Berichten van 1 januari 2014 tot 31 december 2014

leef
denk niet teveel na
durf in plassen trappen
gooi met bladeren
voel je vrij
onbekommerd
neem dag per dag
denk niet aan gisteren
geniet al van morgen
durf te dromen
niet alles is zwart en grijs  ...

leef
omarm alles wat je lief hebt
luister naar je hart
durf gelukkig zijn
vandaag  !

vaak zie je het niet
tranen
hangende schouders
verdachte rode vlek
boekentas weg
bril kapot
stevig houden ze de lippen op elkaar
niet toegeven
almaar ondergaan
bang
van henzelf en van de wereld
hoe moet het nu
ze staan alleen
durven niets meer
enkel wenen   ...  binnenin
hun wereld raakt aan flarden
zoeken een uitweg
let op hen
voor het te laat is   ...

was ik maar
zo wijs
stil
geduldig wachtend
eenvoudig kijken
naar wat voorbij komt
heerlijk rustig
in de oude boom  ...
maar ik ben nu eenmaal
een mens
altijd hollend
van hier naar daar
onrustig
almaar verder
almaar door  ...
oude wijze uil
kan veel van jou leren
zal proberen
wat stilte zal me goed doen
eens kijken
hoe anderen hollen en draven
vandaag hou ik me rustig
kijk toe
hoe de wereld tekeer gaat
ditmaal zonder mij   ...

sierlijk en trots
glanzend mooi
koning van het bos
zachtaardig
doen niemand kwaad
leven stil
mooi hert
je huppelt door het gras
kleintjes dartelen mee
wat een mooi schouwspel
moeder natuur
is hier op haar mooist
ik durf niet ademenen
wil de stilte en schoonheid
niet verstoren 
plots hoor ik een schot  ...
het kan niet waar zijn
menslief
waarom maak jij nu alles kapot  ?
jaag op alles
maar laat hen met rust  !

herfst
niet donker en grijs
heel veel licht
dankbare kleuren
gezelligheid
ik laat niet toe
dat de deur dicht blijft
kom binnen
geniet van een glas wijn
bij zachte muziek
breng vrienden mee
je hoeft niet alleen te zijn
wij ontsteken een kaars
babbelen en grappen
wij durven leven
aanvaarden zoals het is
met een knipoog  ...

vrienden
ze maken je dag mooi
brengen licht in je leven
tonen je wat warmte is
vaak zonder woorden
zomaar ...
hier ook
elke dag
opstaan
een goeiemorgen zien op je scherm !
vertrouwde tekst
tracht dit ook te beantwoorden
ijverig neerpennen naar iedereen
niet iedereen antwoordt  ...
jammer
een regeltje is vlug geplaatst
het doet zo'n deugd
maar gelukkig
weet ik wel wie mijn blogvrienden zijn   ...

blijf jong
mijn kind
hou het bij bloemen
zachte zonnestraal
op je teder gezicht
guitige oogjes
gericht op die
laatste zachte vlinder  ...
denk niet aan later
voel nu de grassprietjes
neem een grote bloemenruiker
huppel rond
als een dartel lam
in een zee van groen
ik wil je beschermen
voor angst en verdriet
maar dit ken je nog niet
dus mijn kind
hou het bij bloemen
zing voluit
je mooiste lied   ...

zachte trouwe ogen
licht gesnuif
zwartblauwe manen
dampende adem
heel dicht
staan ze samen
samen één
wervelende brok van energie
straks stampend door bos
hijgend en jagend
tussen bonte herfstkleuren
ik dacht niet dat het zien
van die foto
van dat moment
mij nog zo'n pijn kon doen   ...

neem je tijd
ga er even onderuit
knetterend licht
zacht haardvuur
donzig dekentje
geen muziek
glaasje wijn
languit rekkend
neem je een stukje kaas
geniet alleen
of met zijn twee
meer hoeft dat niet te zijn
dit is gelukkig zijn  ...

