Het nieuwste ontwerp van Monique Potoms was een voltreffer van formaat. Een mooie compositie en de gekleurde draad geeft het geheel een feestelijk tintje.
Het viel zodanig in de smaak van de bezoekers dat bij de meeste handelaars het gebruikte garen uitverkocht was !!
Gisteren ging het richting Oostmalle. Naar jaarlijkse gewoonte is dit een ontmoetingsplaats van kantliefhebsters. Het was er super druk en bij de handelaars was het aanschuiven.
Het was weer een snuisteren in patronen, boeken en garens.
Via deze blog heb ik Monique Potoms leren kennen maar we hadden elkaar nog nooit ontmoet. Het was een aangename kennismaking met Monique en haar dochter Peggy.
De kantwerken van haar stand zijn allemaal eigen ontwerpen en de patronen hadden dan ook veel bijval.
Op de opendeurdagen van Bart&Francis werden er werken tentoon gesteld van mevr. Lieve Pollet en die mochten WEL gefotografeerd worden !!
Lieve Pollet heeft juist de leraressenopleiding, aan het Brugs kantcentrum, achter de rug en het was, zoals ze zelf zegt :
"Het was een heel rijke ervaring en ik heb er heel veel fijne collega’s leren kennen en natuurlijk enorm veel geleerd. Ik ontwerp graag, al ben ik tot nu toe nog altijd wat meer klassiek getint. Naar het schijnt groeit dat ( dixit Hilda Vrijsen)."
Ik kan haar volledig bijtreden, wij zijn tenslotte collega's al is mijn opleiding geleden van 1985.
De werken zijn eigen creaties en wie inlichtingen wil aangaande patronen kan altijd met Lieve contact opnemen :
Gisteren, naar jaarlijkse gewoonte, waren we weer present bij Bart & Francis in Kortrijk.
Zoals op de flyer vermeld was er een tentoonstelling van moderne kantwerken van Mariet Visser en twee van haar leerlingen.
Spijtig genoeg ben ik weer een teleurstelling rijker want dit jaar was het verboden om foto’s te nemen !!
Francis zat er ook mee verveeld maar kon er niets aan veranderen.
De echte reden ken ik niet want zelfs na langdurig overleg gaven ze niet toe. Mariet Visser was wel bereid maar de andere dames hadden, volgens mij, last van “sterallures”!!!
Dus, beste kantliefhebsters, jullie zullen het moeten doen met de foto van de supervriendelijke Francis, mijn vriendin Annie en mijzelf.
Toch heb ik nog iets in petto, maar dat is voor morgen.
Op veler verzoek stelt Mariet tijdens onze opendeurdagen opnieuw tentoon bij ons.
Deze keer brengt ze nieuw werk van haar leerlingen mee. Mariet Visser en haar leerlingen gebruiken alle textiel technieken, materialen en vormen om tot prachtige textielkunst te komen.
Creativiteit ten top. Kantklossen is haar passie en dat komt overduidelijk in de werken tot uiting.
Mis absoluut deze expositie niet!
Wij bieden U een exclusief aanbod van exotische garensoorten
voor kantklossen, breien, borduren, haken, macramé, weven,
vilten, spinnen, naaien en zoveel andere creatieve toepassingen.
Na de vasten haak je een rij stokjes en telkens 1 steek overslaan zodat er gaatjes ontstaan. Stoppen met een laatste rij vasten.
Dames die klossen weten natuurlijk al waar ik naar toe wil !
Om een kussen, waar een werk op staat, te verplaatsen moeten de klosjes vast gestoken worden zodanig dat ze niet in de war geraken en de draden niet breken. Iedere kantklosster heeft daarvoor wel een gehaakt lint, gewoonlijk gemaakt van breiwol. Soms gebeurt het dat de pluizen van de wol in de klosdraad hangen en als men er geen erg in heeft, worden de pluizen meegewerkt. Vooral bij gekleurd lint is dat vervelend. Wol is ook niet rekbaar en het is soms een probleem als de klossen te dik zijn en niet of moeilijk door de gaatjes kunnen.
Maar dit lint pluist niet en is bovendien rekbaar !!!
Als het volledige been van de kous versneden is, maak je een bolletje van het lint. Dan haak je een ketting van de gewenste lengte. Draai en haak een rij vasten of stokjes op de ketting.
Het is er eindelijk van gekomen ...een bezoek aan de kantkamer van Sint Carolus Borromeus kerk in Antwerpen. Ik had er echt veel moed op en het bezoek is zeker niet tegengevallen. Een mooie collectie klassieke kant voorzien van de nodige uitleg van ondermeer Lieve Vroom, die ook meegewerkt heeft aan het boek Van speldengrond tot Turnhoutse kant. Het enige minpunt was dat we geen foto's mochten nemen. Waarom ? Misschien is men bang van "industriële spionage"!! (grapje) Ondanks dat breng ik zeker nog eens een bezoekje want de collectie verandert regelmatig.
Mode had weinig invloed op de motieven van de Turnhoutse kant. Door de jaren heen bleef men klassieke motieven zoals dieren, bloemen en jachttaferelen klossen.
Uitzonderingen zijn deze twee kanten uit de Art Deco periode.
Voor de prikking verwijs ik naar het boek " Van speldengrond tot Turnhoutse kant "
De motieven van de Turnhoutse kant worden meestal opgesmukt met diverse siergronden :
Vliegskes, spinnen, kerriën, enz…
Van deze vullingen bestaan er vele varianten die in het boek haarfijn zijn behandeld.
