Bezoek op 5 december.
Vandaag, maar ook heel wat keren in de afgelopen zomer, kwam 'mijn' merel weer op bezoek. Ik noem hem 'mijn' merel. Hij heeft namelijk wat kenmerken waardoor ik hem steeds herken ten opzichte van de andere merels die regelmatig af en aan vliegen. Het is trouwens, al is het nog steeds veel te warm voor de tijd van het jaar, erg rustig met vogels in en om het huis. Maar deze merel blijft mijn paradijsje trouw. De afgelopen zomer als ik hem zag twijfelde ik wel eens of het wel een merel was. Hij heeft witte veren op zijn donkere 'pakje'. Ik vind het soms net alsof hij een sjaaltje om zijn hals heeft. Voor de kou heeft hij dat beslist nog niet nodig.
Vandaag ging hij op het boegboord van de schuur zitten, vlak naast de takken van de seringenboom van mijn buren. Ik wilde hem heel graag op de foto zetten. Maar als ik snel naar binnen zou lopen en mijn hond zou hem zien, dan was mijn kans verkeken. Dus heel rustig de camera gehaald en hij bleef braaf zitten. Zo heb ik dus een paar foto's van hem kunnen maken op zo'n manier waar je zijn 'sjaaltje' ook enigszins kunt zien! Wat er met de achtergrond (de lucht) van de foto is weet ik niet, het was bijna donker. Die spikkeltjes weet ik dus niet waar die vandaan komen. Het wordt hoog tijd dat ik mijn 'huiswerk' ga doen met die camera.


1 reactie op dit bericht
Johanne