stilte in het bos
her en der licht gekraak
dauw op prachtig bladertapijt
vochtig zacht
herfst ontroert mij
doet mij zinderen
teer en zacht vallen de bladeren
kleine rode kunstwerkjes
je ziet ze amper
zijn dit de huisjes van
kabouters en toverfeeën ?
sprookjes van weleer
zou terug kind willen zijn
vol aandacht
urenlang lezen in dikke sprookjesverhalen
heel eenvoudig
lief en mooi
dromend van een huisje zoals dit
jij was die lieve boskabouter
was ik de prinses ?
spijtig dat sprookjes niet bestaan   ...

hou het simpel
doe gewoon
zoek niet te ver
herken je geluk
kijk niet naar anderen
begin bij jezelf
je zal zien
jij mooi mens
bent het waard
ja jij
je bent heerlijk
om mee samen te zijn    ...

je hoort het hier en daar
maken ze je bang ?
alle scenario's komen op je af
stroompanne  ...
je houdt het niet voor mogelijk
wij zijn het zo gewoon
overal licht
alles werkt
nu praten we
gezellig 's avond bij kaarslicht
lekker etentje in de oven
ondertussen
fijn werken aan de computer
telefoon bij de hand
rolluiken zoeven zacht naar omlaag
straks kijken naar tv
hopelijk wordt niet alles donker
en snellen we terug van kaars naar kaars   ...

alles dicht
witte nevel
sluimerende wolken
laag
allesomvattend
stilte
geen ochtendgloren
alles grijs
eentonig
eenzaam
mist verkilt het hart
silhouet verschijnt langzaam
ook zij zijn stil
wachten af
geduldig
op het eerste straaltje zon   ...

iedereen heeft het eens nodig
dat ene opkikkertje  ...
je voelt je zwaar en loom
laat alles aan je voorbijgaan
dagen volgen elkaar op
even zie je de zon niet meer
kom je de zetel niet meer uit
heb je medelijden met jezelf
zou willen huilen
maar kan het niet
hoog tijd voor een stevige knuffel
warme groet
daverende opkikker
die je terug leven geeft
kijk even om je heen
je staat versteld
hoevelen er rondstrompelen
hoofd naar beneden
weg met de glimlach
tover terug die glans
in andermans ogen
wees jij nu eens die opkikker
je hart zal terug openbloeien   !

eventjes stil
vroege morgen
wazig licht
nog geen geluid
sta versteld
mooie zuivere wereld
huiverig bij zoveel schoonheid
puur en rein
sta alleen
vol bewondering
raak de bloemen aan
adem
verse frisse septemberlucht   ...

het begint bij het ochtendgloren
niet draaien en keren
geen gepieker
van ik moet en zal  ...
nee opstaan
armen strekken
venster open
je dag begint  !
stevig ontbijt
vergezeld met ochtenkrant
dampende koffie
je kan er tegen aan
na een verkwikkende nacht
doe het langzaam aan
geen getrek en geduw
een dag duurt lang
geniet er van
het is jouw dag
het is jij die leven moet
jij beslist of het een goeie wordt
laat de wereld maar draaien   !

ik wil ze vasthouden
opstaan en slapen gaan
met zon, bloemen en vlinders
laat nog niet los
hou nog even vast
lieve lome zomer
je loopt op laatste benen
schuchter verwarm je mijn gezicht
laat me verder leven
nog even geen donkere wolken
koude gure wind
nee
zachte ochtenbries
laat mij ontwaken
denken aan het goede
maar ook ik moet buigen
voor de wetten van de natuur
maar geef mij nog even
nog even tijd
straks wordt alles anders
wie weet
hoe ziet de morgen dan weer uit  ?

