De wandeling.
In 1998 verscheen bij Lannoo - in het Frans! - Promenades en Brabant wallon van de hand van ene Daniel Vanderstichelen, met 25 wandelingen in deze wat miskende wandelprovincie. We weten waar we aan toe zijn want de tocht van vandaag in Ittre is niet de eerste die ons al geïnspireerd heeft. En inspireren doet het, zo een wandelboekje uit de tijd voor het internet, door zijn volledigheid en nauwkeurigheid. Voor elke wandeling krijg je een hoop extra informatie, inclusief een nauwkeurige beschrijving van het te volgen parcours en een duidelijk kaartje. Daar komt nog eens een volledige bladzijde informatie bij over Ittre, geografisch, geologisch en historisch. Waar vind je dat vandaag nog?
De tocht is 9.130 km lang en haalt een TWQ van 65%, inbegrepen enkele mooie paadjes, de tocht langs het kanaal met een weelde aan watervogels (meeuwen, eenden, aalscholvers, ganzen en futen) en uiteraard het erg mooie bostraject in het Bois du Chapitre. Even lijkt het genieten verstoord te worden omdat we snel langs een bord moeten dat aangeeft dat bos én wegen privé zijn, maar hier kun je alles lezen over de wegen 31 en 33, als je op de foto klikt zie je het rode bord zelfs. Wij hebben ons alleszins niet laten intimideren. We quoteerden 16/20. Kaartje van routeyou of van het NGI naar keuze.
Enig minpunt was mijn fototoestel: vermoedelijk begaf de batterij het na een tijdje door de kou en de vochtigheid en ik kon alleen nog zwaar onderbelichte foto's schieten. Photoshop kon achteraf de boel enigszins redden, maar prettig is het niet. Toch deze foto's.

Er is een echte plezierhaven op het kanaal van Charleroi in Ittre. De meeste bootjes hebben dringend nood aan een lik verf. Dan weet deze aalscholver beter hoe hij zichzelf moet verzorgen en de fuut kijkt toe: hij zit voor een keer niet enkele meters diep in het water op jacht.

Het kasteel van Ittre werd in de 19^de eeuw gebouwd. Bij vorige gelegenheden liepen de koeien hier vrij rond te grazen op het reusachtige gazon voor het kasteel, maar blijkbaar heeft de kasteelheer het beheer van zijn ranch opgegeven.

Het weer.
Nevelig en betrokken, koud (net boven het vriespunt), maar gelukkig zo goed als windstil.

De stafkaarten.
39/1-2 Ittre (2021) - het gebruikte deel is behoorlijk.

Hoe we er geraakten.
Tja, als je weet dat onze eigen straat op de vermelde stafkaart voorkomt, zou het allemaal niet te moeilijk moeten zijn. En toch: voor de heenreis is er een bus van lijn 43 naar Fauquez via Ittre, voor de terugreis moeten we met de 65 naar Braine-le-Comte. Mochten we de bus van de terugrit niet gehaald hebben, dan zouden we 2 volle uren in Ittre hebben moeten ronddolen, al had ik ook al uitgevlooid dat Braine-le-Château op iets meer dan een uur uit Ittre te bereiken was; daar zouden we dan de 114 naar Halle hebben kunnen nemen.

Een beetje geschiedenis.

Op 10 december 2019 stapten we al in Haut-Ittre en buslijn 65 bracht ons toen ook al naar Braine-le-Comte. Veel kan ik daar eigenlijk niet aan toevoegen. Van de tramviaduct is nog weinig te zien en het stationsgebouw van Virginal is gesloopt.

Maar ik wil met deze link toch nog een extraatje toevoegen: het is kaart 39/2 met Ittre er nog net op en het geoefende oog herkent ongetwijfeld de tramlijn die sinds mensenheugenis vervangen is door de huidige buslijn 65. En verder zie je ook nog Clabecq, splitsingsstation van de lijnen 115 (naar Braine-l'Alleud) en 106 (op de kaart naar Erquelinnes!). En zo je wil het vroegere station van Virginal.

De verbinding.

En wat we beleefden.
Het is opvallend rustig, zowel in de bus die ons naar Halle brengt als tijdens de korte rit naar Tubize. In Tubize wordt er volop aan perron 2/3 gewerkt en erg uitnodigend ziet het er niet uit, maar je kunt geen omelet bakken zonder eieren te breken.
Het busstation van Tubize is deels onbruikbaar omdat daar enkele dagen geleden een bus volledig is uitgebrand. (Het betrof een Iveco Crossway LE uit 2019 van de firma Naway.) Daardoor is één perron volledig onbruikbaar, maar dat roert de gemoederen minder dan die van de dame die met haar BMW de parking van de Carrefour op wil, maar in haar vrijheid belemmerd wordt door een lange vrachtwagen die moet leveren en die niet over de ruimte beschikt om vlot achterwaarts op de parking van de Carrefour te komen. Hoedje af voor de chauffeur van de vrachtwagen; de dame heeft vermoedelijk eerder nood aan een voorschrift voor psychiatrie, haar toeterconcert is gewoon buiten alle proportie.

De busrit zelf verloopt gelukkig wel erg rustig. Eigenaardig genoeg volgen de lijnen 43 en 65 in het kleine Ittre een andere reisweg. Voor de heenrit moeten we uitstappen bij de halte Église (van lijn 43), die niet bediend wordt door lijn 65. De halte École voor de terugreis ligt amper 100 m verder, maar wordt dus alleen bediend door lijn 65. Waarom het makkelijk maken als ingewikkeld ook kan? Overigens is dit misschien wel de laatste keer dat ik haltelink kan gebruiken, ook hier in Wallonië. Wat loopt dit toch allemaal vlot: het zoeken van de halte, de doorkomende ritten, de busnummers, de vertraging… alles in één oogopslag. Wat zullen we het missen, al zijn we ons ook bewust van de buitengewone inzet die het onderhoud van dergelijke site vergt.

In de lokettenzaal van Braine-le-Comte maakt een hoge fluittoon het wachten erg onaangenaam. Gelukkig komt de trein vrij snel op perron 1 aan. Ook de treinrit brengt ons in alle rust naar Halle, waar we een onmogelijk gewaande aansluiting van 2 minuten met de bus naar huis halen. Maar door de afbraak van de oude Bospoortbrug moeten de bussen al maanden rondrijden over de nieuwe Misiabrug en dat veroorzaakt steevast minstens 2 minuten vertraging, een peulschil blijkbaar voor De Lijn, want de dienstregelingen zijn nooit aangepast.

De treinlectuur.
Uwe TELLKAMP, Der Turm.
Arthur JAPIN, De man van je leven.

Zware problemen bij Eurostar vandaag. Maar het grootste probleem is niet een beschadigde bovenleiding, maar wel dat al die verwende reizigers onvoldoende informatie krijgen.

UItgedrukt.

In en uit klappen… Klappen betekent hier spreken, en in dit geval wartaal. Het kan ook betekenen: nu eens het ene dan weer het andere vertellen.

Waar Abraham de mosterd haalde.
Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.