Naar de inhoud

reis met me mee;

LOU TEMS PASSO PASSO LOU BEN (DE TIJD GAAT VOORBIJ GENIET ER VAN)
seniorennet.beseniorennet.be
Welkom op mijn blog. Kijk voor foto's van diverse landen in de zijbalk.
Woensdag 4 januari 2012

Weerspreuk

Is de winter ook in januari geen norm
morgen nieuwe storm

animaatjes-martha-54634.gif
Hoe vind je dit bericht?
Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Vrijdag 30 december 2011

Met 12 druiven het nieuwe jaar in.

Met twaalf druiven het nieuwe jaar in

 

 
Oudejaarsavond staat voor de deur en waar dat in Nederland gepaard gaat met oliebollen en appelflappen is ‘Noche­vieja’ in Spanje synoniem met druiven.
 
Want er is vrijwel geen Spanjaard die zich niet aan de traditie houdt om tijdens de twaalf slagen die het nieuwe jaar inluiden twaalf druiven naar binnen te werken.
 
Over hoe het gebruik om tijdens de klokslagen van oudejaarsnacht druiven te eten, is ontstaan, lopen de meningen enigszins uiteen. Doorgaans wordt geopperd dat het gebruik uit het jaar 1909 zou stammen. In dat jaar had het Vinalopó­gebied ten noorden van Elche, dat tot op de dag van vandaag verantwoordelijk is voor een groot deel van de productie van de zogenaamde tafeldruif, te maken met een zeer overvloedige oogst. De akkerbouwers bleven met zoveel drui­ven zitten dat ze een promotiecampagne opstartten die de mensen aanzette om het nieuwe jaar te beginnen met champagne en twaalf druiven. Dat zou geluk moeten brengen. De campagne was succesvol en het gebruik vond navolging.
 
In de stad Madrid was men echter al eer­der begonnen met het consumeren van drui­ven in de laatste nacht van het jaar. Volgens oude documenten was het in de oudejaarsnacht van 1882 dat een groep inwo­ners van Madrid bijeen kwam op de Puerta del Sol en daar bij de slagen van de klok druiven nuttigden. Ze wilden zich hiermee afzetten af tegen het gebruik van de ge­goede burgers om op oudejaarsavond exclusieve feesten te organiseren, waarbij de jaarwisseling werd gevierd door luxu­eus te eten en daarna te toasten met champagne en druiven. De burgers uit de ‘lagere’ klasse besloten dat zij best hun veel goedkopere eigen feest konden orga­niseren en togen dus naar het plein dat sinds jaar en dag het centrum van de hoofdstad vormt, de Puerta del Sol.
 
Hoe snel die gebeurtenis weerklank vond bij het volk, blijkt wel uit een krantenbericht uit 1897 waarin staat. ‘Het is een Madri­leense gewoonte om druiven te eten tijdens de taalf slagen die het ene jaar van het andere scheiden’. In 1898 verscheen zelfs een heel artikel in de pers over de gewoonte van wat ‘de wonderbaarlijke druiven’ werd genoemd.
 
Tot de eeuwwisseling bleef de gewoonte beperkt tot de Puerta del Sol in Madrid maar daarna begon ze zich langzamerhand te verspreiden. Er zijn geschriften gevonden uit 1903 waarin staat dat in Tenerife twaalf druiven werden genuttigd tijdens de overgang naar het nieuwe jaar. Ook andere steden ontdekten in die jaren het nieuwe gebruik. Het was echter in 1909, na de actie van de druivenboeren in Alicante, dat de traditie definitief voet aan de grond kreeg in het grootste deel van Spanje.

 

En tegenwoordig viert ook een deel van Latijns Amerika de jaarwisseling op deze manier.
 
Sinds de promotiecampagne van 1909 staan de twaalf druiven be­kend als de ‘uvas de la suerte’, de geluksdrui­ven. Het zou geluk brengen als u erin slaagt om tijdens de twaalf slagen van de klok twaalf druiven naar binnen te werken. Elke slag staat daarbij voor een maand dus als u een druif overslaat betekent dat ongeluk voor die bewuste maand. Het is daarom van groot belang dat de slagen van de klok niet te snel gaan. Enkele jaren geleden ont­stond er landelijk enorme op­hef omdat de klok op de Puerta del Sol na een grondige restauratie in een veel te hoog tempo haar slagen afwerkte en een heel land zich in de te snel gegeten druiven verslikte. Want het is nog altijd de klok op de Puerta del Sol, het plein waar het allemaal begon in de negentiende eeuw, die de dienst uitmaakt. Op dat plein verzamelen zich op Oudejaarsavond vele duizenden mensen en vanaf die plek wordt de oudejaarsuitzending van de publieke Spaanse omroep uitgezonden.
 
