Ons eerste kleinkind Een klein wonderke ons klein engeltje.
09-01-2006
Een moment van onmacht
Toen er sneeuw lag,en gevrozen had. Ik was nog altijd gevoelig zeker aan die pijnlijk afscheid van saya. En door die hele toestand met de geburen,want door hun is dit zover kunnen komen.niet alleen ons troffen ze,maar heel wat mensen in de wijk,door hun toedoen,zijn er veel honden geplaats in asiel of bij andere baasje gezet.Toevallige is dat saya al heel oud en ziek was. Ik zat met heel wat haat naar die buren,doch negeren stond ik sterker. Tot op de dag,dat mijn oudste dochter zei, kijk .... gaat buiten met haar hond en is niet aan de leiband."echt ik kon mijn niet meer inhouden,want reeds malen scholt zij mijn kinderen destijds uit omdat onze honden zogezegt niet aan de leiband vast lagen als ze buiten kwamen,en dat het haar hond was die niet vast was. Ik trok in een furie mijn lamellen open-deed mijn venster open en riep haar toe"moe jij je hond niet aan de leiband houden,je gaat dan weer verschieten dat ze aanvalt en zal weer de andere zijn,je zou beter je hond aan de leiband houden zodat je ook niet op jou smoel valt teef" Het was eruit voor ik het wist,zij heeft verschoten en ging haastig naar binnen,echt ik verschoot zelf van mijn manier van doen,maar dat was er voor mijn nu echt teveel aan.Ik heb mijn gal uitgesproken en voel mij ook wat beter en opgelucht,nu ik hun zie,echt ik weet zelfs niet of ze er nog zijn,want ik negeer ze gewoon.het zijn geen mensen voor mij,maar lucht. hebben jullie ook zo soort zaakje eens meegemaakt en kon je toen ook inhouden.voor mij was dit toch wel de eerste keer in zovele jaren geleden.
De datum is nu wel vastgesteld,morgen ga mijn beste kameraad ons verlaten. Al 2 x toe hapte mijn kameraad mijn in het oor,en dat deed wel heel effe pijn, ook is mijn kameraad niet meer zo jonge gast,en heeft kanker op zijn lever,ook begin hij blind te worden,heeft last van zijn darmen,heeft over en drink veel water,ook laat hij winden die echt stinken,hij vermagerd en is rusteloos in huis "waf". Ik ga hem zeker missen,en juist nu voor kerst gaat hij naar de hondenhemel gaan,maar we hebben het samen zeker erg leuk gehad en dank hem ook voor mijn opvoeding,hij was een voorbeeldig leermeester voor mij "waf".Mijn maatje heeft nu zijn tijd gehad en gaat dan ook naar Laika en Scheera 2 toffe meiden die ook daarboven zijn,zij zullen hem wel vertroetelen en het beste ervan maken"waf".Vrouwtje en heel het gezin hebben er lang over nagedacht,wat ze zullen doen,en ze hebben besloten saya te laten inslapen,daar hij ook moment er iemand binnen kwam heel anders deed dan normaal en zij hem niet verder willen zien afzien"waf". Waarschijnlijk heeft hij pijn,maar wij kunnen namelijk niet het mensentaal uitspreken,wel hondentaal,saya slaap heel veel,en wil altijd in een appart hoekje gaan liggen,als ik dan eens hem wil begroeten,gromt hij heel lelijk,ook naar kinderen toe als zijn baasje Sissi vriendinnetjes mee breng naar huis "waf".En eenmaal toe hapte hij bijna naar onze kennis die mijn vrouwtje haar gelnagels kwam doen,altans saya haar goed kende,dat was wel effe schrikken,zo heb ik mijn maatje nooit gezien"waf".Ik ga hem altijd uit de weg,want ik vertrouw het niet echt meer,en wil hem niet belasten,dus daarmee morgen om 14 uur gaat onze beste maat ons verlaten in de familiekring,juist mijn vrouwtje zal aanwezig zijn en ik zal haar zeker nadien haar bijstaan,want ik zelf zal er ook niet bij zijn"waf" Saya ik zal je missen.
