Dinsdag 14 juli 2009
vergaan
Vergaan van eenzaamheid in dit apenland
waar niemand vraagt of het gaat en
waarom jij weent in de nacht
of door het duister slentert
waar elk uur de klok zwaar
en moedeloos een slag slaat
waar de bomen zwijgen en
enkel ruisen in de wind
waar de sterren kijken zonder te stralen
waar de zon schijnt
steeds weer voor anderen
vergaan van eenzaamheid
in dit apenland
ik sterf een langzame dood.
Edith Oeyen
Geschreven door Edith Oeyen om 16:58
Reageer op dit bericht