je voelt het komen
nu nog boterzacht
kleurenpracht alom
zinderende warmte is voorbij
mysterieuze nevels in de morgen
dampende paden in het bos
lichtruisende golven
enkeling op het strand
vakantie is voorbij
we wachten af
wat morgen brengen zal
stille herfst
of bulderende stormen
met striemende regen  ...
ik geniet van vandaag
denk niet aan morgen
knipoog naar het jonge dier
dat mij lieflijk aankijkt
stil, heel stil

had niet meer aan jou gedacht
zo lang geleden
vage herinnering
van hechte vriendschap
voor het leven  ...
in een waas stond je daar
plots en onverwacht
herkende je direkt
die staalblauwe ogen
kuiltje in de kin
hebben een lange weg afgelegd
met vallen en opstaan
karrenvracht bagage
maar toch
die eerste blik
herkenbaar
o zo zacht
ben blij dat ik jou zie
wetend
die vriendschap bleef bestaan
mijn vriend is terug
wat volgt
niemand die het weet
maar ik huiver van blijdschap
jij bent terug in mijn leven  !

lachsalvo
komt diep van binnen
ongekunsteld
eerlijke lach
het is echt
zij is echt
niet echt mooi
alledaags
tranen biggelen langs wangen
ogen dichtgeknepen
lachrimpeltjes alom
wie maalt daarom
zij is gelukkig
is blij met wie ze is
alledaagse vrouw
zij is rijk
rijk van binnen
want zij weet nog
hoe je lachen moet   ...

september
stille maand
vallende bladeren
licht geritsel
dampende geuren  ...
ik herleef
beleef al dat moois alleen
in bossen en velden
gewapend
met mijn kleine doosje
neem ik de mooiste foto's
ben geen kunstenaar
maar doe gewoon mijn ding
al is het niet perfect
het zijn mijn kleine wonderen
dat ik later telkens bekijken zal
nu ga ik stil verder
wacht
op die eerste schuchtere ree
leg mij neer in het zachte mos
geniet
en wacht   ...

donkere ogen
zoeken elkaar op
teder gebaar
moeder en jong
onafscheidbaar
geen lawaai
geweld of gevaar
eenvoudige stilte
zo kan het leven zijn
ook al ben je groot en sterk
geducht vijand
scherpe klauwen
dodelijke beet
liefde maakt alles zacht
zachte snoet
tedere aanraking
enkel een mens
kan dit verbreken
enkel de mens
maakt alles ruw en grauw   ...

geen woorden
zacht geluid
lichte aai
op zachte neus
onverbreekbaar mooi
pure harmonie
hier wordt ik stil van
bij zoveel liefde
genegenheid
zeg niet zomaar
het is een dier
ze zijn één
brok wondermooie natuur
hoe het kan zijn
tederheid in alle vormen
groots
intiem moment
geen foto zo mooi
de herinnering blijft   ...

zie ik daar werkelijk de zon
geen gedruppel meer
grauwe grijze wolken  ...
omhels elke heldere zonnestraal
vandaag blijf ik niet binnen
op stap in eigen stad
heerlijk flaneren langs de dijk
terug mensen ontmoeten
blije gezichten
vanmiddag doen
zoals elke toerist
neervlijen op terras
met zicht op zee
lekker glaasje wijn
torenhoge kom met mosselen
knapperige frietjes
wat kan het leven mooi zijn
ik ga niet ver
blijf vandaag in mijn Oostende
stad aan zee
stad van mijn hart  !

lieve ogen kijken je aan
hemelsblauw
of donkerbruin
ellenlangen wimpers
guitig wipneusje
zonder aarzelen
kijken ze je aan
hoopvol wachtend
op wat komen gaat
hun blije lach
verwarmt de kamer
verdrijft de wolken
danspasjes rondom jou
liefde, leven en lustig
maken zij jouw dagen mooi
teder nemen zij je hand
leggen hun hoofd op je schoot
laat ze niet in de steek
geef hun je liefde en warmte
zij zijn een stuk van jou
een kind
God's mooiste schepping  !

