Trein en bus, wandelen en weer, en van die hobby's meer
06-04-2009
6 april 2009 Malmedy - Trois-Ponts
GR14 liep oorspronkelijk van Bouillon naar La Roche, maar ook de GR's zijn de laatste jaren niet ontsnapt aan grote reorganisaties, en voortaan verbindt deze GR Malmedy met Sedan. Hoogtijd voor ons dus om deze GR voor een tweede keer aan te pakken, en hem nu in de andere richting te lopen. We beginnen vandaag met Malmedy - Trois-Ponts, zo'n 20 kilometers, die we al eens gelopen hadden in het kader van andere GR's. Het duurt even voor je Malmedy definitief achter de rug hebt, dat lieve stadje dat ik heb leren kennen in de boekenkast van mijn vader: daar stond de novelle "Hans van Malmedy" van de wat vergeten, zwaar onderschatte Vlaamse auteur Filip de Pillecyn, die daar in de verre Oostkantons trouwens een tijdje leraar Nederlands geweest was. Nu is Malmedy zelf wel een aardig plekje, maar het is toch even doorbijten, want de stad strekt zich ver uit, en de recentere straten en wijken zijn niet altijd klasse. Maar eenmaal buiten de stad word je vergast op een wandelpad dat ongetwijfeld tot de beste van België behoort: daar staan de Warche en de Amblève borg voor. Het eerste deel mag dan nog vrij gemakkelijk lopen, vanaf Stavelot wordt het plots een zware tocht met een lange klim tot net voor Trois-Ponts. Bereid je voor op een tocht door bossen en langs rivieroevers, met Stavelot als aangenaam intermezzo. De TWQ van dit traject bedraagt 55 %, maar die vrij lage score wordt ruimschoots goedgemaakt door denderende vergezichten en meer van dat leuks.
Vroeger aarzelden we nooit om voor Malmedy een traject langs Trois-Ponts te kiezen. Maar lijn 42 is enkele jaren zo zenuwslopend onbetrouwbaar geweest, dat we sindsdien opteren voor een langere busrit uit Verviers. Dat kost wat meer, omdat de treintarieven voor die afstanden dezelfde zijn als je een Railpass gebruikt, maar het bustraject uit Trois-Ponts beduidend korter is, maar het scheelt een flinke slok adrenaline. Vandaag doen we het als volgt: we gaan eigenlijk voor CR 1556 van 7:23 in Halle, maar 3106 heeft 4 minuten vertraging, zodat we die nog moeiteloos halen. De drie breaks (waaronder ms 366) bereiken snel Brussel-Zuid, zodat de vertraging daar nog 3 minuten bedraagt. We hebben nog veel tijd om de IC 506 te halen (7:57 - 9:25), die we dus tot Verviers-Centraal zullen nemen. Deze treinen rijden met de regelmaat van een klok met enkele minuten vertraging Brussel-Noord buiten, en dat is ook vandaag niet anders. Het duurt zelfs tot Liège-Guillemins voor de trein opnieuw op tijd rijdt: loc 1337 duwt o.a. rijtuig 11804, dat ik een tijdje zal proberen te vermijden, want een vierkant wiel zorgt voor aardig wat tril- en geluidsoverlast op de snelle lijn 2. Maar voor de rest verloopt de reis voorspoedig, en we komen ruim op tijd aan in Verviers-Central. Daar staan de bussen zoals vanouds te wachten voor het station: lijn 395 naar Reuland zal ons stipt naar Malmedy (9:40 - 10:33) brengen. Vandaag is dat ab7531-14, een Jonckheere Transit 2000 van LIM Collard-Lambert. Sinds enkele jaren rijdt deze lijn rond het circuit van Francorchamps i.p.v. erover, en ook de attractie van het tanken in Malmedy behoort tot het verleden.
