderen ontluiken als een bloem,
breek het niet open als een oester !
Charles Dickens
Schoonbroer Victor overleden...
Een zwakke hand, een laatste blik
geen woord, 'n verdoken traan
en na je heengaan, ongrijpbaar stil...
Schoonbroer Victor
echtgenoot van onze oudste zus Rosa
Landbouwer
Hij werd geboren te Linkhout op 30 november 1932
en is onverwacht overleden in het A.Z. te Diest op 03 juli 2012.
Zondag was zo'n fijne dag. Kermis bij ma en pa.
Onze pa had zoals altijd weer zelf een mooie grote gateau
en hele lekkere taarten gebakken.
Hij genoot er echt van zijn klein mannen te zien smullen.
Maar enkele uren later werd alles anders.
We werden opgeschrikt door een telefoontje van ons ma.
Daarna werd het stil.
Alleen z'n ogen zochten rond bij het herkennen van een stem.
Maar toch ging het licht langzaam uit.
We zullen je missen pa, als bompa, als luisterend oor, als raadgever.
Je was er altijd voor ons.
We zijn heel dankbaar voor onze lieve pa.
Zoveel mooie herinneringen, maar nu zoveel pijn.
We zullen goed voor ons ma zorgen.
Pa, we hopen dat het je goed gaat op deze onbekende reis.
Ma, de kinderen, kleinkinderen en Liam
(Tekst bidprentje)
Wij hebben afscheid genomen van
onze schoonbroer Victor op 7 juli 2012 te Linkhout-Lummen
Eén van de geheimen van...
Eén van de geheimen van een lang en vruchtbaar leven,
is de gewoonte om iedereen alles te vergeven
elke avond voordat je slapen gaat.
Francois de La Rochefoucauld
Het liefhebben van...
Het liefhebben van een kind
is als een spiraal :
hoe meer je geeft,
des te meer krijg je ervoor terug ;
en hoe meer je krijgt,
des te meer je weer geeft !
Toen de eerste rimpels kwamen...
Toen de eerste rimpels kwamen,
was ik nogal in paniek.
Ik heb toen mijn face laten liften
in een prijzige kliniek.
Nou, mijn man vond het fantastisch,
mijn gezicht was weer elastisch.
Niks geen rimpel, niks geen vouwen!
Net zo glad als bij ons trouwen.
Tot mijn vriendin zei: "het is gek....
maar jouw kop past niet meer bij jouw nek".
Ach, het was een kleine ingreep,
want ze trekken dit dus strak
en ze geven hier een sneetje,
anders krijg je een zak.
Nou, mijn man was heel tevreden
over wat ze met me deden.
Maar de plastische chirurg
zat nog met mijn borsten in z'n maag,
want die zaten volgens hem veel te laag.
Toen ze waren opgehesen,
leken ze een beetje klein,
maar met siliconenvulling
mochten ze er best weer zijn.
Nou, ik zag mijn man ontvlammen,
want ik had dus zulke brammen.
Toen op een avond na het vrijen,
keek hij peinzend naar mijn dijen
en al had hij geen duidelijke kritiek,
ik ging toch weer terug naar de kliniek.
Ik had trouwens ook een buikje,
dus na enig overlegliet ik dat meteen ontvetten,
ze zuigen dat in no-time weg,
om tergelijkertijd mijn billen
minstens zoooo'n stuk op te tillen.
Ik was op ieder feestje weer in tel,
maar zat onderhand wel heel strak in mijn vel.
Mijn man voelde zich naast mij
niet meer op zijn gemak,
want op straten riepen jongens:
"ga je lekker ouwe zak".
Nou toen kocht ie een toupetje
en een veel te strak korsetje.
Hij ging wandelen en trimmen
en in een fitnesscentrum gymmen.
En maandenlang deed hij een rigoureus dieet,
tot hij zomaar in de sauna overleed.
Nou, daar stond ik
op het kerkhof mooi te wezen aan het graf.
Ik laat nu de kwabben zwellen
en ik zal u wat vertellen....
Dames, laat je niet verlakken,
laat de boel toch rustig zakken.
Want met gladgestreken nekken,
valt het leven niet te rekken!
Koester buik en onderkin,
want uw schoonheid zit binnenin!
Vertel dat maar aan uw man,
anders komen er maar ongelukken van.
Kinderen zijn...
Kinderen zijn geboren naäpers.
Ze gedragen zich precies als hun ouders,
ondanks alle pogingen
ze goede manieren bij te brengen !
Auteur onbekend
Papa...
En ik heb je soms gehaat
Maar jouw woorden
Ze liggen op mijn lippen
En ik praat nu
Zoals jij vroeger praatte
Ik heb een goddeloos geloof
En ik hou van elke vrouw
En misschien ben ik geworden
Wat jij helemaal niet wou
En we zitten naast elkaarIk heb dezelfde ogen
En ik krijg jouw trekken om mijn mond
Vroeger was ik driftig
Vroeger was jij driftig
Maar we hebben onze rust gevonden
En we zeggen niet zoveel
Voor alles wat jij doet
Heb ik hetzelfde ritueel
Papa, ik lijk steeds meer op jou
Ik heb dezelfde handen
En ik krijg jouw rimpels in mijn huid
Jij hebt jouw ideeën
Ik heb mijn ideeën
En we zweven in gedachten
Maar we komen altijd thuis
De waarheid die je zocht
En die je nooit hebt gevonden
Ik zoek haar ook
En tevergeefs
Zolang ik leef
Want papa, ik lijk steeds meer op jou
Stef Bos
Vroeger kon je streng zijn
Maar papa, ik lijk steeds meer op jou
Jij gelooft in God
Dus jij gaat naar de hemel
En ik geloof in niks
Dus we komen elkaar na de dood
Na de dood nooit meer tegen
Maar papa
Ik hou steeds meer van jou
Stef Bos
Opvoeding is...
