Archief

Garnaalkroketten. Niets lijkt zo simpel, zoals ze daar op uw bord liggen, afgewerkt met wat peterselie en een halve citroen. Maar vergis u niet, deze eenvoud is heel bedrieglijk. Om een goede garnaalkroket te maken is er heel wat vakmanschap nodig en natuurlijk een flinke schep echte grijze garnalen uit onze Noordzee.

Dit heeft u nodig (voor ongeveer 20 kroketten):
Hou er wel rekening mee dat de bereiding een dag op voorhand moet gebeuren.
200 gram boter
250 gram bloem
50 gram gemalen parmezaan
2 dl melk maar room is nog beter
2 dl visbouillon van de garnaalpellen
3 eieren
300 gram gepelde grijze garnalen
sap van een hele citroen
een handvol peterselie
paneermeel; zout, peper, nootmuskaat

Zo gaat u te werk:
Maak met de boter, de bloem, de melk en de visbouillon een dikke saus. Roer er van het vuur 2 eierdooiers onder. Hou het eiwit apart. Droog de garnalen met wat keukenpapier en voeg ze bij de saus. Breng op smaak met peper, zout, nootmuskaat en het citroensap. Giet de saus in een platte schaal en laat ze een nacht opstijven in de koelkast.
Zet drie borden klaar: een met bloem, een met het eiwit van de 2 eieren die u in de saus hebt gedaan plus een volledig ei - dit mengsel klopt u even op - een derde bord met paneermeel.
Snijd rechthoekige stukjes uit de bechamelkoek en rol ze tot langwerpige kroketjes; wentel die achtereenvolgens in de bloem, dan in het eimengsel en tenslotte in het paneermeel.
Bak de kroketten in het frituurvet op 180° tot ze krokant zijn.
Frituur ook even de peterselie en dien op met partjes citroen.
Bij zo'n machtig voorgerecht past een kloeke wijn: een Chablis of een Sancerre. Maar ook een stevige pint doet het uitstekend.

Kokosrotsjes

200gr kokos
50gr honing
100gr suiker
60gr bloem
2 eiwitten

Bereiding:
- Klop eiwit stijf met suiker
- Voeg er de bloem en de honing aan toe
- Mix zachtjes
- Voeg de kokos toe en meng goed
- Zet gedurende 12 minuten in de oven (180°)
- Hou de oven goed in het oog!

Een goede marinade barst van de kruiden en aromaten (wortel, ui, knoflook, enz...).
In onze westerse keuken bestaat één gouden marinaderegel: voeg geen zout toe. Omdat zout de neiging heeft om vlees (en ook vis) te garen, te bakken als het ware. Het vlees verliest dan van smaak terwijl precies het omgekeerde de bedoeling was. In de Oosterse keuken wordt wel zout (dikwijls onder de vorm van sojasaus) toegevoegd. Daar is het de bedoeling om het vlees te garen en malser te maken.
Doe in elk geval genoeg olie (liefst olieolie) in een marinade. Het vlees neemt de olie op en wordt daardoor malser zonder aan kwaliteit te verliezen.
Laat vlees of vis nooit langer marineren (ja, ook in de koelkast) dan 24 uur. Om hygiënische redenen. En ook omdat langere tijd geen aarde aan de dijk brengt. De kruidige smaak van de marinade dringt toch maar een paar millimeter binnen in de ingrediënten. Maar die paar millimeters volstaan om de smaak over te brengen.
Marinade voor barbecue:

2 eetlepels olie,
1 fijngehakt uitje,
4 eetlepel rode wijnazijn,
0,5 theelepel oregano,
0,5 theelepel komijn,
0,5 theelepel gemalen kruidnagel,
0,5 theelepel kaneel,
1 fijngeknepen teentje knoflook.

Verhit de olie in een pan en fruit daarin de ui.
Voeg de rode wijnazijn en de overige kruiden toe en laat alles 20 minuten stoven.
Laat dit afkoelen, en giet de afgekoelde saus over het vlees in een kom en laat dit dan 2 à 4 uur staan trekken.
Bijzonder geschikt voor brochettes.

Marinade voor haas:
1 wortel,
1 takje selderij,
1 ui,
1 teentje knoflook,
1 sjalotje,
1 laurierblad,
2 soeplepels gehakte peterselie,
6 peperbolletjes zwarte peper,
tijm,
5 dl rode wijn.

Giet de rode wijn in een schotel.
Hierbij voegt u de in rondjes gesneden wortel, de in stukjes gesneden selderij, de gesnipperde ui, sjalot en knoflook, de peterselie, enkele zwarte peperbollen, tijm, en het laurierblaadje.
Leg de konijnfilets in deze marinade.
Dek af en zet 24 uur in de koelkast.
Nu en dan draait u het vlees om.
Neem de volgende morgen het konijn in stukken uit de marinade, laat ze uitlekken en dep ze droog.
Filter de marinade en zet opzij, voor gebruik samen met de saus.

Koop nooit een dode, verse kreeft. Dat is gevaarlijk! Vlees van schaaldieren wordt immers slecht (en dus giftig) in een mum van tijd. Vandaar dat voor verse bereidingen (een verse kreeft smaakt stukken en stukken lekkerder dan een diepvriesexemplaar) altijd levende beesten gebruikt worden. Er bestaat een prachtige oplossing om heel het levende kreeftgedoe op een diervriendelijke manier te laten verlopen. In een aantal kookboeken geeft de kok het dier een flinke mep op de kop om het te verdoven. Maar écht diervriendelijk zou ik deze oplossing niet durven te noemen. Neem gewoon de levende kreeft in de hand. Strijk met twee vingers een paar keer zachtjes in een traag tempo over de rug. Over de koffer dus, van vlak achter de kop tot het begin van de staart. Op nauwelijks een paar seconden tijd valt de verbaasde kreeft onherroepelijk in slaap. Met deze slapende kreeft en met een gerust geweten kan je dan aan het koken slaan…
Kreeft wordt klaargemaakt in een court-bouillon die stevig gekruid wordt. Voeg zeker voldoende (zee)zout toe al je straks de kreeft koud, met mayonaise of cocktailsaus gaat oppeuzelen. In principe wordt zulk een kreeft trouwens helemaal niet koud, maar wel lauw geserveerd. Maar met de temperatuur daalt ook de smaakintensiteit. Vandaar dat zout, een smaakversterker, goed op zijn plaats is. Voeg aan de bouillon, naast ui, wortel en selder ook veel lauruer en wat thijm toe En vergeet zeker niet goed wat geplette peperbolletjes bij te doen. De bouillon mag gedurende een half uur goed doorkoken onder deksel. Bouillon waar zich een kreeft in bevindt mag zacht koken. Laat de bouillon dus op een laag vuurtje tegen het kookpunt aanzweven. Kook de kreeften niet te lang. 8 à 10 minuten volstaan ruim voor een kreeft van gemiddelde grootte. Zet dan de pot van het vuur en laat de kreeften afkoelen in de bouillon. Ze drinken zich vol en smaken straks extra sappig.