Archief

magere hein zwaait zijn zeis
mijn grimlach beantwoordt zijn grijns
 
nog zijt gij niet aan de beurt
gij leeft verder
alsof gij nooit sterven zult
en gunt de doden hun rust

Als ik nu ga slapen
zal het vlugger ochtend zijn
zal mijn denken net als de dag helder zijn
de koestering van de klaarte.

Iedere reis begint aan een deur.
De interressantste echter ligt in ons:
de paden naar de nog onbetreden gebieden van ziel en geest.

Zwijgen mag dan al goud zijn
zilver kost meer de dag van vandaag.

Elke dag is een overwinning op de dood.

Spreid je vleugels
en reik naar de zon
tot al het lawaai fluistering wordt
de fluistering van de wind.

Eén wereld
ieder zijn realiteit.

Laat mijn lach een streling zijn
mijn ogen een belofte
en samen stil zijn even de hemel.

Niet slapen kan heerlijk zijn:
denken met ogen die op bijna sluimer staan.

Want ik kan enkel zingen
wanneer mijn ziel in jou zijn weerklank vindt.