Opvoeding is een kwestie van liefde, geduld en wijsheid.
De laatste twee groeien waar de eerste heerst.
Jan Lighart
Ruzie met je kind...
Ruzie met je kind is ook een vorm van liefde.
Je kunt namelijk nooit vlammende ruzie hebben
met iemand die je in wezen onverschillig laat.
Simon Carmigelt
Ik heb thuis een potje...
Ik heb thuis een potje
Op het potje staat 'verdriet'.
Ik doe er vaak verdrietjes in,
want als ze klein zijn, huil ik niet.
Steeds als er iets tegenzit
Er iets gebeurt wat ik niet wil
Open ik het potje,
Gooi het erin heel stil.
Maar gisteren was de laatste
Druppel iets te veel
Van al die stukjes klein verdriet
Kreeg ik een brok in mijn keel.
Mijn hand begon te trillen
Verdriet vloog met golven uit de pot.
Een traan begon te rollen,
Ik voelde mij erg rot.
Een onbedaarlijk snikken
deed me trillen overal,
Ik zat echt tot mijn haren
In het diepste diepe dal
Het was met rood omrande ogen
Toen ik mijzelf weer rustig kreeg,
Opgelucht keek ik naar mijn potje
Het potje... dat was leeg !
Dus zie je iemand lopen,
Rode ogen en heel bedeesd
Dan vraag je niets meer,
Dan weet je...
haar potje is pas vol geweest.
Auteur onbekend
Moederliefde...
Moederliefde
Het geheugen werkt vaak fotografisch
Een beeld van vroeger is er plots weer.
Niets beweegt erin, alsof de tijd besliste
om even een korte rustpauze te houden.
Moeder zit nog steeds op dezelfde stoel.
Haar gezicht kun je dichterbij halen.
Dan zie je hoe over haar ogen
een dun laagje vocht ligt en trilt,
geen echte tranen, maar toch,
iets als een pril begin van verdriet.
Haar handen liggen in haar schoot,
lichtbruin, als gevallen bladeren,
wegzakkend in een wolk van weemoed.
En ik, nog een kind, leg het hoofd
met de rode schram over de wang
op de harde rondingen van haar knieën.
Jaren later laat zij mij los en leer ik
de eenzaamheid van de volwassenen.
Uit: Het nut van de poëzie, 2003
Willem Roggeman
Het is een groot geschenk...
Het is een groot geschenk voor kinderen
als je als ouder gelukkig bent.
Erica Jong
Gelukkig zijn...
Je zal nooit gelukkig zijn
als je geen vreugde vindt
in 't zonnetje dat schijnt
in een bloemetje dat bloeit
in een kindje dat naar je lacht !!!
Gisteren nog...
Gisteren nog,
was ik twintig jaar.
Ik amuseerder me in het leven
Ik dacht al de tijd te hebben
Ik wist nog niet dat het leven
soms tussen onze vingers verdwijnt,
even snel als een greep zand.
Gisteren nog,
was ik dertig jaar.
En gans mijn tijd was ik in beslag genomen
door de kinderen, ons huis, het werk...
De dagen gingen voorbij
zonder dat ik tijd had om ervan te profiteren.
Het was steeds een koers tegen de klok.
Gisteren nog,
was ik veertig jaar.
Ik heb soms niet genoeg tijd gehad
om mijn kinderen te zien opgroeien...
Het werk en de zorgen van alle dagen
het huishouden, de boodchappen...
Wat gaat de tijd toch snel...
maar waar brengt hij me ???
Gisteren nog,
was ik vijtig jaar.
De kinderen gingen het huis uit
om hun eigen leven te leiden...
en toen, werd ik grootmoeder.
Ik trachtte te vertragen om mijn tijd
een beetje op mijn eigen manier te beleven.
... maar nog steeds het huis
en het werk, de winkel...
Ik was vlugger moe,
en het leven duwde me soms voort
zodat de morgen aan de avond
als het ware vast hing.
Op zestig jaar neem ik de tijd
om mijn leven te aanschouwen.
Ik neem de tijd niettegenstaande ik nog werk.
Eindelijk vind ik soms wat tijd
om aan mijn kleine geneugten te voldoen.
Ik weet dat het nu
het belanrijkste ogenblik is...
want morgen blijft onzeker !
Eindelijk heb ik geleerd
om soms een pauze in te lassen...
Dat kleine dingetje
dat ik vroeger zo vaak vergeten was.
Hoe mooi is de tijd als men deze kan zien
als men deze kan voelen,
als men deze kan knufflen,
ook als we er oud door worden.
We kunnen er niet zonder.
Ja, gisteren nog,
was ik twintig jaar...
Maar nu weet ik dat mijn tijd
nog slechts een uitstel is.
Dat ik nu de tijd moet beleven
die mij nog geleend is.
Gisteren was ik twintig jaar.
En nu pas begrijp ik
wat tijd betekent !!!
Auteur onbekend
Het belangrijkste...
Het belangrijkste wat een vader voor zijn kinderen kan doen,
is hun moeder liefhebben.
T. Hesburgh