Trein en bus, wandelen en weer, en van die hobby's meer
26-04-2011
26 april 2011 (Linkebeek - Sint-Pieters-Leeuw GR 512)
Af en toe eens een zwakker stuk in een GR, het lijkt zeker in een min of meer verstedelijkt gebied als Vlaanderen en de Vlaamse rand haast onvermijdelijk. Wij moeten ons vandaag door een tracé worstelen, waar de bewoning af en toe toch wel erg opdringerig is. Gelukkig zijn er bij het begin nog weidse Brabantse akkers, is er het erg mooie Kleetbos en ook de weg die achter het Domein Dwersbos door loopt, mag er zijn. Voeg daar nog wat mooie paadjes aan toe in de buurt van het Kasteel van Beersel en je zou zo het eerste gezicht zeggen dat het alles bij elkaar toch nog goed meevalt. Maar lange stukken door protserige en andere wijken hypothekeren de succesbeleving; zelfs het deel langs het Kanaal lijdt zwaar onder de onmiddellijke aanwezigheid van de (afbraak)industrie. Dat de ontwerpers van het pad er toch nog in geslaagd zijn om de helft van de 12.680 km over trage wegen te laten lopen (TWQ is net 50 %) is dan ook meer dan verdienstelijk.
Het is een zeldzame luxe voor ons, een vertrekhalte op enkele honderden meters van onze voordeur. We maken dan ook gebruik van onze huislijn, de 155, die waarschijnlijk over een week zijn normale reisweg langs de Alsembergsesteenweg zal kunnen hernemen. Dat is relatief, want de halte Winderickxplein is alweer verplaatst, om andere werken mogelijk te maken. Maar de impact van deze omlegging zal vast minder groot zijn dan die van de vorige. Het valt op dat de bus ook voorbij Alsemberg meer en meer klanten lijkt aan te trekken.
Voor de terugrit kunnen we gebruik maken van de kwartierdienst op lijn 170, op dit uur nog aangevuld met enkele ritten van lijn 171 die tot Halle rijden. Van Brukom tot Halle zit het verkeer op de Bergensesteenweg goed vast. Gelukkig zijn er 2 busbanen waarover het voor ons net iets vlotter gaat. We komen met 16 minuten vertraging aan het Halse station, althans dat vermoed ik, want het kan even goed 31 minuten zijn geweest.
De lijn 155 zal ons ten slotte naar ons vertrekpunt terugbrengen, na een wat geschiedenisloze, maar erg relaxte dag. En dat mag ook wel eens
Voor foto's: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen%202/linkebeek%20-%20sint-pieters-leeuw%20GR%20512/
De topogids
van GR 564 (Kempen - Condroz) dateert al van 1993. Het wordt tegenwoordig door
de GR-paden tegen een extra lage gunstprijs verkocht. Het boekje ziet er dan
ook gedateerd uit, met zijn zwart-wit foto's en zijn antieke kaarten. Erger is
dat ook de GR zelf wat opfrissing zou kunnen gebruiken. We vertrekken thuis met
de wetenschap dat de doortocht van het Pijnven grondig gewijzigd (en verlengd)
is - daar dient de website van de GR o.a. voor. Maar we worden nog
geconfronteerd met minstens één andere belangrijke wijziging (in de buurt van
Locht). Tot overmaat van ramp loopt het soms ook fout met de bewegwijzering:
daar zorgen o.m. grondige boomkappingen voor (bij het naderen van de Kiefhoek)
en in dit landje kunnen wegjes nog altijd verdwijnen onder hangars (bij het
naderen van de N73 in Hechtel). Tot daar de negatieve kanten van de wandeling,
die zo'n 22.5 km lang is, en een TWQ haalt van 58 %.
Toch is het
nog altijd een aangename GR, die alleen eens een grondige vernieuwing en een
nieuwe topogids nodig heeft. Zeker wie houdt van tochten door kurkdroge
naaldbossen over wegjes in alle maten en formaten, komt nog best aan zijn
trekken. De laatste 5 km zijn dan weer niet echt interessant meer, maar dat is
Vlaanderen. Het zal nog een jarenlange inspanning vergen om door de heropening
van verdwenen wegen en wegjes opnieuw tot een acceptabel net van mooie
wandelwegen te komen. Nu moet je al te vaak door gebieden die al hun charme
verloren hebben.
Het
voordeel van stappen in Vlaanderen is dat je niet voortdurend rekening moet
houden met alternatieven, voor als het verkeerd loopt. Niet dat treinen en
bussen hier stipter rijden (vooral bussen rijden zich hier veel regelmatiger
vast dan in Wallonië), maar het is meestal gewoon een kwestie van alles een
uurtje te verschuiven. Meestal lukt dat niet, door de graatmagere busdiensten
van de TEC.
De
aangewezen verbinding van Halle naar Lommel loopt via Lier, maar het kan ook
via Antwerpen-Berchem zonder tijdverlies. En dat wordt het dus.
Van Halle
Naar Brussel-Zuid gaat het met de CR naar Leuven die met enkele minuten
vertraging rijdt. Het is de laatste CR van de ochtendspits met 2 stellen, en
dat is geen overbodige luxe, want deze trein is goed beklant. Vooral Ruisbroek
lijkt als halte in de lift te zitten. Wij krijgen geen controle; laat ons mild
zijn: de TBG zal het zo druk gehad hebben met het aanmaken van biljetten dat
hij zelfs niet vooraan in de trein geraakt is.
De IC naar
Essen heeft niet te veel vertraging en dus kiezen we maar voor die reisweg.
Voorbij Mechelen komt de TBG langs. In totaal worden drie reizigers naar tweede
gestuurd. Ik vind de opmerking van de TBG tekenend voor wat eerste klasse bij
de NMBS geworden is: "This is first class. It's written on the door."
Blijkbaar is dat het enige verschil met tweede geworden. Zonder dat ze zich
daar echt bewust van is, legt ze de vinger op de wonde. Tussen Mechelen en
Berchem gaan de laatste 3 minuten vertraging er aan: we stoppen stipt in
Berchem.
Voor het
laatste schuifje zijn we aangewezen op motorwagens van reeks 41. Niet bepaald
onze keuze, maar kom De IR bestaat uit 2 motorwagens, waarvan de eerste de
onze wordt, omdat die doorrijdt naar Neerpelt, en dus ook Lommel. Tussen
Berchem en Lier ontspint zich een gesprek met 2 TBG's over wandelen. In dat
gesprek valt ook de naam van een collega, die waarschijnlijk binnen de kortste
keren op de hoogte zal zijn van het gesprek. Hallo, D.! We krijgen nog een
waarschuwing mee over het hete weer in Limburg
In Lier is het
wachten op de IR uit Brussel, die dus ook de onze had kunnen zijn. Zo tekenen
we 5 minuten vertraging op in Lier, en zelfs 8 in Herentals. Maar de
ontkoppeling in Mol verloopt vlot, en uiteindelijk komen we in Lommel aan met 3
minuten vertraging.
Voor de terugrit
uit Hechtel hebben we de keuze tussen een bus van lijn 18a en één van lijn 180.
Die laatste is een snelbus, die inderdaad één volle minuut sneller is tussen
Hechtel en Hasselt. Maar we hebben goed doorgestapt en slagen er nog makkelijk
in om een bus van lijn 18a te nemen om 17:51. (In onze oorspronkelijke planning
hadden we op 18:17 gerekend.) Toen we deze GR de eerste keer liepen, blonken de
halteborden nog uit door hun nietszeggendheid. We kregen toen een opmerking van
de chauffeur omdat we eigenlijk aan de verkeerde halte stonden te wachten. Maar
dat blijkt nu de enige juiste te zijn. We vertrekken met 4 minuten vertraging,
maar de bus komt stipt aan in Hasselt: veel volk heeft hij niet meer geladen
onderweg.
Zo kunnen
we nog makkelijk de IC naar Gent nemen, die trouwens met wat vertraging rijdt -
als gevolg van de voorgaande rit. Met 5 minuten blijft de vertraging nog net
binnen de norm. In Sint-Truiden is er nog altijd geen minuutje af, ook al omdat
4 fietsen en berijders mee moeten. Maar van Landen tot Leuven is er tijd zat,
ondanks een vertragingszone bij km 50.6, en vanaf Leuven rijden we op tijd, en
zelfs te vroeg. In Landen zien we nog IC 516 naar Eupen passeren: volgens
Railtime is de vertraging van meer dan 20 minuten te wijten aan het drukke
treinverkeer Dat zal wel de reden zijn waarom men hem over de veel tragere
lijn 36 gestuurd heeft. Hoe vaak zijn die meldingen eigenlijk fout? Nu, ik kan
dat ook wel wat begrijpen, want soms is er inderdaad geen eenduidige oorzaak op
te geven. Maar in dit geval ligt dat waarschijnlijk toch wel anders.