Voor de terugreis wordt het wel een reis langs een van mijn lievelingslijnen. Om 18:50 nemen we de IR uit Luxemburg (118), gesleept door de Luxemburgse 3009. De trein bestaat uit 5 I6-rijtuigen, waarvan 3 eersteklasserijtuigen, waarvan 2 gedeklasseerd. Vooraan hangt rijtuig 11601, de echte eerste klasse, dus. Het truukje om te weten waar die hangt is: kijk waar de TBG uitstapt... De politiek van de NMBS rond eerste klasse is toch wel redelijk absurd te noemen. Naar eigen zeggen willen ze eerste klasse (terecht!) behouden, want het zou hen inkomsten en reizigers kosten. Maar ik ben nog maar nauwelijks hersteld van het trauma dat ik opliep toen ik voor het eerst de afdeling eerste klasse van de mw 41 mocht meemaken, of daar waren de M6 al met hun sjofele aankleding. Ik denk wel eens dat ik nooit een wagen zou kopen met dezelfde goedkope zitjes met dito stofje. Tot overmaat van ramp waren de eerste rijtuigen van de nieuwe lichting M6 eersteklasserijtuigen, die dan maar gemakshalve voor maanden gedeklasseerd rond reden, parmantig pronkend met hun zinloze gele streep... En nu de IR Luxemburg - Luik eindelijk wat verlengd is, blijken er te weinig tweedeklasserijtuigen te zijn, en worden ook hier massaal eersteklasserijtuigen ingeschakeld. Knappe TBG die erin slaagt om aan zijn klanten uit te leggen dat je 54 % meer moet betalen om in precies dezelfde rijtuigen te zitten, en anderzijds aan andere klanten moet uitleggen dat je in sommige rijtuigen niet mag gaan zitten met je tweedeklasbiljet, ook al zien ze er dan precies hetzelfde uit. Het valt me ook op dat de meeste mensen de gele briefjes van de deklassering nauwelijks opmerken, en dat er dus in elk station een rush naar de 2 tweedeklasrijtuigen is. Nu ja, rush, meer dan 30 reizigers zijn er niet meer ingestapt tussen Trois-Ponts en Liège. Maar kom, de trein rijdt stipt en het zijn de laatste klassetreinen op het net: genieten dus maar.
IC 542 (20:00 - 20:54) met loc 1355 en rijtuig 11806 brengt ons probleemloos naar Brussel-Noord. We maken ons al op voor een overstap naar CR 1592 (23 minuten), maar net als we in het Noordstation uitstappen wordt omgeroepen dat reizigers voor de IR-trein naar Quévy (die normaal al vertrokken is) de IC naar Oostende moeten nemen, en overstappen in in Brussel-Zuid. Dat doen we dus ook. In Brussel-Zuid staat loc 2735 met een stel M6-rijtuigen. We gaan in rijtuig 61031 zitten, net als enkele andere reizigers die zichzelf al dan niet betaald ook op een zitje in eerste getrakteerd hebben. De trein vertrekt met 8 minuten vertraging; in Halle zullen dat er al 11 zijn. Al zijn wij natuurlijk een kwartiertje vroeger thuis dan voorzien. Dat was nog niet het einde van onze uitstap. In Halle is ook een Chinees of Japans meisje uitgestapt dat een zware koffer meesleept. Ze is duidelijk boven haar toeren, en dat niet alleen door de deur van de M6 die voortdurend open- en dichtgaat. In Brussel-Zuid was de IR Quévy-Luchthaven (ik vermoed de 3717 of 3718) afgeschaft wegens zijn aanzienlijke vertraging (thuis gecheckt: 64 minuten!), en het brave kind was in de trein blijven zitten, onbewust van wat er gebeurde. En dus stond ze nu weer in Halle. Echt lang wachten moest ze niet, want om 21:47 had ze opnieuw een trein naar Brussel. Maar achteraf bleek ook deze nog 20 minuten vertraging te hebben. Toen we naar huis reden, bedacht ik dat we beter bij haar gebleven waren, om haar op de juiste trein te zetten. En om te vermijden dat de luizen plots uit de wanden van het Halse station gekropen zouden komen, want je kunt daar 's avonds op de perrons beter niet helemaal alleen bang zitten te zijn. Thuis bleek dat andere luizen aan de basis lagen van problemen met schurkenstreken en ander vandalisme in Hennuyères en dat het treinverkeer er grondig overhoop gehaald was. Ik probeer gifvrij te tuinieren, maar af en toe kan zwaaien met een bijtend insecticide zalig zijn...