Beste kameraad, Ik zal je nooit vergeten,wat je al zo gedaan hebt voor mij. Toen ik als puppy bij jou kwam,nam je mij op in dit gezin,vol liefde en warmte,je leerde mijn dingen die jij reeds als pup had geleerd. Mooi langs de leiband lopen,zitten,kom hier,liggen,popje terug brengen enz... Iedere ochtend waste je mijn oogleden,iedere avond speelde je met mij. Iedere moment stond je mij bij,nachten lagen we dicht bij elkaar. Nu je oud en ziek bent,zal ik jou warmte tegen mijn lijf missen. Ik zie je zo sukkelen met je ziekte en vraag mij af,kan hij nog genezen. Nee de ziekte kan nu niet meer verholpen worden,je bent te oud. De dag die morgen komt,zal ik in mijn koppie hebben en ieder jaar een kaarsje branden voor jou ter gedachten hoe leuk wij het hadden samen,ooit kom ik naar je toe,toch dat zal nog een tijd duren. Waar jij nu zal gaan is immers een paradijs achter de regenboog, dus saya ga nu maar,en doe de groeten aan Laika,Scheera,Lara. Je beste vriend Rocky
Op onze sessies gingen wij nu onze naam en voornaam per letter plaatsen en daaruit in ieder letter een positief zin plaatsen of woord. Bij mij ging het als volg: Vanhoenacker Linda; dus L= liefde I= intogen N=nuchter D= droom A= avondtuurlijk. Linda V=vaardigheid A=aandachtig N= netjes H=heerlijk O= oogschijnlijk E= eigenwaardig N= nerveus A=aantrekkelijk C=censueel K=kieskeurig E=eerlijk R=romantic. Vanhoenacker
Daaruit maakte ik dan ook deze tekst.
Ik ben een ingetogen vrouw met avondtuurlijke dromen, ben aandachtig bij het voorbereiden van heerlijke gerechten met verse kruiden.
Mijn eigenwaardigheid werk ik op door met vaardigheid om te gaan in mijn gezin en maatschappij.
Ik ben aantrekkelijk alsook eerlijk romantie's en censueel in omgaan met mijn geliefde man luc.
Ik ben soms nerveus en kieskeurig over kledij uitkiezen, maar zie er wel oogschijnlijk uit en netjes en zo straal ik dan ook heel veel liefde uit.
Deze tekst werdt gekopierd om een bijdrage te sturen voor Kitty
Deze tekst moet door elke chauffeur gelezen worden of hij nu met eenauto, vrachtwagen of motor rijdt ...
oorspronkelijk bericht van thealinders
dank je thea dat ik het even hier mocht plaatsen
kusje kitty
Op het het laatste moment haaste ik me om naar de winkel te gaan om mijn kerstgeschenken te kopen. **************** Toen ik al dat volk zag, begon ik te kniezen: "Ik ga hier véél tijd verliezen, en ik heb nog zoveel te doen. ******************** Kerstmis begint werkelijk een karwei te worden ****************** Het zou goed zijn als ik kon gaan slapen en pas daarna wakker worden".
************************* Ik baande me een weg naar de speelgoedafdeling. Daar begon ik te morren over de prijzen van het speelgoed, terwijl ik me afvroeg of de kinderen er echt zouden mee spelen.
********************
Ik kwam terecht in een gang met speelgoed, waar ik uit een ooghoek een ventje van ongeveer 5 jaar opmerkte, die een mooie kleine pop tegen zich aangedrukt hield. Hij hield niet op met haar haren te strelen en haar zachtjes tegen zich aan te drukken. Ik vroeg me af voor wie die pop bestemd was.
******************** Vervolgens draaide de kleine jongen zich om naar een dame die bij hem was: "Tante, ben je zeker dat ik niet genoeg geld heb ?" De dame antwoorde hem wat ongeduldig: "Je weet het dat je niet genoeg geld hebt om ze te kopen."
********************* Daarna vroeg zijn tante hem om daar te blijven en enkele minuten op haar te wachten, waarop ze snel vertrok.
De kleine jongen hield nog altijd de pop in zijn handen.
Uiteindelijk ging ik naar hem toe en vroeg ik hem aan wie hij die pop wilde geven".
******************
Het is de pop waar mijn zusje het meest naar verlangde als kerstgeschenk. Ze was er zeker van dat de Kerstman ze haar zou brengen".
Ik zei hem daarop dat de Kerstman ze haar misschien zou brengen. Hij antwoorde me verdrietig: "Nee, waar mijn zusje nu is kan de Kerstman niet komen. Ik moet de pop aan mijn mama kunnen geven, zodat zij ze naar mijn zusje kan brengen".
********************************
Hij keek me zo droevig aan terwijl hij dat vertelde. "Mijn zusje is vertrokken naar waar Jezus is. Mijn papa zegt dat mama weldra ook naar Jezus gaat, en daarom dacht ik dat mama de pop kon meenemen en ze aan mijn zusje geven".