In
Brussel-Noord kan ik me nog even storen aan het gedrag van een bende Walibisten
die met IC 2439 mee gekomen zijn. Deuren gaan open en dicht, open en dicht,
open en dicht. Moderne opvoeders spreken in dit geval waarschijnlijk van
uitgelatenheid. Uitgelaten, ja, zoals honden
De IR naar
Quévy bestaat uit een lang stel M6. Plaats genoeg, dus. Hij: "Dat is hier
eerste klasse." - Zij: "We gaan toch hier zitten." The same old
story, altijd opnieuw Maar ook deze trein zal stipt rijden, en dat is altijd
meegenomen. Van de voorspelde hitte hebben we niet echt veel last gehad. Daar
zijn de dagen nog net iets te kort voor
Foto's van
de wandeling: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen%202/lommel%20-%20hechtel%20GR564/
Het gebeurt
niet zo vaak dat we na het stappen van een GR min of meer ontgoocheld thuis
komen, zeker niet in het Waalse landsgedeelte, maar vandaag is dat toch wel in
enige mate het geval. Eerst en vooral is het oorspronkelijke parcours over zo
een 5 kilometer grondig gewijzigd. De reden is niet zo meteen duidelijk, maar
misschien heeft men het verstandig geacht te kiezen voor een tracé langs de
lelijke, maar niet zo gevaarlijke N93 boven een stuk wandelen langs de iets
mooiere, maar veel gevaarlijkere N904. Kiezen tussen de pest en de cholera,
kom. Ten tweede wordt over deze wijziging met geen woord gerept op de website
van de SGR, en toch is dit geen recente omlegging: dat merk je aan de toestand
van de bewegwijzering. En ten derde is de bewegwijzering zelf, zeker rond het
Fort van Émines dringend aan vernieuwing toe: je loopt er een tijdje
vertrouwend op beschrijving en kaart uit de topogids, en dat gebeurt zelden bij
een GR.
GR412 is de
Sentier des Terrils, en die komen we vandaag maar mondjesmaat tegen. In de
plaats daarvan krijgen we toch wel mooie stroken bos, en we passeren langs
enkele prachtige kasteelhoeven. Lang geleden stapten we hier trouwens ook al
langs een grote lusvormige wandeling Châteaux du nord namurois, die kaderde in
een reeks uitgezette, bewegwijzerde wandelingen van de toeristische dienst van
de provincie Namur. Ik heb er een tijdje geleden nog eens naar geïnformeerd,
maar men heeft de bewegwijzering opgegeven, en de boekjes - uit het
pre-pc-tijdperk - zijn niet langer te verkrijgen. Spijtig, want deze wandelingen
volgden vaak mooie wegen, al moet gezegd dat ze nogal eens samenvielen met de
GR's. Vandaag is het omgekeerde het geval: de GR loopt lang over het oudere pad
van de Noord-Naamse kastelen.
Hoogtepunt
is vandaag de tocht door het domein van de kasteelhoeve van La Falize. Je moet
er wel een minderwaardige strook bij nemen: blijkbaar bestaat er geen goede
aanloop, maar in het domein zelf is het volop genieten van aangename wegen, van
de Houyoux en vooral van de schitterende kasteelhoeve. Het gebeurt zelden dat
je zo een prachtstuk zo dicht kunt naderen.
Onze tocht
van Franière naar Vedrin is iets meer dan 18 km lang; de TWQ bedraagt 44 %, en
gezien het tegenvallende deel halfweg, valt dit nog best mee!
Vedrin -
Namur 17:08 17:19 stipt (ab 5581-45, Mercedes Citaro LE, van Autobus Latour)
Namur -
Brussel-Noord 2438 17:51 18:49 +1 (328)
Brussel-Noord
- Halle 3740 18:53 19:14 +11 (534)
De
commentaar:
Eerst dit:
toen we nog allebei een halveprijskaart hadden, zou deze reis ons 13 minder
hebben gekost. Toegegeven, ik hou dan geen rekening met de kosten van de kaart
- dat is de houding van de automobilist, die ook alleen maar zijn brandstof
rekent; maar we wisten sowieso dat we die kosten er elk jaar opnieuw uit
haalden. En ook nog toegegeven: in tweede klasse zou het verschil maar 8.60 bedragen.
Maar het
lijkt me toch te gek dat we voor onze vorige uitstap (heen Liège, terug
Libramont - ik had mijn Railpass toen veiligheidshalve zelfs tot Vielsalm
ingevuld) niet meer betaalden dan voor ons reisje van vandaag.
En het lijkt
me even gek dat wij als zeer regelmatige reizigers voor deze afstanden geen
enkel voordeel meer hebben t.o.v. occasionele treinklanten.
En dan de
reis zelf: doordat de IR Tournai - Jambes wegens de eeuwigdurende werken op
lijn 130 tussen Namur en Tamines als omnibus rijdt, hebben wij een tamelijk
eenvoudige reis voor de boeg. (Elk nadeel
heb zijn voordeel ) We kiezen voor een overstap in Mons; Charleroi-Sud had
ook gekund, maar dat kostte ons een extra overstap in Brussel-Zuid.
De IR naar
Quévy rijdt stipt. De TBG horen we alleen even bij het binnenrijden van Jurbise
(in beide landstalen, ten behoeve van de Vlamingen die naar Pairi Daiza
trekken) en net voor Mons, om aan te kondigen dat je maar best niet achteraan
in de trein moet zitten als je naar Frameries en vooral Genly moet. In dat
laatste geval is er voor de laatste vijf rijtuigen geen plaats aan het perron,
inclusief het eersteklasrijtuig. Hoe dat dan moet als je toevallig daar zit, is
niet zo evident.
Ook de IR
naar Jambes is stipt. Veel valt er over deze reis niet te vertellen. Sinds ik
hier de laatste keer geweest ben, is de referentiesnelheid tussen Tamines en
Charleroi verhoogd van 100 naar 120. Al die werken leveren dan toch iets op, al
is de tijdswinst voor de treinen te verwaarlozen. Alweer een lijn met 2 referentiesnelheden.
(Taalkundige vraag: is het dan nog een referentiesnelheid?) Lang geleden voerde
men de referentiesnelheid in voor de volledige lijn, en werd voor de rest met
permanente vertragingszones gewerkt. Concreet in dit geval: groen-gele borden
met een 10 erop tussen Namur en Tamines. Hier heeft men de groene borden met
witte cijfers met de 10 gewoon laten staan.
In Tamines ligt
een kraaknieuwe spoorlijn naar het zuiden. Ik zie te laat of het om een grondig
vernieuwde lijn 150 gaat, dan wel om een compleet nieuwe verbinding. Verrassend
dat ik daar ondanks de moderne communicatiemedia nog niets over gelezen heb.
De
terugreis is al even eenvoudig. Het stadsnet van Namur strekt zich ver uit, tot
de omliggende dorpen. Dat hebben we vandaag al gemerkt aan het eindpunt van
lijn 9, dat midden de gele koolzaadvelden ligt, maar ook Vedrin is niet meteen
veel meer dan een stevig dorp. Toch heeft lijn 24 hier een halfuurbediening, en
wat prettig is om merken: daar komt ook volk op af. Ik verwachtte dat de bus
voor het station (perron E) zou eindigen, maar we rijden het busstation binnen.
De bus vertrekt namelijk meteen opnieuw op lijn 142a. Superefficiënt, dat wel.
IC 2438 lijkt
ook op tijd te zullen rijden. Het treingedeelte uit Dinant rijdt dan wel met 2
minuten vertraging binnen, de koppeling met het deel uit Liers verloopt vlot,
en we vertrekken op tijd. Opvallend hoe je hier de onervaren van de ervaren
reizigers kunt scheiden: de eerste bestormen meteen het deel uit Dinant, dat al
wat beter gevuld aankomt, en dus nog beter gevuld wordt, de laatste wachten
rustig op de aankomst van het minder drukke tweede deel. Wij zitten helemaal
achteraan.
Om het leed
van de brand in Etterbeek (door de Walen onveranderlijk als Eterbeek uitgesproken)
wat te lenigen, stopt deze trein ook in dat station. Wat het onmiddellijke
voordeel daarvan is, is me niet duidelijk. Opvallend: de aankondigers op het
perron geven het niet-aangepaste vertrekuur op in Brussel-Luxemburg (38 i.p.v.
39) en Brussel-Schuman (41 i.p.v. 42).
In
Brussel-Noord staat een vijftal treinen met een vrij grote vertraging
aangekondigd. We komen net te laat om nog mee te rijden met een CR naar Braine-le-Comte
met een dik kwartier; ook een IC naar Gent en één naar Charleroi staan nog met
vertragingen van meer dan 10 minuten geafficheerd. Voor de IR naar Quévy houdt
men het voorlopig bij 5 minuten. Maar ik vermoed dat deze trein gehinderd is
door zowat alle andere treinen in vertraging (en dat ook verderop nog zal
worden) en het gaat niet echt vlot: Brussel-Noord +7, Brussel-Centraal +9,
Brussel-Zuid +9 (ondanks 4 minuten stilstand) en uiteindelijk +11 in Halle. Die
vertraging zal trouwens nog verder oplopen, omdat men die CR naar
Braine-le-Comte koppig voor de IR laat rijden.