Eindelijk konden we er nog eens een doordeweekse wandeling van maken, en dat is altijd meegenomen: minder saaie treindienst, meer variatie in de treinsamenstellingen, en uiteraard méér treinen en bussen op de meeste lijnen. Het wordt een stukje GR 564, die van noord naar zuid loopt tussen Lommel en Hoei, een heerlijk Belgisch wandelpad, dus. Onze haatdragende politici zouden trouwens nog wat kunnen leren van de GR-verantwoordelijken in dit landje, tussen haakjes. Verkeerslichten in Vlaanderen zouden om te beginnen al snel opnieuw wit-rode strepen krijgen, i.p.v. het Vlaams-nationalistische geel-zwart. Wij zijn ondertussen al een eind doorgedrongen op Waals grondgebied, en stappen vandaag een kleine 17 kilometer tussen Hannut en Fumal.
Het is een traject in 2 delen: eerst lopen we door bijna vlak Haspengouw, tussen ruime akkers, waar ruilverkavelingen vermoedelijk voor een herverdeling van de kostbare grond hebben gezorgd. Na enkele kilometers kom je dan plots in een compleet verschillen landschap terecht: je merkt het aan de bebouwing, de akkers zijn nu weiden, en uiteraard is het plots een zaak van klimmen en dalen geworden. Ook de Méhaigne gaat meer kronkelen, net zoals de oude lijn 127 (Landen - Statte) die bijna kaarsrecht loopt tussen Hannut en Braives en voorbij dat dorp meer en meer slingert als een slang.
Met de komst van de Ravel over lijn 127 werd het oorspronkelijke tracé gewijzigd: nu wordt gretig gebruik gemaakt van de oude spoorlijn, ter vervanging van de soms brede landbouwwegen van het oorspronkelijke traject. Dat is natuurlijk een verbetering, maar ik blijf als wandelaar huiveren van lange stukken Ravel, zonder veel afwisseling of niveauverschil. De vergelijking met de West-Vlaamse betonbaantjes is nooit ver weg. Gelukkig heeft men hier voor wat omkadering gezorgd: de kilometerpalen werden behouden, en aan de vroegere halten en stations staan zowaar halteborden, al zijn de meeste nep. De wandeling wint meteen aan kwaliteit als van de Ravel wordt afgestapt, al heeft dat ook veel met het gewijzigde landschap te maken. Je vindt op je weg behoorlijk wat bezienswaardigheden: niet alleen de dorpjes Villers-le-Peuplier, Avennes, Ville-en-Hesbaye, Braives, Fallais en eindpunt Fumal mogen er zijn, je hebt ook nog de Méhaigne als aangenaam riviertje, met enkele goed bewaarde (ex-)boerderijen en watermolens als toetje. Met een TWQ van 51 % scoort deze GR al bij al matig, zeker als je weet dat in die 51 % ook nog lange stukken Ravelasfalt zijn opgenomen.
Voor de heenreis mikken we op CR 3757 van 7:58, maar het wordt een vroegere trein: P7574 van 7:51, die ons om 8:01 in Brussel-Zuid zou moeten brengen. De trein vertrekt al met een 5-tal minuten vertraging in Halle en tijdens de spits is zoiets meestal nefast. De bestuurder van loc 2101 zet zijn stel M5-rijtuigen (met o.a. 51509) met 8 minuten vertraging aan het perron in Brussel-Zuid, vanwaar de trein verder rijdt als IR naar Antwerpen-Centraal. Ondanks onze vertraging ziet de spits er niet al te desastreus uit. Onze volgende trein wordt de 1707 (8:28 - 9:20) die we tot Landen zullen nemen. Op de infoborden worden de eersteklasserijtuigen in het midden en achteraan gesitueerd. Dit zou een mooie service zijn mocht deze informatie correct zijn: in werkelijkheid hangen ze vooraan en in het midden. Dat is ook logisch: de trein bestaat uit 2 gekoppelde trek- en duwstellen, en die rijden met het stuurstandrijtuig vooraan in de richting Liège. We gaan helemaal vooraan zitten (rijtuig 58050) omdat we in Landen ook nog moeten overstappen op de bus, en zo dichter bij de stationsuitgang zullen stoppen.