Bloemenranken en dierenmotieven waren karakteristiek voor de Turnhoutse kant. Om deze brde kanten te klossen waren er honderden klossen nodig. In Turnhout werkte men dan ook dikwijls op een kussen met een diameter van 100 cm daar waar 6O cm een meer gangbare afmeting is.
Voor de kantwerkster aan een patroon kan beginnen , is er al heel wat werk aan vooraf gegaan.
Het ontwerp voor een kant werd getekend door de kanthandelaar of door de prikster.
Voor bijzondere stukken werd soms beroep gedaan op een kunstenaar.
Het ontwerp omzetten in een patroon, voor de kantwerkster, was de taak van de prikster. Zij tekende en prikte verscheidene rasters die de basis vormen voor de gronden en siergronden.
Op de doorsteek staan de motieven getekend. De puntjes van de rasters worden tussen de motieven geprikt. Als de doorsteek klaar is wordt hij op het karton voor het patroon gelegd en alle gaatjes worden zorgvuldig doorgeprikt.
Tekening van een albeboord Sint Catharinakerk Hoogstraten
De “stoof” behoorde tot het alaam van de kantwerkster.
Taxandria heeft een leuke collectie stoven.
Ik heb in één van de vorige berichten al beschreven dat er in de stoof een “grispot” met smeulende kolen, geplaatst wordt. De kantwerkster plaatste haar benen aan weerskanten van de stoof of er bovenop en verwarmde zo haar voeten en benen. Ik heb een leuke betekenis van “grispot” gevonden.
Een grispot is een vuurpot of lollepot.
Volgens Kiliaan, in de 16de :
Lollen
is de dijen koesteren, d.w.z. met gespreide benen het onderlijf warmen onder de rok boven een pot.
Kantwerken was een sociale bezigheid en als het weer het toeliet werd er buiten, in groep, kant geklost.
Kantwerksters beschikten ook over enkele “volkswijsheden”.
Om kant wit te kunnen werken was snuiven een algemeen gebruik. Tevens bewaarde men ook een aluinsteen in de lade waar de gewerkte kant werd bewaard tot hij bij het kantkantoor werd afgeleverd. Men was er vast van overtuigd dat aluinsteen alle vuil aantrok.
Ook een slecht ruikende adem was slecht voor het kantwerk omdat men tijdens het werken met de mond dicht bij het kantkussen zat.
Maar het toppunt vind ik het volgende:
Al van jongs af kregen kinderen voor ze begonnen met werken, een slok jenever om hun van een slechte adem te bevrijden.
Wanneer de leerling-werkster haar eerste kantje af had, legde de moeder één of twee centjes in de “laai”. Dat gebeurde ook als de leerling een nieuw soort kant kon werken.
Haar uitzien kennen :
Zo bedreven zijn in het kantwerken dat men ook zonder voorlichting kan klossen.
Onze –Lieve-Vrouw staat boven alle vrouwen en de “grispot” er onder !
Een grispot is een aarden pot, gevuld werd met warme houtskool, die in de “stoof”, onder de rokken, geplaatst werd.
Om in de eindejaarssfeer te blijven, laat ik de berichten over Turnhout even rusten. Na nieuwjaar "vliegen we er terug in" met nieuwtjes en weetjes over KANT.
Ik vraag mij af hoeveel de kantwerkster aan zo’n stuk verdiende maar het leeuwenaandeel was natuurlijk voor de kanthandelaar die voor het patroon en het materiaal zorgde.
Ter gelegenheid van de tentoonstelling is er ook een boek uitgegeven :
Van speldengrond tot Turnhoutse kant
In dit werk wordt de evolutie van het kantwerk vanuit zijn oorsprong in het 17de eeuwseAntwerpen tot in Turnhout gevolgd. Specialisten zoals Nora Andries en Lieve Vroom belichten uitvoerig de kanttechnieken en lichttten ze toe met technische tekeningen en foto's.
Er wordt tevens aandacht geschonken aan de opleiding in kantscholen, de volkskunde en tradities rond het plastische taalgebruik van de kantwerkster.
Dit boek is een prachtig en interessant naslagwerk !
Het boek is uitgegeven door Taxandria in samenwerking met Tram 41.
Mevr. Nora Andries weet echt "alles" van Turnhoutse kant en vond in menig kantliefhebster een luisterend oor.
De kanttentoonstelling in Turnhout is afgelopen. De afwezigen hadden ongelijk !!!
Ik ben meer dan 30 jaar met kant bezig maar ik heb nog nooit zo'n prachtige collectie Parijse kant samen gezien.
Het Taxandriamuseum is een pareltje en een bezoek meer dan waard. In iedere kamer was er kant te bewonderen, sfeervol en smaakvol voorgesteld. Gedekte tafels met tafelkleden in Parijse kant... Echt te veel om op te noemen.
Kantwerkster 1926
Charles Vander Velpen (1874-1937)
Leerling van Louis Tytgadt aan de academie te Gent;
Adjudant van de gevangenis te Turnhout.
Vanaf morgen geef ik een overzicht van al dat moois.
De voettocht van mijn man, Theo, naar Santiago de Compostela wordt stap na stap beschreven op zijn blog !! Interesse ? Kijk dan naar : blog.seniorennet.be/camino2005
.