Het is nog
opvallend warm; het weer spoedt zich met rasse schreden de zomer in. Al zullen
we dit vroeg of laat wel weer moeten compenseren. Maar de volksmond wil:
"Wat we gehad hebben, hebben we gehad." En wij hebben het dus vandaag
gehad: al bij al probleemloze treinverbindingen en een bijwijlen bijzonder
aangename tocht langs een zeer wisselvallige GR.
Foto's van
de wandeling: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen%202/franiere%20-%20vedrin/
De gemeente
Gouvy heeft in samenwerking met het NGI een wandelkaart uitgegeven met niet
minder dan 36 uitgestippelde parcours erop. Gouvy is nu eenmaal een van die
uitgestrekte Waalse gemeenten, met talrijke deelgemeenten en gehuchten, en voor
elk daarvan wat wandelingen heeft uitgezet, zit je al snel aan enkele
tientallen. Wij stappen vandaag wandeling 22 (Rouge Fagne - groene ruit) die
ons uit Montleban weg leidt, het bos in; pas op het einde zullen we daar
opnieuw uit komen. De wandeling is iets meer dan 9 km lang, met een TWQ van 76
%. Dat betekent dat je alleen over onverharde boswegen loopt, behalve bij het
begin en op het einde. Maar dat kan de pret niet bederven. En ook een compleet
verkeerd geplaatst bord (van een pad dat enkele kilometer daarvandaan loopt)
kan ons niet op een dwaalspoor brengen. Voor de rest is de bewegwijzering
trouwens compleet en onberispelijk.
Wie Gouvy leest, denkt natuurlijk meteen: ha, een makkelijke
verbinding vandaag, maar dat geldt eigenlijk alleen voor Gouvy zelf. Het wordt zelfs
een hele klus om in Montleban te geraken. De planners hebben me deze keer wel
goed op weg gezet, door de verbinding met 3 bussen en een niet zo evidente
overstap in Salmchâteau te suggereren.
Dat we weinig risico nemen om in Liège-Guillemins te geraken
is wel duidelijk. De aangewezen trein is de doorgetrokken P7002, die ook als IC
457 door het leven gaat, maar dat garandeert ons maar 11 minuten overstaptijd
in de Luikse spoorwegtempel. Ik heb de rit van deze trein in de voorbije weken
met het oog hierop wat gevolgd, en af en toe loopt het toch wel eens verkeerd.
Dus kiezen we een vroegere trein.
CR1555 is ondanks de vertraging van de grote voorafgaande IR
naar Antwerpen nog best doenbaar: de klassieke stellen kunnen de extra
reizigers uit Edingen en Halle moeiteloos aan, en de rit zelf verloopt ook
vlot.
De spits moet nog echt beginnen, en het ziet ernaaruit dat
we moeiteloos in Liège zullen geraken. Spijtig dat ons rijtuig bij hoge snelheid te fel davert om nog prettig te zijn.
Zonder veel heimwee naar de tijd dat lijn 1011 nog voor het
oude station probeerde te vertrekken, tussen fout geparkeerde auto's, aan- en
afrijdende kiss-and-riders, en gehaaste voetgangers door, posteren we ons nu op
een bank langs het nieuwe busstation. Het is nog altijd wat onoverzichtelijk,
maar als je rustig de tijd neemt, wordt een en ander duidelijk. Elektronische
aankondigingen moeten hier nog worden uitgevonden en het is zoeken naar een
overzichtsplan.
Gewoontegetrouw komt de bus met wat vertraging aanrijden.
Het is een luxueuze bus van het cartype; enkele reizigers wordt erop gewezen
dat ze hun grote zakken ook in de laadruimte onderaan kwijt kunnen, zeg maar
moeten, maar onze rugzak ontsnapt deze keer aan de afzondering. Met vier
minuten vertraging beginnen we aan een busrijke dag, die ons met 5 bussen 160
km verder zal brengen. De bus naar Athus rijdt nu vanaf Chênée de autoweg op;
dat is sneu voor inwoners van Aywaille, die zo hun rechtstreekse verbinding met
Houffalize en Bastogne (en wie weet Arlon) door de neus geboord zien, maar het
gaat wat sneller dan langs de oude weg. Er is niet echt veel verkeer, en we
komen in Manhay aan (vlak bij het oude NMVB-station) met 2 minuten vertraging.
Eén keer per voormiddag is er een redelijke aansluiting met
de bus van lijn 14 - keuze is er dus niet, maar vandaag past deze bus perfect
in onze plannen, op voorwaarde dat hij op tijd rijdt. De chauffeur houdt er
blijkbaar van om voor enige spanning te zorgen, want zonder aanwijsbare reden
zal hij met 5 minuten vertraging vertrekken. Weet hij veel dat er reizigers
meerijden die rekenen op een aansluiting van 8 minuten ergens tegen het einde
van zijn rit aan, in Salmchâteau. Erg beklant is deze lijn niet, al dagen vanaf
Hébronval toch wat reizigers op. Ongelooflijk eigenlijk, als je ziet hoe mager
de dienstregeling van deze lijn is. Nog ongelooflijker: het gaat hier om jonge
abonnees, waarvoor de TEC-Luxembourg deze lijn wel in stand móet houden. Zoals
verwacht smelt de vertraging geleidelijk weg, en we komen zelfs precies op tijd
in Salmchâteau aan, waar we de straat moeten oversteken om de Bus Express
Vielsalm - Bastogne te nemen.
Voor wie zich bij het woordje express niet te veel kan
voorstellen: blijkbaar betekent dat een buslijn die een dergelijke krappe
dienstregeling krijgt toegemeten dat de chauffeur voortdurend tegen
krankzinnige snelheid door de bochtige hoofdwegen van deze regio moet rijden,
en er dan nog nauwelijks in slaagt op tijd te blijven. Toegegeven, de man heeft
vermoedelijk geen enkele verkeersovertreding begaan, maar dat heeft eerder te
maken met de Waalse nonchalance om 90 km/u toe te laten waar men in Vlaanderen
nog nauwelijks 50 zou mogen rijden.
Lijn 89 is een relatief jonge lijn: ze verbindt Vielsalm (en
Gouvy) met Bastogne, alleen op weekdagen, en maar 4 keer per dag. Ieder normaal
denkend mens zou dan verwachten dat deze lijn in Vielsalm of Gouvy goede
aansluitingen biedt met lijn 42 Liège - Luxemburg, maar dat is buiten de TEC
gerekend. Dat zou de klus vandaag voor ons (en voor potentiële vaste klanten,
die nu niet komen) alleszins een stuk gemakkelijker gemaakt hebben. Maar: in
Vielsalm vertrekt de bus voor de aankomst van de IR, en bedient niet eens het
station (wel de een boogscheut verder gelegen halte Route de la Gare) en in
Gouvy is de aansluiting van 3 minuten compleet onbetrouwbaar. Je vraagt je dan
ook af waarom de bus zo nodig dat ommetje langs het station moet maken Misschien
kiest men voor een goede aansluiting richting Libramont in Bastogne met de treinbus
van lijn 163b, maar dan kun je je afvragen waarom men de bus niet nog wat
vroeger uit Vielsalm laat vertrekken, zodat de aansluiting gemakkelijker
gehaald kan worden.
Voor de terugkeer maken we de lus rond: we nemen de 89 nu
richting Bastogne. Dezelfde chauffeur, dezelfde bus, dezelfde rijstijl:
blijkbaar de enige garantie om de aansluiting van 5 minuten aan het vroegere
Bastogne-Nord te halen. De halte aan het busstationnetje aan deze kant van
Bastogne heet nu Pépinière. We kiezen voor een overstap hier i.p.v. aan de
halte Bastogne-Sud omdat lijn 89 door de stad en lijn 163b achterom gaat en we
willen het risico niet lopen net voor de meet in het stadsverkeer vast te
raken.
Voor de eerste keer vandaag wil de chauffeur weten waar we
ontwaard hebben. De reglementering voor overstappen bij de TEC is stukken strenger
dan bij De Lijn, maar controle is er nauwelijks. Weet de man dat ik net zo goed
mijn Railpass had kunnen invullen voor Bastogne-Nord - Halle? Aan de halte
Bastogne-Sud stapt trouwens een jongeman in met een ingevulde GoPass. Ik meen
te horen dat er discussie ontstaat over het bestemmingsstation. Vermoedelijk
heeft de klant Libramont ingevuld, en eigenaardig genoeg mag dit niet meer: de
NMBS-biljetten zijn alleen geldig voor verder dan Libramont
De bus wordt omgeleid wegens werken, en zo komen we
uiteindelijk met 4 minuten vertraging in Libramont aan. Maar onze aansluiting
wordt probleemloos gerealiseerd.
IC 2138 bestaat al vele jaren uit 2 ms 96. Vanaf Marloie is
het dan ook flirten met de grens van de complete bezetting. Een trio (moeder en
tieners) komt in eerste zitten - voor één keer mogelijk omdat ze niet beter weten,
want het lijkt om overgewaaide Oost-Europeanen te gaan. De TBG wijst hen erop,
maar er komt geen reactie - niet iedereen begrijpt Frans. Dat ze verder
ongemoeid gelaten worden, lijkt me er wel wat over. Tot Brussel zullen nog wel
enkele andere tweedeklasreizigers hun kans in eerste wagen, met succes. De TBG
verdwijnt spoorloos vanaf Namur.