Voor het station is een krater gegraven die terroristen doet watertanden. Het busstation is mee in het gat verdwenen (bij manier van spreken...) en er is er nu een gesimuleerd links van het station. Er staan wel haltepalen, maar geen verhoogde perronetjes. Iets te laat komt ab7721-79 (Cintra - een Jonckheere Transit 2000) voorgereden, die vandaag over lijn 127a rijdt (Landen 9:30 - Hannut 9:48). De bus moet door de wegenwerken flink omrijden, maar brengt ons toch stipt in Hannut.
De terugrit verloopt analoog; ik heb even met de idee gespeeld om via Huy terug te keren, maar die omweg is net iets te groot om nog doenbaar te zijn. Om 14:36 nemen we aan het vroegere station van Fumal de bus terug van lijn 127a. Het is opnieuw een Jonckheere van Cintra, ab 9521-84. Ondanks een stop bij de apotheker (voor een middel tegen maagzuur, beweert mijn vrouw) en de omleiding komen we stipt aan in Landen. IC 1737 (Landen 15:40 - Brussel-Noord 16:23) heeft precies dezelfde samenstelling als vanmorgen, al trekt loc 2106 nu de trein i.p.v. te duwen. We zitten nu helemaal achteraan... De reis verloopt vlot, Brussel-Noord wordt stipt bereikt, ondanks enig oponthoud bij het binnenrijden. IR 3937 zal ons naar Halle brengen: die bestaat uit 3 vierledige stellen, en we kiezen voor het laatste (833). De trein verlaat Brussel-Noord met 3 minuten vertraging, maar gaat erg vlot door de NZV. Spijtig genoeg gaat er wel veel tijd verloren in Brussel-Zuid, zodat we uiteindelijk toch nog 6 minuten later dan voorzien in Halle aankomen. Erg is dat niet, maar het is het verhaal van zowat elke ochtend- en avondspits, vermoed ik...
GR512 loopt van Diest naar Geraardsbergen, en het is een van die GR's (er zijn niet veel andere meer) die we tegenwoordig voor de tweede keer lopen. Vandaag wordt het Sint-Joris-Weert - Duisburg, iets meer dan 12 kilometer, langs een meer dan behoorlijk traject, dat ons eerst door het Natuurreservaat De Doode Bemde voert. De regen van de laatste dagen heeft de wegen behoorlijk modderig gemaakt: het bordje "Opgepast! Het is glettig" geeft daar een grappig commentaar op. Vanaf Neerijse speelt de IJse de hoofdrol tot Huldenberg, en we volgen dit riviertje grotendeels langs wandelbrede paadjes, die ons ook langs 2 watermolens brengen. In Huldenberg stijgen we op uit de vallei van de IJse. Zo komen we in een laatste stuk dat ons door een uitgestrekt landbouwgebied op de hoogte voert. Ons eindpunt, de watertoren van Duisburg, is al van ver zichtbaar. Met een TWQ van 68 % scoort dit traject hoog. Het is dan ook een rustige wandeling geworden, en daar kan de doortocht van de Brabantse Pijl in Huldenberg niets aan veranderen.
