DE ZOMER

Een gedicht van Francine De Wilde, speciaal voor dit seizoen geschreven.

DE WINTER

Grijs en zwaar hangt het uitspansel over de aarde

De naakte bomen lijken steunpilaren

En sneeuwvlokken dwarrelen

Als lichtpunten in de nachtschemering.

Geruisloos in hun verdoezelende massa

Lijnen ze elke vormgeving aan

Ze raken de grond en in deze witte vacht

Schijnt de nacht te korten

Doch de klaarte van de dag brengt zekerheid en

In ’t krakende sneeuwtapijt

Worden de voetsporen als smeltende stempels

In ’t leven gedrukt.

 

 

Ieder zijn kasteel.

 

Wat een kasteel een sprookjeskasteel

Doorheen een groene,  lommerrijke dreef.

Zo statig is het geheel

Een droom waarin men leeft.

 

Een fantasiekasteel voor elkeen

Vol lief en leed, wel en wee.

In papier of van steen

Een huisje wel tevrêe.

 

Een luchtkasteel, een doorschijnende zeepbel

Zoals een mensenleven zo broos.

Geen uur geen tijd is van tel

Bij een hevige windhoos.

 

Een mysterieus kasteel door de eeuwen heen

Elke mens bewandelt zijn eigen levenspad.

Met velen of alleen

Elke deur heeft een eigen sleutelgat.

 

Een spookkasteel met veel gezichten

Dat op de kermis staat.

Elkeen moet zijn taak verrichten

Vol vertrouwen in de zonderhaatstraat.

 

Een springkasteel van op en neer

Met de ups en downs in het leven.

Om telkens keer op keer

Te nemen en te geven.

 

Wat een kasteel, een koninklijk kasteel mag zijn

Een bungalow, huis, hut, villa, een woning gewoon.

Achter alles schuilt een verhaal, een levenslijn

Het  kasteel in je hart dat is pas een droom.

 

Francine ©

Poëziehoekje

ALS DE KERSTKLOKKEN LUIDEN…

 

Als de kerstklokken luiden…

’t Is zo vredig,’t is zo stil.

De sneeuw dwarrelt buiten

binnen zijn er mensen van goede wil.

 

Als de kerstklokken luiden…

de wereld rond.

Een ode zingen en fluiten

daar waar de kribbe stond.

 

Als de kerstklokken luiden…

dicht bij de kerstboom.

Het naar zoetekoek gaat ruiken

die tijd is toch zo vroom.

                                                                                                                                                                

Als de kerstklokken luiden...

de geboorte van ’t Goddelijk Kind.

De kleine guiten

naar ‘t stalletje gaan gezwind.

 

Als de kerstklokken luiden…

’t Is nu middernacht.

Dan komen de nederige luitjes

met de gaven van hun hart.

 

Francine ©

https://blog.seniorennet.be/mijn_gedichten/

27/4/2014 Heilig verklaring in Rome van : Paus Johannes XXIII en van Paus Johannes - Paulus II

Beloken Pasen 
FEEST VAN DE GODDELIJKE BARMHARTIGHEID

JEZUS IK VERTROUW OP U!

ZR Faustina - Heilig verklaard door Paus Johannes - Paulus II op 30 april 2000

Ziehier wat zij op 23 maart 1937 neerschreef:

"Ik werd plotseling als opgenomen in  Gods tegenwoordigheid en ik  bevond me in onze kapel (te Krakau, Polen), waar het feest tegelijk met de feestelijkheden in Rome werd gevierd en ik mocht beide tegelijk meemaken. ik zal opschrijven wat ik zag:

Ik zag onze Lieve Heer uitgesteld in onze kapel,die op zijn best was versierd. allen namen deel aan de plechtigheden en velen werden verhoord.

Diezelfde feestelijkheid had ook plaats in een schitterend heiligdom in Rome, waar de Heilige Vader aanwezig was met een ontelbere schare geestelijkheden. Plotseling zag ik hoe de heilige Petrus verscheen tussen het altaar en de Heilige Vader. Wat hij zei kon ik niet verstaan, doch ik merkte dat de Paus het had begrepen ."

WITTE ROZEN

 

Hoe mooi kunnen witte rozen zijn

zo freel, zo schoon.

Ze verbergen vreugde en pijn,

die fijne randjes, rond hun kroon.

 

Een boeket witte rozen

achter het vensterraam

een vleugje zon komt ze liefkozen,

een straaltje licht voortaan.

 

Witte rozen, wat een feest,

wat is hun geheim vanbinnen?

Hoe het allemaal is geweest,

of moet het pas beginnen?

 

Witte rozen, maagdelijk wit uitverkozen,

mijn blik streelt jullie gevoelige snaar.

Zo kleurloos, witte rozen,

kleuren jullie mijn dag vandaag

 

Francine ©

 

Zaterdag 1 maart 2014.

MIJN KATTEN.

Mijn katten allemaal

Elk op hun beurt zo speciaal.