We zitten in ms 519, dat zwaar toegetakeld is door sponsors
van de verfindustrie. De werken tussen Libramont en Hatrival duren nog altijd
voort, in Mirwart zal weldra het pittoreske overwegje naar nergens verdwijnen -
de brug staat er al - de vertragingszone tussen Assesse en Courrière is
blijkbaar een voor de koeien verworven recht, en tussen Ottignies en Brussel is
het GEN in volle ontplooiing. Toch blijven we op tijd rijden.
Meer, in Brussel-Noord halen we zelfs onverhoopt de
aansluiting met de IR naar Kortrijk/Geraardsbergen, die met enkele minuutjes
vertraging rijdt. Ter compensatie van vanmorgen zal deze IR trouwens de reizigers
van de CR naar Geraardsbergen overnemen, die nu ook met aanzienlijke vertraging
rijdt. De 3 breaks vangen dat extraatje moeiteloos op, en nu er geen verdomde
CR voor zijn voeten rijdt, haalt deze IR zelfs 3 minuten vertraging in, zodat
we zelfs nog iets te vroeg in Halle aankomen.
Het zal wel een van onze moeilijkste verbindingen worden dit
jaar. Dat een verbinding moeilijk is, is op zich niet zo erg, maar dat er zo
weinig alternatieven zijn als het mis loopt, maakt het toch wel een ietsje spannender.
Dat we zelfs nog tien minuten vroeger thuis komen, is aardig meegenomen Met
onze longen vol frisse boslucht (of is het buslucht?) bestormen we de trappen
van het Halse station.
Foto's van de wandeling: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen%202/montleban/
We hebben
hier al vaker betoogd dat stappen met een oude wandelkaart, zeker in de
Ardennen, helemaal geen probleem hoeft te zijn. Maar vandaag worden we toch
enigszins ontgoocheld. Op kaart 4 van een mapje "Bewegwijzerde wandelingen in de Boven-Lesse" hebben we gekozen
voor L1 "Promenade du Val de Poix".
Dat van de oorspronkelijke bewegwijzering (een everzwijn) niets meer te vinden
is, is op zich geen probleem - de kaart is duidelijk - maar dat de ontwerpers
destijds kozen voor een terugkeer langs de N808 is dat wel. Nu ja, alles is
relatief: deze N808 is 4 keer zo breed als het straatje waarin wij wonen, nauwelijks
drukker, en belangrijk: je hoeft er niet telkens opzij voor passerend
weggeweld.
Zelden
hebben we een wandeling gevolgd die zo duidelijk in 2 delen uiteenvalt. In het
eerste deel volgen we de oude trambedding van het trammetje dat Poix met
Paliseul (en verder met Bouillon en Pussemange) verbond, en dat, getuige borden
onderweg, een belangrijke rol speelde in de ontwikkeling van de streek. Het is
één lange klim, uit de vallei van de Lhomme, langs wat nu een prachtige bosweg
is geworden. Het TWQ van 48 % mag volledig op naam van de oude "route" geschreven worden. Het
tweede deel is de wat inspiratieloze afdaling terug naar Poix langs de N808.
Omdat het de laatste tijd wat beter lijkt te gaan met de
vertragingen, hebben enkele creepy-crawlies in zorgvuldig gekozen Waalse
seinhuizen besloten dat het tijd is voor een spontane staking. Wie denkt dat ik
het allemaal wel wat kan relativeren, heeft het verkeerd voor. Voor dergelijke
asociale acties - de term sociale acties zou bij wet verboden moeten worden -
lijkt ontslag me verantwoord. Dat een handvol idioten de dag van tienduizenden
pendelaars en dagjesmensen kan verknoeien, lijkt me compleet buiten proportie.
Toppunt van cynisme ligt vandaag trouwens in Liège, waar men het nodig vindt
een streep door de rekening te trekken van de klanten die al in de namiddag aan
de Paasvakantie beginnen.
Op zo'n dag moet je dan ook een flinke portie geluk hebben,
om zonder al te veel problemen ter bestemming te raken. En die hebben we gehad.
We willen eigenlijk IR 3907 nemen - achteraf zal blijken dat
die afgeschaft is. Gelukkig zijn we op tijd voor P7574. Er lijkt niet eens zo
veel vertraging te zijn, en we vertrekken dan ook met maar 4 minuten. Maar vlot verloopt de reis naar Brussel-Zuid niet. In
Lot worden we opgehouden om een lang stel gemoderniseerde M5 te laten voorgaan.
Vermoedelijk is dat de 7514; waarom die zo nodig voor de 7574 moest, die ten
slotte ook nog over lijn 25 moet, is niet makkelijk te verklaren. Een en ander betekent wel dat we in
Brussel-Zuid al met 12 minuten vertraging aankomen. (En zoals je merkt tussen
haakjes: volgens het spoorboekje wordt deze 7514 de 4208, afgeschaft sinds
verleden maandag Waar de winst in de NZV zit, wie zal het zeggen, want de 7514
rijdt nog altijd door naar Brussel-Noord. En nog gekker: die 4208 rijdt nog altijd
tussen de Luchthaven en Leuven.) Enig lichtpunt tijdens de rit: plots
weerklinkt de intro van Baba O'Reilly. Dat is pas een goede beltoon: vinnig,
duidelijk, origineel Ik zou er bijna mijn Teddy Bears' Picnic voor ruilen.
Vermits nog andere amokmakers in de vroege ochtend ook nog
een deel van het station van Namur bezet hebben, is het afwachten met hoeveel
vertraging onze IC 2108 zal vertrekken. Die bestaat immers uit 5 rijtuigen van
een eerdere IC uit Luxemburg, die in Vorst met de helft ingekort wordt. Hij
wordt aangekondigd met een vertraging van 5 à 10 minuten, wat dus, alles bij
elkaar, nog meevalt. Beter alleszins, dan het lot dat de IR 3907 en de CR 6558
te beurt valt: die worden botweg afgeschaft, wegens een sociale actie (!) van
een deel van het personeel (0.1%?). We vertrekken met 9 minuten vertraging, en
als de vertraging in Brussel-Noord nog altijd niet meer dan 11 minuten
bedraagt, lijkt alles wel snor te zitten voor onze aansluiting in Jemelle. In
Brussel-Luxemburg is er zelfs al opnieuw een minuutje vertraging weggevlakt.
Maar dan weerklinkt de onheilspellende boodschap dat de trein tot Ottignies
alle tussenliggende stations zal bedienen. Dat moet verkeerd aflopen! In
Ottignies zal onze vertraging opgelopen zijn tot 26 minuten, en dat gooit plots
wel een schaduw over onze aansluiting. Met nog wat werven onderweg (Chastre,
tussen Haversin en Aye) mag het dan ook een wonder heten dat de vertraging toch
nog slinkt tot 20 minuten in Marloie. (In Ciney staat een stel M6 uitgeweken -
ongetwijfeld een gesneuvelde P-trein. Ik vraag me af hoeveel masochisten tussen
Namur en Brussel de trein blijven nemen - meer: hun aantal neemt nog altijd
toe.) Ik informeer toch maar even bij de TBG - die van de hele weg geen enkele
controle heeft gedaan - of de aansluiting in Jemelle zal wachten. Haar antwoord
is een schoolvoorbeeld van wat in cursussen omgaan met klanten als voorbeeld
van hoe het niet moet wordt gegeven. Dát weet ze helemaal niet, maar kom, ze
neemt toch de moeite om bij een (actieve) onderstationschef te informeren, en
ze stellen me gerust. (Eigenlijk geloof ik zelf niet zo sterk in al die
cursussen, en ben ik tevreden met het resultaat: hoe onorthodox ook, ik weet
wat ik moet weten.) We vertrekken uit Marloie met dubbel geel, achter de
L-trein aan die we in Jemelle zullen moeten nemen. Vandaar 2 minuten extra
vertraging. Net voor Jemelle krijgen we nog de mededeling dat de aansluitende
L-trein op hetzelfde perron zal vertrekken. Ze is dus toch klantvriendelijker
dan je op het eerste gezicht zou denken. Merci!
Blijkbaar vindt men het daarom in Jemelle niet nodig om wat
dan ook om te roepen, maar vergissen is onmogelijk: op perron 4 staat ms 607 te
wachten om ons naar Poix-Saint-Hubert te brengen. Veel andere reizigers vallen
hier trouwens niet te bespeuren. In Grupont gaat het wegens werken nog even
over een wijkspoor. Dat dikt de vertraging nog met 1 minuutje aan, tot de ronde
10. Maar eigenlijk moeten we waarschijnlijk ook nog tevreden zijn, dat het niet
meer is dan dat
We keren al halfweg de namiddag terug, o.a. om uit de
klauwen van de beginnende vakantie-uittocht te blijven. In Poix is er tijd voor
een terrasje en enkele foto's op het perron. De treinen rijden wonderbaarlijk
stipt, behalve de onze dan, die 5 minuten vertraging heeft. (Dat terrasje
vermijdt dat we in deze zaak, waar een vrij uitgebreide eetkaart gepresenteerd
wordt, toch in de sigarettenrook moeten zitten. Bazin en klanten roken er
duchtig op los, tegen de wet in. Ik ben benieuwd hoe men dat nakende rookverbod
zal afdwingen. Mocht er een meldpunt komen, zal ik ongetwijfeld een nijvere
gebruiker ervan worden.)