De heenreis via Leuven is er eentje zonder veel geschiedenis: alleen tussen Brussel en Leuven hebben we wat gezelschap van een tiental rustige medereizigers. In de andere treinen hebben we het rijk (nu ja, één coupeetje), voor ons. Van Halle naar Brussel-Zuid nemen we IC 1908 (9:30 - 9:39), geduwd door loc 2103. Vooraan hangt het stuurstandrijtuig 51036. Even wat oponthoud bij het binnenrijden van Brussel zorgt voor een minuutje vertraging. Brussel-Zuid - Leuven gebeurt aan boord van rijtuig 11833 in de IC naar Eupen, geduwd door loc 1348. Zoals vaak rijdt de trein iets later dan voorzien Brussel-Noord uit, maar de vertraging wordt weggewerkt. In Leuven moeten we dan nog de L-trein naar Louvain-la-Neuve nemen. Wegens werken op lijn 139 rijden de treinen hier vandaag maar om de twee uur. Zolang Walibi dicht is, kan dit tot Waver nauwelijks een probleem zijn. L 6460 bestaat uit stel 777 (het Stella-stel, weet je nog?) en een zusterstel 740, dat ik in Sint-Joris-Weert wel fotografeer, maar graffiti maken de foto waardeloos.
Voor de terugreis heeft de planner voor wat origineels gezorgd, en we gaan er dan ook graag op in. Een bus van lijn 830 brengt ons van Duisburg naar de luchthaven: 15:05 - 15:41. De bus heeft behoorlijk wat succes, maar komt toch stipt op tijd aan perron B, in wat nu niet bepaald een aangename in-, uit- en overstapomgeving is. De planner van De Lijn heeft me een wandelroute getoond van 7 minuten, die ik met de beste wil van de wereld niet kan traceren, zelfs niet op de kaart op 1:10.000 van het NGI. Gelukkig is er het internet waar je altijd wel wat gelijkgestemden vindt die je aan de nodige informatie helpen. Ook de chauffeur van ab 4845 (een comfortabele en kraaknette VDL-Jonckheere Transit 2000) weet ongeveer hoe we in het treinstation van de luchthaven komen. De 9 minuten overstaptijd volstaan alleszins. Stel 734 staat als IR4336 klaar. De reis naar Brussel-Noord verloopt normaal, al hebben we 1 minuutje vertraging bij aankomst. Nog even IC1937 (hetzelfde stel als vanmorgen) en ook deze trein arriveert met 1 minuutje vertraging in Halle.
Ook Villers-la-Ville heeft in samenwerking met het NGI een wandelkaart uitgegeven, met 14 wandelingen. We hebben alleen de namiddag ter beschikking op deze veelbelovende dag, en dan kunnen wandelingen 4 (Promenade de Saint Bernard) en 5 (Villers par rues et chemins) nog net. Samen zijn ze iets meer dan 9 km lang.Vooral langs de 4 is het heerlijk wandelen; de 5 heeft wat last van bebouwing, al valt het alles bij elkaar nog best mee. Een TWQ van 52 % (en een reeks prachtige bos- en veldwegen): je mag ook niet te veeleisend zijn in dit niet altijd even fraaie Belgenland.
De treinhalte Villers-la-Ville is vele jaren geleden opgeschoven in de richting van het dorp; zo ligt ze nu wel tamelijk ver van de toeristische trekpleister die de ruïnes van de abdij nog altijd zijn. Maar toch is de impact van de spoorweg op de omgeving verbijsterend. In een tijd waarin dweepzuchtige romantici nog valse ruïnes bouwden, trok men lijn 140 dwars door echte ruïnes heen.
Halle - Villers-la-Ville is een makkie. Om 13:09 nemen we IR 3912 (ms 834) in Halle: vanaf Brussel wordt de trein overspoeld door studenten en leerlingen die hun vrije woensdagnamiddag inzetten met een ritje in eerste klasse. De TBG laat toe; de stagiair zal vandaag vooral opgestoken hebben dat het klasseverschil niet te nauw genomen moet worden, en dat controle overbodig is. Voor ons betekent het alweer weggegooid geld: het jonge geweld doet zijn naam alle eer aan, en zij die zwijgen luisteren naar veel te luide i-pods. Vanaf Rixensart keert de rust terug; we komen in Ottignies aan met 3 minuten vertraging. Daar moeten we overstappen op de L-trein naar Charleroi - Tamines: L4564. Het is goeie oude 250, en we gaan nog even in het kleine tussencoupé zitten: lang geleden waren deze 8 plaatsjes de niet-rokersplaatsen, toen werd de verhouding rokers - niet-rokers omgedraaid, en hoe het nu zit, hoef ik niet te zeggen. In deze stoptrein reizen opvallend veel mensen eerste klasse. De trein rijdt stipt (14:22 - 14:37). Villers-la-Ville is een halte met lange, rechte, lage perrons, grotendeels tussen 2 taluds. Ooit zou dit het eindpunt van een CR-verbinding moeten worden...