al is het donker en grauw
striemende regen tegen het raam
onverwachte bliksemschicht
ratelend gedonder
geen opgewekte gezichten
nors en stuurs
laat de kilte niet in je huis
breng licht en warmte
ook in je hart
wat bloemen
een enkele kaars
lichte muziek  ...
nestel je in je zachtste zetel
benen omhoog
je hebt het zo slecht nog niet
wees dankbaar met wat je hebt
met wie je bent
er zijn er zoveel
die dat beetje geluk
niet kennen   ...

de wereld draait omgekeerd
wat is nog goed
wat is slecht
wat kan men nog geloven
waar schuilt de waarheid
wat zal de toekomst brengen
wat brengt ons nog aan het licht
niemand die het weet
het blijft gissen
je draait in rondjes
de wereld op zijn kop
de ene dag dit verhaal
volgende dag nog iets sterker
ik kan niet volgen
maar maak me niet moe
we zien wel
blijf met mijn voetjes op de grond
en leef, beleef
blijf zoeken naar het goede
naar het mooie   ...

gele bloemen
veld van belofte en hoop
zwoele avond
na hete dag
zinderend geluk
op warme zomerdag  ...
alles zo vergangelijk
zo vlug voorbij
donkere dagen
striemende regen
huilende wind
zomerzon
laat ons nog niet in de steek
blijf nog even
verwarm ons hart
als het even kan
geef ons nog wat hoop
een kleine nazomer
kan wonderen doen   ...

is het werkelijk waar
die langverwachte zomer
alweer voorbij
gisteren nog
die prachtige vlinder in de tuin
trillend van verwachting
hopen op zonneschijn
was dit de laatste vlinder ?
rondturend
beetje mistroostig
was dit de zomer
van jou en mij
uitbundig warm
sprankelend van leven  ...
laat de herfst maar even wachten
geef de hoop nog niet op
tuur verder aan de horizon
en heel misschien
kunnen wij ons nog even verwarmen
en koesteren in de zon   ...

iedereen heeft het nodig
een eigen plekje
soms geheimzinnig weggestopt
waar je even jezelf kan zijn
tussen groen en bloemen
ver weg van iedereen
waar je even treuren kan
of wegdromen van geluk
plekje om even halt te houden
te luisteren naar je hart
ogen dicht
je laat alles even achter
denkt niet na
laat de wereld maar draaien
ik blijf hier even
op mijn eigen plekje
alleen ik weet van dit bestaan  ...

jij kwam van ver
ik zocht rust
stilte
op mijn brug
lieflijke zwanen onder mij
zacht geruis van water
kuierend
op de eeuwenoude brug
van gisteren tot morgen
ik zocht niets
maar ik vond
jou
weerspiegelend in het licht
eenzame figuur
tussen het groen
jij nam me bij de hand
het werd me duidelijk
deze brug was van ons
onafscheidelijk  ...

vandaag sla ik de krant niet open
wil gewoon mens zijn
even niet denken
aan gruwel en dood
alles kommer en kwel
je kan er niet omheen
voor mij is het even genoeg geweest
vandaag wil ik leven
met schoonheid om me heen
blije gezichten
tere klanken
van eeuwenoude muziek
ik adem vrijheid
zing mijn eerste lied
helder
dans vederlicht
ja ik wil leven
wat morgen brengt
dat zien we wel    ...

de wereld is grauw en grijs
zonneschijn verbleekt
donkere wolken
bedekken mijn hart
geen gelach
sombere gezichten
waar gaan we heen  ?
toch zoek ik
dat sprankeltje hoop
dat teder gebaar
een lief woord
nee
ik laat het niet toe
wij moeten verder
hoopvol
beginnen met onszelf
geef me je hand
tover je glimlach
samen zullen wij de zon terug laten schijnen   !
kijk naar de natuur
laten we daar iets van leren    ...