Mijn hart hield bijna op met kloppen. Het jongentje hief zijn ogen op naar mij en zei me: "Ik heb aan papa gezegt dat hij tegen mama moest zeggen dat ze niet meteen mag vertrekken.
Ik heb hem gevraagd haar te doen wachten tot ik terugkeer van de winkel".
Dan toonde hij mij een foto van hem, die in de winkel genomen was, waarop hij de pop vasthield, terwijl hij me zei: "Ik wil dat mama deze foto ook meeneemt, zo zal ze me niet vergeten. Ik hou van mijn mama en ik zou graag hebben dat ze me niet verlaat, maar papa zegt dat ze naar mijn zusje moet gaan".
********************** Daarna sloeg hij het hoofd neer en bleef stil.
Ik haalde onopvallend wat bankbriefjes uit mijn portefeuille en vroeg aan de kleine jongen: "En als we nog eens een laatste keer je geld zouden tellen om zeker te zijn ?" "Ok", zei hij " Ik moet er genoeg hebben". Ik gleed onopgemerkt mijn geld bij het zijne en we begonnen te tellen.
Er was ruim genoeg geld voor de pop, er was er zelfs nog over. ************************
Zachtjes prevelde het jongetje: " Dank je Jezus dat je me genoeg geld gegeven hebt !"
Dan keek hij me aan en zei: " Ik had aan Jezus gevraagd om ervoor te zorgen dat ik genoeg geld zou hebben om deze pop te kopen, zodat mijn mama ze naar mijn zusje kan brengen. Hij heeft mijn gebed gehoord. Ik wilde ook nog genoeg geld hebben om een witte roos te kopen voor mijn mama, maar zoveel durfde ik aan Jezus niet vragen. Maar weet je, mijn mama houdt zoveel van witte rozen." ***************** Enkele minuten later kwam zijn tante terug en verwijderde ik me met mijn boodschappenwagentje. Ik eindigde mijn winkelen met een totaal verschillende geestesgesteldheid dan deze waarmee ik begonnen was.
Ik kon het jongetje maar niet vergeten.
En toen herinnerde ik me een artikel dat enkele dagen tevoren in de krant verschenen was, en waarin het ging over een bestuurder die in staat van dronkenschap op een wagen was ingereden waarin een jonge vrouw en haar dochter zaten. Het kleine meisje was op slag dood. De moeder was zwaar gekwetst; de familie moest beslissen of ze ging afgekoppeld worden ven het beademingstoestel. Was het de familie van deze kleine jongen ?
Twee dagen later las ik in de krant dat de jonge vrouw gestorven was.
Ik kon het niet laten om een boeket witte rozen te gaan kopen en me naar het mortuarium te begeven waar ik de jonge vrouw nog een laatste keer kon zien.
************************** Ze lag er met een mooie witte roos in een hand, en met pop en de foto van het jongetje in de winkel.
Ik heb het mortuarium al wenend verlaten, met het gevoel dat mijn leven voor altijd zou veranderen.
De liefde die dit jongetje in zijn hartje droeg voor zijn mama en zijn zusje was zo ongelooflijk.
En op een fractie van een seconde heeft een dronken bestuurder hem alles afgenomen.
Je kunt dit verhaal doorgeven aan mensen die je kent. Misschien zal het iemand bereiken die er genoeg aan heeft om niet meer te rijden als hij alcohol gedronken heeft.
en laat dit verhaal ff door je doordringen nu de feesten er aan komen en er al is iets gedronken word
en wees slim en laat je rijden als je gedronken hebt
Je bent zo slank als je zelf wil, maatje 38 is perfectionisme willen zijn, je goed voelen-vrolijk-mooi en gezond blijven,
Fier zijn en zeker van jezelf.
Niet dièten maar met wat wilskracht kom, m'n aan de schoonheidsideaal, zonder complex-te dièten maar evenwicht te zoeken bij jezelf dan ben je een volharden
Wij waren zoals afgesproken, terug wezen zwemmen vandaag; Sauna-Bubbelbad ook bij genomen. Heerlijk hebben wij genoten, we hebben tikkertje gespeeld in het zwembad "pfff" vermoeiend hoor! maar het was goed voor een beetje lichaamsbeweging te hebben. Sissi vond het weer reuzefijn en wist van geen ophouden om te duiken, dus dachten wij zo " wel laten wij om beurten met ons duikerbrilke, duiken onder onze benen die gespreid waren in het zwembad-water, we waren met z'n vijven :dus tof"! We deden dit enkele keren na elkaar, op z'n beurt ook vermoeiend, maar het t'was echt plezant. Tussenin hebben we ook 2x een Sauna meegepikt, z'n 15 minuten in de hete sauna en dan een koude ton water over onze koppie; "brrr" zei dimitri nog,t'was wel effe lachen hoe die brulde en verschoot, toen die ton met water over hem ging. Dat had hij nu niet verwacht, maar hij ging toch ook nog een keer voor de 2de keer mee in de sauna. Daarna even ontspannen in het bubbelbad en hup weer het zwembad in. Zo 3 uren hebben wij ons geamuseerd. En ons zondag is dan ook heel goed verlopen, wat een honger hadden wij toen wij aan tafel gingen deze avond. Maar bijzonderste is dat wij er echt deugd van hebben gehad. Dus volgende week terug paraad in het zwembad.