Het gebruik, dat nu dus al ruim een eeuw bestaat en dat niets aan populariteit heeft ingeboet, zorgt ervoor dat een hele streek in de provincie Alicante, het al eerder ge­noemde Vinalopó-gebied, goed verdient aan de tafeldruif. Er is namelijk een groot verschil tussen de druif die gebruikt wordt om wijn van te maken en de druif die als vrucht genuttigd wordt.
 
Druiven die bedoeld zijn voor consumptie moeten heel andere eigenschappen heb­ben dan druiven die bedoeld zijn voor wijn. Bij druiven voor de consumptie wordt gelet op een lage zuurgraad, weinig suiker en vooral een groot en rond formaat. Ook moeten ze stevig zijn en tegen een stootje kunnen in het transport. Voor druiven die gebruikt worden om rozijnen van te ma­ken, is het belangrijk dat ze wei­nig of geen pitten hebben en juist wel veel suiker. De druiven die voor wijn ge­bruikt worden, hebben een relatief hoge zuurgraad en een gemiddeld aantal sui­kers.Een andere factor is dat druiven eigenlijk in september al geoogst kunnen worden en het dus de kunst is om ervoor te zorgen dat ze in december nog steeds vers en smakelijk zijn. Om dat te bereiken heeft men in het Vinalopó­gebied een originele methode bedacht. In de zomer, als de druiventrossen zich beginnen te vormen, wordt er een zak van een speciale papiersoort over de tros ge­hangen. Binnen in die zak groeit de tros verder. De zak be­schermt de druiven te­gen insecten en extreme weersomstan­digheden en bovendien vertraagt ze de rijping. Daardoor zijn de vruchten in december op hun hoogte­punt en zijn ze ook extra gaaf en smakelijk. De zak zorgt er bovendien voor dat de schil van de druif minder hard is en ze dus gemakkelijker doorgeslikt kan worden. De ‘Uva de mesa Vinalopó’ heeft zich in de afgelopen eeuw ontpopt tot één van de bekendste druivensoorten van Spanje en ze wordt ook veel naar het buitenland geëxporteerd. Samen met de granaatappel is het eigenlijk de laatste jaren in de provincie Alicante de enige vrucht die nog echt rendabel is om te verbouwen.
 
Want afgezien van de laatste week van het jaar, als er een run plaatsvindt op witte tafeldruiven, verkoopt de druif uit het Vi­na­lopó-gebied in de hele periode tussen september en januari goed. De mens weet namelijk al eeuwen dat het eten van drui­ven gezond is: de vrucht bevat een groot aantal anti-oxidanten en is bij uitstek ge­schikt voor ontgiftingsdiëten van het li­chaam. Bovendien werkt ze gunstig bij reumatische aandoeningen en om de bloedsomloop te bevorderen.
 
Als u er dus aanstaande zaterdagavond toe besluit om net als de Spanjaarden met twaalf druiven het nieuwe jaar in te luiden, brengt dat niet alleen mogelijk geluk maar is dat ook nog eens gezond!Ik wens u allen een gelukkig nieuw jaar!
 
Door: Bea Lutje Schipholt
 
.

 

Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 27 december 2011

Kerstmis in de Zoo

Kerstmis in de zoo

Ook dieren in de zoo worden extra verwend met ...

Ook dieren in de zoo worden extra verwend met Kerstmis. Er worden extra lekkere snoepjes verstopt in pakjes of sneeuwmannen, en als ze lief en klein genieg zijn, krijgen ze zelfs een kerstpakje aangetrokken. Schattig! © afp

Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 18 december 2011

Kerstlekkernijen van Spanje

Turrón, chocola en andere kerstlekkernijen


 

 
Over een dikke week is het kerstmis en dus slaat de gemiddelde Spanjaard weer een flinke hoeveelheid zoetigheden in.
 
