moeilijk ...

Ik heb met hem gepraat en hem gerust gesteld, want hij durfde niet naar het 1ste lj., want ... "ik kan nog niet lezen" zei hij ... de arme stakker, heb hem uitgelegd dat de juf dat daar aan de kindjes gaat leren, dat nog niemand kan lezen als ze naar het 1ste gaan.
Daarna ging het goed, totdat hij op school kwam, toen hij heel de drukte daar zag op en rond de speelplaats, was hij helemaal verloren en kreeg hij bang. Zelfs zijn broers, die nu bij hem op de speelplaats lopen, konden hem niet overtuigen en helpen.
Ja, je kan je je wel voorstellen hoe hard dat is (ook voor de ouders) ... pff op tanden bijten en doorzetten noemen ze dat hé.
Maar ja, hij moet, hij komt er niet onderuit. Dat is een plicht zoals hij er nog vele voor zich krijgt in zijn leven.
Ik hoop dat hij vanmiddag als we hem gaan halen al heel wat vrolijker gaat zijn en het al wat beter ziet zitten om terug te gaan na het eten.
Alleszins, Kobe en Tom die zagen het wel zitten, ik heb hun wel niet kunnen zien, met heel het gehuil en getrek van Robbe, maar zij zijn ook al groot genoeg en ze kennen het al allemaal.








1 reactie op dit bericht
Vriendelijke groetjes