De terugreis loopt even vlot: het gemoderniseerde stel 779 pikt ons op (L 4587 - 17:23 - 17:38). Ik help een dame met kinderwagen in de trein. De perrons zijn hier zo laag, dat haar armen even te kort dreigen te zijn om het wagentje op het platform te heffen. In de trein is er een discussie aan de gang tussen de TBG en een reiziger die zijn reisje Charleroi-Sud - Libramont niet kan betalen. De TBG is kalm maar gedecideerd en de "klant" lijkt te beseffen, dat hij er al bij al nog goedkoop afkomt, zonder boete. In Ottignies komen we aan met 2 minuten vertraging. Daar is het niet allemaal pluis: P8405 naar Huy rijdt dan wel ongeveer op tijd, het is duidelijk dat de loc van de reeks 21 een 20 uit de nood heeft moeten helpen. Die laat zich nu zielloos meeslepen, tussen de 21 en een stel M5-rijtuigen in. En in de andere richting loopt het helemaal verkeerd: de IC 2138 uit Luxemburg rijdt met 30 minuten vertraging als gevolg van een defect aan de locomotief (sic!). Gelukkig bestaat onze IR 3939 uit 2 vierledige stellen, zodat al het volk van de IC moeiteloos mee kan. We zitten in stel 813. Om 18:51 zullen we stipt Halle bereiken. Tussen Brussel en Halle blijken de 2 stellen geen overbodige luxe te zijn. Het valt op hoeveel reizigers nog onderweg zijn, zo helemaal aan het eind van de avondspits.
Het was al een hele tijd geleden - te lang geleden - maar zaterdag bonden we opnieuw de wandelschoenen aan, ook al gelokt door de goede weersvoorspellingen. Dat laatste bleek dan wel wat te optimistisch, want al gauw was het volledig bewolkt, en het laatste kwartier kregen we zelfs wat motregen. Maar kom, klagen doen we niet, want dat kon alleen maar betekenen dat het hele systeem wat sneller evolueerde dan verwacht, én dat de zondag mooi zou worden, en dan stond Hacowa 95 op het programma. In "De mooiste landschappen van België" vond ik de "Wijngaardenwandeling" in Tielt (of Houwaart, maar dat laatste is minder vlot te bereiken). Het boek is prachtig uitgegeven, maar niet meteen praktisch om mee op uitstap te nemen. Gelukkig vind je de wandeling ook in een uitgave van de provincie Vlaams-Brabant "Wandelnetwerk Wingevallei" en dat boekje past beter in de hand en de rugzak. De wandeling is 10.5 km lang, voert langs het mooie, zompige Walenbos en langs de Houwaartse Berg; grote delen van de wandeling, die trouwens uitstekend bewegwijzerd is, mogen er best zijn, maar of ze nu meteen door een van de mooiste Belgische landschappen loopt durf ik betwijfelen. Daarvoor ziet het er net allemaal iets te rommelig uit. Het TWQ van 47 % is een aanwijzing dat je toch ook nogal wat asfalt onder de voeten geschoven krijgt, al zijn het meestal wel rustige wegjes. Op het einde kwamen nog in een café, dat dan misschien niet tot de straffe cafés in Vlaanderen behoort, maar ongetwijfeld tot de gezelligere. Missen kun je niet, want het is het enige overblijvende, en we hadden er een toffe babbel met de kranige bazin van respectabele leeftijd, over het weer en de voorbije winter, de authenticiteit van het interieur, de zwarte Lieve-Vrouw van Halle en ons Streekproductencentrum. We kregen er ook nog 2 tripels met chips, en dat allemaal voor een schamele 4 EURO. Zo is het makkelijk om InBevbieren te boycotten!
