carla


carla
carla

carla
jou wil ik

tegen een muur

spreuk

mijn maatje
Mijn maatje
in goede en slechte tijden
als moet gaat overheersen

Als moet gaat overheersen,
komen er dan meer tranen
of zien we juist meer die lach?
Als moet gaat overheersen,
verandert dit dan mijn gedrag?
Als moet gaat overheersen,
moet ik dan voor mijn problemen vluchten
of ben ik dan juist van al mijn problemen
verlost?
Wat moet ik dan, als moet gaat overheersen,
met regels, wetten en gezag?
ik ben ik

Ik ben een heel gewoon meisje,
Niet lelijk, maar ook niet knap
Ik schrijf verhalen en gedichten,
Ik ben niet sterk maar ook niet slap.
Ik ben een heel gewoon meisje
Speel soms wat gitaar
Ik hou onwijs veel van praten,
En doe ook vaak een beetje raar.
Ik ben een heel gewoon meisje
Vind het leuk om gek te doen of te zingen,
Ik hou heel veel van mijn vrienden,
En doe graag mijn eigen dingen.
Ik ben een heel gewoon meisje,
Niet te dun en niet te dik,
Van hoe ik ben zijn er zoveel anderen
Toch ben ik uniek, want ik ben ik
verdriet

Verdriet
Er is zo veel gebeurt de laatste
tijd,
het lijkt iedere keer weer een strijd.
Waarom moet het toch zo zijn,
het doet zo'n pijn.
Er dwaalt van alles door mijn
hoofd,
ik lijk soms wel verdoofd.
Ik hoop eens rust te krijgen,
en dan maar zwijgen.
Het loopt niet zoals het lopen
moet,
maar hopelijk hou ik zo lang moed.
Ik ben zo moe van het denken,
hoe het verder moet gaan,
en laat iedere dag een traan.
zijn beloftes
geluk is
mijnmoederMijn moeder
Mijn beste vriendin
Zei is er voor mij waneer ik haar nodig heb
Ik zou niet anders willen
Mijn moeder
Is de beste
Niemand kent me zo goed als zei
Liefde
Kan zei goed geven
Haar liefde
Geeft mij kracht
Zorgt dat ik verder ga
Dat ik in mezelf geloof
Zij begrijpt mij
En steund mij wanneer nodig is
Mijn moeder is niet alleen mijn moeder
Mijn moeder is een ENGEL
gedachten
carla
geef nooit de moed op
carla klik op de foto
verloren paradijs
Verloren paradijs
Innerlijk landschap van heimwee en verlangen
Zichtbaar tussen droom en werkelijkheid
Vanuit de binnenkamers, die zijn behangen
Vol pijnlijke portretten van schuld en spijt
Maar ook bewaard als kostbaar relikwie
Herinneringen met vreugde en liefde omhuld
Momenten van vrede en harmonie
Vol zoete mijmeringen van heimwee vervuld
Verdreven uit Eden, het paradijs
Nooit losgelaten, niet toegegeven
Doch liefde geeft inzicht, vertelt ons wijs
Met barensweeën komt de geboorte van nieuw leven
ALS HET MEEZIT
Als het mee zit...
Onbeheerst, en zo schokkend
pleegt je moeder het geweld
de diepe, diepe wonden
voor altijd met je versmelt
vanaf toen werd alles anders
niet meer onbekommerd jong
maar voorzichtig op je hoede
niet het hart meer op de tong
je bouwt jezelf een muur
en zo kom je er doorheen
die muur blijft altijd bij je
je leven lang neem je die mee
je lijkt bijna onbereikbaar
voor de mensen in je hart
er ontbreekt iets wat ze missen
soms te grauw en soms te zwart
je zou zo graag willen delen
in verdriet en in geluk
maar dat vraagt om een connectie
en daar loop je dan op stuk
de connectie met gevoelens
de blokkade van je muur
bijna niet meer te doorbreken
de prijs van veiligheid is duur
diep van binnen ben je anders
met emotie, met meer kleur
maar hoe kom je door die muur heen
hoe vind je toch die deur
die je toegang geeft tot leven
in contact met je gevoel
zodat je eindelijk kunt beleven
waarvoor emotie is bedoeld
het is zoeken naar een uitweg
zoeken in een labyrint
van gevoelens en ervaring
als volwassene en kind
daarin ligt het opgesloten,
't is een lange weg te gaan
maar misschien, als alles meezit....
zal die uitweg TOCH BESTAAN .
CARLA
VROEGER
Vroeger
Vroeger was alles anders..
Vroeger hoefde je je nerges zorgen over te maken
Vroeger waren wij samen
Maar sinds kort is alles anders
Je word groter en ouder
Je krijgt andere vrienden..
En ons die zie je niet meer staan
En weetje hoe dat komt?
dat meisje die pakt jou van ons af..
Ja, dat meisje voelt zich nu heel wat
Was je maar niet zo geworden
Niet zo als nu
Was je maar zo als vroeger
Ik wil de oude jou terug..
CARLA
ZOVEEL VRAGEN
Zoveel vragen Steeds zo moe zijn, nergens zin in hebben. Gedachtes in je hoofd die niet weg willen, en ik blijf er maar mee worstelen. Overal waar ik ben denk ik eraan, hoe ouder ik word hoe meer besef. Als er over gepraat word of opmerkingen worden gemaakt, doet dat pijn van binnen en voel ik de boosheid en verdriet. Erover praten met mensen doe ik niet veel, ik hou het liever bij me ook al is dat niet goed. Als ik alleen ben voel ik me fijner, niemand om me heen het voelt fijn die rust. Tijd voor me zelf is wat ik nodig heb, geen verplichtingen die er zijn. Het kunnen nadenken over de dingen, en me boosheid en verdriet kunnen uiten. Er zijn zoveel vragen die ik heb, maar er zal geen antwoord op komen. Dat raakt me en doet me pijn,het is niet het is anders en zo zal het zijn. Carla
IN IEDERS LEVEN
BEN JIJ EEN ECHTE VRIEND
nooit de moed op geven