Wat is vriendschap, ware vriendschap? Een woord, alleen een woord. Een woord dat een soort van liefde tussen personen zou moeten uitdrukken. Maar waarom kan dat niet zo zijn? En waarom kennen de meeste mensen wel het woord, maar niet de betekenis ervan? Wanneer ben je goede vrienden, beste vrienden en wanneer zomaar een vriend? Vrienden waarop je kunt vertrouwen? Waar je op kunt bouwen? Of gewoon vrienden, die je vrienden zijn als het je uitkomt?
Wat is vriendschap, ware vriendschap? Een uitdrukking, alleen een uitdrukking. Een uitdrukking dat verbondenheid zou moeten betekenen. Zie alleen ik dat zo? En waarom beweren de meeste mensen wel dat je vriend zijn, maar laten er niks van merken? Wanneer ben je goede vrienden, beste vrienden en wanneer zomaar een vriend? Vrienden die je kunnen accepteren? Die je alles kunt toevertrouwen? Of gewoon vrienden, die wel zeggen een echte vriend te zijn, maar het niet willen zijn.
Zelf zit ik met een klein probleempje,daar ik mijn niet schaamd durf ik hier neerpennen,dat ook ik een probleempje heb in mijn relatie,op Seksueel gebied.Ik werk er nu vol op aan en begin mijn ook veel beter te voelen. Heb de raad gekregen van mijn therapeut met medeweten van mijn psychiater en psyhologe de boek te bestuderen van Goedelen Liekens de nieuwe uitgave van de Vagina.Nu lees ik het boek"Zelf je seksuele relatie verbeteren" door Drs.Jacques van Lanksveld geschreven".Bewust sta ik er even bij stil en zie er ook het positieve erin dat m'n kan werken aan een goede seksuele relatie met mijn lieve man.Daar ik te kampen kreeg daar mijn baarmoeder verwijderd is en ik geen zin meer had in seks.Ik werdt er horendol van en zat met hopen Vraagtekens.Tot ik de laatste tijd meer en meer naar buiten kwam in de groep met mijn probleem,ik kreeg veel reactie's en werdt goed opgevangen en begrepen.Ik zei reeds al dat er nog veel werk was aan mezelf,want ik kan er maar positiever van worden,dus dit probleem pak ik nu ook aan,want een goede seksuele relatie tussen man en vrouw kan zo mooi en vredig zijn in je leven. Dus mensen die ook te kampen heeft met zulke dergelijke problemen,raad ik zeker deze boeken aan.
Het is echt niet te doen met dit weer hier aan de kust,gelijk waar m'n gaat,zijn er overal putten vol met plas,regen en regen het houd maar niet op,alle straten liggen er blank en proper uit en toch blijf het maar regen,ons tuintje is een ware plas geworden,ook ons kippenren was een modderpoel,dus dan maar meteen de grove middel genomen,omspitten en stro leggen zodat onze kippen niet in die modderpoel zitten.
Wat een weerke was het buiten regen dat het giet. Wij zijn effe eens gaan zwemmen ik-sissi-talina... Wij genoten van het heerlijke sauna-bubbelbad en zwembad... We konden ons hartje ophalen,daar wij toch maar ons zaten te vervelen. Dus hebben wij maar besloten iedere zondagnamiddag even te gaan zwemmen. Lekker ontspannend en tijd-verdrijvend. Voel mij nu wat moetjes,maar dat kom ook wel door mijn echt even te ontspannen in zo leuke omgeving en de sfeer. Echt ik zie dat wel zitten,dus volgende afspraak is zondag terug het ware sop in...