De IC 2137 zal tot Brussel zo goed als stipt rijden. De TBG
doet frequent controle en kan na elke stop wel weer wat reizigers naar tweede
sturen - een dame haalt haar beminnelijkste glimlach boven, maar de donderwolk
die volgt (nee, niet van de TBG), spreekt boekdelen. Een andere heeft zelfs het
lef om te vragen of ze echt moet verhuizen.
Tussen Assesse en Courrière blaast de airco nog een typische
kadaverlucht binnen. Eerder op de week is hier een trein uit de sporen gelopen
na een onzachte aanvaring met een kudde koeien, die volop van de prille lente
aan het genieten waren. Van de onfortuinlijke viervoeters is geen spoor meer te
bekennen, en hun gezellen en gezellinnen: ze grazen voort in de aanpalende wei.
In Brussel-Noord is duidelijk dat de vervolgactie in Liège
niet zonder gevolgen is gebleven. O.m. de IC naar Oostende rijdt met meer dan
een half uur vertraging (die uit Maastricht zelfs met meer dan een uur), en
onze IR naar Binche, die nochtans vrij stipt gereden heeft tussen Ottignies en
Brussel, wordt daar de dupe van: we worden immers na de IC naar Oostende
gestuurd, en de aanvankelijke vertraging van 4 minuten in Brussel-Noord, groeit
tot 7 (Centraal) en 10 (Zuid). Ik veronderstel dat we op een dag als vandaag
blij moeten zijn dat we maar met 11 minuten vertraging in Halle aankomen.
In
Brussel-Zuid lees ik op een affiche: "When I'm traveling, I get depressed,
I'm happy when alone in a room and inventing". Een deprimerende
tekst zoals deze, zeker?
Meer foto's: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen%202/libin/
Lomprez is
een deelgemeente van Wellin, en daarmee zetten we vandaag onze eerste stappen
van 2011 in de provincie Luxemburg. In samenwerking met het NGI publiceerde het
Maison du Tourisme de la Haute-Lesse
een erg duidelijke wandelkaart "Au Pays
de Wellin". Van de Lesse merken we niet veel (tenzij van op de trein),
maar het Famennelandschap tooit zich hier vandaag op zijn mooist: het is een
heldere en toch wat heiige dag, met aangename lentetemperatuur. Dat de bomen
nog maar schuchtere pogingen ondernemen om zich in het groen te steken, mag de
pret niet bederven.
In Lomprez
zijn twee wandelingen uitgezet: 2 (Coignimont) en 3 (Blanchau). De laatste
brengt ons in de onmiddellijke buurt van Sohier, dat voorkomt op de lijst van
de mooiste Waalse dorpen. Alhoewel de betonbaronnen in deze streek duchtig het
grijze goedje hebben gestort, scoren beide wandelingen met een TWQ van 54 %
niet echt slecht. Meer, we volgen enkele heropende veldwegen die niet meer op
de recente kaart van het NGI voorkomen. Alleen jammer dat onverlaten een hekje,
dat de doorgang door een weide mogelijk maakt, uit zijn hengsels hebben gelicht.
Vandalisme, right in the middle of
nowhere. Maar dat drukt de pret niet al te erg: we stappen door een
prachtig, vaak erg open landschap, met vergezichten die elkaar in snel tempo
opvolgen.
We hadden de heenreis enigszins anders gepland. Eigenlijk
wilden we uit Brussel-Zuid de 2408 nemen, dat is de verlengde P-trein 7520. Het
lange stel M4 speelde daarbij een verlokkende rol, maar anderzijds moesten we
dan rekenen op een krappe aansluiting in Namur. Met de problemen in Etterbeek
in het achterhoofd leek dat niet meteen een erg betrouwbare optie. En omdat we
toch wat vroeger in Halle waren dan voorzien, namen we het zekere voor het
onzekere. In plaats van de CR van 7:29 konden we nog net mee met de IR van
7:19.
De break zit ook in eerste klas voor 100 % vol. Nu het
aantal eersteklasreizigers naar verluidt snel toeneemt, en de controle op het
parasitaire gedrag van reizigers die zonder verpinken met hun tweedeklasbiljet
in eerste komen zitten, uitblijft, hoeft dat ons niet te verbazen. We
vertrekken in Halle met 1 minuut vertraging, maar komen nog te vroeg in
Brussel-Zuid aan. Dat geeft ons meteen de kans om een vroegere trein naar Namur
te nemen: het is de gedegradeerde 91 naar Chur, die zonder al te veel hinder de
klippen van de NZV en Etterbeek neemt. We komen dan ook met maar 4 minuten
vertraging in Namur aan. We zitten helemaal achteraan, in een Zwitsers rijtuig,
daterend uit een tijd dat interieurs nog niet koud en kil hoefden te zijn.
(Recente broodjeszaken in Halle tonen dezelfde tendens. Mij krijgen ze met geen
stokken binnen in die kale plastic ruimten met onmogelijke stoeltjes, maar dat
kan ik tenminste nog kiezen - met treinen ligt dat moeilijker.) De rit wordt
alleen gestoord door 3 af en toe luidruchtige TBG's, correctie 2, want de dame
van het gezelschap hoor je niet. Wij zitten gelukkig aan het andere uiterste
van het rijtuig. Het is toch wel eigenaardig dat het niet tot de grijze massa
van deze heren doordringt dat reizigers meer betalen om rustig te zitten
De aansluiting in Namur wordt nu plots wel erg zeker. Wat nu
nog kan gebeuren is dat de 2508 zo lang op de 2408 wacht dat de aansluiting met
de bus in Dinant weer in het gedrang komt. Maar het ziet er in eerste instantie
goed uit: we kunnen de evolutie op de schermen volgen. Toch: geleidelijk lijkt
het mis te lopen: de aanvankelijke vertraging van 5 minuten groeit naar 6 en 9
en 10. In onze wachtende IC klinkt de mededeling dat we met 5 minuten vertraging
zullen vertrekken om de aansluiting te verzekeren. Het is een geruststellende
gedachte dat ook onze oorspronkelijke reisweg een succes geweest zou zijn, al
begint het schoentje nu natuurlijk elders te knijpen. Zal de bus in Dinant
wachten?
Uiteindelijk stappen zo veel reizigers over op de IC naar
Dinant dat wachten zeker te verantwoorden was. En we vertrekken inderdaad met 5
minuten vertraging. De ervaring heeft me al geleerd dat de dienstregeling
tussen Namur en Dinant tamelijk krap is, maar de rit verloopt vlot, en de TB
knijpt er nog 2 minuutjes af. Van de brand die gisteravond het treinverkeer op
deze lijn nog lam legde, is niets meer te merken.
In Dinant staat de bus van lijn 25 al klaar. Men was in
Dinant blijkbaar erg gerust over de aansluiting, want Aribus legt geen
wachttijd op. Ik verifieer nog even of we echt moeten overstappen in Beauraing,
want het gebeurt wel vaker dat een bus en een chauffeur achtereenvolgens een
aantal ritten over de rurale Ardense lijnen verzorgen. Dat is inderdaad het
geval, maar toch zullen we er in Beauraing even uit moeten, want de bus rijdt
een eindje leeg terug, en dan mogen reizigers niet mee. Een beetje gek, om daar
een kleine tien minuten aan een compleet comfortloze halte te staan schilderen
en dan opnieuw in te stappen in precies dezelfde bus Opvallend is het grote
aantal jongeren dat pal in de voormiddag nog naar Beauraing reist. Dat is nu
eenmaal een bekend bedevaartsoord, maar ik kan me toch niet van de indruk
ontdoen dat hier druk gespijbeld wordt.
Zowel lijn 25 als lijn 26 voert ons door prachtige
landschappen. Voor ons is het de eerste kennismaking met deze lijnen (beter
laat dan nooit) en ze hebben allebei toeristische allures. Ondanks de magere
frequentie rijden trouwens ook nog meer reizigers mee dan we gewend zijn in de
Ardennen.
De terugreis ziet er wat anders uit, want nu zullen we van
Beauraing naar Dinant sporen.
Precies op tijd komt alweer dezelfde chauffeur met dezelfde
bus ons oppikken in Lomprez. Als we in Beauraing aankomen, bruist het stadje
want de scholen lopen leeg; dat is een nieuwe ervaring, want op vakantiedagen
heerst hier vooral een doodse devotie.