je oogt niet mooi
kleurloos
jouw stekels
en doornen
niemand wil je in huis
kleurloos sta je daar
in de hoek
niet gezien
nooit bekeken
zonder water
toch snak jij ook naar zon
warm plekje
hoeft niet veel te zijn
geef mij wat tijd
je zult zien
ook jij
zal mijn schoonheid zien
dankbaar zal ook ik
jou mijn kleuren geven    ....

ik ben er even niet
ben heel ver weg
in niemandsland
niemand doet mij pijn
ben gelukkig
wirwar van kleuren
geen stemmen
geluiden
zalige stilte
verkwikkende slaap
elfjes en feeën
dromenland
ieder kind hunkert er naar
volwassenen weten niet meer
hoe dit bestaat
één nacht
is voldoende
herkenbaar
droom ik terug
laat mij nog even 
neem mij dit niet af
straks wordt het morgen
wordt alles weer echt   ...

wolken
tere proppen wit
langzaam schuivend
soms herkenbaar
kijk even omhoog
daar in die wondere wereld
zoveel te zien
als je maar kijkt
zeg niet
het is maar een wolk
ik kijk er uren naar
sta versteld
van wat ik ontdek
is het mijn fantasie  ?
dan ben ik dankbaar
dat ik het nog herken
als toen ik kind was   ...
heerlijk onbezorgd
wolken kijken  !

niet treuren
juli is alweer voorbij
zomerse augustus
staat voor de deur
wie weet
maand boordevol zon
plannen en ideeën
niet denken aan wat is geweest
wij omarmen nu
elke zomerdag
ook al gaat het even min
zomer moet je beleven
elke dag
trek geen lang gezicht
open je venster
geniet van vrienden in de tuin
loop 's avonds even mee
met je voeten
in de lauwe golvende zee
luister naar die meeuw
die jou
een allerliefste dag toewenst   !

voorbij die lange hete zomers
je kijkt er maanden naar uit
zon van 's morgens vroeg
hete warme lijven
spetteren in het koele nat  ...
zomers mooi
zomers droog
vroegrijp fruit
lui in het zomergras
nu loert telkens weer
een boze regenbui
fel en hard
maar ik laat mij niet temmen
éénmaal droog
zingt de vogel opnieuw
fladderen de vlinders
zomer blijf nog even
we hebben je nodig
je brengt warmte en licht
in ons leven
in ons hart   ...

flitsende lichten
onweer over zee
machtig schouwspel
kracht van licht en donder
hier wordt je stil van
zo klein ...
natuur barst open
bulderend
hou mijn adem in
wat is dit groots
toch niet bang
ben deel van dit stuk natuur
mijn hart bonst mee
bliksemschichten
verlichten mijn gezicht
ademloos kijk ik toe
en geniet   ...

zwemmen
vrijheid
allen samen
water doorklieven
prachtig geheel
buitelingen in de lucht
wirwar van leven
glanzende lijven
in het blauwe nat
bruisend gespetter
jachtig na elkaar
zonder pijn te doen
ze zijn samen
één
daar hoort een mens niet bij
kijk vanop afstand
stoor ze niet
deze wervelende dansers
van de zee   ...

gezellig gerommel
gestaag geluid van motoren
straaltjes zon
plukjes wolken
alles vanuit dat piepklein raampje
kinderogen glunderen
ze zijn hoog
bijna tot in de hemel  ...
kleine vingertjes wijzen
hoe gelukkig
kleine ukkepukken
op dat immens groot vliegtuig
ver weg van huis
vakantie
heerlijke tijd
je mag er niet aan denken
het ondraaglijke is gebeurd
in een flits
alles voorbij  ...
ik kan er niet bij
waarom ?
beneden ligt de waarheid
koel en kil
niemand die het verstaat   ...

