Welkom in mijn carport.
Al heel wat keren heb ik geschreven over mijn carport. Het klinkt best raar, want in een carport hebben de meeste mensen hun auto staan. Omdat ik geen auto heb is het heel leuk om in die carport het een en ander neer te zetten. Het is begonnen met wat eenjarige bloemen in potten en bij de schuur een bramenstruik die was 'aan komen waaien'. Zo is het door de jaren heen een verlengstuk van mijn heel kleine voortuintje geworden. Nou ja, voortuintje, dat is ook maar een stoepje. Wat ik er nu van heb gemaakt heb ik zelf veel plezier van. En nu de passieplant weer zo hard is gegroeid met de bijbehorende bloemen en ook de trompetplant met alle bloemen, neemt dat ook een stuk inkijk weg. Ik vind het zo leuk als ik aan kom lopen of rijden, ik (en anderen mensen die komen) worden verwelkomt door heel veel hangende takken van zowel de passieplant als de trompetplant. Van beide planten zijn het kronkelige, speelse takken en dat maakt het effect heel leuk. Het maakt het erg gezellig binnenkomen. En ook uit de keuken is het een heel mooi gezicht om al die takken met bloemen te zien. Vlak voor het keukenraam (een rare plaats, ik weet het) staan de stokrozen nog steeds hun best te doen. Vanuit de keuken kan ik de bak met rozen niet zien, die staat als je het huis uit komt aan de rechterkant van de voordeur. Maar daar ruik je de rozen wel heel goed. Ook als je de carport binnenkomt en naar de voordeur loopt. Veel rozen zitten er momenteel niet in, maar wel knoppen, dus er komt nog wel iets aan. De roos Winchester Cathedral bloeit tot aan de vorst, dus dat beloofd nog wat. En dat is dan één van de rozen die heerlijk ruikt. En niet te vergeten mijn zithoekje nog waar ik af en toe koffie of thee drink als het erg warm is. Als je goed kijkt kun je op de foto het heel oude houten hobbelpaard zien. Ik hoop dat de slingerende ranken van de passieplant (met knoppen inmiddels), op die plek ook nog gaan bloeien. Alles bij elkaar ben ik heel blij met deze binnenkomst.


1 reactie op dit bericht
binnenkomer