verder gaan ...

ik neem tijdelijk een blogpauze
voel me niet goed
de dood van mijn moeder
heeft mij een serieuze knak gegeven
kan nu even niet opgewekt schrijven
maar zal jullie blogjes wel verder lezen
ik hoop dat je mijn blog niet vergeten zal   ...
hou jullie allemaal goed
en tot laters   ...

stil wiekend
vlieg je weg
ver weg van hier
naar waar
dat weet ik niet
heb je kunnen bewonderen
kleurenpracht
sierlijke vlucht
het ga je goed
mijn vriend
kom veilig terug
zal op je wachten
blij zijn
met je eerste gekraai   ...

ja ik ben er bij
ben gesneuveld
hopen zakdoekjes
hoofd als een ton
lopend naar het kleinste kamertje
al ziek
bij de geur van eten
mijn bed
daar kom ik even niet uit

blogvrienden
een paar daagjes rust
ik vergeet jullie niet
ben terug
zodra ik mij fit voel   ...

een wandeling door het bos
stil met hier en daar
geritsel
prachtige kleuren
omringen mij
geuren van herfst
prachtig toneel
pas op
kleine paddestoelen
her en der verspreid
voel me als een
sprookjesfee
tussen elfjes en kabouters
hier voel ik mij
als een kind
boordevol fantasie    ...

ook voor jou
schijnt de regenboog
donkere wolken
hoge bergen
eenzame voetstappen
in het mulle zand
gierende wind
gutsende regen
je voelt je alleen
machteloos
ziek
van zorgen en verdriet

maar zie
ook voor jou
komt ze tevoorschijn
prachtig schitterende regenboog
haar intense kleuren
verwarmen je hart
die regenboog is voor iedereen
ook voor jou    !

ieder heeft
zijn eigen berg
te beklimmen
stap voor stap
soms aarzelend
maar je moet vooruit
door dal en vallei
met vallen en opstaan
jouw berg is wondermooi
geniet tijdens de klim
het is de tijd van je leven
verlang niet naar de top
rust even uit
je geraakt er wel
jouw kracht stuwt je vooruit
dapper
stap voor stap     ...

de wereld op zijn kop
je hoort en ziet
soms te gek voor woorden
alles is nu normaal
wat vroeger niet kon
daar maalt men niet om
sta er niet meer bij stil
alles gaat zo vlug
razendsnel
kan er niet meer bij
geen waarden of zeden meer
ben ik nu echt ouderwets  ?
met angst zie ik
hoe alles evolueert

genoeg gepraat
laat de wereld maar draaien
met mijn schrijfsel verandert het niet

straks ga ik nog genieten van mijn dag
op mijn eigen ouderwetse manier     !

tederheid
je hebt er zo'n nood aan
zachte schouder
onverwachte aai
schouderklopje
zacht en teder
wetend
dat je niet alleen bent
je lichaam hunkert
naar die éne kus
fluisterende woorden
die je ziel beroeren
je hart verwarmen
tederheid
vandaag
zie je het niet zo vaak
woorden worden niet gezegd
alles gaat zo vlug
te vlug    ...

mooi
betoverend
iedereen kijkt haar na
alom gekend
haar lichaam
is haar trots
haar kasteel
telkens weer
als een sprookjesfiguur
eeuwige lach
omfloerst
het prachtig gelaat
maar diep in haar ogen
diepe poelen
dat zie je niet
waar is haar hart
kloppend
of eenzaam
in al haar schoonheid     ?

nog even
van de bloemen genieten
zachte dauw op het gras
nog even
de zon mijn gelaat
laten strelen
mijn hart is vol
van warmte
zomergeluk
wij zijn verwend geweest
niet treuren
de winter is nog niet nabij
herfst kan zacht
kalm en kleurrijk zijn
laat nog even de vlinders
dansen op de wind
straks vallen de blaren
maak daar ook
mooie dagen van     ...

dit is een klein
stukje paradijs
verscholen
in niemandsland
geen mens die mij
hier vinden kan
laat mij hier
voor heel even
alleen
hier kan ik leven
mezelf zijn
terug herbronnen
voor ik terug moet
naar die harde
luide wereld
ver van hier      ...

vrij zijn
of is het eenzaamheid ?
niemand die het weet
het water doorklievend
's morgens
in alle vroegte
nee
eenzaam is hij niet
hij kent nog het wonder
van de natuur
weet wat stilte is
kent nog de kleur van de zon
de maan
die éne schitterende ster
lief schepsel van de natuur
leef
zoals jij enkel leven kan     ...

al wordt je nog zo oud
zijn je foto's geel en verkleurd
toch bewaar je ze
in een doosje
dicht bij jou
niemand komt hier aan
ze zijn van jou
eerste herinneringen
nu weet ik wat het is
zijn niet zomaar foto's
kiekjes van hier en daar
maar pareltjes
stuk voor stuk
van hen
die jou dierbaar zijn    ...

vandaag terug een nieuwe dag
na zo'n kwakkeldag
terug met goede moed
de dag herbeginnen
niet klagen
de zomer is nog niet voorbij
vogels kwetteren in de tuin
straks terug de zon
kijk even buiten
zie
dat alles
toch nog goed komt    !

gisteren was ik boos
wandelde door de straten
even een ommetje maken
had beter thuis gebleven
sture gezichten
keken mij aan
geen knik of goeiedag
vlug voorbij
waar is hun glimlach gebleven
hun vriendelijk woord
heb rechtsomkeer gemaakt
voor mij hoeft het niet meer
laat ze maar lopen
loop liever in de natuur
met dieren om me heen
de mensheid   ?
laat me niet lachen
ze maken zichzelf kapot

ik laat het voor wat het is
loop nu waar ik blij en vrij kan zijn     ....
die lieve bloem
verwarmt meer mijn hart
dan al die onverschilligheid    !

vlinder
vlieg naar me toe
ik raak je niet aan
laat me je bewonderen
je bent zo fijn
teerbaar
wondermooi
jouw kleuren
verwarmen mijn hart
speels zit je op mijn hand
alsof je me zeggen wil
ben niet bang van jou
nee liefste vlinder
ik laat jou
vlieg maar verder
leef je leven
al is het maar voor even     ...

oud worden
en samen blijven
genieten van elkaar
liefkozend rimpeltjes tellen
het gaat niet meer zo vlug
laat de anderen maar snellen
wij hebben een leven achter ons
met vallen en opstaan
samen staan wij recht
hoeven in niemands ogen te kijken
elke morgen
een zoen
telkens blij voor een nieuwe dag      ...

had nooit gedacht
dat een regendruppeltje
zo welkom kon zijn
aarzelend spattend op mijn gezicht
verfrissend
groen wordt groener
bloemen richten zich op
zo'n kleurrijk dropje
tussen de bladeren
wondermooi
wie zegt dat zo'n buitje
geen wonderen kan doen
geen stortvlaag
maar zo'n heerlijk verkwikkend
zomerbuitje    ...

terug weekend
even verpozen
straks er op uit
leef je uit
het is zomer
even geen klok
alles rustig op jouw tempo
zomer
jouw tijd om te herbronnen
hoognodig
want voor je het weet
staat herfst en winter voor de deur   !