Het is nu toch wel lang wachten op een zogenaamde P-trein
naar Dinant. Dat zou de 8681 moeten zijn, maar we krijgen een knip van de 8682,
en dat is de terugrit uit Dinant. Hopelijk moeten we ons nooit beroepen op de
gegevens van een geknipt biljet, want die zijn wel vaker fout. Belangrijk voor
ons is dat de trein ons tijdig in Dinant brengt. Daar staan 2 breaks te wachten
die daar met de 2515 zijn aangekomen. Alleen de eerste rijdt terug als 2538.
In Namur lopen we 5 minuten vertraging op: het is wachten op
het treindeel uit Liers. En dan kan de geleidelijke afbouw van de vertraging
beginnen: +4 in Gembloux, +3 in Ottignies en stipt in Brussel-Luxemburg en
Schuman. De TBG die al sinds Dinant mee is, is perfect tweetalig. Voor zover ik
kan oordelen, is er geen hoorbaar accent in haar Frans, maar als ze in het
Brusselse ook Nederlands begint te praten, is het duidelijk: ze is Nederlandstalige,
en doet het in beide landstalen erg goed en aangenaam.
Ook nu halen we dus de krappe aansluiting van 5 minuten: de
IR naar Quévy staat trouwens al aan het perron. Ms 570 is zwaar ontsierd door
graffiti: nu de breaks wat met rust gelaten worden, zijn het blijkbaar de Deense
neuzen die nacht na nacht de volle lading krijgen. We krijgen controle tussen
Noord en Centraal: één keer om de vijf jaar of zo gebeurt dat dus toch. Een zwarte
en een witte reiziger posteren zich na Brussel-Zuid met de gekende smoes - ze moeten maar zorgen dat er plaats is -
in eerste. Nu kan met deze trein gerust nog een voetbalploeg of vijf moeiteloos
mee; maar moeiteloos, dat lijkt net het wachtwoord te zijn van deze twee grijsrijders.
In Halle is men blijkbaar begonnen met het plaatsen van
schermen op de voetgangersbrug naar de perrons. Dat is geen overbodige luxe,
want zowat iedereen die met de auto komt, zakt langs die weg naar de perrons
af. En nu maar hopen dat geel en niet rood de hoofdkleur wordt.
Foto's van de wandeling: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/lomprez/
Tijdens onze laatste drie wandelingen zijn we in de volgende cafés de lucht gaan opsnuiven: Den Os (Nukerke), De Oude Zwaan (Belsele) en De Drie Pistolen (Diepenbeek). Geen van deze cafés was rookvrij. Ik kan je verzekeren: als we de keuze gehad hadden, dan waren we daar buiten gebleven, maar het is nu eenmaal gemakkelijker om je boterhammetjes droog en warm op te eten, en zo veel cafés blijven er nu ook weer niet over. Toen we van onze tocht in de Vlaamse Ardennen thuiskwamen hoorden we het goede nieuws meteen op de radio: vanaf 1 juli is het afgelopen met roken op café. Vreugdekreten weerklonken alom. Helemaal onbegrijpelijk is de angst van cafébazen dat hun klanten weg blijven. In de voorbije 50 jaar is het roken verboden in bioscopen, op de werkplek, in de trein. In de bus is het zelfs altijd verboden geweest. Zijn de bioscopen gestopt? Zoeken mensen een andere job omdat ze zouden kunnen roken? Is het aantal treingebruikers gedaald? Waarom zou het aantal cafébezoekers dan plots wél zo drastisch terugvallen dat zaken gesloten moeten worden? Laat de cafébazen maar wat inventief worden: er is zeker nog een markt voor cafés met propere tafels en stoelen, waar het bier in het correcte glas geschonken wordt, bij de juiste temperatuur (en dat is niet ijskoud). Voeg daar nog wat vriendelijkheid of jovialiteit aan toe, en de plaats van die ene roker aan de toog zal snel ingenomen worden door iemand die de gezelligheid van een fris ruikend café weet te appreciëren en die zich achteraf niet hoeft af te vragen hoe lang die stank nu weer in zijn kleren zal hangen.
Ik heb het
hier al vaker geopperd: korte wandelingen kunnen verrassend goed zijn, precies
omdat alle onnodige ballast in het parcours vermeden kan worden, en men zich
kan beperken tot de essentie. We hebben vandaag ervaren dat de omgekeerde
redenering ook klopt. We wilden nl. het Schoverikpad in Diepenbeek volgen, en
dat is volgens de ontwerpers 30 km lang. (Zelf kom ik aan iets minder dan 29
km, maar het blijft een respectabele afstand.) En ja hoor, hier is het aantal kilometer
over weinig interessante betonwegen en door snel groeiende wijken net te hoog
om van een aantrekkelijke wandeling te kunnen spreken. Dat de TWQ desondanks
nog 46 % bedraagt, is te danken aan de verkenningen van enkele prachtige wandelgebieden:
de Maten, het Diepenbekerbos, de Dautewijers en het reservaat De
Pomperik-Bosbeemden. Maar precies de poging om al die op zich zeer waardevolle
wandelparadijzen met elkaar te verbinden, is wat hoog gegrepen. Spijtig genoeg
komt wat uiterst mooi is, daardoor ook minder goed tot zijn recht.
Lijn 26
ligt vanochtend grondig overhoop, als gevolg van nog maar eens een
koperdiefstal. Maar gelukkig lijkt dat weinig vat te hebben op de loop van de
treinen van lijnen 94 en 96. Zelfs de IR naar Louvain-la-Neuve laat maar drie
minuten vertraging optekenen. Hij bereikt Brussel-Zuid na een vlotte rit met
nog altijd 3 minuten. Sinds de invoering van M6-rijtuigen voor deze 3906 is er
voldoende plaats in deze trein. En toch: als twee Securailagenten in het
eersteklasrijtuig verschijnen, verdwijnt een duo reizigers even snel naar het
platform. Als schuldbekentenis kan dit tellen.
Ook de rit
tussen Brussel-Zuid en Diepenbeek verloopt zonder veel geschiedenis. In
Brussel-Noord bedraagt onze vertraging 3 minuten, en voor de rest verloopt
alles zo goed als stipt.
De
terugreis kondigt zich identiek en even eenvoudig aan, maar net als ik aan het
verspringen van de seinen op tegenspoor denk dat de IC naar Knokke en
Blankenberge precies op tijd rijdt, klinkt de onheilspellende mededeling dat
door problemen bij de vorige rit de IC vandaag uitzonderlijk afgeschaft is. We
worden, samen met een vijftal andere reizigers, verwezen naar de IR naar
Antwerpen die in Hasselt op spoor 3 aansluiting zal geven voor Knokke en Blankenberge.
Spijtig genoeg vernemen we even later van een meisje dat met pak en zak klaar
staat, dat deze IR zelf negen minuten vertraging heeft. Dat klinkt even later
ook uit de luidsprekers: van de aansluiting op spoor 3 is er nu geen sprake
meer. (Oh ja, er was wel degelijk een trein op komst, toen ik het sein zag verspringen,
maar dat was een 28 met een stevige goederentrein.)
Erg druk is
het niet op de IR naar Antwerpen: uiteindelijk komen we 7 minuten later dan
voorzien aan in Hasselt, waar we te horen krijgen dat een aansluiting naar
Brussel en Gent vertrekt van spoor 1. Dat had ik zelf al uitgekiend: de IC
bestaat uit 2 breaks, die ons na een rustige en stipte rit zelfs 3 minuten te
vroeg in Brussel-Noord deponeren.
Wie denkt
dat alles hier koek en ei is, komt eens te meer bedrogen uit. Zelfs nu staan
hier nog 4 treinen aangekondigd met vertragingen in alle maten. We kunnen zelfs
de IR naar Binche nog nemen, maar we kiezen toch voor de IR naar Quévy, die op
tijd is. Verkeerd gegokt, want de IR naar Binche houdt zich aan zijn voorspelde
18 minuten - voor ons betekent het nauwelijks 3 extra minuten vertraging,
bovenop het dikke halve uur dat we opgelopen hebben door het uitvallen van de
IC.
Thuis zie
ik dat er trouwens wat eigenaardig aan de hand is met die uitgevallen IC:
volgens Railtime is die perfect op tijd in Hasselt aangekomen, en dan toch maar
afgeschaft tussen Hasselt en Tongeren. De terugrit is dan logischerwijs
afgeschaft tussen Tongeren en Hasselt, en is in Hasselt ook op tijd vertrokken.
Toen we in Diepenbeek stonden te wachten, reden twee ms 96 in volle vaart
richting Tongeren. Het is me een raadsel wat die daar deden.
Gelukkig
duwt de NMBS ons nog regelmatig met de neus op de feiten: zelfs al lijkt het af
en toe wat beter te gaan, het loopt nog altijd vaker mis dan gezond is. 's
Avonds, in De Laatste Show, die ik altijd van ver volg, volgt nog maar eens een
grapje over de NMBS. Ik blijf me er over verbazen, dat dat nog altijd wat pijn
doet
Meer foto's
op http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/diepenbeek/
15 maart 2011 (Puivelde - Sint-Niklaas GR Reynaertland)
Alles lag
al klaar voor een tocht in Lomprez (nabij Wellin), maar zoals op wel meer
plaatsen op deze wereldkloot beslisten wat elektrische vonken er anders over.