Want men moet het bezoek toch op zo’n minst wat stukjes turrón kunnen aanbieden, en het liefst ook een grote schaal met marsepein, chocola, mantecados en peladillas klaar hebben staan om het diner op kerstavond mee af te sluiten.
 
De Spaanse supermarkten liggen er al sinds november vol mee. Hele tafels met daarop uitgespreid plakken turrón in tientallen soor­ten, dozen met koekjes, mantecados en polvorones, zakjes met peladillas en ga zo maar door. Een aanzienlijk deel van deze typi­sche kerstlekkernijen wordt gefabriceerd in het nabije Jijona en het is dan ook een goed plan om in deze weken een bezoekje te brengen aan het turrónmuseum in Jijona.
 
In dat museum wordt uitgebreid uitgelegd hoe turrón gemaakt wordt, u wordt mee­genomen in de geschiedenis van dit product en bovendien kunt u in de winkel turrón proeven en kopen.Het museum maakt deel uit van het fa­briekscomplex van 1880, één van de oudste turrónfabrieken van Jijona. In de hal van het grote gebouw kunt u een kaartje kopen voor het museum en wachten op de eerstvolgende rondleiding, die op verzoek ook in het Engels plaatsvindt.
 
Het is het leukst om op een doordeweekse morgen te gaan, omdat u dan de fabriek in bedrijf kunt zien. Via grote vensters kunt u van bovenaf in de fabrieksruimten kijken en daar bijvoorbeeld zien hoe de turrón over de lopende band gaat en verpakt wordt. Ook krijgt u een interessante video te zien waarin veel verteld wordt over de geschiedenis van dit product, dat er tegenwoordig voor zorgt dat een groot deel van Jijona werk heeft. Het recept voor het maken van turrón zou door de Moren naar Spanje zijn meegeno­men. In Jijona wordt de lekkernij al sinds de vijftiende eeuw geproduceerd en het recept van de échte turrón - dat wil zeggen de soorten ‘Jijona’ en ‘Alicante’ en niet de vele chocoladevarianten die in de laatste decennia zijn ontstaan - zou sindsdien geen veranderingen hebben ondergaan.
 
Het interessantst is echter het échte mu­seumgedeelte. U komt te weten wat de precieze ingrediënten zijn van de verschillende soorten turrón en hoe ze gefabriceerd wordt. Er staan oude apparaten en gereedschappen waarmee dit vroeger gedaan werd. De originele turrón had eigenlijk maar drie ingrediënten: amandelen, honing en eiwit. Het geheim zat hem in de precieze verhoudingen tussen deze drie ingrediënten en de manier waarop ze vermengd werden. Als hele, geroosterde amandelen werden gebruikt, ontstond de harde turrón, ofwel ‘Alicante, als de amandelen werden fijngemalen en een dikke, smeuïge pasta ont­stond, werd de zachte of ‘Jijona’-soort gemaakt.
 
Pas in later eeuwen werd ook suiker en soms chocola en/of eigeel toegevoegd. Als de mengsels waren gestold werden recht­hoekige plakken afgesneden en het is deze vorm, die de naam turrón kreeg. Daarom kan het zijn dat u tegenwoordig in de winkel ook producten als ‘turrón de chocolate’ kunt kopen. Dit zijn eigenlijk gewoon plakken (gevulde) chocola maar de vorm is hetzelfde als die van de originele turrón.
 
In het museum ziet u verder oude promotiecampagnes van het product turrón, een schitterende oude auto van de fabriek 1880, kostuums, verpakkingen, een ma­quet­te van alle productiestadia die een plak turrón doorloopt en nog veel meer. Het museum is verdeeld over drie verdiepingen en u bent er zo een uurtje zoet mee.
 
En voor de échte liefhebber komt het hoog­tepunt op het laatst, als u naar de win­kel van 1880 wordt geleid. Hier mag u en­kele turrón- en chocoladesoorten proeven en kunt u er zich over verwonderen hoeveel verschillende producten de fabriek 1880 en haar goedkopere zusteronderneming fabri­ceren. Behalve de originele turrón en haar chocoladevarianten, ziet u dat er ook marsepein en peladillas verkocht worden. Deze producten hebben dezelfde ingrediënten als turrón (amandelen, honing of suiker en ei) en kunnen dus in dezelfde fabriek worden gemaakt.

