veel te vroeg lenteliedje

woorden lopen met opgetrokken schouders

in bange tijden

ze durven zelfs geen zin maken

en blijven binnenhuis in holen van papier

ze klinken amandelbitter

woorden worden zelfs anders uitgesproken

als de stilte met afgehakte handen op hun lijf plakt

ze worden nog anders geschreven ook

in de lente dragen ze hoofddoeken

ik heb er foto’s van gezien

en dikke jassen trekken ze aan als het winter wordt

dit om de zijwind niet te horen

die fluit naar giechelende meisjes op de fiets

woorden trekken zich terug in donkere torens van kathedralen

hun inkt een verroeste nagel

die woeste stieren in de balken krast

woorden planten zich ondergronds voort

en zoals bloemen en gele vlinders

durven ze wel eens kreunen

als ze door de pantservoertuigen van de leugen

tot letters worden verpulverd

of door hooggelaarsde spionnen worden verkracht

tot de eerste klank

maar eens komen zij terug

samen met de zang van duizend merels

scherp als de rand van een conservenblik

morgen begint de tuin uit zijn neus te bloeden

ik heb haar gelegd

in de witte baren van mijn hand

waar koperen kinderen spelen

versnipperd in een kristallen huis

en plots de regen

steeds de regen

op de lange spiegels van de eerste dag

de stilte wordt een mannequin

een keizacht levensgevaar

met middeleeuwse lippen

de dikste diamant

en al het goud van dit land

wat stelt het toch voor

als ik je lachen hoor

en je blije ogen zie

jij bent mijn diamant, lowie

tussen je haren blond geweven

staat je mond op rood

voor die vogels in je ogen

schrijven mijn vingertoppen een gedicht

zomaar tussen je lippen

tastend breekbaar

en vers na vers

woord voor woord

laat ik het naar binnen glippen

je leest zo wulps

zo luchtig en zo heftig

en bijna deftig

kreun je onzichtbaar bedauwd

in het avondgras

tussen keel en aarde lichtgevend

en liggend sensueel

ik heb gevoeld dat je perzik bent

en zacht

ik kijk nog even om

en knipoog naar de nacht

achter de ruimte
langs de tijdeloosheid
keert vierkant terug tot cirkel
komt aarde terug tot vuur
kleuren uit de klank
van woorden
zoeken naar de morgen
van het eerste uur

wij wensen je voor 2008 …

veel sprankelende bubbels

veel leuke babbels op een terras in de zon

de wind in de rug

als je naar huis fietst

een optreden van Tina Turner

een afgelast optreden van Frans Bauer

een pannenkoek met suiker

dichtbij de open haard

lachende kindjes op je schoot

vlinders in je buik als je dat exemplaar tegenkomt

waarop je al die tijd hebt gewacht

meer weekends dan weken

de dag dat je dokter je niet meer herkent

een vrije parkeerplaats kortbij de dinsdagmarkt

plakband en schaar kunnen vinden als je ze nodig hebt

drie aces na elkaar

het geluid van een zomerse regenbui op je tent

terwijl je met twee in je slaapzak ligt

de herinvoering van de oude spelling

verse koffie en pistolets op zondagmorgen

de laatste aflevering van “mooi en meedogenloos”

veel appeltjes voor de dorst

iemand die op je rug krabt

als je er zelf net niet bij kan

een strandwandeling met een tegenwind van 9 beaufort

terwijl een stralend witte meeuw

de letters van LIEFDE in de lucht schrijft…