Gisteren avond was ik te moe om dit berichtje te plaatsen. Wij hebben besloten onze trouwe kameraad te laten inslapen. Daar hij al lang op de sukkel was,en nu vlug achteruit gaat,hij deed al zo raar. Maar gisteren deed hij toch wel heel lelijk naar de pedicure,hij had ontblote tanden en trok zijn lip op wat hij anders nooit doe,toch zal er wel iets zijn. Hij is onrustig en blaf iedere keer als er iemand binnen komt,ook naar mij en mijn gezin,iets wat hij nooit of nooit deed,dus oppassen geblazen hier in huis ook doe hij raar naar mijn andere hond.wij gaan hem niet verder laten aftakelen en hem zo vlug mogelijk rustig laten inslapen,nu nemen wij al afscheid van hem,we willen het beste voor hem en voor ons zelf.
Wat een vermoeiende dag was dit vandaag ik kon amper mijn oogjes open houden op therapie,was gisterenavond naar een afscheidfeestje geweest met mijn lieve schat om van het oud gebouw van Rode Kruis te oostende vaarwel te zeggen (binnekort wordt het oud gebouw afgebroken en een nieuw gebouw opgetrokken) zo na middernacht was het tegen dat wij weer thuis waren,ik kon dan ook de slaap niet vatten en bleef dan maar liggen draaien in het bed,ben gelukkig nog de dag doorgekomen,toch ga ik deze avond wat vroeger naar bed,heb mijn rust wel verdiend en nodig.Ook de pedicure is geweest voor onze teentjes en ja ik kon al voelen aan haar handen dat het wel echt koud is geworden buiten.Lekker avondeten binnen gespeeld en zei tegen Talina hoe lekker dit wel was.Ben dan effe voor de pc komen zitten,toch voel de moeiheid opborrelen,dus ga het echt niet lang trekken,toch voornaamste ik ben er even geweest.wens jullie nog een aangename avond nog toe en tot gauw.
Hoi lieve bloggertjes, ben wat moe vandaag, en ben juist thuis van de therapie, heb ook wat pijn in mijn onderbuik. In feitte is het al enkele dagen dat ik wat sukkel met wat gerommel in mijn onderbuikje.
De therapie viel goed mee,toch een zware sessie's gehad, het ging over zich hechten, en in welk soort type je zich zou kunnen voorstellen, onder de 4 categorie's die onze psyologe ons gaf,pfff zwaar hoor. dat zijn enkele opdrachten die wij kunnen krijgen, zodoende dat wij onszelf beter leren kennen wie we echt zijn.
Deze ochten eerst over onze schild gehad, hoe je zich daarin kan voorstellen en ook hoe je zich daarin uit. M'n deed een tekening (een soort schild gelijk iedere stad dit heeft) wel op onze manier, en elk voor zich. Daarin zet je de dingen die heel belangrijk zijn in je leven enz... Wel zeer leerzaam vond ik en vond er feitte ook mezelf weer erin. Tweede sessie was over zeker van jezelf, weer zo gesprek gehad die wat uitliep, maar wel zeer intersant. Dan gingen we eten en rustpauze nemen. Dan terug in de Sessie met de psyologe,en dan 1 uur pauze. Echt klink misschien eenvoudig, toch dit is zwaar denken en het positieve erin zien. En zeker veel praten over wat je voelt. Tenslotte ben ik er beter van geworden, toch het kan vermoeiend zijn. Dus lieve bloggertjes ik ga het effe rustiger aandoen. Ben nu wat moe.
Uit verveling heb ik dan ook maar meteen de grote bureelkast wat opgeruimd. Wat een hoop papierenwerk zeg! al de oudere papieren van voor 1999 de papierenhoop opgedaan. Weg is weg zeg ik. Zodat m'n weer deftig eens de kast konden onderhouden, ik kwam er maar niet aantoe met het mooiere weer buiten toen, maar nu het echt slecht weer is en bitter koud. Dus wist ik meteen wat gedaan. Want morgen komt Sander de beerput leeg halen. Moet ook eens gedaan worden om de zoveel jaren. Daar m'n dochter beneden naar toilet ging en als er iemand boven doorspoelde,werdt ons poep nat beneden in toilet, ook ons putje waar ik mijn vuil water weggiet was zo beetje te hoog gekomen. Dus keken wij even in onze beerput en ja hij begin vol tegeraken. En met dat het zoveel regend zouden wij hem maar beter leggen. Je weet maar nooit zou er proper uit zien.Dus toch maar laten doen.
Soms is het leven een beetje zuur En kijk je op tegen ieder uur En lijkt het geluk je in de steek te laten En wil je veel dingen achter je laten Maar ook in donkere tijden mag je niet vergeten Ik dacht, ik laat het je even weten Je staat er nooit alleen voor Ik ben dr voor jou, door en door In gedachte ben ik bij jou Wanneer dan ook, in dag en douw