 

Bij marsepein is het bestanddeel amandelen groter dan bij turrón. ook worden voor marsepein bij voorkeur bittere amandelsoorten gebruikt. Pela­dillas zijn hele amandelen, gehuld in een hard wit suikerlaagje.
 
Menigeen zal zich er vooral in deze kerstperiode niet van kunnen weerhouden wat lekkers in te slaan en dat is natuurlijk ook de bedoeling van het museum. Eenmaal weer buiten zou u ook nog even een kijkje moeten nemen op het industrieterrein aan de andere kant van de rotonde die u gepasseerd bent. Hier is onlangs een enorme, splinternieuwe chocoladefabriek verrezen van turrónproducent Antiu Xixona. Dit gigantische gebouw neemt sinds enkele maanden de volledige chocoladeproductie van supermarktketen Mercadona voor haar rekening. Het is de op twee na grootste chocoladefabriek van Spanje.
 
Maar wie een chocoladefabriek wil bezoe­ken, moet naar Villajoyosa gaan, waar de fabriek van Valor een vergelijkbaar mu­seum heeft als het museum dat u zojuist heeft bezocht. Ook in dit museum wordt uitgelegd hoe het product werd en wordt gefa­briceerd, wat de ingrediënten en machine­rieën zijn en kunt u door de fabriek lopen, waar de geur van chocola overweldigend is. En ook hier is de museumwinkel, waar u chocola kunt proeven en kopen, voor de echte liefhebber natuurlijk het hoogtepunt.
 
Genoeg kansen dus om u te inspireren voor de feestdagen en voorraden in te slaan, zodat u net als alle Spaanse families aan het einde van de kerstmaaltijd een schaal met Spaans lekkers kunt presenteren.
 
Praktische informatie
 
Het turrónmuseum in Jijona is van maan­dag tot vrijdag van 10.00 tot 19.30 uur, op zaterdag van 10.00 tot 13.00 en 16.00 tot 19.00 uur en op zondag van 10.00 tot 13.00 en 17.00 tot 19.00 uur geopend. Op eerste kerstdag en Nieuwjaarsdag is het museum gesloten. De toegang kost 1 euro.U bereikt het museum door op de A-70 iets ten noorden van Alicante de richting Mutxamel/Xixona te nemen en via de CV-800 (voorheen N-340, staat nog op veel kaarten en enkele borden) het binnenland in te rijden. Nét voor het bereiken van J­jona slaat u rechtsaf richting het industrieterrein en Busot. Borden met ‘Museo del turrón’ wijzen u de weg naar de fabriek van ‘1880’, waar het museum gevestigd is.
 
Het chocolademuseum in Villajoyosa is van maandag tot vrijdag van 10.00 tot 13.00 en 16.00 tot 19.00 uur en op zaterdag van 10.00 tot 13.00 uur geopend. De toegang is gratis en de rondleidingen beginnen op hele uren. U neemt op de AP-70 of N-332 de afrit 66/Villajoyosa en rijdt richting centrum. aan de rand van het centrum rijdt u tegen de Valor-fabriek op.
 
Door: Bea Lutje Schipholt
 
Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 18 december 2011

Maastricht kerststad

Maastricht is kerststad bij uitstek

Kerstmarkten vind je nu zowat overal, maar langs de oevers van de Maas weet Maastricht als geen ander de sfeer van de kerstperiode op te roepen. Net over de grens, dus lekker dichtbij, goed voor een dagje uit of een heel weekend kerstpret.

Gezellige kerstmarkten, concerten in de openlucht, sfeervolle verlichting en versierde winkels... De hoofdstad van Nederlands Limburg doet er alles aan om de stevige kersttraditie in ere te houden en duizenden bezoekers naar de stad en omgeving te lokken. Van begin december tot 8 januari staat de historische stad in het teken van de winterse feestdagen. Het Vrijthof, met de indrukwekkende Sint-Servaasbasiliek en de Sint-Janskerk, is het mooiste plein van de stad. Ook tijdens de kerstperiode vormt het plein het natuurlijke middelpunt van de festiviteiten. Naar goede Hollandse traditie vind je hier een grote schaatsbaan en vanuit het reuzenrad kan je de hele kerstsfeer in de stad in vogelperspectief overschouwen. Voor de kleinsten is er de Grand Carrousel, een heerlijk ouderwetse Venetiaanse draaimolen die perfect past bij de kerstsfeer.