Allen verlaten en verwaarloosd geweest

Wij delen alles nu om ter meest.

 

Want ook mijn katten zijn een deel van Gods almachtige schepping

Een ervaring wat een happening.

Want in het dierenrijk ligt er zo veel wijsheid

Berusting, bezinning, genegenheid.

 

Waarvoor kunstenaars, schilders en fijne zielen

Even voor in de pen en het penseel vielen.

Want aldoor lief en leed, wel en wee

Dragen zij ook tot innerlijke vrede mee.

 

Francine ©.

 

 

 

Vrijdag 1 november 2013.  Allerheiligen.

Zaterdag 2 november 2013. Allerzielen.

ALLERHEILIGEN -  ALLERZIELEN

We zien het op de graven

Ieder met zijn eigen naam.

En zij die in gras en lanen

In as met de wind zijn meegegaan.

 

Bloemen en chrysanten geven iets persoonlijks weer

Van een dierbare die ons is voorgegaan.

Misschien een kind, man, vrouw veel te vroeg, dat geeft harte zeer

Nu leven zij in Gods voortbestaan.

 

Daar aangekomen in  Zijn Beloofde Land

Ontdaan van pijn en zorgen.

Verweven met een innerlijke band

In de Heilige Geest geborgen.

 

Francine ©

 

 

 

.

Onze Lieve Vrouw Lichtmis.

 

Tussen donker en duister geeft Gij een beetje licht

Tussen lief en leed richten wij naar u ons aangezicht.

Tussen wel en wee geeft Gij een beetje moed

Tussen min en tevree lusten wij een lekkere pannenkoek.

 

Francine De Wilde ©

Zalig Kerstfeest!

Blijf niet bij de kribbe staan.

Daar is Hij niet meer te vinden.

Hij zoekt woning in ons hart,

Als een Vriend van Zijn beminden.

Hoor, hoe Hij daar daag’lijks klopt

Om steeds dringender te vragen :

“Zie je mij nog als een Kind,

Denkend slechts aan kerstfeestdagen?”

Hoe vol schoonheid kerst ook is

Met haar prachtige gezangen,

Laten wij toch Jezus’Geest

In ons binnenste ontvangen.

Dat vereist geen dennengroen

Of véél rijkversierde bomen,

Dat vraagt met een hunk’rend hart

Bij je Heer en Heiland komen !

Blijf niet bij de kribbe staan,

Maar verwacht Hem als de Koning

Dat reikt verder dan een stal

Met de herders en de wijzen,

Dat is wachten op Zijn komst

En met Hem door 't leven reizen !

anoniem kerstgedicht

Foto: seniorennet.be

Woensdag 21 september 2011.

 

Herfstmomenten.

 

 

Als de herfst is gekomen

En gaat schudden aan de kleurrijke bomen .

Als nevelslierten hangen over het land

En verdwijnt alles in het natte zand.

 

Als de herfst zijn intrede doet

En de noten ruiken geurig goed.

Als de bladeren vallen op hopen

En zoeken wij de weg waarin wij lopen.

 

 

Francine ©

De harde steen plofte in het water

Zonk naar de diepte

En het heldere water werd vertroebeld,

 

De thsunami van de golven brak de kalmte

Daarna de stilte van het onheil

De bezinking,

De uitdeining der golven vraagt zijn tijd

 

Laten wij ze uitdeinen tot aan de andere kant

Aan de andere oever van het meer

Daar wacht Iemand op het strand

Met warmte en Brood

Hij reikt Zijn uitgestoken hand.

 

 

15/11/2012

DE SYMBOLEN VAN HET PELGRIM-ZIJN

 

Pelgrim zijn

Is je pelgrimstaf nemen

En op weg gaan,

Je kleine zekerheden verlaten

Om te ervaren wat en wie de Grote Zekerheid is,

En daarop mogen steunen, als op een staf.

 

Pelgrim zijn

Is onderweg –zijn,

Met een lege broodzak

en je toch rijk voelen;

terug thuis komen

met een rugzak vol

onvergetelijke herinnneringen.

 

Pelgrim zijn

Is je een stukje van de Weg voelen worden,

Je over bergen en grenzen heen werken,

Geloven dat het Doel voor je ligt.

 

Pelgrim zijn

Is doorheen de schoonheid van de natuur

Iets van de Kunstenaar vermoeden

En geloven

Dat Hij ook jou  wil kneden en vormen,

Dat hij ook in jou Zijn schoonheid wil leggen.

 

Pelgrim zijn

Is het brood breken met anderen

En meer terug krijgen dan je gegeven hebt,

Je leven delen met een vriend.

 

Pelgrim zijn

Is je laven aan de bron    

En ervaren hoe leven-gevend water kan zijn;

Is op zoek gaan   naar de diepste Bron      

Van jouw leven.

 

Pelgrim zijn

Is het kruis van jouw leven niet langer wegstoppen

Maar het opnemen en  ontdekken

Dat je het dragen kan.