We vertrokken om 8:54 met IR 3707 die ons via de Luchthaven naar Leuven bracht. Het was stel 351 dat in Halle vooraan en in Leuven dus achteraan hing, en het werd een compleet geschiedenisloze reis, met schaarse medereizigers die je alleen maar zag en niet hoorde. We haalden Leuven stipt, ondanks wat vertraging onderweg. Daar moesten we overstappen op L 2881 naar Aarschot (10:05 - 10:19 - ms 346).Gaandeweg geraakte de break goed gevuld. De deur naar eerste klas stond net bij de perrontrap, en dus koos iedereen ervoor om daar in te stappen. Zo'n zestal keer heb ik de binnendeur gesloten, voor jonge, oude en middelbare generaties. De ouderen en de jongeren gaan ervanuit dat iemand dat wel voor hen zal doen, en de middelbare, de mijne dus, is gewoon verkeerd opgevoed...
In Aarschot wordt het dan nog even bussen: lijn 390 loopt tussen Aarschot en Tienen, en die zullen we vandaag in haar geheel berijden. Ab 4424 (een gelede Jonckheere Transit 2000) zal ons naar Tielt- Berg (10:37-10:55) brengen. De bus is zonder meer vuil: stelplaats Tielt zou hier echt wel eens een borstel door mogen halen, want dit is niet het gewone zwerfvuil dat reizigers achterlaten.
Gelukkig krijgen we in de namiddag wel een kraaknette bus: Tielt 14:55 - Tienen 15:35, met ab330707, een Van Hool New A360H, van de firma Hageland. De bus is bovendien ook nog comfortabel, en de chauffeur rijdt rustig, ondanks de omleiding die hij volgt in de buurt van Tielt. Vier minuten vertraging slagen er niet in onze gemoedsrust te verstoren, want we hebben een kwartier overstaptijd in Tienen.
De IC naar Knokke en Blankenberge bestaat uit 4 ms 96, en rijdt Tienen buiten met 4 minuten vertraging. In Leuven zijn dat er al 10, want er wordt gewerkt tussen Tienen en Leuven, en het hele traject gaat over tegenspoor, deels ook nog tegen 60 km per uur. Ons plannetje om in Leuven opnieuw de rechtstreekse IR naar Halle (en Quiévrain) te nemen, laten we maar varen, al lijkt die toch op aansluiting te wachten. Op naar Brussel-Noord dus, waar we met 9 minuten vertraging aankomen. We hebben nu iets kunnen kunnen genieten van ms 539, maar de overstap in Brussel-Noord is langer, dan die in Leuven geweest zou zijn. De IR 3737 rijdt zelf ook nog met een 2-tal minuten vertraging, mogelijk nog een restant van de aansluiting in Leuven. We kiezen voor ms 332. In Halle blijkt dat er ruim voldoende zitplaatsen in tweede waren, maar toch heeft een 10-tal jongeren van een jeugdgroepering een deel van eerste klasse gekaapt. Ik vermoed dat één trein op vier waarin dit gebeurt tegenwoordig een normale score is. Zucht...
GR14 liep oorspronkelijk van Bouillon naar La Roche, maar ook de GR's zijn de laatste jaren niet ontsnapt aan grote reorganisaties, en voortaan verbindt deze GR Malmedy met Sedan. Hoogtijd voor ons dus om deze GR voor een tweede keer aan te pakken, en hem nu in de andere richting te lopen. We beginnen vandaag met Malmedy - Trois-Ponts, zo'n 20 kilometers, die we al eens gelopen hadden in het kader van andere GR's. Het duurt even voor je Malmedy definitief achter de rug hebt, dat lieve stadje dat ik heb leren kennen in de boekenkast van mijn vader: daar stond de novelle "Hans van Malmedy" van de wat vergeten, zwaar onderschatte Vlaamse auteur Filip de Pillecyn, die daar in de verre Oostkantons trouwens een tijdje leraar Nederlands geweest was. Nu is Malmedy zelf wel een aardig plekje, maar het is toch even doorbijten, want de stad strekt zich ver uit, en de recentere straten en wijken zijn niet altijd klasse. Maar eenmaal buiten de stad word je vergast op een wandelpad dat ongetwijfeld tot de beste van België behoort: daar staan de Warche en de Amblève borg voor. Het eerste deel mag dan nog vrij gemakkelijk lopen, vanaf Stavelot wordt het plots een zware tocht met een lange klim tot net voor Trois-Ponts. Bereid je voor op een tocht door bossen en langs rivieroevers, met Stavelot als aangenaam intermezzo. De TWQ van dit traject bedraagt 55 %, maar die vrij lage score wordt ruimschoots goedgemaakt door denderende vergezichten en meer van dat leuks.