Het paviljoen op het plein is het decor van tal van concerten en optredens, maar er zijn ook optredens in de openlucht, te volgen vanaf een van de vele verwarmde terrassen op plein. En op de kerstmarkt verwarm je je aan allerlei winterse lekkernijen, zoals oliebollen, warme chocolademelk met slagroom en natuurlijk glühwein.

Maastricht is sowieso al een leuke winkelstad, maar in de kerstperiode steken de winkeliers nog een tandje bij. Elke zondag in november en december (behalve met Kerstmis) is het vanaf 12 uur koopzondag. Op donderdag zijn de winkels open tot 21 uur, net als van 20 tot 23 december. De grote winkelstraten in het centrum, zoals de Grote en Kleine Straat, de Wolfstraat en de Spilstraat baden in de kerstverlichting. Muziek en straatactiviteiten dragen nog bij tot de sfeer. In de smalle zijstraatjes van deze assen vind je heel wat originele boetieks, speciaalzaken en stemmige cafés en restaurants.

Lichtroute
Stap ook eens binnen in de gotische Dominicanenkerk, waarin een indrukwekkende boekhandel is ondergebracht. De kerstmarkt op het Vrijthof is dan weer de plaats voor typische ambachtelijke kerst- en cadeau-artikelen. Door de vele straatoptredens, fanfares, beiaardconcerten in het stadhuis, koorgezangen en theater valt er ook op cultureel gebied heel wat te beleven. Zo pakt het bekende Bonnefantenmuseum tijdens de kerstvakantie uit met een gratis kerstrondleiding bij aankoop van een toegangskaartje. Die rondleidingen met gids rond een thema in de kerstsfeer hebben telkens om 11.30 uur plaats.

De kerstmannenstadsloop op 22 december langs de lichtroute van de stad is wat minder artistiek, maar staat garant voor zorgeloos plezier voor deelnemers en kijklustigen. Iedereen in kerstmannenpak mag meedoen! De magische lichtroute is een wandelroute langs de bekendste monumenten van de stad die dan verlicht zijn. Wie met de trein komt, wordt vanaf het Centraal Station via de lichtjes naar de mooiste plekjes geleid. Zo zijn het Marktplein, het plein 1992 en het winkelcentrum Mosae Forum versierd met mooie kroonluchters. De voetgangers- en fietsersbrug De hoge brug verandert in een lichtpad over de Maas.

Boek een speciale kerstwandeling met een stadsgids of verken de stad op eigen houtje, bijvoorbeeld door een route op je smartphone op te laden. Ook een aanrader is een boottocht over de Maas in een volledig in kerstsfeer uitgedoste boot, die in het weekend en vanaf 18 december elke dag uitvaart. Dat kan eventueel in combinatie met een bezoek aan de mergelgrotten van de Sint-Pietersberg voor een ondergronds kerstavontuur.

Kerstman
De Kerstman heeft buiten Maastricht het beschermde stationnetje van Simpelveld als hoofdkwartier uitgekozen en er zijn cadeaudepot in ondergebracht. Vanuit het station van Valkenburg kunnen ouders en kinderen tijdens het weekend van 17 december de stoomtrein nemen om een bezoek aan het depot te brengen. Vlak bij Maastricht ligt Valkenburg aan de Geul, ook een kerststad bij uitstek, waar de bewoners al zeer vroeg hun kerstpak aantrekken. In het centrum gaat elke woensdag- en zaterdagavond een kerstparade uit met praalwagens, dansers, animatoren en natuurlijk de Kerstman. Ook de unieke kerstmarkten in de bekende mergelgrotten rond de stad zijn elk jaar een attractie. De Fluweelengrot is dit jaar helemaal ingericht als het huis van de Kerstman, met in de nissen gezellige winkeltjes waar je handgemaakte producten kunt kopen. In de Gemeentegrot heeft de grootste en oudste ondergrondse kerstmarkt van Europa plaats, met als attractie een supergrote magische kerststal. En in de Wilhelminagrot prijkt de grootste zandsculpturen kerststal van Europa, niet minder dan 6 meter hoog en met een diameter van 30 meter.
Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van reis met me mee;

↑ Terug naar de berichten