Het werd dus een deel van de GR Reynaertland. Het was alweer een hele tijd
geleden dat we het vorige schuifje beëindigden in Puivelde. Vandaag zou het een
tocht Puivelde - Sint-Niklaas worden, nog geen 11 km lang. Dat Sint-Niklaas
zich goed leent om terug te keren met het openbaar vervoer, is niet vreemd aan
die korte afstand.
Tussen
Puivelde en Belsele volgen we een van de charmantste GR-trajecten in
Vlaanderen, over een lang en schitterend snoer van voet- en veldwegen; voor en
na Belsele probeert men nog even de schijn op te houden door ons over de
vroegere bedding van lijn 56 (Sint-Niklaas - Dendermonde) te sturen: die is nu
een verharde weg geworden die vooral de appetijt van fietsers kan aanscherpen, waar
we als wandelaars toch wel enigszins de neus voor optrekken. In het laatste
deel van de wandeling loopt het pas echt fout: we lopen té lang over een
fietspad dat geprangd zit tussen een tamelijk drukke asfaltweg en de opgehoogde
lijn 59. De TWQ bedraagt 34 %, geheel op rekening te schrijven van het eerste
deel, waar de 100 % benaderd wordt. Onnodig te zeggen dat vanaf Belsele de 0 %
benaderd wordt.
Sint-Niklaas
is vanuit Halle op niet minder dan 3 manieren te bereiken, zeggen de planners:
via Gent, via Dendermonde, via Berchem-Antwerpen. De vierde (in mijn ogen, de meest
logische) ontbreekt dan nog in het plaatje: via Mechelen en lijn 54. Het komt
er dus op aan die met de meest waarschijnlijke aansluiting met de bus te
vinden. We opteren voor een verbinding via Dendermonde, met in ons achterhoofd
enkele mogelijkheden om desgevallend toch nog de voorziene bus te halen.
We hebben
al meteen geluk: eigenlijk wilden we de CR van 8:58 nemen, maar de IR van 8:46
heeft wat vertraging, en dat is meteen goed voor onze anders krappe aansluiting
in Brussel-Zuid. De 3 ms 96 vertrekken
met 4 minuten vertraging en gaan meteen op lijn 96 N. Ik heb al vaker ervaren
dat dit geen garantie is voor een vlot binnenrijden van Brussel-Zuid. Ook nu
worden we lang opgehouden, en dat brengt de stand bij aankomst op +7. Maar over
onze aansluiting naar Dendermonde hoeven we ons geen zorgen te maken. Hoewel de
IC enkele minuten te vroeg aankomt, vertrekken we toch met een minuutje
vertraging. In Dendermonde is die weggewerkt. Tot Brussel-Centraal is deze 2307
(3 breaks) een goed bezette trein, maar voorbij Brussel-Noord is de bezetting
mager.
Sinds
december rijdt deze trein niet meer door naar Sint-Niklaas. Als alles goed
loopt, is de aansluiting van 6 minuten op een soort appendix-IC ideaal, en dat
is ook vandaag zo: op spoor 1 staan 2 bordeaux stellen te wachten. En wachten,
dat doen ze, ook op de tegenligger uit Lokeren. We vertrekken uiteindelijk met
4 minuten vertraging, en tot Sint-Niklaas is het flirten met de
vijfminutengrens. Railtime noteert zelfs 6 minuten vertraging bij aankomst,
maar het zijn er echt maar vijf.
Voor de
terugreis opteren we voor een reisweg via Berchem. We hebben onderweg al een
tijdje langs lijn 59 gestapt (tussen Belsele en Sint-Niklaas) en de treinen
rijden behoorlijk. Ook IC 1814 rijdt stipt, maar toch zal hij in Berchem met 3
minuten vertraging aankomen, tegelijk met de IR die we willen nemen. Maar de aansluiting
verloopt prima, en tot Brussel zullen we de reis alleen maken, helemaal
achteraan in de staart van deze trein, die uit 3 breaks bestaat. We komen zelfs
zonder kleerscheuren door de NZV; alleen het binnenrijden van Halle verloopt
niet vlot. Je denkt dan meteen aan de CR naar Geraardsbergen, waar de IR altijd
dicht tegenaan zit, maar achteraf zal blijken dat de P8511 de boosdoener is.
Voor de 3138 resulteert dat in 2 minuten vertraging. Terwijl we het station
verlaten, zal ook de CR binnenschuiven. Benieuwd hoe het ondertussen afgelopen
is met die bus van de MIVB die in Lot meer zwarte rook produceerde dan gezond
kan zijn
We hebben
de reis Halle - Sint-Niklaas heen en terug afgelegd met 2 lijntjes op de
Railpass. We hadden evengoed niets kunnen invullen, want de TBG's waren zo goed
als onzichtbaar Eigenaardig toch: voor onze laatste drie tochten hebben we
264, 160 en 158 treinkilometer opgetekend, en toch hebben we 3 keer krek hetzelfde
betaald. Eenvoudig, dat is het wel, maar of het ook logisch is? Het gat dat
door het verdwijnen van de halveprijskaart is ontstaan, raakt maar niet
opgevuld.
Wie alle
foto's van de wandeling wil bekijken: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/puivelde%20-%20sint-niklaas%20Gr%20Reynaertland/
We vatten
vandaag nog maar eens een nieuwe GR aan: de streek-GR van de Vlaamse Ardennen
zal ons van Oudenaarde naar Kwaremont brengen. Dat is net geen 22 km ver. De
ontwerpers willen álles tonen, ook de Koppenberg en de Oude Kwaremont, die
ongetwijfeld meer tot de verbeelding van wielerliefhebbers dan tot die van
stappers spreken. Dat leidt niet alleen tot een erg grillig traject (wat op
zich geen nadeel hoeft te zijn), maar ook tot het inlassen van enkele minder
interessante stukken. De TWQ (45 %) ligt trouwens lager dan je in deze regio
zou verwachten. Toch mogen we niet te negatief zijn in onze beoordeling: als je
langs de koterijen heen kijkt, word je regelmatig getrakteerd op prachtige
vergezichten, die op deze heldere, frisse lentedag eindeloos lijken, en
Koppenbergbos en Elenebos en de vele veld- en voetwegen zorgen voor een stevige
wandeling, met flink wat hoogteverschillen.
Even in de
kantlijn: veel wandelwegen zijn deskundig afgesloten voor het motorengeweld van
quads en motocrossdinges, maar waar dat niet gebeurd is, is de schade des te
groter. Gelukkig zorgen vorst en droogte ervoor dat het pad overal goed
begaanbaar blijft.
Voor de
spoorwegarcheologen: we lopen een tijdje in de buurt van de vroegere lijn 85.
De centrale van Ruien mag dan wel een groot deel van de wandeling zichtbaar
blijven, met sneeuwwitte rookpluim, maar van de spoorlijn blijft niet zo veel
meer over: hier en daar wat rails en kilometerpalen, maar van de destijds bij
dieselliefhebbers zo gewaardeerde lijn blijft niet meer dan wat vergane glorie
over.
Hoewel IR
3908 maar met 5 minuten vertraging vertrekt, is het snel duidelijk dat we nog
heel wat vertraging zullen bijmaken voor we Brussel-Zuid bereiken. Het duurt
tot Ruisbroek voor we even wat snelheid halen (en weer valt het op hoe snel we
optrekken met deze 2 26'en en 8 M6). Schuldige is P7520, die trouwens op de
zwarte lijst van Infrabel staat/stond. Toch is afschaffen niet meteen de
oplossing: de trein heeft blijkbaar een defect gehad, én dat vermijden kan meer
soelaas brengen dan het uitdunnen van de reizigersdienst. Je zou trouwens met
evenveel recht kunnen zeggen dat ook de CR 3757 zijn steentje tot de vertraging
bijdraagt, want die is opzij gemoeten in Halle (om de 7520 door te laten), maar
heeft tussen Halle en Brussel-Zuid ook nog heel wat vertraging opgelopen (van 5
naar meer dan 10). Het illustreert perfect hoe elke uitbreiding van het GEN
voor steeds meer vertragingen zal zorgen: tussen Halle en Brussel-Zuid ligt
alle infrastructuur er al, maar het aantal CR's zou nog toenemen, en daardoor
ook de hinder die deze trage treinen veroorzaken voor de snellere. Ik geloof er
niet in, in dat hele GEN-gedoe
De rit naar
Oudenaarde verloopt dan weer vlekkeloos. Ik merk nu ook - anders dan enkele
dagen geleden - dat heel wat halten en stations tussen Denderleeuw en Zottegem
nieuwe, fris ogende, verhoogde perrons hebben gekregen. Dat mag ook wel op deze
drukke forensenlijn.
Voor de
terugreis hebben we een belbus van lijn 470 besproken voor 16:35. Dat is 5
minuten later dan wat voorzien is in de planner, maar de bus komt inderdaad zo
goed als stipt aan rijden. We zijn met 4, en onderweg wordt nog een aansluiting
gerealiseerd met belbus 490. Toch komen we ruim vroeger dan 17:00 in Ronse aan,
waar L 1868 al staat te rochelen. De bezetting van de 2 motorwagens is mager,
op de ze vakantiedag.
