Berichten van 13 mei 2013 tot 19 mei 2013

VANOP AFSTAND

         (op de mijnterril van Beringen Mijn)

Van op deze hoogte lijkt alles helder

oude gebouwen vol heimwee

en de herinnering aan toen

vogels die vleugels spreiden

bloemen die open bloeien

het gras dat groener kleurt

spelende kinderen in hun onschuld 

ik vang een kleurrijke vlinder op

geef hem zijn vrijheid weer

en zonder het te weten

fladdert hij naar de lucht

in de zucht van de wind

voel ik mij

een verloren gelopen kind

van op deze hoogte lijkt alles

zo helder.

Edith Oeyen

GELUID DWAALT

Door de galmgaten van de tijd

weerklinkt een oude mijnwerkersroep

de verbondenheid met

zwarte schouders uit de diepte

is groot over de grenzen heen

herinneringen wandelen

tussen de gangen hier

geluid dwaalt verloren rond

het lied van hun ziel

is vol droefheid

nu de schachten niet meer werken

door de galmgaten van de tijd

borrelen zoveel woorden op

van toen.

Edith Oeyen

DE POORT BIJ HET MIJNGEBOUW

                   (mijngebouw, Beringen-Mijn)

Ooit slenterden hier mannen

hun moeheid naar buiten

na een dagtaak

die zwaar op hun schouders woog

bij het binnenstappen was de dag jong

leken zij tovenaars vol energie

als zwarte raven met gebroken vleugels

keerden ze huiswaarts

hun dagtaak volbracht

brak elke dag wat sterkte af

in de geborgenheid van de nacht

zochten ze naar wat liefde

om de volgende dag weer te gaan werken

want

eens de poort van dit gebouw voorbij

liepen ze verloren tussen gruis en duisternis.

Edith Oeyen

DE BELLE FLEUR

(bij de schachtblok mijnsite, Beringen)

En ’s avonds

als de stilte over de daken valt

het duister sterren

tot hun recht laat komen

staat het nog in volle glorie

verlicht en trots

zoals voorheen

alleen in eenzaamheid gehuld 

het vult dan heimweevol ons denken

over toen en jaren terug 

hoe traag of vlug het draaien was

van de wielen op hun as

zij zongen in dit mijnlandschap

het lied van het zwarte goud 

met fierheid staan ze nu

de tijd te trotseren

herinnering aan wie hier eens werkten.

Edith Oeyen