 

Pelgrim zijn,

Is de steen, die je meezeult

Onderweg  achterlaten

En nieuwe stenen vinden

Om met je leven iets moois te bouwen.

 

Pelgrim zijn

Is een schelp vinden,

Er blij om zijn, maar ook weten

Dat het maar een halve schelp is…

 

Er zeker van worden

Dat je pas leeft

Als je jouw oren, jouw handen

Als een schelp opent voor anderen.

 

Luc Herbots

 

                                                                                                        

Het vijvertje in mijn tuin

schept een diepe rust.

’t Ligt onder een groene bomenkruin

’t is er veilig en knus.

 

Men kan er altijd bezinnen,

bidden, lezen in een boek.

De natuur gaan beminnen

’t is een sfeervolle hoek.

 

Er bruist ook een fontein

ze zingt haar lied van de zomerse dagen.

Men zou er altijd willen zijn

het gaat zozeer de ziel behagen.

 

De rotsen en de planten

vormen een sierlijk geheel.

Ze buigen en trachten

te weerspiegelen in dit watertafereel.

 

De vissen krioelen heen en weer

en beschrijven hun levensdoel.

In kringen keer op keer

verneem ik dat gevoel.

 

Het vijvertje in mijn tuin

een mijmering der seizoenen gaat.

En  of ik lach of huil

’t is of de tijd er even stille staat.

 

Francien De Wilde.

Donderdag  17 mei  2012

 

Onze Lieve Heer Hemelvaart.

 

BERGENKRUIS

 

Hoe hoog verheven is het kruis

Over land en huis.

Ieder mens zal het eens ontmoeten

En het met eerbied groeten.

Want het maakt ons hele leven

Jezus Christus zelf heeft het ons gegeven.

Met zijn kostbaar bloed

Toonde Hij hoe het vol overgave moet.

Want met het kruis gaat niets verloren

Tussen groen en ochtendgloren.

In vreugde en verdriet

Vergeet nooit het kruisteken niet.

 

 

 

 

Francine De Wilde©

TITANIC

15 APRIL 1912- 2012        100 JAAR

 

DE TITANIC

 

Een groot statig schip werd gebouwd

De trots van de atlantische oceaan.

De bevolking arm en rijk kwam algauw

Vol lust aan boord gegaan.

 

Wat zou de zee hen bieden

Alleszins de eeuwige vrijheid.

Ver weg van land en zorg voor vele lieden

Dans en vermaak in samenhorigheid.

 

Leute en plezier

Voor de elite.

Drukte en getier

Voor de werklieden.

 

Eens gaan wandelen hier en daar

Vergezichten, water, oneindig schoon.

Op het dek het jonge paar

Een romantisch vertoon.

 

Rustig slapen bij volle maan

Tussen de ijsbergen zo guur.

Opeens een daverende schok, de waterreus bleef staan

Niets is machtiger dan de natuur.

 

Elk nam het op voor zich

Een lopen rennen naar…

Een schip dat zinkt

Tegen uur en tijd nu maar…               

 

Een zwevende wals naar het paradijs

Men voelt het einde naderen.

Kinderen en vrouwen in schuitjes al door het koude ijs

Stolt het bloed in de aderen.

 

Het gekreun gaat over in stilte

Nader tot u mijn God is het laatste bal.

Deze weeklanken  weerspiegelen zich in de waterkilte.

Witte toppen verwijzen naar het heelal.

 

 

Francine ©

" Foto: Pascal Vyncke, SeniorenNet.be "

 

KIEZEN VOOR U, DIE BENT DE WEG , DE WAARHEID EN HET LEVEN.

 

Kiezen voor U, Heer Jezus,

voor U die zijt de Weg.

’T Is eerst moeizaam gaan, met vallen en opstaan,

Omkeren, bekeren ,loslaten,

Voor de nauwe poort gaan staan:

-         Hier valt veel ballast weg-

En gelouterd binnengaan, om zo te vinden,

De smalle weg, de weg die voert ten leven,

Dank U Heer, dat ik hier niet alleen moet gaan,

Want U en ik gaan sâam.

 

Kiezen voor U, Heer Jezus,

Voor U die zijt de Waarheid,

T’ Is in Uw licht durven gaan staan,

En zien mezelf, een zondig mens,

Arm en schamel in uw klaarheid.

Maar u richt mij op en reinigt mij van mijn melaatsheid.

Dank U Heer, dat in uw grote liefde,

U ook spreekt tot mij,

Uw woord der waarheid.

 

Kiezen voor U, Heer Jezus,

Voor U die zijt het Leven,

’t Is nooit meer weg gaan bij U,

De Goede Herder volgen,

Hij heeft zijn leven voor mij gegeven,

‘k mag in en uit gaan, weide vinden,

Vruchtbare grond,

Dank U Vader,

Dat U ons Jezus,

De Weg, de Waarheid en het Leven zond.

 

Amen

 

Uit anonieme mystiek