P8961 uit
Gent rijdt perfect op tijd binnen op spoor 3. Vermoedelijk zijn het de overstekende
reizigers (de P-trein komt binnen op spoor 3, de L-trein vertrekt van spoor 1)
die toch voor een minuutje vertraging zorgen voor onze L. Elf minuten later
staan we al in Oudenaarde, na een rustige rit door ons wandelgebied van
vandaag.
We namen IC2316
ook al enkele dagen geleden (zie verslag Dikkebus). In stel 329 ontbreekt een
lamp, of beter: ze zorgt af en toe voor flink wat lawaai, want ze ligt los in
de armatuur. Gelukkig is dat storende lawaai er alleen maar in de wissels. We
vertragen wat als we Zottegem naderen: mogelijk is de L-trein niet op tijd uit
de voeten geraakt.
En net als
op 3 maart rijdt ook de aansluitende 1589 vrijwel op tijd. Net voor het
binnenrijden in Brussel-Zuid wordt de trein nog verspoord van perron 8 naar 9. We zitten in stel 617 dat een grondige
graffitibeurt heeft gekregen. De ruiten zijn bijna volledig ondoorzichtig; in
Halle zal blijken dat het hele stel, van voor naar achter, en van onder naar
boven onder de verf zit. Wie beweert dat het beter gaat met graffiticriminaliteit
moet maar eens rondkijken: ze zijn hun schade heel vlug aan het inhalen. Ook nu
maakt de trein een minuutje vertraging, alhoewel daar geen aanwijsbare reden
voor is. Misschien is de reisweg via lijn 96N en 96 toch niet de snelste, al
wordt voor precies die route maar 9 minuten uitgetrokken. Maar kom, over een
minuutje struikelen we niet, wat wel zou kunnen over de bijzonder gevaarlijk
geplaatste fietsgoten op de trappen in Halle. Ik heb trouwens sinds de
plaatsing nog geen enkele fietser deze ondingen weten gebruiken.
Veel foto's
van de tocht vind je op http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/oudenaarde%20-%20kwaremont%20GR%20Vlaamse%20Ardennen/
In Kreo van
Vakantiegenoegens van maart 1993 vond ik de beschrijving van een wandeling in
Dikkebus, met de titel "Langs de
vijver van Dikkebus naar de Hallebast". Als je zo een wandeling zo
vele jaren na verschijning volgt, loop je wel eens het risico dat de
beschrijving nog nauwelijks bruikbaar is, maar dat is vandaag absoluut niet het
geval. Integendeel, ondertussen heeft men hier wandelnetwerken uitgetekend en
zoals we de laatste tijd wel meer ervaren hebben, heeft men ook hier oude,
verdwenen wegen een nieuwe kans gegeven. Een mens zou er zowaar optimistisch
van worden.
Maar zelfs
de "oude" wandeling haalt al een TWQ van 51 %, wat je niet meteen
verwacht in deze streek: de weg rond de vijver is natuurlijk al goed voor
anderhalve km Trage Weg, maar ook in het agrarische gebied dat grotendeels het
karakter van het tweede deel van de wandeling bepaalt, komen nog enkele
prachtige onverharde veldwegen door. Kemmelberg en Scherpeberg vormen voor de
verdere invulling van het decor, al was de lucht net iets te heiig: meer dan
verre schimmen waren ze vandaag niet.
Dikkebus -
Ieper [belbus 79] 16:05 16:20 meer dan stipt (ab4335)
Ieper -
Brussel-Zuid 2316 16:39 18:19 stipt (430)
Brussel-Zuid
- Halle 1589 18:28 18:37 +4 (657)
De
commentaar:
voor de
volledigheid: we nemen vandaag ook de bus van en naar het station van Halle,
omdat parkeren in de verre buurt ervan op dit uur van de dag nauwelijks
mogelijk is, want donderdag is ook nog eens marktdag. De halfuurdienst van lijn
155 in de voormiddag zorgt nauwelijks voor problemen, maar om een of andere
reden wordt dat net voor de avondspits plots een uurdienst, en de overstap van
3 minuten bij de terugreis (Halle 18:37/18:40) lijkt niet meteen betrouwbaar.
Maar we zullen het halen, ook al omdat de chauffeur bereid is nog even te
wachten op de aanstormende reizigers, en we waren heus niet de enige. 's Morgens
reden we mee met bus 3933 (Ukkel) die ons met 9 minuten vertraging in Halle
bracht, 's avonds was de beurt aan bus 3962 (Het Rad), die zo goed als stipt
reed.
Van Halle
naar Brussel-Zuid kunnen we nog eens een vierledig stel nemen: er moet een
groep scholieren mee en traditiegetrouw willen die allemaal door dezelfde deur.
De lichte vertraging die daardoor ontstaat is in Brussel-Zuid al weggewerkt.
Net voor Brussel krijgen we controle van een Vlaamse TBG, een zeldzaamheid op
deze verbinding - het Vlaams én de controle.
Het zal één
break zijn die ons van Brussel naar Ieper brengt, maar dat is op dit uur van de
dag voldoende, als heeft een tiental TBG's ruim één derde van de
eersteklasafdeling ingenomen. Ze houden de gesprekken rustig: het onderwerp
leent zich dan ook tot rust: zelf brood bakken. We vertrekken uit Brussel-Zuid
met 4 minuten vertraging, maar in Denderleeuw zijn dat er al 11 geworden: ik
vermoed een rit op zicht tot voorbij de brug van Pede, want we rijden stukken
trager dan de vertragingsborden wegens de immense GEN-werken daar opleggen. De
vertraging slinkt mondjesmaat: in Ieper zullen we nog altijd 6 minuten
vertraging overhouden (al beweert railtime dat het er maar 5 meer waren ). Dat
er in Kortrijk niks van de vertraging afgaat, ondanks de volle 5 minuten die we
daar hebben, omdat er niets aangekoppeld hoeft te worden, heeft te maken met de
aansluiting met de IC naar Oostende. Het is prettig om vast te stellen dat er
dus blijkbaar toch nog op vanzelfsprekende aansluitingen gewacht wordt, maar
het is - en dat is logisch - de IC naar Oostende die eerst vertrekt. Dan volgt
een typisch geval van "voorrang en
ontblokking", term die ik destijds in Halle opstak toen ik daar onder
de onderstationschefs enkele vaste vrienden mocht rekenen: wordt deze
terminologie eigenlijk nog gebruikt om een vertraging te verantwoorden?
Resultaat is dat we vertrekken met de 8 minuten vertraging die we ook bij
aankomst hadden.
De afspraak
met de belbus ligt vast op 12:30, en de aansluiting is dus geen probleem. Meer,
de belbus komt met flink wat vertraging aanrijden. Na een ommetje door het
Ieperse centrum en nog wat instappende reizigers onderweg komen we 17 minuten
later dan voorzien in Dikkebus aan. Met 12 reizigers is dit meteen ook de best
gevulde belbus sinds we die sporadisch her en der gebruiken.
Dezelfde
chauffeur verzorgt met hetzelfde busje de terugrit. Nu zijn we met vier. De bus
komt ruimschoots vroeger dan voorzien aan rijden, en eigenlijk zouden we
gemakkelijk de P-trein van 16:12 kunnen halen, maar die zou onze terugrit
alleen maar verlengen, omdat er geen goede aansluiting is in Gent. We nemen dus
maar de voorziene én rechtstreekse trein naar Brussel (en Dendermonde). Ook nu
bestaat die uit één break, maar in Kortrijk zal een stel worden aangekoppeld.
Het wordt een rustige, geschiedenisloze rit, die bovendien 4 minuten vroeger
dan voorzien in Brussel-Zuid eindigt. Wat een contrast met de voormiddag toen
het zo stroef liep tussen Denderleeuw en Brussel.
Het wordt
nu stilaan uitkijken naar de vertraging van onze laatste trein. Maar de lange
CR komt op tijd Brussel-Zuid binnen. Dat ziet er goed uit, maar meteen nadat we
ingestapt zijn volgt een mededeling dat een probleem op het instrumentenbord
van de bestuurder voor een tiental minuten vertraging zal zorgen. Dag, bus!
Maar de twee "depanneerders"
klaren de klus erg snel: we vertrekken met niet meer dan 3 minuten vertraging
via lijn 96N tot Ruisbroek. De enkele reizigers die hals over kop voor de IR
naar Geraardsbergen/Kortrijk gekozen hebben, zijn eraan voor de moeite, want
die blijft netjes achter ons. En ja, hoewel er nog een minuutje bij komt, halen
we nog net onze aansluitende bus Soms kan het mee zitten, en ik hoop dat het
geen valse schijn is als ik de indruk heb dat het sinds enkele weken spectaculair
beter gaat met onze treinen. Al lok je met zo'n zinnetje waarschijnlijk wel
tegengestelde reacties uit
Meer foto's: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/dikkebus/