ook al ben jij niet
zoals de anderen
was je vroeger het lelijke eendje
iedereen liet je staan
vrienden had je niet
je was anders
niet geliefd
alleen
bespot en beschimpt
iedereen keek je na
met een grijns op het gezicht  ...
je sukkelde verder
niemand om je heen
met je verdriet
maar weet mijn vriend
ben blij dat ik jou tegen kwam
je hebt een hart van goud
jouw ogen zeggen mij meer
dan anderen mij vertelden
jij bent mijn vriend
jij bent mooi
vergeet dat niet   !

hunker naar de stilte
zwoele zomerbries
aait mijn tere vleugels
dein op en neer
volg de kadans
van de sierlijke golven
muziek van de stilte
golfgeruis
loom gaat de dag voorbij
witte stippen in de verte
ben niet alleen
maar hier ben ik
koningin van zee en lucht
heb geen onderdanen
hier is alles één   ...

wie denkt nu aan een spatje water
klein stroompje nat
kleine drupjes
water
voor ons heel gewoon
zit er maar eens zonder
brandende zon op je lichaam
verschroeiende adem
kurkdroog
onvoorstelbaar
water
voor velen vloeibaar goud
voor ons vaak
gesprek en gemopper  ... regen
laat het maar eens
een paar dagen echt zomeren
snikheet
overal
en plots loopt iedereen
dankbaar
met een flesje water rond   ...

zacht ruisen van de golven
stilte van de zomer
een stipje op het strand
kind van de zee
zo onnatuurlijk mooi
breekbaar
fluisterend
tegen de meeuwen
kleine hand
tekent in het zand
mooie sculpturen
zeewind omarmt
de zachte krullen
dit kleine meisje
kind van de zee
hier droomt zij
prevelt haar gebed
hier zag ik haar
lang geleden  ...

een nieuwe dag
nieuw begin
reikend kijk ik omhoog
eerste zonnestralen
verwelkomen mij
ik wens jou
een fijne start van een heerlijke week
maak er iets moois van
geniet van je zomer
laat de zon in je hart  !
zing mee
met dat kleine vogeltje
heel hoog daar in de bomen
en wees gelukkig  ...

ben blij dat het zondag is
hoef het huis niet uit
ditmaal geen opgewekte
schrijfsels van fietstochtjes
lange wandelingen in de natuur
het is van binnen blijven
lekker warm
en droog
regen tikt op raam
ben lui vandaag
echt op z'n zondags
geen kat op straat te zien
laat die dag maar eens
zo voorbijgaan
grote pot koffie
koekjes en lekkers om me heen
radio heel zacht
of luilekker voor de buis
bovendien
stapel boeken wacht op mij
ja zo'n zondag
moet ook eens kunnen hé   ...

vandaag moet ik er uit
naar waar
maakt me niet uit
fiets in nieuw kleedje
stevige trappers
de wereld in
langs velden en dalen
wapperende haren
speels in de zwoele wind
mensen ontmoeten
terug ademen
ik blijf niet thuis
kindergelach
boeiende kleuren
wij fietsen de dag in
weten nog niet naar waar
zien we wel
nu eerst genieten van wat komen zal  !

tja,
die regen kan mij niet meer bekoren
dit is geen fris zomerbuitje meer
geen blije gezichten
haastig en nors
warempel
waar blijft de zomer
hete zwoele nachten
's avond laat nog buiten
onder de boom
temidden fleurige lampions
gebabbel en gegiechel
praten en zingende vrienden
glaasje rode wijn
stukje heerlijke kaas
mijn plekje staat klaar
nu nog even wachten
dan geef ik er een stevig lap op
iedereen is uitgenodigd
de zomer zal ons niet ontglippen   ...

ook van de regen
kan je genieten
als een kind
huppelend door
regendruppels  ...
neem een bonte paraplu
kleurige laarsjes
fleurig regenjasje
worden je haren nat
knipperen je ogen
laat je niet kennen
ga er door
niet mopperen
regen valt voor iedereen
ben jij een optimist  ?
ja dan zie jij straks
die torenhoge regenboog   !