Eindelijk konden we er nog eens een doordeweekse wandeling van maken, en dat is altijd meegenomen: minder saaie treindienst, meer variatie in de treinsamenstellingen, en uiteraard méér treinen en bussen op de meeste lijnen. Het wordt een stukje GR 564, die van noord naar zuid loopt tussen Lommel en Hoei, een heerlijk Belgisch wandelpad, dus. Onze haatdragende politici zouden trouwens nog wat kunnen leren van de GR-verantwoordelijken in dit landje, tussen haakjes. Verkeerslichten in Vlaanderen zouden om te beginnen al snel opnieuw wit-rode strepen krijgen, i.p.v. het Vlaams-nationalistische geel-zwart. Wij zijn ondertussen al een eind doorgedrongen op Waals grondgebied, en stappen vandaag een kleine 17 kilometer tussen Hannut en Fumal.
GR512 loopt van Diest naar Geraardsbergen, en het is een van die GR's (er zijn niet veel andere meer) die we tegenwoordig voor de tweede keer lopen. Vandaag wordt het Sint-Joris-Weert - Duisburg, iets meer dan 12 kilometer, langs een meer dan behoorlijk traject, dat ons eerst door het Natuurreservaat De Doode Bemde voert. De regen van de laatste dagen heeft de wegen behoorlijk modderig gemaakt: het bordje "Opgepast! Het is glettig" geeft daar een grappig commentaar op. Vanaf Neerijse speelt de IJse de hoofdrol tot Huldenberg, en we volgen dit riviertje grotendeels langs wandelbrede paadjes, die ons ook langs 2 watermolens brengen. In Huldenberg stijgen we op uit de vallei van de IJse. Zo komen we in een laatste stuk dat ons door een uitgestrekt landbouwgebied op de hoogte voert. Ons eindpunt, de watertoren van Duisburg, is al van ver zichtbaar. Met een TWQ van 68 % scoort dit traject hoog. Het is dan ook een rustige wandeling geworden, en daar kan de doortocht van de Brabantse Pijl in Huldenberg niets aan veranderen.
Ook Villers-la-Ville heeft in samenwerking met het NGI een wandelkaart uitgegeven, met 14 wandelingen. We hebben alleen de namiddag ter beschikking op deze veelbelovende dag, en dan kunnen wandelingen 4 (Promenade de Saint Bernard) en 5 (Villers par rues et chemins) nog net. Samen zijn ze iets meer dan 9 km lang.Vooral langs de 4 is het heerlijk wandelen; de 5 heeft wat last van bebouwing, al valt het alles bij elkaar nog best mee. Een TWQ van 52 % (en een reeks prachtige bos- en veldwegen): je mag ook niet te veeleisend zijn in dit niet altijd even fraaie Belgenland.
Het was al een hele tijd geleden - te lang geleden - maar zaterdag bonden we opnieuw de wandelschoenen aan, ook al gelokt door de goede weersvoorspellingen. Dat laatste bleek dan wel wat te optimistisch, want al gauw was het volledig bewolkt, en het laatste kwartier kregen we zelfs wat motregen. Maar kom, klagen doen we niet, want dat kon alleen maar betekenen dat het hele systeem wat sneller evolueerde dan verwacht, én dat de zondag mooi zou worden, en dan stond Hacowa 95 op het programma.
