Zondag 20 augustus 2006
Hartstochtelijk bedrog

Je neemt me in je armenteder en zacht.
Jouw liefkozingen en kussen
smelten ons samen in de nacht
Samen vlijen we
ons zachtjes neer
Het verlangen breekt het
laatste beetje verweer
We lossen op in een
zaligmakende eenheid
We verdwijnen in een
verzachtende vergetelheid
Ontzichtbare vleugels
tillen ons hoog de hemel in
Vol liefde kijk ik naar degeen
die ik bovenal bemin
Met een pijnlijk besef
sla ik mijn ogen open
Dromen zijn bedrog
maar mag ik blijven hopen?
Geschreven door oma om 22:00
Reageer op dit bericht















